Сонун чыгармаго. Аягын жазынызчы суранам.
Бакыт байрагы
#22 16 March 2015 - 13:19
Сонун чыгармаго. Аягын жазынызчы суранам.
"Урматтуу жүргүнчүлөр. Биз "Манас" аэропортуна келип кондук.Аба ырайы +10 градус жылуу.Кош келипсиздер" деген стюардессанын үнүнөн кийин,жүргүнчүлөр шашыла учактан түшүшүп,тезирээк жакындарын көргөнгө ашыгып жатышты.Чачы белинен келген,татынакай Алтынай да Мекенин көргөнүнө сүйүнүп,таза абадан көкүрөгүн толтура дем алып алды.
-Сиздин тосуп алчу адамыңыз барбы?-деди аркасына жете келген Бектур.
-Ооба,курбум күтүп атат.
Күтүү залынын эшиги ачылаары менен көзүнө Бема көрүндү.
-Алтышкааа.. ..
-Бема,сагындым сени...
-Менин сагынганымды айтпа.Алтыным менин,-деп эки курбу кучакташып турду.-Көргөнүмө кубанычтамын. Кандай жетип алдың?Кыйналган жоксуңбу?
-Жок,баары жакшы.
-Жүрү,кеттик. Мамамдар күтүп калды,сени келет деп аларда аябай камынып жүрүшөт.
-Ээ,чын элеби?-деп экөө аэропорттон чыгып баратканда
-Алтынай,токтосоңуз. ,-деп аркасынан Бектур жете келди.
-Биз дагы жолугабызбы?
-Билбейм.Айта албайм,-деди Алтынай.
-Мына бул менин телефон номерим.Жакында жаңы журнал чыгарам.Анда Босфор жөнүндө макалам да жазылат.Сизди күтөм.Мага кабарлашып коюшуңузду күтөм.
-Макул.Жакшы туруңуз!,- деп кол алыша учурашып,кыздар басып кетишти.
-Бул ким,алтышка?
-Учактан таанышып калдык.Айдар чоңоюп калдыбы?
-Ооба.Мектепке тургуза албай убарамын эртең менен аны.Сени келээриңди угуп калыптыр,кетип атсам,ээрчиген бойдон калган.
-Ала келбейт белең анан
-Тентек болду,сөз укпайт,-деп эки курбу машинага түшүп,жөнөп кетишти.
Буларды алыстан карап турган Эдилди эч кимиси байкабады.Бейтааныш жигитти Алтынайдын жанында көргөнүнө кызганычы күч алып кетти.Муштумун түйүп,каны ысып кетти."Балким, жигити юолуп жүрбөсун.Жок, кайдан жигити болсо,чогуу кетишмек беле?Бермет менен да тааныштырган жок"деп өзүн жооткотуп,кармап турду.
Алтынай мурункусунан бир топ эле өзгөрүптүр. Анын белинен келген узун чачы көргөн жандын көзүн кызыктырат. "Жарк"эткенде бетиндеги жылмаюсу,өзүнө куп жарашат.Акырын уялыңкы чачын кулагына алып койгонучу,анын назиктигинен белги берип тургансыйт. Дүйнөдөгү эң сулуу кыздардын бирининин жүрөгүн оорутуп жүргөнгө Эдил дагы бир ирээт өкүнүп алды.
Бермет менен Алтынайдын аркасынан кошо машинасы менен Эдил кетип баратты.Шамалдай зуулдаган эки машина бат эле Бишкектин көчөлөрүн аралап,Алтынайдын үйүнө келип калышты.Эки кыз ээрчише үйгө кирип кетип,кайра чыгышты да,андан ары Берметтин үйүнө кетишти.
Эдил бүгүн үйгө көңүлдүү келди.Кирип келе жатып,бакчада отурган чоң энесин көрүп,жанынан орун алды.Көптү көргөн кемпир,бүгүн бир чоң жаңылык болгонун билип турду.
-Бүгүн маанайың жакшы го.Акыркы күндөрдө жүзүңө кызыл жүгүрбөй,арыктап да кеттиң эле.Бүгүн болсо ал кейпиңдин бири жок,тим эле бактылуусуң, -деп кемпир суроолуу карап калды.
-Небереңиздин дартына дабаа болчу дары табылды да,чоң эне,-деп чоң энесини чекесинен сүйдү да,кыңылдап ырдаган бойдон үйгө кирип кетти.
Эртеси күнү элден биринчи туруп,машинасын айдай,колуна кучак толо Алтынайдын сүйгөн розаларын көтөрө,үйүнө жөнөдү.Көп кабаттуу үйлөрдүн жанына келип токтоп,бир аз машинадан түшүүгө даабай турду.Коркуп жатканынын же сүрдөп жатканын билбейт.4-кабаттагы Алтынайдын үйүнүн терезесин карап,колуна гүлдү алды,машинадан тушуп,шыпылдай подьездге кирип кетти.Кабаттардан акырын көөөрүлүп,Алтынайдын эшигине келгенде токтоп калды.Колундагы гүлдөрдү жерге коюп,чакырууну басты да,чуркаган бойдон кийинки кабатка түшүп кетти.Бир азга демин токтотуп,Алтынайды чыгышын күтүп калды.Бирок, негедир эшик ачылган жок.Жигит кайра көтөрүлүп,чакырууна кайра басып,өзү болсо жашынып калды.Бул жолу да натыйжасыз болду.Эдил күткөнүндөй болбой калганына маанайы түшүп,башын шылкыйта эшикке чыгып бара жатып,бир адамды кагып кетти.
-Ой,кечиресиз, мен байкоо....деп барып,мандайындагы Алтынайды көрүп,сөзүнүн аягына чыкпай калды.Бакырайган көздөрү менен Алтынай да аны тиктеп туруптур.
-Алтынай..
-Эдил...
Мына көптөн күткөн каректер бири бирин тиктеп,сагынышкан жүрөктөр кабынан чыгып кетчүдөй согуп чыкты."Мен сени сагындым" ,"Мен дагы сагындым" деген көздөр тилсиз сүйлөшүп жатты.Эдил чыдабай кетти белем,Алтынайды кучактап,өзүнө тартты.Кыз да унута албай кыйналып жүргөн адамынын кучагына бой уруп,ага тааныш наристе жытына окшош жытын искеп алды.
-Алтынайым,менин гана.Сагындым, жаным сени.Мени таштабачы.Менден кетпечи.
-Мен сени таштаган эмесмин.Сен кетип калгансың
-Ооба,баарына өзүм күнөөлүмүн. Дагы бир мүмкүнчүлүк берчи.Сен гана менин адамым экенсиң,-деген бойдон,Эдил Алтынайдын жүзүнөн өпкүлөп жиберди.
-Ыйлабачы,суранам.
Алтынай унчукпастан, ушул мүнөттөр көпкө созулса деп ичинен тилеп турду.
Бир топто барып,экөө бири биринин кучагынан бошонуп,кимиси эмне деп сөз сйлөөрунн билбей,күлүп жиберишти
-Мен сени сүйөм,-деди жигит кыздын мандайынан сүйүп.
-Ишенбейм,Эдил мырза
-Билем,бирок, аракет кылчы
-Бул сөздөрдү канча кызга айтканыңызды кандай билем,-дейт ансайын кылыктанып Алтынай.
-Сенин мага деген ишеничиңди кайрып берем,болгону, азыр сенин мага макулдугуң керек.Жүрү,мен сага бир жерди көрсөтөм,-деген бойдон Алтынайды колдон ала машинага жөнөдү.
-Сен мени кайда алып бара жатасың?Эдил, балким менин баргым келбейт.
-Сен мага макулдугунду берээрден мурда мен бир нерсе кылышым керек,-деди да Алтынайды машинага отургузду.
Шаардын көчөлөрүн аралап,бат эле Ала Арча эс алуу жайына учуп жөнөштү.
Жаздын жагымдуу кооздугу көргөн жандын көз жоосун алып,айлана сулуулукка бөлөнүп калыптыр.Эки жаштын бактысына да,жаратылыш да кулпунуп,көрктүү. Асманда каалкыган бирин-серин гана булуттар болбосо,күн чайыттай ачык.Моюнуна байланган жоолугун колуна ала,терезеден колун чыгарып,кол булгалап кетип бара жаткан Алтынайдын бактысында чек жок.Салкын жел да,жөн койбой чачтарын учуруп,жүзүнөн сылайт.Кече эле Эдилди эми корбөйм го"деген ойлогон ою бузулуп,минтип азыр,жанында, бактылуу жылмая,машинаны айдап бара жатат.
Эдил болсо көптөн күткөн махабатын көргөнүнө сүйүнүп,жүрөгү бир башкача согуп,толкундайт. "Мен сени бактылуу кылууга сөз берем"деген жигит,Алтынайдын колунан алып сүйүп койду.
Зымырап учкан машина,аз өтпөй эле арчалуу,кызыл тазыл гүлдөрдүн курчоосуна алынган жерге да жетип келишти. Эдил Алтынайды колдон ала бакчаны аралап жөнөдү.Жаратылыштын кооздугуна суктана,экөө бирде кубалашып,бирде кучакташып бактылуу.Аларга кошулуп чымчыктардын сайрашы да көрк берип тургансыйт. Гүлгө оронгон жана алардын буркурагын жыты аңкыган жайык жерге келгенде Эдил Алтынайга бурулду.
-Эсиңдеби,бул жер.Биринчи жолу ушул жерден экөөбүз бири бирибизге сүйүүбүздү билдиргенбиз
"Ооба"дегендей Алтынай башын ийкеди.
-Кел отурсаң бул жерге,-деп,экөө жашыл чөптүн үстүнөн орун алды.-Алтынай, сенин жүрөгүңдү оорутуп,көп эле кыйнадым.Убагында ал нерселерди билбептирмин. Сени сүйүп турсам да,башка кыздарды карап,сени таштап кеттим.Сени кыйынчылык күндүн колуна жалгыз калтырып,жаныңда болбодум.Мен ал кылгандарымдын баары үчүн кечирим сурайм.Кечиресиңби? Мейли,жок десен да сени түшүнөм." Кет"десең. .
-Жок,жок." Кет"дебейм, -деди кыз сөзүн бөлүп.-Эдил мен...мен сени эбак эл кечиргенмин. Адамды сүйсөң,жүрөгүң анын бардык туура эмес иштерин кечире берет экен.Башында сени күнөөлөп,таарынганым менен,кийин сага менден да жакшы татыкттуу экенин билдим.Сага мендей кыздын эмнеге кереги бар эле,чынбы?Бирок, азыр эмнеге кайра өткөнүмдү эстетип,бул жерге алып келгениңди билбей турам.
-Асылым менин,сен гана менин жалгызымсың. Мен сен менен гана бактылуу боло алам.Ооба,билем. Ал убакытта акылымдын тайкылыгынан же балким ошол жаман окуяны кандай кабыл алышты билбеген чыгаармын.Бирок, азыр Алтынай,азыр мен сени менен болгум келет.Азыр эмес,түбөлүк, өмүрүм өткүчө,дайыма жанымда болуп,сүйүктүу жарым,балдарыбызды биргеликте тарбиялап өткүм келет.
"Балдарыбызды" деген сөз Алтынайдын жүрөгүн "тыз"этип сайып өттү.
