"Жокто бардай,барда байдай жашай билип,
Жашоого салым кошуп улушун ал" деп айткан экен Б.Сарногоев.
Азыр мен ушул фразаны эстеп алып,ойлонуп калдым.Убагында ошол бардар жашоону коп деле баалай албаган адамдардын чойросундо жашагам.Бирок,
алардан коп эле айырмаланчумун:
адамдарга жардам беруу,жогорку билимдуу болуу,жалгыз таянычым-атамдын эмгегин актоо,бардар жашоого маарып,озунун ким экенин деле билбеген агама жаш болсом да туура багыт беруу...булардын баары менин миссиям,максатым,
ишим да болчу.Биз атам,агам,мен жана тунт,бирок козунон мээрими жанган эже болуп шаардын кичирайондорунун биринде жашачу элек.Озубуз айылда жашаганбыз.
Бирок,атам бир кишинин омурун сактап калып,ал адамдан улуш алган.Шаардан уйлуу,иштуу болуп калат.Ал кишинин колунда иштеп жургон.Ажал келсе ким качмак эле,ал киши оор оору менен жашап,акыры коз жумган.Озу мунайым,ото боорукер болчу.Мени эркелетип "эрке кызым" дечу.Бирок,артында баласы,жанында туугандары жок эле.Коз алдыма элестетсем кээ бир элестер коз алдыма тартылат.Мен ал кишинин уйуно,шаардын четиндеги дачасына да баргам.Биз кичинекей эле уйдо жашагандыктан,
анын уйу мага хан сарайдай туюлчу,"Кантип ушундай уй курган экен?Мындай уй курганга канча суммадагы каражат кетти?" деп озумо-озум суроо берет элем.Бир куну атам экообуз ал кишинин уйуно барсак,уйундо жок экен.Дарбазадан кызматчысы келип,уйуно киргизди да,"азыр келип калат" деп чыгып кетти.Атам айткан,мен барганда дайыма бир комнатага кирип ойноп,ошол болмодон жакшынакай буюм корсом,тиги кишиден сурап,алып алчу экем.Ал да аябай бере берчу экен.Ошол куну ошолорду ойлонуп кетиптирмин.
Бир убакта жанагы киши татынакай,бою узун кыз менен кирип келди.Колунда толгон-токой документтер бар эле.Аябай тан калдым.Алар мен тушунбогон темаларда суйлошуп жатышканда,
ээригип,башка болмого кирип кеттим.Ал болмодогу дубалда коптогон колго тартылган суроттор,шкафтар,
алардын ичинде аялдын кийимдери бар эле,болмо болсо сонун жасалгаланган,
бирок эски.Аябай тан калдым,булар эмнеге керек?Балалык сезимимде аларды коруп гана койгом,бирок себебин кийин тушундум."
Эля" деди.Кызматчы эже экен.Мени атам чакырыптыр.
"Азыр тушом" деп,эми гана бурулуп бара жатып,шыпка илинген бешикти кордум.Ээсим ооп,мандраж болуп чыксам,алар чай устундо маектешип жатышыптыр.
"Кел эрке-кызым,отур"
деди.Атамдын жанынан орун алып,коздорун тигиле карасам,мунайым коздору ого бетер санаа тартып,адамды ойго салат.
Кундор ото берди.Атам мени жоготуп алуудан коркот белем,эч эле жанынан чыгарбайт болчу.Ишинен башка бардык жакка озу менен ала барчу.Бир куну Манас абанын(тиги киши) уйуно бардык.Эч ким,эч нерсе жок.Уй жыйыштырылган.
-Ата...
-Оу,кызым.
-Биз бул жакка эмнеге келдик?
-Уйду акыркы жолу коргону.
-Ааа,Манас аба...
Ал каякта,ата?
-Ага азыр барабыз.
Чынында,ошол убакта ойлорумдун баары чачыранды болчу.Эч нерсеге тушуно албадым.Эмнегедир,
жашоомо тун тушкондой болуп,козум карангылашып кетти.Атамдын колунан кармап,ал уйдон да чыктык.Атамдын "бул уйду акыркы жолу корушубуз"
дегенине тушунбодум,
бирок,уйду бериле,тое-тое карап алдым.Уйдо бир сыр бардай,биз кеткенибизге капалангандай сезилди балалык сезимимде.Анан жолго чыктык.Атам машинасын мурзонун тушуна токтотсо болобу.Эмне болду дегендей,чоочуй туштум.
-Ата,биз эмнеге келдик?
-Эли,мен менен журчу.
Буйдала басып бир жерге келдим.Анан атам отурду да,ичинен бирдемкелерди суйлоп,бата кылды.Аны коруп мен да ошенттим.Корсо,
ал Манас абанын мурзосу экен.
Атам эски уйду сатып,жанысын алды.Менин болсо,кубанычымда чек жок эле.Мага атайын болмо бар экен.Буюмдар жайгаштырылган.
Анан болмодон-болмого кирип,барын карап чыктым.Бирок,
мен кутпогон,мендей жаш кыз учун ото коркунучтуу элести кордум.Манас абанын уйундогу бешиги бар болмо биздин жаны,коп болмолуу уйубузго кочурулуптур.
Ошондон кийин копко чоочуп жургонмун.Уйго кирээрде дайыма шыптагы бешик козумо тартылаар эле...
Менин жашоом-жалгыздыктын уясы... Жон эле бир кыздын табышмактуу тагдыры.
#2 16 February 2015 - 14:09
Бул деген чыгармаго
Я настолько сильна, ты даже не предстовляешь.
..
Ask olmak bu mutlu olmak, sevarken hic bir zaman deyismelim.
Акыретти унуткан адам озунун куноолорунон кабарсыз адам.
Ask olmak bu mutlu olmak, sevarken hic bir zaman deyismelim.
Акыретти унуткан адам озунун куноолорунон кабарсыз адам.
#3 16 February 2015 - 14:16
Если человек сделал тебе больно, не отвечай ему тем же. Сделай добро. Ты другой человек.
Ты лучше.

Супер-Инфо
super.kg
видео