-Эдил,бирок, мен төрөбөй калышым мүмкүн.Угуп жатасыңбы?Сен каалаган уулду,кызду сага бере албайм,-деп Алтынайдын көздөрүнөн жаш агып кетти.
-Чүшш...Ыйлабачы. Ким айтты балалуу боло албайсың деп?Мага балканактай уул,супсулуу болгон өзүңө окшогон кызды төрөп бересиң,макулбу. Эч качан,антип айтпа.Азыркы медицина деле жанылышат.Коркпо, мен дайыма жанында болом.
-Макулмун.Мен сендик болууга макулмун.
Эдил сүйүнүчүнөн Алтынайды көтөрө калып айлантып жиберди.
-Ааай..түшүр эми мени.Эдил дейм...
-Жок.Билесиңби, жаным,азыр мен кандай бактылуу адаммын-деп кубанычын жашырбайт.
Бактылуу кыз-жигит кечке жуук гана шаарга киришти.Алтынайдын үйүнө келгенде,эшикте отургучта отурган Берметти көрүштү.
-Азыр Бемадан экөөбүз тең тил угабыз.
-Оо..окуучунун ролун аткарып,башымды жерге салып берем го,-деп Алтынайга көзүн кысып,сыртка чыгышты.
-Алтыыш..Каякта жүрөсүң?Мен жинди болуп кетейин дедим го,-деп Эдилди карады.-Сен бул жакта эмне кылып жүрөсүң?Экинчи жолобо дебедим беле!Сенин айыңдан Алтынай канча кыйналды!
-Бема...-деген Алтынайдын сөзүн укпады.
-А сенчи Алтынай?Баарын бат эле унутуп койдуңбу?Эмнеге мени кыйнап жатасың?Келгениңдин эртеси дайының жок болсо,кандай жинди болуп кеттим мен.Ойлодуңбу сен ошону?,-деп жини менен кыйкырып урушуп кирди.
-Бема,бул жерде Алтынайдын күнөөсү жок.Аны мен болбой алып кеткем.Күнөөлөсөң мени күнөөлө,-деди Эдил.Бермет жаман көзү менен аны карап алды да
-Алтынай,жүрү у
үйгө.Байкең да сарсанаа болуп жатат,-деген бойдон үйдү көздөй басты.
-Беманы билесиң го,ак көңүл.Эртен эле жазылып кетет жини,-деди Эдилге карап.
-Бирок,бүгүнкү күнүбүз мен үчүн бактылуу күндөрүмдүн бири болду.Рахмат сага,асылым.
-Мен үчүн дагы,Жакшы жетип ал.Эдил кыздын чекесинен өөп,машинага түшүп жөнөп кетти.Беманын жанына келген Алтынай
-Бема,таарынбачы эми.Билесиңби, бул у
күн мен үчүн бактылуу күндөрдөн болду.
-Мм..көрдүм.Кийин кайра мага келип ыйлачу болбо анан
-Ии алтыным го менин,-деп Алтынай кучактап,өпкүлөп жиберди.
4-кабатка көтөрүлүп,эшиктин алдындагы гүлдү алып,үйгө киришти.
#24 17 March 2015 - 04:02
-Байкеңе чалдыңбы?-деди Бема Алтынай экөө анын бөлмөсүндө жатканда.
-Ооба,сүйлөштүм. Дагы да болсо жиниң тарай элекпи?
-Ооба.
-Экөөбүз Ала арчага бардык.Ал менден түбөлүк бир болууга макулдугумду алды.
-А сен ишенесиңби?
-Ооба,Бема.Мен аны сүйөм.Анын бүт жаман кыялы жоругу менен сүйөм.Ооба,мени кыйнады,бирок, жүрөгүм сүйүп турса кантип,ага каршы чыгам.Бир жакшы сөз бар экен."Эгер бир адам менен жолуң болбой турса,анда аны таштап,башка жолду танда.Жолуңар бир болсо,тагдыр силерди кайра жолуктурат" деген.Эдил мага Стамбулда жүргөндө эле чалган.Балким, ошондо эле Жараткан биз үчүн чечип койгондур,бул жолугушууну. Мен бүгүн аябай бактылуу адам болдум.Эгер, өмүр жолубуз бириксе,мен аны өмүр бою сыйлап өтөм.
-Алтыш,мен сени андан ажыратайын деп таарынган жокмун.Сенин бактылуу болгонуң,менин да бактылуу болгонум,алтыным.
-Рахмат,Бема. Сен болбосоң мен эмне кылмак болдум экен.
-Мен да Эдилди сенин келээриңди алдында көргөм.Баарын билип койгонсуп,үйдүн алдында отуруптур." Алтынай менен сүйлөшүп жатасыңбы?Ал келеби?"көп суроолорду берип жиберди.Мен "Алтынайды жайына кой"деп алып кетип калгам.Өңдөн азып,мурунку Эдил эмес болчу.Аябай жүдөп кеткен эле.Анын мен кетип бараткандагы абалы жаңы эле баалуу нерсесин жоготуп,томсоруп калган элесин көрүп,бир чети боорум ооруса,бир чети сенин сүйүүңдү сезбегени үчүн жиним келген.А бүгүн ал Эдил жок.Көздөрү жайнап,"Бактылуумун" деп айтып турду.Демек, ал сенин жаныңда гана,сени менен гана бактылуу экенин билдим.Бактылуу болосуңар деп ишенем.
Уйкудан көзүн жаңы гана ачып,Эдил телефонун алды.
-Алло,-деген Алтынайдын уйкулуу үнү телефондун нары жагынан угулду.
-Кутмандуу таңың менен,асылым
-Рахмат,сеники менен дагы.Кандай эс алдың?
-Сонун.Мен бактылуумун сен бар үчүн.Бүгүн эмне кыласың?
-Атам менен апамдын күмбөзүнө барам.
-Макул.Бир сааттан кийин барам.Даяр болуптур,-деп Алтынайдын жообун укпастан телефонду коюп койду.
"Кызык,бул эмне мени менен барганы жатабы?Туугандарым көрсө эмне дейт?"деп сүйлөнгөн бойдон,ордунан туруп,даярдана баштады.Бир топ өтпөй Эдил да келип,экөө чогуу Кантка жөнөштү.
Шаар четинде жайгашкан көрүстөндөргө жакындаган сайын Алтынайдын жүрөгү башкача согуп,тамагы буулугуп ыйлагысы келиптир турду.Моюнундагы жоолугун чечип,башына салды.Машина токтогондо, Эдил Алтынайды карап,жашылданган көздөрүн көрүп,аяп кетти.
-Жакшы элесиңби?
-Жок,-деп Алтынай башын чайкады.
-Мен жаныңда болом,асылым. Өзүңдү карма,-деди да,чекесинен өптү.Машинанын чөнтөгүнөн калпагын алды да,башына кийди.Түшүп, Алтынайды колдон алып,өзү баштап жөнөдү.Мурун биринчи жолу Алтынайдын ата-энесин акыркы сапарга узатаарда көргөнүн жаттап калыптыр.Окшошкон эки күмбөздүн жанына келгенде токтошту.Биринде Беков Амантур (1956-2006- ж.ж),экинчисинде Бекова Гүлмира (1958-2006-ж.ж) деп жазылып турган.
Айланасын чөптөр басып,каралбаганы билинип турат.Алтынайдын көзүнөн мончок жаштар тамып кетти.
-Силерди караган эч ким жок тура.Кечирип койгулачы,мени, -деп отура калды.Эдил да жанына отуруп,куран окуду.Акырын Алтынайды караса ыйлап жатыптыр." Мейли,ыйлап. Бугун чыгарып алсын.Эс алып калат"деп өйдө туруп,машина жакка басты.Машинасынын багажын ачса,суу куйган идиш туруптур.Аны менен кошо чүпүрөк алды.Көрүстөнгө келе жатканында, суу агып жаткан арыкты көргөн,түз эле ошого жөнөдү.Аз өтпөй келсе,Алтынай отурган боюнча жылбаптыр.Ооз учунан бир нерселерди сүйлөп жаткансыйт. Артынан чыккан шыбыртты угуп,бурула Эдилди карап,кайра анын колундагы сууну карап калды.
-Кичине айлананы тазалап коелу э,-деди Эдил.Алтынай уурутунан билинээр билинбес жылмайып койду.Азыр Эдилдин бул кылганына сүйүнүп,ыраазы болду.Экөө биригип тез эле өсүп кеткен чөптөрдү тазалап,эстеликтин чаңдарын сүртүп,айдалган гүлдөргө суу куюшту.Андан кийин колдорун жууп,атасы менен апасынын маңдайына келишти.Эдил кызга карап сөз баштады:
-Алтынай,сени менен жолуккан күндөн бери жашоом көрккө бөлөнүп,жан дүйнөмдүн сол жак тарабына жалаң гана жыттуу гүлдөрдөн турган бакчага айланткансың. Бирок,ошол бакчаны кезегинде жакшы карабай,кам көрбөгөм.Ал үчүн сенден кечирим сураймын.
Махабат деген улуу сезимди ар бир адам өз өзүнчө түшүнөт.Бирок, "Махабат деген эмне"деген суроого жүрөктүн дартын,сүйүүнүн азабын да,таттуусунда таткан адамдар,обондоруна, ырларына кошуп жазган акын-ырчылар да жооп бере албасы анык го дейм.Менден "Махабат деген эмне?"деп сураса,"Махабат деген жылмайса жүзүнө көрк берген уячасы бар..Уялганда билинээр билинбес,апапак жүзү кызара түшкөн,акырын колу менен маңдай чачтарын,кулагына кыстарып койгон адаты бар,жаш баладай бултуюп таарынган,анысы беш мүнөткө жетпей жазылып кеткен,ак көңүлдүк сапаты бар,узун чачтары өзүнө куп жарашкан,ыймандуу, сулуу,эң башкысы менин жүрөгүмдүн ээси болгон,менин Алтынайым" деп жооп бермекмин.Сен таңдан кечке шапар кылган жигитти,туруктуулукка. Бул жашоодо жакшы адамдардын дагы да бар экенине ,сүйүүнүн бар экенине ишенүүгө,келечекке максат коюп,тилек кылууга мени үйрөттүң.
Азыр атаң менен апаңдын күмбөзүнүн алдында менин түбөлүк жарым болууга,балдарымдын мээримдүү энеси болууга колуңду сурайм,-деди да,чөнтөгүнөн акак таш чөгөрүлгөн шакекти алып чыкты.Тизелеп отуруп,Алтынайга карады
-Сен макулсуңбу?
Алтынай көздөрүнөн аккан жаштарды сүртүп,атасы менен апасынын күмбөзүн карады.Жылмайыңкы жана мээримдүү көздөрү менен ата-энесинин сүрөтү карап туруптур.
-Ооба,мен макулмун,-деп шыбырады кыз.Эдил кыздын колун алып,шакекти такты да,өйдө туруп Алтынайды кучактап,чекесинен өптү.Кайрадан багыштап куран окушту да,машинага жөнөштү.
-Чоң атамдардын үйүнө барайын дегем.Сен мени үйнө жетпей түшүрүп койчу э.Мен бат эле чыгам.
-Макул.
Ошентип тирүүлүктүн дагы бир күнүн бактылуу күн менен бүтүрүштү
Эртеси күнү эле Эдил чоң энеси менен ата-энесине тамакка отурганда жанылыгын айтты.
-Менин жакшы жаңылыгым бар.Үйлөнөйүн деп жатам.
-Болсун,болсун
-Жакшы жаңылыгың бар экен,уулум.Кимдин кызы?Кандай жерден?,-деди атасы.
-Кимдин кызы,кандай жердин кызынын эмне кереги бар.Эн башкысы экөөбүз бири бирибизди сүйөбүз,-деп Эдил бурк этти.
-Кулунум,качан алып келесиң?
-Бүгүн,чоң эне.Баарыңар даяр тургула.Бүгүн тааныштырганы алып келем,-деген бойдон,бата кылып чыгып кетти.
Ал убакта Алтынай да бул жаңылыкты курбусу менен бөлүшүп жаткан.
-Бема аябай коркуп жатам.Жакпай калсамчы?,-деди Алтынай апакай көйнөгүн кийип,күзгүнүн алдында туруп.
-Сендей кыз жакпай калса,билбейм анда.Коркпо баары жакшы болот.
-Билбейм,Бема. Эдил баарын бат эле кылып салды,даяр боло элек болчумун мындай бурулушка.
-Бул нерсе ар бир кыздын башына келчү иш да,Алтыш.Эдил жаныңда болот.Бирок, ....,-деп Бема ойлонуп калды.
-Эмне бирок,Бема?
-Алтынай,олтурсаң бул жерге.Сен билесиң да,алар бардар жерден.Менин укканым бар,атасы бай,көп жерлерде жеке менчик ишканалары бар экен.Андай адамдын аялы да кандай болоорунун айтпаса да белгилүү.Айтайын дегеним,алар өзүнө окшогондор менен кудалашууну туура көрүшөт.Мен сенин капаланган жүзүңдү мындан ары көргүм келбейт,Алтыш. Алар сага каттуу айтса,сен көңүлүңө алба,макулбу э?
-А мен жакпай калсам,демек, Эдил алардын айткан кызын алат турбайбы анда,-деген Алтынайдын маанайы чөгө түштү.
-Жок,жок алтыным.Сен Эдилге ишенесиң да,чынбы?Мен анын сени таштап кетет деп ойлобой.Бир кезде болгон дечи,бирок,азыр сенин көзүңдү карап,карегиң менен тең айланып жатат.Бактың үчүн күрөшүң керек,Алтынай. Азыр жылмайгын да,башыңды өйдө көтөр.Эдил сени күтүп калса керек,-деп Алтынайды өптү.
-Бема,сен менден өткөн психолог болуп кетипсиң
-Сен өзүңдүн чөйрөңдөн чыкпай жатып,замандын канчалык деңгээлде өзгөргөнүн билбей жатпайсыңбы. Мейли,эми.Кудай колдосун.Омииийн
Үч кабаттуу заңгыраган үйдүн алдына машина келип токтогондо Алтынай ого бетер тынчсызданды. Негедир коркуп,колдору муздап кетти.Эдил өңү машинадан түшүп,Алтынайды да түшүүгө жарлам берди.
-Кандайсың?
-Аябай коркуп атам
-Баары жакшы болот.Сен аларга жагасың,асылым, -деп өөп,колунан жетеледи.
Короонун ичине киргенинде биринчи көзүнө майыптардын арабасында отурган кемпирди,андан кийин анын жанындагы чач жасалгасы кыска,кызыл түстөгү көйнөк кийген аял менен костюм шым кийген толугураак эркекти көрдү.
Алардын жанына келгенде Эдил колун коё бербестен тааныштырды.
-Таанышып алгыла.Бул менин махабатым,болочок жарым жана балдарымдын энеси Алтынай.А Алтынай бул болсо менин чоң энем Айша.Көптү билген,кыраакы, сулуу адам.
-Саламатсызбы, эне?
-Кош келиптирсиң, кызым.Чырайың келишкен,сымбаттуу, маңдайың жарык кыз экенсиң,-деп Айша кыздын бетинен өптү.
-А бул болсо менин апам,Анара жана атам Данияр.
-Саламатсыздарбы, -деген Алтынай колун сунду.
-Саламатчылык, Келгиле үйгө,киргиле, -деген Данияр үй жакты көрсөттү.Алтынай Анаранын жаман көзү менен сынап карап турганынан ыңгайсыздана түштү.
-Экөөң кандай таанышып калдыңар эле,-деп сурап калды Данияр тамак үстүндө.
-Кутмандын тоюнда таанышканбыз. Анын келинчеги Алтынайдын бөлөсү болот.
-Окуйсуңбу чырагыи,же иштейсиңби?
-Жок,эне.Окуумду бүткөм.Жарым жыл Стамбулда иштеп жүрүп келдим.Бул жактан жумуш караштырып атам,-деди Алтынай сүрдөп.
-Издебей эле кой жумуш.Мен сени өзүм эле багам,-деп Эдил колунан кармап өөп койду.Мындайды күтпөгөн Алтынай бети албырып,кызарып кетти.
-Ата-энең эмне иш кылышат?Кандай кызматта?
-Апа?!-деген Эдилге Алтынай карап.
-Эдил,бул баары бир суралчу нерсе да.Баары жайында,-деп, Анараны карады.-Мындан бир жыл мурун ата-энем жол кырсыгынан каза тапкан.Азыр менин ата менен апанын ордуна байкем менен жеңем
-А байкең эмне иш кылат?-деп ого бетеп такып сурады Анара.
-Байкем Сардар Стамбулда ишканынын орун басары,жеңем болсо соода тармагында бухгалтер.
-Ммм...деген бойдон Анара башка сурабады.
Кетип жатканда Айша кыздын бетинее өөп,жакшы тилектерин айтып узатты.Кызга да ушул кемпир жагып,ага боор тартып турду.Анара менен Данияр менен сылык сыпаа учурашып,Эдил экөө чыгып кетти.
-Айттым го баары жакшы болот деп.А сен бекер коркуп жаттың.Чоң энеме аябай жактың.
-Мага да аябай жакты.Жакшы киши экен.Бирок,апаңа жакпай калдым окшойт.
-Жагасың,эмнеге жакпайт экенсиң.Көнүшүп кетесиңер кийин,-деген Эдилди да ушул нерсе сарсанаа кылып турган.Алтынайды үйгө келгенде кийин курбусуна чалды.
-Алтыш,кандай болду?Жакшы кабыл алыштыбы?
-Ооба,бирок сен айткандай эле апасына жакпай калдым окшойт.
-Таарынтта турчу сөз айттыбы сага?
-Жо.жоок,болгону, билбейм мага ошондой сезилди,-деген Алтынай курбусу менен бүгүнкү жаңылыктарын бөлүшүп," Эртең Сардар байкеме чалайын." деген бойдон,башын жаздыкка койду.
-Ооба,сүйлөштүм. Дагы да болсо жиниң тарай элекпи?
-Ооба.
-Экөөбүз Ала арчага бардык.Ал менден түбөлүк бир болууга макулдугумду алды.
-А сен ишенесиңби?
-Ооба,Бема.Мен аны сүйөм.Анын бүт жаман кыялы жоругу менен сүйөм.Ооба,мени кыйнады,бирок, жүрөгүм сүйүп турса кантип,ага каршы чыгам.Бир жакшы сөз бар экен."Эгер бир адам менен жолуң болбой турса,анда аны таштап,башка жолду танда.Жолуңар бир болсо,тагдыр силерди кайра жолуктурат" деген.Эдил мага Стамбулда жүргөндө эле чалган.Балким, ошондо эле Жараткан биз үчүн чечип койгондур,бул жолугушууну. Мен бүгүн аябай бактылуу адам болдум.Эгер, өмүр жолубуз бириксе,мен аны өмүр бою сыйлап өтөм.
-Алтыш,мен сени андан ажыратайын деп таарынган жокмун.Сенин бактылуу болгонуң,менин да бактылуу болгонум,алтыным.
-Рахмат,Бема. Сен болбосоң мен эмне кылмак болдум экен.
-Мен да Эдилди сенин келээриңди алдында көргөм.Баарын билип койгонсуп,үйдүн алдында отуруптур." Алтынай менен сүйлөшүп жатасыңбы?Ал келеби?"көп суроолорду берип жиберди.Мен "Алтынайды жайына кой"деп алып кетип калгам.Өңдөн азып,мурунку Эдил эмес болчу.Аябай жүдөп кеткен эле.Анын мен кетип бараткандагы абалы жаңы эле баалуу нерсесин жоготуп,томсоруп калган элесин көрүп,бир чети боорум ооруса,бир чети сенин сүйүүңдү сезбегени үчүн жиним келген.А бүгүн ал Эдил жок.Көздөрү жайнап,"Бактылуумун" деп айтып турду.Демек, ал сенин жаныңда гана,сени менен гана бактылуу экенин билдим.Бактылуу болосуңар деп ишенем.
Уйкудан көзүн жаңы гана ачып,Эдил телефонун алды.
-Алло,-деген Алтынайдын уйкулуу үнү телефондун нары жагынан угулду.
-Кутмандуу таңың менен,асылым
-Рахмат,сеники менен дагы.Кандай эс алдың?
-Сонун.Мен бактылуумун сен бар үчүн.Бүгүн эмне кыласың?
-Атам менен апамдын күмбөзүнө барам.
-Макул.Бир сааттан кийин барам.Даяр болуптур,-деп Алтынайдын жообун укпастан телефонду коюп койду.
"Кызык,бул эмне мени менен барганы жатабы?Туугандарым көрсө эмне дейт?"деп сүйлөнгөн бойдон,ордунан туруп,даярдана баштады.Бир топ өтпөй Эдил да келип,экөө чогуу Кантка жөнөштү.
Шаар четинде жайгашкан көрүстөндөргө жакындаган сайын Алтынайдын жүрөгү башкача согуп,тамагы буулугуп ыйлагысы келиптир турду.Моюнундагы жоолугун чечип,башына салды.Машина токтогондо, Эдил Алтынайды карап,жашылданган көздөрүн көрүп,аяп кетти.
-Жакшы элесиңби?
-Жок,-деп Алтынай башын чайкады.
-Мен жаныңда болом,асылым. Өзүңдү карма,-деди да,чекесинен өптү.Машинанын чөнтөгүнөн калпагын алды да,башына кийди.Түшүп, Алтынайды колдон алып,өзү баштап жөнөдү.Мурун биринчи жолу Алтынайдын ата-энесин акыркы сапарга узатаарда көргөнүн жаттап калыптыр.Окшошкон эки күмбөздүн жанына келгенде токтошту.Биринде Беков Амантур (1956-2006- ж.ж),экинчисинде Бекова Гүлмира (1958-2006-ж.ж) деп жазылып турган.
Айланасын чөптөр басып,каралбаганы билинип турат.Алтынайдын көзүнөн мончок жаштар тамып кетти.
-Силерди караган эч ким жок тура.Кечирип койгулачы,мени, -деп отура калды.Эдил да жанына отуруп,куран окуду.Акырын Алтынайды караса ыйлап жатыптыр." Мейли,ыйлап. Бугун чыгарып алсын.Эс алып калат"деп өйдө туруп,машина жакка басты.Машинасынын багажын ачса,суу куйган идиш туруптур.Аны менен кошо чүпүрөк алды.Көрүстөнгө келе жатканында, суу агып жаткан арыкты көргөн,түз эле ошого жөнөдү.Аз өтпөй келсе,Алтынай отурган боюнча жылбаптыр.Ооз учунан бир нерселерди сүйлөп жаткансыйт. Артынан чыккан шыбыртты угуп,бурула Эдилди карап,кайра анын колундагы сууну карап калды.
-Кичине айлананы тазалап коелу э,-деди Эдил.Алтынай уурутунан билинээр билинбес жылмайып койду.Азыр Эдилдин бул кылганына сүйүнүп,ыраазы болду.Экөө биригип тез эле өсүп кеткен чөптөрдү тазалап,эстеликтин чаңдарын сүртүп,айдалган гүлдөргө суу куюшту.Андан кийин колдорун жууп,атасы менен апасынын маңдайына келишти.Эдил кызга карап сөз баштады:
-Алтынай,сени менен жолуккан күндөн бери жашоом көрккө бөлөнүп,жан дүйнөмдүн сол жак тарабына жалаң гана жыттуу гүлдөрдөн турган бакчага айланткансың. Бирок,ошол бакчаны кезегинде жакшы карабай,кам көрбөгөм.Ал үчүн сенден кечирим сураймын.
Махабат деген улуу сезимди ар бир адам өз өзүнчө түшүнөт.Бирок, "Махабат деген эмне"деген суроого жүрөктүн дартын,сүйүүнүн азабын да,таттуусунда таткан адамдар,обондоруна, ырларына кошуп жазган акын-ырчылар да жооп бере албасы анык го дейм.Менден "Махабат деген эмне?"деп сураса,"Махабат деген жылмайса жүзүнө көрк берген уячасы бар..Уялганда билинээр билинбес,апапак жүзү кызара түшкөн,акырын колу менен маңдай чачтарын,кулагына кыстарып койгон адаты бар,жаш баладай бултуюп таарынган,анысы беш мүнөткө жетпей жазылып кеткен,ак көңүлдүк сапаты бар,узун чачтары өзүнө куп жарашкан,ыймандуу, сулуу,эң башкысы менин жүрөгүмдүн ээси болгон,менин Алтынайым" деп жооп бермекмин.Сен таңдан кечке шапар кылган жигитти,туруктуулукка. Бул жашоодо жакшы адамдардын дагы да бар экенине ,сүйүүнүн бар экенине ишенүүгө,келечекке максат коюп,тилек кылууга мени үйрөттүң.
Азыр атаң менен апаңдын күмбөзүнүн алдында менин түбөлүк жарым болууга,балдарымдын мээримдүү энеси болууга колуңду сурайм,-деди да,чөнтөгүнөн акак таш чөгөрүлгөн шакекти алып чыкты.Тизелеп отуруп,Алтынайга карады
-Сен макулсуңбу?
Алтынай көздөрүнөн аккан жаштарды сүртүп,атасы менен апасынын күмбөзүн карады.Жылмайыңкы жана мээримдүү көздөрү менен ата-энесинин сүрөтү карап туруптур.
-Ооба,мен макулмун,-деп шыбырады кыз.Эдил кыздын колун алып,шакекти такты да,өйдө туруп Алтынайды кучактап,чекесинен өптү.Кайрадан багыштап куран окушту да,машинага жөнөштү.
-Чоң атамдардын үйүнө барайын дегем.Сен мени үйнө жетпей түшүрүп койчу э.Мен бат эле чыгам.
-Макул.
Ошентип тирүүлүктүн дагы бир күнүн бактылуу күн менен бүтүрүштү
Эртеси күнү эле Эдил чоң энеси менен ата-энесине тамакка отурганда жанылыгын айтты.
-Менин жакшы жаңылыгым бар.Үйлөнөйүн деп жатам.
-Болсун,болсун
-Жакшы жаңылыгың бар экен,уулум.Кимдин кызы?Кандай жерден?,-деди атасы.
-Кимдин кызы,кандай жердин кызынын эмне кереги бар.Эн башкысы экөөбүз бири бирибизди сүйөбүз,-деп Эдил бурк этти.
-Кулунум,качан алып келесиң?
-Бүгүн,чоң эне.Баарыңар даяр тургула.Бүгүн тааныштырганы алып келем,-деген бойдон,бата кылып чыгып кетти.
Ал убакта Алтынай да бул жаңылыкты курбусу менен бөлүшүп жаткан.
-Бема аябай коркуп жатам.Жакпай калсамчы?,-деди Алтынай апакай көйнөгүн кийип,күзгүнүн алдында туруп.
-Сендей кыз жакпай калса,билбейм анда.Коркпо баары жакшы болот.
-Билбейм,Бема. Эдил баарын бат эле кылып салды,даяр боло элек болчумун мындай бурулушка.
-Бул нерсе ар бир кыздын башына келчү иш да,Алтыш.Эдил жаныңда болот.Бирок, ....,-деп Бема ойлонуп калды.
-Эмне бирок,Бема?
-Алтынай,олтурсаң бул жерге.Сен билесиң да,алар бардар жерден.Менин укканым бар,атасы бай,көп жерлерде жеке менчик ишканалары бар экен.Андай адамдын аялы да кандай болоорунун айтпаса да белгилүү.Айтайын дегеним,алар өзүнө окшогондор менен кудалашууну туура көрүшөт.Мен сенин капаланган жүзүңдү мындан ары көргүм келбейт,Алтыш. Алар сага каттуу айтса,сен көңүлүңө алба,макулбу э?
-А мен жакпай калсам,демек, Эдил алардын айткан кызын алат турбайбы анда,-деген Алтынайдын маанайы чөгө түштү.
-Жок,жок алтыным.Сен Эдилге ишенесиң да,чынбы?Мен анын сени таштап кетет деп ойлобой.Бир кезде болгон дечи,бирок,азыр сенин көзүңдү карап,карегиң менен тең айланып жатат.Бактың үчүн күрөшүң керек,Алтынай. Азыр жылмайгын да,башыңды өйдө көтөр.Эдил сени күтүп калса керек,-деп Алтынайды өптү.
-Бема,сен менден өткөн психолог болуп кетипсиң
-Сен өзүңдүн чөйрөңдөн чыкпай жатып,замандын канчалык деңгээлде өзгөргөнүн билбей жатпайсыңбы. Мейли,эми.Кудай колдосун.Омииийн
Үч кабаттуу заңгыраган үйдүн алдына машина келип токтогондо Алтынай ого бетер тынчсызданды. Негедир коркуп,колдору муздап кетти.Эдил өңү машинадан түшүп,Алтынайды да түшүүгө жарлам берди.
-Кандайсың?
-Аябай коркуп атам
-Баары жакшы болот.Сен аларга жагасың,асылым, -деп өөп,колунан жетеледи.
Короонун ичине киргенинде биринчи көзүнө майыптардын арабасында отурган кемпирди,андан кийин анын жанындагы чач жасалгасы кыска,кызыл түстөгү көйнөк кийген аял менен костюм шым кийген толугураак эркекти көрдү.
Алардын жанына келгенде Эдил колун коё бербестен тааныштырды.
-Таанышып алгыла.Бул менин махабатым,болочок жарым жана балдарымдын энеси Алтынай.А Алтынай бул болсо менин чоң энем Айша.Көптү билген,кыраакы, сулуу адам.
-Саламатсызбы, эне?
-Кош келиптирсиң, кызым.Чырайың келишкен,сымбаттуу, маңдайың жарык кыз экенсиң,-деп Айша кыздын бетинен өптү.
-А бул болсо менин апам,Анара жана атам Данияр.
-Саламатсыздарбы, -деген Алтынай колун сунду.
-Саламатчылык, Келгиле үйгө,киргиле, -деген Данияр үй жакты көрсөттү.Алтынай Анаранын жаман көзү менен сынап карап турганынан ыңгайсыздана түштү.
-Экөөң кандай таанышып калдыңар эле,-деп сурап калды Данияр тамак үстүндө.
-Кутмандын тоюнда таанышканбыз. Анын келинчеги Алтынайдын бөлөсү болот.
-Окуйсуңбу чырагыи,же иштейсиңби?
-Жок,эне.Окуумду бүткөм.Жарым жыл Стамбулда иштеп жүрүп келдим.Бул жактан жумуш караштырып атам,-деди Алтынай сүрдөп.
-Издебей эле кой жумуш.Мен сени өзүм эле багам,-деп Эдил колунан кармап өөп койду.Мындайды күтпөгөн Алтынай бети албырып,кызарып кетти.
-Ата-энең эмне иш кылышат?Кандай кызматта?
-Апа?!-деген Эдилге Алтынай карап.
-Эдил,бул баары бир суралчу нерсе да.Баары жайында,-деп, Анараны карады.-Мындан бир жыл мурун ата-энем жол кырсыгынан каза тапкан.Азыр менин ата менен апанын ордуна байкем менен жеңем
-А байкең эмне иш кылат?-деп ого бетеп такып сурады Анара.
-Байкем Сардар Стамбулда ишканынын орун басары,жеңем болсо соода тармагында бухгалтер.
-Ммм...деген бойдон Анара башка сурабады.
Кетип жатканда Айша кыздын бетинее өөп,жакшы тилектерин айтып узатты.Кызга да ушул кемпир жагып,ага боор тартып турду.Анара менен Данияр менен сылык сыпаа учурашып,Эдил экөө чыгып кетти.
-Айттым го баары жакшы болот деп.А сен бекер коркуп жаттың.Чоң энеме аябай жактың.
-Мага да аябай жакты.Жакшы киши экен.Бирок,апаңа жакпай калдым окшойт.
-Жагасың,эмнеге жакпайт экенсиң.Көнүшүп кетесиңер кийин,-деген Эдилди да ушул нерсе сарсанаа кылып турган.Алтынайды үйгө келгенде кийин курбусуна чалды.
-Алтыш,кандай болду?Жакшы кабыл алыштыбы?
-Ооба,бирок сен айткандай эле апасына жакпай калдым окшойт.
-Таарынтта турчу сөз айттыбы сага?
-Жо.жоок,болгону, билбейм мага ошондой сезилди,-деген Алтынай курбусу менен бүгүнкү жаңылыктарын бөлүшүп," Эртең Сардар байкеме чалайын." деген бойдон,башын жаздыкка койду.
#26 17 March 2015 - 22:35
-Мен бул кызын келин кыла албайм.Эч нерсеси,эч кимиси жок немени.
-Эй,катын эмне деп атасың?Уулуңдун бакытын тилесең боло.Буга чейин деле ата-энелик мээримди бербей келдик,азыр кичине энелик милдетиңди аткарчы,-деди ачуулуу Данияр.
-Эне болгон үчүн,уулума бакыт каалап атам да.Анын келечегин ойлоп атам.Бул колунда эч нерсе жок,балаңдын бар дүйнөсүн соруп бүтөт.
-Токтот,-деп Данияр столду муштуму менен коюп жиберди.-Өзүңдүн ошол кыздагыдай мезгилиңди эсине ал.Кече эле асмандан түшкөнсүбөй, -деген бойдон эшикти каттуу жаап чыгып кетти.
-"Асмандан түшкөнсүбөй, жаш кезиңди эске ал"деп тим эле.Мен болбосом,сен жок болмоксун.Тим эле боло элек келинине боор тартып калганын,-деп өзүнчө сүйлөнүп жаткан Анараны Эдилдин сөзү чочутуп жиберди.
-Кимге чукчуңдап урушуп жатасыз?
-Ии келдиңби,чүрөгуңөн. Бас бери,отур мобул жака.Сөзүм бар сенде
-Дагы эмне болуп кетти?
-Жанагы кызыңдан башканы таппай калдыңбы эмне?Ой,кичине бардар жердин кызынан караштырсаң боло.Анын эртен сени сызга отургузуп кетет.Кыйратып тапкан кызы жетим болсо.
-Эмне?Апа,оозунузга карап сүйлөңүз.Алтынай жетим эмес.Анын байкеси бар,жеңеси,мен бармын.Эгерде, дагы бир жолу жаман сөз айтчу болсоңуз,менден жакшылык күтпөй эле коюңуз-деп алып Эдил экинчи кабатка чыгып кетти.Бөлмөсүнө кирип,досу Азаматка чалды.
-Ассалому алейкум,Азамат
-Алейкум салам,дос.Дайының жок го,Барсыңбы?
-Иштерим көп болуп калды.Сүйүнчү, дос.Үйлөнгөнү жатам.
-Оо,куттуктайм. Кимге?
-Кимге дегениң кандай,Алтынайга.
-Баракелде.Сүйүүгө жеттиң э.Качан жолугабыз.Аяшты көрбөгөнүмө да көп болду
-Эми тезден жолугуп турасың.Эртең чогуу эс алып келели анда.Мен Алтынайга айтайын э.
-Макул.Көрүшкөнгө чейин анда.
Эдил бул кечте Алтынай экөөнүн боло турчу үлпөт тоюн кыялданып жатып уйкуга кетти.
Эртеси Алтынай эртелеп жеңесине чалды.
-Кандайсыз,жеңе? Ден соолуктарыңыз жакшыбы?
-Эрке кыз,мен бүгүн чалайын деп жаттым эле өзүм.Жакшы жүрөсүңбү?Баса, сүйүнчү!
-Ии болсун,жеңе!
-Буюрса,бала жытын искечү күнүбүз алыс эмес.
-Урааа,жеңе куттуктайм. Кандай бактылуумун. Аман эсен көз жарып алыңыз.Көрдүңүзбү, бекер эле кабатыр болдуңуз!
-Сардар экөөбүздүн кубанычыбызда чек жок.Өзүңчу,кандай жүрөсүң?
-Жакшы.Жеңе менде да жанылык бар!Турмушка чыкканы жатам.
-Кандай дейсиң?
-Күйөө балалуу болосуңар жакында!
-Эрке,чын элеби?Сүйлөшүп жүрдүңөрбү? Мен тааныймынбы?
-Жок,тааныбайсыз. Кече ата-энеси менен тааныштырды. Бир айдан кийин үйлөнүү тоюн кылабыз деп жатабыз.
-Бактылуу бол,эрке кыз.Күтүүсүздөн болгондон эмне деп айтаарымды билбей калдым да.Эхх,атам менен апам көрсө эмне тоюңду,-деп Гүлнур оор үшкүрүп алды.
-Байкеме айтасызбы сиз?
-Ооба,кечинде келгенде айтам.Кам санаба.Келээрки апталарда барам,алтыным.
-Макул.Жакшы тургула,-деп телефонду коюп,ата-энесинин сүрөтүн карады.
-Силердин эрке кызыңар минтип турмуш жолуна аттанам деп турат.Менин бактылуу күнүмдү көрүп,күбө боло албадыңар,кантейин. Ушул күндөрү силерге муктажмын,ата, апа.Апаке,сен апапакай көйнөктү өзүң кийгизмек эмес белең.Келинге тиешелүү кеңешиңди берип,үйрөтмөк эмес белең.Ата,а сенчи?Кичине кызыңдын башка бүлөөгө кетип жатканына кабыргаң кайышып,жүрөгүң ооруп турса да,жылмайып маңдайымда жыттамак эмес белең...Бирок, ишенем.Силер өйдөдө мени карап,бактыма ортоктош болуп,дайыма жанымда болооруңарга ишенем,-деген Алтынай көзүнө жаш алды.Анын бул тынчтыгын,эшиктин конгуроосунун удама-удаа басылганы бузду.
-Кандайсыз,болочоктогу келин,-деп Бермет шаңк этти.
-Жакшы.Кош келипсиң! Кел үйгө,кир.
Сүйүү-бул эки ширелишкен жүрөктөрдүн бири-бирисиз бир мүнөткө да көрүшпөсө сагынышып калган.А экөө эки жүрөк бир болгондо жаш балдардай ойноп,күлүп, керек учурда ага-карындаштай бири бирин коргоп,кыйын күндөрдө дайыма "Мен жаныңдамын" деп колдоп турса ошол сүйүү.Убакыт өтүп,өзгөргөлүшсө да сүйгөнүн токтотпой,ал адамдын баардык кыял жорук,терс адаттары менен кабыл алуу ошол сүйүү.
Үлпөт тойго даярдануу кызуу башталды.Бир айдан кийин эки жашты эн бактылуу күнү күтүп турган.Алтынай менен Бема кыздын үлпөт көйнөгүн тандап жүрүп,чарчагандан тамактанууга отурушкан.
-Эдил чалды.Азыр келип калам дейт.А баса жанында дос баласы дагы бар.
-Баягы дос баласыбы?Ии жаман көрөм ал баланы,өзүнчө эле кыйын боло берет.
-Билбейм,билбейм. Эдилдин айтуусу боюнча ал сени эле сурай берет дейт,-деп Алтынай күлдү.
-Алтынай?Саламасызбы, -деген үндөн өйдө караса баягы журналист жигит Бектур туруптур.
-Саламатчылык, -деп алик алды.Бектур Алтынайдан көзүн алып,Беманы карады.-Аа таанышып алыңыз,курбум Бермет.
-Бектур.Сиздин чалууңузду күтө берип саргайып кетмей болгом.Эртең айтып жаткан журналымдын ачылышы болот.Келесизби?
-Мм..билбейм. Мен бош эмес элем..,-деп Алтынай ыңгайсыздана түштү.
-"Жок"дебесеңиз. Сизди аябай күтөм.
-Убакыт тапканга аракет кылам.
-Жарайт.Мына бул дареги.Эртең саат 12:00дө башталат.
-Рахмат.Жакшы барыңыз
-Жакшы туруңуздар, -деп салам бере Бектур узап кетти.
-Бул эмне эле сага жабышып алды?-ддди Бема жактырбагандай.
"Билбейм" дегендей Алтынай ийинин куушуруп койду.
Убакыт өтүп,той болчу күн да келди.Алтынай Бектур ачылыш аземине ошол бойдон барган жок."Бул барышым Эдилге карата туура эмес мамилем болуп калат"деп койду.Өзүнүн бөлмөсүндө апапакай үлпөт көйнөгүн кийип,колуна ата-энесинин сүрөтүн алып сүйлөшүп жатты.
-Бүгүн мен үчүн эң маанилүү,бактылуу күедөрдүн бири.Ата,апа, алтындарым,кымбаттарым менин!Бүгүн башка үйдүн босогосун аттап,ал үйдүн оорун колдон,жеңилин жерден алган келини болуп барууга камынып жатам.Эдилдин атасын "ата" кылып,апасын "апа" кылып сыйлап өтүүгө сөз берем.Атаке, апаке сиздердин атыңыздарды булгабай,бактылуу болом деп сөз берем.
-Алтыш,Эдилдер келишти,-деп кирип келген Беманын сөзү бузуп жиберди.Алтынайдын сүрөтү карап,капалуу турганын көргөн курбусунун жүрөгү ооруп кетти.
-Алтыш.Алтыным менин.Баары жакшы болот.Коркпо. Азыр чынын айтсам сенден да өтүп толкунданып жатам,-деди күлүп.-Жүрү, даярданып туралы.Бир аздан кийин чакырышат бизди.
Эдилдин жеңелери баш болуп,достору менен келишиптир. Алиынайдын таенеси баарына сары майдан оозантып,үйгө өткөрүп жатты.Эдилдин көзү Алтынайды издейт.Акырын Гүлнурдан сурады:
-Жеңе,Алтынай каякта?
-Апеей,күйөө бала.биз кызды жөн эле кооуңа салып бербейбиз.Жөрөлгөлөрү бар дегендей,-деп Алтынайдын бөлмөсү жагын тороп калышты,бир нерсе үмүт этип.Жанындагы Азамат
-Ой,жеңелер биз да билебиз салты.Мына бул аяшымдын көрүндүгү.Бирок, башталышы эле,-деген болуп,бакылдап жеңелердин колуна акчалардан кармата калды.Бөлмөгө баш бакканда,ак куудай болуп,супсулуу болгон,чачы да,көйнөгү өзүнө куп жарашып,ого бетер чырайлуу болуп,керебетте отурган Алтынайды көрлү."Оо Кудайым,мына ушул сулуу кызды мага ыраа көргөнүңө рахма.Бир тал чачын түшүрбөй,бөпөлөп бакканга аракет кылам"деп ичинен сөз берди.Эдилдин улуу жеңеси келип,Алтынайдын кулагына сөйкөсүн салып,бакыт тилеп бетинен өптү.Андан кийин Эдил колундагы гүлүн сунуп,кучактап чекесинен өптү.Андан кийин тамак ичилип,шашыла Борбордук мечитке жөнөштү.Молдо никесин кыйгандан кийин,жаштар өздөрүнчө шаар кыдырганы жөнөп кетишти.
-Сен бүгүн өзгөчө сулуу экенсиң,асылым. Мен сени бактылуу кылууга сөз берем.Мен сени сүйөм,-деп шыбырады Эдил Алтынайга.
-Мен дагы сени сүйөм,-деген уялыңкы Алтынай,бул мүнөттөрдүн узакка созулушун,дайыма ушул күндөгүдөй кубанып жүрүүлөрүн Жараткандан тиледи.
Бул күнү бактылуу жүздөрдүн арасында бир гана Эдилдин апасы жактырбай турду.Анын өзүнүн көздөп жүргөн,энеси менен да сөз алышып койгон,бардар жердин кызы эле.Эми минтип ал тилеги ишке ашпай турганына,бири гана Алтынайды күнөөлөп,ага кымындай да жамандык кылбаса да жек көрүп турду.Адамзат дегенибиз байлык,бийликтин даамын татып калганда,көзүбүздү май басып,өзүбүздөн төмөндөрдү басынтып,өзүбүздү эр ойлоп калат турбайбызбы. Бул жек көрүп турган жаңы келини,кийин ооруп калганында дайыма жанында болуп,багаарын, ал убакта чириген байлыгы да жардам бере албасын Анара билген жок,сезген жок.Түбөлүк бул өмүрдө өтчүдөй,текеберлик, ач көздүк жүрөгүн каптап калган эле.
Урматтуу окурман,эми окуя эки жылдан кийинки жашоону чагылдырат.
-Эй,катын эмне деп атасың?Уулуңдун бакытын тилесең боло.Буга чейин деле ата-энелик мээримди бербей келдик,азыр кичине энелик милдетиңди аткарчы,-деди ачуулуу Данияр.
-Эне болгон үчүн,уулума бакыт каалап атам да.Анын келечегин ойлоп атам.Бул колунда эч нерсе жок,балаңдын бар дүйнөсүн соруп бүтөт.
-Токтот,-деп Данияр столду муштуму менен коюп жиберди.-Өзүңдүн ошол кыздагыдай мезгилиңди эсине ал.Кече эле асмандан түшкөнсүбөй, -деген бойдон эшикти каттуу жаап чыгып кетти.
-"Асмандан түшкөнсүбөй, жаш кезиңди эске ал"деп тим эле.Мен болбосом,сен жок болмоксун.Тим эле боло элек келинине боор тартып калганын,-деп өзүнчө сүйлөнүп жаткан Анараны Эдилдин сөзү чочутуп жиберди.
-Кимге чукчуңдап урушуп жатасыз?
-Ии келдиңби,чүрөгуңөн. Бас бери,отур мобул жака.Сөзүм бар сенде
-Дагы эмне болуп кетти?
-Жанагы кызыңдан башканы таппай калдыңбы эмне?Ой,кичине бардар жердин кызынан караштырсаң боло.Анын эртен сени сызга отургузуп кетет.Кыйратып тапкан кызы жетим болсо.
-Эмне?Апа,оозунузга карап сүйлөңүз.Алтынай жетим эмес.Анын байкеси бар,жеңеси,мен бармын.Эгерде, дагы бир жолу жаман сөз айтчу болсоңуз,менден жакшылык күтпөй эле коюңуз-деп алып Эдил экинчи кабатка чыгып кетти.Бөлмөсүнө кирип,досу Азаматка чалды.
-Ассалому алейкум,Азамат
-Алейкум салам,дос.Дайының жок го,Барсыңбы?
-Иштерим көп болуп калды.Сүйүнчү, дос.Үйлөнгөнү жатам.
-Оо,куттуктайм. Кимге?
-Кимге дегениң кандай,Алтынайга.
-Баракелде.Сүйүүгө жеттиң э.Качан жолугабыз.Аяшты көрбөгөнүмө да көп болду
-Эми тезден жолугуп турасың.Эртең чогуу эс алып келели анда.Мен Алтынайга айтайын э.
-Макул.Көрүшкөнгө чейин анда.
Эдил бул кечте Алтынай экөөнүн боло турчу үлпөт тоюн кыялданып жатып уйкуга кетти.
Эртеси Алтынай эртелеп жеңесине чалды.
-Кандайсыз,жеңе? Ден соолуктарыңыз жакшыбы?
-Эрке кыз,мен бүгүн чалайын деп жаттым эле өзүм.Жакшы жүрөсүңбү?Баса, сүйүнчү!
-Ии болсун,жеңе!
-Буюрса,бала жытын искечү күнүбүз алыс эмес.
-Урааа,жеңе куттуктайм. Кандай бактылуумун. Аман эсен көз жарып алыңыз.Көрдүңүзбү, бекер эле кабатыр болдуңуз!
-Сардар экөөбүздүн кубанычыбызда чек жок.Өзүңчу,кандай жүрөсүң?
-Жакшы.Жеңе менде да жанылык бар!Турмушка чыкканы жатам.
-Кандай дейсиң?
-Күйөө балалуу болосуңар жакында!
-Эрке,чын элеби?Сүйлөшүп жүрдүңөрбү? Мен тааныймынбы?
-Жок,тааныбайсыз. Кече ата-энеси менен тааныштырды. Бир айдан кийин үйлөнүү тоюн кылабыз деп жатабыз.
-Бактылуу бол,эрке кыз.Күтүүсүздөн болгондон эмне деп айтаарымды билбей калдым да.Эхх,атам менен апам көрсө эмне тоюңду,-деп Гүлнур оор үшкүрүп алды.
-Байкеме айтасызбы сиз?
-Ооба,кечинде келгенде айтам.Кам санаба.Келээрки апталарда барам,алтыным.
-Макул.Жакшы тургула,-деп телефонду коюп,ата-энесинин сүрөтүн карады.
-Силердин эрке кызыңар минтип турмуш жолуна аттанам деп турат.Менин бактылуу күнүмдү көрүп,күбө боло албадыңар,кантейин. Ушул күндөрү силерге муктажмын,ата, апа.Апаке,сен апапакай көйнөктү өзүң кийгизмек эмес белең.Келинге тиешелүү кеңешиңди берип,үйрөтмөк эмес белең.Ата,а сенчи?Кичине кызыңдын башка бүлөөгө кетип жатканына кабыргаң кайышып,жүрөгүң ооруп турса да,жылмайып маңдайымда жыттамак эмес белең...Бирок, ишенем.Силер өйдөдө мени карап,бактыма ортоктош болуп,дайыма жанымда болооруңарга ишенем,-деген Алтынай көзүнө жаш алды.Анын бул тынчтыгын,эшиктин конгуроосунун удама-удаа басылганы бузду.
-Кандайсыз,болочоктогу келин,-деп Бермет шаңк этти.
-Жакшы.Кош келипсиң! Кел үйгө,кир.
Сүйүү-бул эки ширелишкен жүрөктөрдүн бири-бирисиз бир мүнөткө да көрүшпөсө сагынышып калган.А экөө эки жүрөк бир болгондо жаш балдардай ойноп,күлүп, керек учурда ага-карындаштай бири бирин коргоп,кыйын күндөрдө дайыма "Мен жаныңдамын" деп колдоп турса ошол сүйүү.Убакыт өтүп,өзгөргөлүшсө да сүйгөнүн токтотпой,ал адамдын баардык кыял жорук,терс адаттары менен кабыл алуу ошол сүйүү.
Үлпөт тойго даярдануу кызуу башталды.Бир айдан кийин эки жашты эн бактылуу күнү күтүп турган.Алтынай менен Бема кыздын үлпөт көйнөгүн тандап жүрүп,чарчагандан тамактанууга отурушкан.
-Эдил чалды.Азыр келип калам дейт.А баса жанында дос баласы дагы бар.
-Баягы дос баласыбы?Ии жаман көрөм ал баланы,өзүнчө эле кыйын боло берет.
-Билбейм,билбейм. Эдилдин айтуусу боюнча ал сени эле сурай берет дейт,-деп Алтынай күлдү.
-Алтынай?Саламасызбы, -деген үндөн өйдө караса баягы журналист жигит Бектур туруптур.
-Саламатчылык, -деп алик алды.Бектур Алтынайдан көзүн алып,Беманы карады.-Аа таанышып алыңыз,курбум Бермет.
-Бектур.Сиздин чалууңузду күтө берип саргайып кетмей болгом.Эртең айтып жаткан журналымдын ачылышы болот.Келесизби?
-Мм..билбейм. Мен бош эмес элем..,-деп Алтынай ыңгайсыздана түштү.
-"Жок"дебесеңиз. Сизди аябай күтөм.
-Убакыт тапканга аракет кылам.
-Жарайт.Мына бул дареги.Эртең саат 12:00дө башталат.
-Рахмат.Жакшы барыңыз
-Жакшы туруңуздар, -деп салам бере Бектур узап кетти.
-Бул эмне эле сага жабышып алды?-ддди Бема жактырбагандай.
"Билбейм" дегендей Алтынай ийинин куушуруп койду.
Убакыт өтүп,той болчу күн да келди.Алтынай Бектур ачылыш аземине ошол бойдон барган жок."Бул барышым Эдилге карата туура эмес мамилем болуп калат"деп койду.Өзүнүн бөлмөсүндө апапакай үлпөт көйнөгүн кийип,колуна ата-энесинин сүрөтүн алып сүйлөшүп жатты.
-Бүгүн мен үчүн эң маанилүү,бактылуу күедөрдүн бири.Ата,апа, алтындарым,кымбаттарым менин!Бүгүн башка үйдүн босогосун аттап,ал үйдүн оорун колдон,жеңилин жерден алган келини болуп барууга камынып жатам.Эдилдин атасын "ата" кылып,апасын "апа" кылып сыйлап өтүүгө сөз берем.Атаке, апаке сиздердин атыңыздарды булгабай,бактылуу болом деп сөз берем.
-Алтыш,Эдилдер келишти,-деп кирип келген Беманын сөзү бузуп жиберди.Алтынайдын сүрөтү карап,капалуу турганын көргөн курбусунун жүрөгү ооруп кетти.
-Алтыш.Алтыным менин.Баары жакшы болот.Коркпо. Азыр чынын айтсам сенден да өтүп толкунданып жатам,-деди күлүп.-Жүрү, даярданып туралы.Бир аздан кийин чакырышат бизди.
Эдилдин жеңелери баш болуп,достору менен келишиптир. Алиынайдын таенеси баарына сары майдан оозантып,үйгө өткөрүп жатты.Эдилдин көзү Алтынайды издейт.Акырын Гүлнурдан сурады:
-Жеңе,Алтынай каякта?
-Апеей,күйөө бала.биз кызды жөн эле кооуңа салып бербейбиз.Жөрөлгөлөрү бар дегендей,-деп Алтынайдын бөлмөсү жагын тороп калышты,бир нерсе үмүт этип.Жанындагы Азамат
-Ой,жеңелер биз да билебиз салты.Мына бул аяшымдын көрүндүгү.Бирок, башталышы эле,-деген болуп,бакылдап жеңелердин колуна акчалардан кармата калды.Бөлмөгө баш бакканда,ак куудай болуп,супсулуу болгон,чачы да,көйнөгү өзүнө куп жарашып,ого бетер чырайлуу болуп,керебетте отурган Алтынайды көрлү."Оо Кудайым,мына ушул сулуу кызды мага ыраа көргөнүңө рахма.Бир тал чачын түшүрбөй,бөпөлөп бакканга аракет кылам"деп ичинен сөз берди.Эдилдин улуу жеңеси келип,Алтынайдын кулагына сөйкөсүн салып,бакыт тилеп бетинен өптү.Андан кийин Эдил колундагы гүлүн сунуп,кучактап чекесинен өптү.Андан кийин тамак ичилип,шашыла Борбордук мечитке жөнөштү.Молдо никесин кыйгандан кийин,жаштар өздөрүнчө шаар кыдырганы жөнөп кетишти.
-Сен бүгүн өзгөчө сулуу экенсиң,асылым. Мен сени бактылуу кылууга сөз берем.Мен сени сүйөм,-деп шыбырады Эдил Алтынайга.
-Мен дагы сени сүйөм,-деген уялыңкы Алтынай,бул мүнөттөрдүн узакка созулушун,дайыма ушул күндөгүдөй кубанып жүрүүлөрүн Жараткандан тиледи.
Бул күнү бактылуу жүздөрдүн арасында бир гана Эдилдин апасы жактырбай турду.Анын өзүнүн көздөп жүргөн,энеси менен да сөз алышып койгон,бардар жердин кызы эле.Эми минтип ал тилеги ишке ашпай турганына,бири гана Алтынайды күнөөлөп,ага кымындай да жамандык кылбаса да жек көрүп турду.Адамзат дегенибиз байлык,бийликтин даамын татып калганда,көзүбүздү май басып,өзүбүздөн төмөндөрдү басынтып,өзүбүздү эр ойлоп калат турбайбызбы. Бул жек көрүп турган жаңы келини,кийин ооруп калганында дайыма жанында болуп,багаарын, ал убакта чириген байлыгы да жардам бере албасын Анара билген жок,сезген жок.Түбөлүк бул өмүрдө өтчүдөй,текеберлик, ач көздүк жүрөгүн каптап калган эле.
Урматтуу окурман,эми окуя эки жылдан кийинки жашоону чагылдырат.
#28 18 March 2015 - 14:35
-Мен бул кызын келин кыла албайм.Эч нерсеси,эч кимиси жок немени.
-Эй,катын эмне деп атасың?Уулуңдун бакытын тилесең боло.Буга чейин деле ата-энелик мээримди бербей келдик,азыр кичине энелик милдетиңди аткарчы,-деди ачуулуу Данияр.
-Эне болгон үчүн,уулума бакыт каалап атам да.Анын келечегин ойлоп атам.Бул колунда эч нерсе жок,балаңдын бар дүйнөсүн соруп бүтөт.
-Токтот,-деп Данияр столду муштуму менен коюп жиберди.-Өзүңдүн ошол кыздагыдай мезгилиңди эсине ал.Кече эле асмандан түшкөнсүбөй, -деген бойдон эшикти каттуу жаап чыгып кетти.
-"Асмандан түшкөнсүбөй, жаш кезиңди эске ал"деп тим эле.Мен болбосом,сен жок болмоксун.Тим эле боло элек келинине боор тартып калганын,-деп өзүнчө сүйлөнүп жаткан Анараны Эдилдин сөзү чочутуп жиберди.
-Кимге чукчуңдап урушуп жатасыз?
-Ии келдиңби,чүрөгуңөн. Бас бери,отур мобул жака.Сөзүм бар сенде
-Дагы эмне болуп кетти?
-Жанагы кызыңдан башканы таппай калдыңбы эмне?Ой,кичине бардар жердин кызынан караштырсаң боло.Анын эртен сени сызга отургузуп кетет.Кыйратып тапкан кызы жетим болсо.
-Эмне?Апа,оозунузга карап сүйлөңүз.Алтынай жетим эмес.Анын байкеси бар,жеңеси,мен бармын.Эгерде, дагы бир жолу жаман сөз айтчу болсоңуз,менден жакшылык күтпөй эле коюңуз-деп алып Эдил экинчи кабатка чыгып кетти.Бөлмөсүнө кирип,досу Азаматка чалды.
-Ассалому алейкум,Азамат
-Алейкум салам,дос.Дайының жок го,Барсыңбы?
-Иштерим көп болуп калды.Сүйүнчү, дос.Үйлөнгөнү жатам.
-Оо,куттуктайм. Кимге?
-Кимге дегениң кандай,Алтынайга.
-Баракелде.Сүйүүгө жеттиң э.Качан жолугабыз.Аяшты көрбөгөнүмө да көп болду
-Эми тезден жолугуп турасың.Эртең чогуу эс алып келели анда.Мен Алтынайга айтайын э.
-Макул.Көрүшкөнгө чейин анда.
Эдил бул кечте Алтынай экөөнүн боло турчу үлпөт тоюн кыялданып жатып уйкуга кетти.
Эртеси Алтынай эртелеп жеңесине чалды.
-Кандайсыз,жеңе? Ден соолуктарыңыз жакшыбы?
-Эрке кыз,мен бүгүн чалайын деп жаттым эле өзүм.Жакшы жүрөсүңбү?Баса, сүйүнчү!
-Ии болсун,жеңе!
-Буюрса,бала жытын искечү күнүбүз алыс эмес.
-Урааа,жеңе куттуктайм. Кандай бактылуумун. Аман эсен көз жарып алыңыз.Көрдүңүзбү, бекер эле кабатыр болдуңуз!
-Сардар экөөбүздүн кубанычыбызда чек жок.Өзүңчу,кандай жүрөсүң?
-Жакшы.Жеңе менде да жанылык бар!Турмушка чыкканы жатам.
-Кандай дейсиң?
-Күйөө балалуу болосуңар жакында!
-Эрке,чын элеби?Сүйлөшүп жүрдүңөрбү? Мен тааныймынбы?
-Жок,тааныбайсыз. Кече ата-энеси менен тааныштырды. Бир айдан кийин үйлөнүү тоюн кылабыз деп жатабыз.
-Бактылуу бол,эрке кыз.Күтүүсүздөн болгондон эмне деп айтаарымды билбей калдым да.Эхх,атам менен апам көрсө эмне тоюңду,-деп Гүлнур оор үшкүрүп алды.
-Байкеме айтасызбы сиз?
-Ооба,кечинде келгенде айтам.Кам санаба.Келээрки апталарда барам,алтыным.
-Макул.Жакшы тургула,-деп телефонду коюп,ата-энесинин сүрөтүн карады.
-Силердин эрке кызыңар минтип турмуш жолуна аттанам деп турат.Менин бактылуу күнүмдү көрүп,күбө боло албадыңар,кантейин. Ушул күндөрү силерге муктажмын,ата, апа.Апаке,сен апапакай көйнөктү өзүң кийгизмек эмес белең.Келинге тиешелүү кеңешиңди берип,үйрөтмөк эмес белең.Ата,а сенчи?Кичине кызыңдын башка бүлөөгө кетип жатканына кабыргаң кайышып,жүрөгүң ооруп турса да,жылмайып маңдайымда жыттамак эмес белең...Бирок, ишенем.Силер өйдөдө мени карап,бактыма ортоктош болуп,дайыма жанымда болооруңарга ишенем,-деген Алтынай көзүнө жаш алды.Анын бул тынчтыгын,эшиктин конгуроосунун удама-удаа басылганы бузду.
-Кандайсыз,болочоктогу келин,-деп Бермет шаңк этти.
-Жакшы.Кош келипсиң! Кел үйгө,кир.
Сүйүү-бул эки ширелишкен жүрөктөрдүн бири-бирисиз бир мүнөткө да көрүшпөсө сагынышып калган.А экөө эки жүрөк бир болгондо жаш балдардай ойноп,күлүп, керек учурда ага-карындаштай бири бирин коргоп,кыйын күндөрдө дайыма "Мен жаныңдамын" деп колдоп турса ошол сүйүү.Убакыт өтүп,өзгөргөлүшсө да сүйгөнүн токтотпой,ал адамдын баардык кыял жорук,терс адаттары менен кабыл алуу ошол сүйүү.
Үлпөт тойго даярдануу кызуу башталды.Бир айдан кийин эки жашты эн бактылуу күнү күтүп турган.Алтынай менен Бема кыздын үлпөт көйнөгүн тандап жүрүп,чарчагандан тамактанууга отурушкан.
-Эдил чалды.Азыр келип калам дейт.А баса жанында дос баласы дагы бар.
-Баягы дос баласыбы?Ии жаман көрөм ал баланы,өзүнчө эле кыйын боло берет.
-Билбейм,билбейм. Эдилдин айтуусу боюнча ал сени эле сурай берет дейт,-деп Алтынай күлдү.
-Алтынай?Саламасызбы, -деген үндөн өйдө караса баягы журналист жигит Бектур туруптур.
-Саламатчылык, -деп алик алды.Бектур Алтынайдан көзүн алып,Беманы карады.-Аа таанышып алыңыз,курбум Бермет.
-Бектур.Сиздин чалууңузду күтө берип саргайып кетмей болгом.Эртең айтып жаткан журналымдын ачылышы болот.Келесизби?
-Мм..билбейм. Мен бош эмес элем..,-деп Алтынай ыңгайсыздана түштү.
-"Жок"дебесеңиз. Сизди аябай күтөм.
-Убакыт тапканга аракет кылам.
-Жарайт.Мына бул дареги.Эртең саат 12:00дө башталат.
-Рахмат.Жакшы барыңыз
-Жакшы туруңуздар, -деп салам бере Бектур узап кетти.
-Бул эмне эле сага жабышып алды?-ддди Бема жактырбагандай.
"Билбейм" дегендей Алтынай ийинин куушуруп койду.
Убакыт өтүп,той болчу күн да келди.Алтынай Бектур ачылыш аземине ошол бойдон барган жок."Бул барышым Эдилге карата туура эмес мамилем болуп калат"деп койду.Өзүнүн бөлмөсүндө апапакай үлпөт көйнөгүн кийип,колуна ата-энесинин сүрөтүн алып сүйлөшүп жатты.
-Бүгүн мен үчүн эң маанилүү,бактылуу күедөрдүн бири.Ата,апа, алтындарым,кымбаттарым менин!Бүгүн башка үйдүн босогосун аттап,ал үйдүн оорун колдон,жеңилин жерден алган келини болуп барууга камынып жатам.Эдилдин атасын "ата" кылып,апасын "апа" кылып сыйлап өтүүгө сөз берем.Атаке, апаке сиздердин атыңыздарды булгабай,бактылуу болом деп сөз берем.
-Алтыш,Эдилдер келишти,-деп кирип келген Беманын сөзү бузуп жиберди.Алтынайдын сүрөтү карап,капалуу турганын көргөн курбусунун жүрөгү ооруп кетти.
-Алтыш.Алтыным менин.Баары жакшы болот.Коркпо. Азыр чынын айтсам сенден да өтүп толкунданып жатам,-деди күлүп.-Жүрү, даярданып туралы.Бир аздан кийин чакырышат бизди.
Эдилдин жеңелери баш болуп,достору менен келишиптир. Алиынайдын таенеси баарына сары майдан оозантып,үйгө өткөрүп жатты.Эдилдин көзү Алтынайды издейт.Акырын Гүлнурдан сурады:
-Жеңе,Алтынай каякта?
-Апеей,күйөө бала.биз кызды жөн эле кооуңа салып бербейбиз.Жөрөлгөлөрү бар дегендей,-деп Алтынайдын бөлмөсү жагын тороп калышты,бир нерсе үмүт этип.Жанындагы Азамат
-Ой,жеңелер биз да билебиз салты.Мына бул аяшымдын көрүндүгү.Бирок, башталышы эле,-деген болуп,бакылдап жеңелердин колуна акчалардан кармата калды.Бөлмөгө баш бакканда,ак куудай болуп,супсулуу болгон,чачы да,көйнөгү өзүнө куп жарашып,ого бетер чырайлуу болуп,керебетте отурган Алтынайды көрлү."Оо Кудайым,мына ушул сулуу кызды мага ыраа көргөнүңө рахма.Бир тал чачын түшүрбөй,бөпөлөп бакканга аракет кылам"деп ичинен сөз берди.Эдилдин улуу жеңеси келип,Алтынайдын кулагына сөйкөсүн салып,бакыт тилеп бетинен өптү.Андан кийин Эдил колундагы гүлүн сунуп,кучактап чекесинен өптү.Андан кийин тамак ичилип,шашыла Борбордук мечитке жөнөштү.Молдо никесин кыйгандан кийин,жаштар өздөрүнчө шаар кыдырганы жөнөп кетишти.
-Сен бүгүн өзгөчө сулуу экенсиң,асылым. Мен сени бактылуу кылууга сөз берем.Мен сени сүйөм,-деп шыбырады Эдил Алтынайга.
-Мен дагы сени сүйөм,-деген уялыңкы Алтынай,бул мүнөттөрдүн узакка созулушун,дайыма ушул күндөгүдөй кубанып жүрүүлөрүн Жараткандан тиледи.
Бул күнү бактылуу жүздөрдүн арасында бир гана Эдилдин апасы жактырбай турду.Анын өзүнүн көздөп жүргөн,энеси менен да сөз алышып койгон,бардар жердин кызы эле.Эми минтип ал тилеги ишке ашпай турганына,бири гана Алтынайды күнөөлөп,ага кымындай да жамандык кылбаса да жек көрүп турду.Адамзат дегенибиз байлык,бийликтин даамын татып калганда,көзүбүздү май басып,өзүбүздөн төмөндөрдү басынтып,өзүбүздү эр ойлоп калат турбайбызбы. Бул жек көрүп турган жаңы келини,кийин ооруп калганында дайыма жанында болуп,багаарын, ал убакта чириген байлыгы да жардам бере албасын Анара билген жок,сезген жок.Түбөлүк бул өмүрдө өтчүдөй,текеберлик, ач көздүк жүрөгүн каптап калган эле.
Урматтуу окурман,эми окуя эки жылдан кийинки жашоону чагылдырат.
-Эй,катын эмне деп атасың?Уулуңдун бакытын тилесең боло.Буга чейин деле ата-энелик мээримди бербей келдик,азыр кичине энелик милдетиңди аткарчы,-деди ачуулуу Данияр.
-Эне болгон үчүн,уулума бакыт каалап атам да.Анын келечегин ойлоп атам.Бул колунда эч нерсе жок,балаңдын бар дүйнөсүн соруп бүтөт.
-Токтот,-деп Данияр столду муштуму менен коюп жиберди.-Өзүңдүн ошол кыздагыдай мезгилиңди эсине ал.Кече эле асмандан түшкөнсүбөй, -деген бойдон эшикти каттуу жаап чыгып кетти.
-"Асмандан түшкөнсүбөй, жаш кезиңди эске ал"деп тим эле.Мен болбосом,сен жок болмоксун.Тим эле боло элек келинине боор тартып калганын,-деп өзүнчө сүйлөнүп жаткан Анараны Эдилдин сөзү чочутуп жиберди.
-Кимге чукчуңдап урушуп жатасыз?
-Ии келдиңби,чүрөгуңөн. Бас бери,отур мобул жака.Сөзүм бар сенде
-Дагы эмне болуп кетти?
-Жанагы кызыңдан башканы таппай калдыңбы эмне?Ой,кичине бардар жердин кызынан караштырсаң боло.Анын эртен сени сызга отургузуп кетет.Кыйратып тапкан кызы жетим болсо.
-Эмне?Апа,оозунузга карап сүйлөңүз.Алтынай жетим эмес.Анын байкеси бар,жеңеси,мен бармын.Эгерде, дагы бир жолу жаман сөз айтчу болсоңуз,менден жакшылык күтпөй эле коюңуз-деп алып Эдил экинчи кабатка чыгып кетти.Бөлмөсүнө кирип,досу Азаматка чалды.
-Ассалому алейкум,Азамат
-Алейкум салам,дос.Дайының жок го,Барсыңбы?
-Иштерим көп болуп калды.Сүйүнчү, дос.Үйлөнгөнү жатам.
-Оо,куттуктайм. Кимге?
-Кимге дегениң кандай,Алтынайга.
-Баракелде.Сүйүүгө жеттиң э.Качан жолугабыз.Аяшты көрбөгөнүмө да көп болду
-Эми тезден жолугуп турасың.Эртең чогуу эс алып келели анда.Мен Алтынайга айтайын э.
-Макул.Көрүшкөнгө чейин анда.
Эдил бул кечте Алтынай экөөнүн боло турчу үлпөт тоюн кыялданып жатып уйкуга кетти.
Эртеси Алтынай эртелеп жеңесине чалды.
-Кандайсыз,жеңе? Ден соолуктарыңыз жакшыбы?
-Эрке кыз,мен бүгүн чалайын деп жаттым эле өзүм.Жакшы жүрөсүңбү?Баса, сүйүнчү!
-Ии болсун,жеңе!
-Буюрса,бала жытын искечү күнүбүз алыс эмес.
-Урааа,жеңе куттуктайм. Кандай бактылуумун. Аман эсен көз жарып алыңыз.Көрдүңүзбү, бекер эле кабатыр болдуңуз!
-Сардар экөөбүздүн кубанычыбызда чек жок.Өзүңчу,кандай жүрөсүң?
-Жакшы.Жеңе менде да жанылык бар!Турмушка чыкканы жатам.
-Кандай дейсиң?
-Күйөө балалуу болосуңар жакында!
-Эрке,чын элеби?Сүйлөшүп жүрдүңөрбү? Мен тааныймынбы?
-Жок,тааныбайсыз. Кече ата-энеси менен тааныштырды. Бир айдан кийин үйлөнүү тоюн кылабыз деп жатабыз.
-Бактылуу бол,эрке кыз.Күтүүсүздөн болгондон эмне деп айтаарымды билбей калдым да.Эхх,атам менен апам көрсө эмне тоюңду,-деп Гүлнур оор үшкүрүп алды.
-Байкеме айтасызбы сиз?
-Ооба,кечинде келгенде айтам.Кам санаба.Келээрки апталарда барам,алтыным.
-Макул.Жакшы тургула,-деп телефонду коюп,ата-энесинин сүрөтүн карады.
-Силердин эрке кызыңар минтип турмуш жолуна аттанам деп турат.Менин бактылуу күнүмдү көрүп,күбө боло албадыңар,кантейин. Ушул күндөрү силерге муктажмын,ата, апа.Апаке,сен апапакай көйнөктү өзүң кийгизмек эмес белең.Келинге тиешелүү кеңешиңди берип,үйрөтмөк эмес белең.Ата,а сенчи?Кичине кызыңдын башка бүлөөгө кетип жатканына кабыргаң кайышып,жүрөгүң ооруп турса да,жылмайып маңдайымда жыттамак эмес белең...Бирок, ишенем.Силер өйдөдө мени карап,бактыма ортоктош болуп,дайыма жанымда болооруңарга ишенем,-деген Алтынай көзүнө жаш алды.Анын бул тынчтыгын,эшиктин конгуроосунун удама-удаа басылганы бузду.
-Кандайсыз,болочоктогу келин,-деп Бермет шаңк этти.
-Жакшы.Кош келипсиң! Кел үйгө,кир.
Сүйүү-бул эки ширелишкен жүрөктөрдүн бири-бирисиз бир мүнөткө да көрүшпөсө сагынышып калган.А экөө эки жүрөк бир болгондо жаш балдардай ойноп,күлүп, керек учурда ага-карындаштай бири бирин коргоп,кыйын күндөрдө дайыма "Мен жаныңдамын" деп колдоп турса ошол сүйүү.Убакыт өтүп,өзгөргөлүшсө да сүйгөнүн токтотпой,ал адамдын баардык кыял жорук,терс адаттары менен кабыл алуу ошол сүйүү.
Үлпөт тойго даярдануу кызуу башталды.Бир айдан кийин эки жашты эн бактылуу күнү күтүп турган.Алтынай менен Бема кыздын үлпөт көйнөгүн тандап жүрүп,чарчагандан тамактанууга отурушкан.
-Эдил чалды.Азыр келип калам дейт.А баса жанында дос баласы дагы бар.
-Баягы дос баласыбы?Ии жаман көрөм ал баланы,өзүнчө эле кыйын боло берет.
-Билбейм,билбейм. Эдилдин айтуусу боюнча ал сени эле сурай берет дейт,-деп Алтынай күлдү.
-Алтынай?Саламасызбы, -деген үндөн өйдө караса баягы журналист жигит Бектур туруптур.
-Саламатчылык, -деп алик алды.Бектур Алтынайдан көзүн алып,Беманы карады.-Аа таанышып алыңыз,курбум Бермет.
-Бектур.Сиздин чалууңузду күтө берип саргайып кетмей болгом.Эртең айтып жаткан журналымдын ачылышы болот.Келесизби?
-Мм..билбейм. Мен бош эмес элем..,-деп Алтынай ыңгайсыздана түштү.
-"Жок"дебесеңиз. Сизди аябай күтөм.
-Убакыт тапканга аракет кылам.
-Жарайт.Мына бул дареги.Эртең саат 12:00дө башталат.
-Рахмат.Жакшы барыңыз
-Жакшы туруңуздар, -деп салам бере Бектур узап кетти.
-Бул эмне эле сага жабышып алды?-ддди Бема жактырбагандай.
"Билбейм" дегендей Алтынай ийинин куушуруп койду.
Убакыт өтүп,той болчу күн да келди.Алтынай Бектур ачылыш аземине ошол бойдон барган жок."Бул барышым Эдилге карата туура эмес мамилем болуп калат"деп койду.Өзүнүн бөлмөсүндө апапакай үлпөт көйнөгүн кийип,колуна ата-энесинин сүрөтүн алып сүйлөшүп жатты.
-Бүгүн мен үчүн эң маанилүү,бактылуу күедөрдүн бири.Ата,апа, алтындарым,кымбаттарым менин!Бүгүн башка үйдүн босогосун аттап,ал үйдүн оорун колдон,жеңилин жерден алган келини болуп барууга камынып жатам.Эдилдин атасын "ата" кылып,апасын "апа" кылып сыйлап өтүүгө сөз берем.Атаке, апаке сиздердин атыңыздарды булгабай,бактылуу болом деп сөз берем.
-Алтыш,Эдилдер келишти,-деп кирип келген Беманын сөзү бузуп жиберди.Алтынайдын сүрөтү карап,капалуу турганын көргөн курбусунун жүрөгү ооруп кетти.
-Алтыш.Алтыным менин.Баары жакшы болот.Коркпо. Азыр чынын айтсам сенден да өтүп толкунданып жатам,-деди күлүп.-Жүрү, даярданып туралы.Бир аздан кийин чакырышат бизди.
Эдилдин жеңелери баш болуп,достору менен келишиптир. Алиынайдын таенеси баарына сары майдан оозантып,үйгө өткөрүп жатты.Эдилдин көзү Алтынайды издейт.Акырын Гүлнурдан сурады:
-Жеңе,Алтынай каякта?
-Апеей,күйөө бала.биз кызды жөн эле кооуңа салып бербейбиз.Жөрөлгөлөрү бар дегендей,-деп Алтынайдын бөлмөсү жагын тороп калышты,бир нерсе үмүт этип.Жанындагы Азамат
-Ой,жеңелер биз да билебиз салты.Мына бул аяшымдын көрүндүгү.Бирок, башталышы эле,-деген болуп,бакылдап жеңелердин колуна акчалардан кармата калды.Бөлмөгө баш бакканда,ак куудай болуп,супсулуу болгон,чачы да,көйнөгү өзүнө куп жарашып,ого бетер чырайлуу болуп,керебетте отурган Алтынайды көрлү."Оо Кудайым,мына ушул сулуу кызды мага ыраа көргөнүңө рахма.Бир тал чачын түшүрбөй,бөпөлөп бакканга аракет кылам"деп ичинен сөз берди.Эдилдин улуу жеңеси келип,Алтынайдын кулагына сөйкөсүн салып,бакыт тилеп бетинен өптү.Андан кийин Эдил колундагы гүлүн сунуп,кучактап чекесинен өптү.Андан кийин тамак ичилип,шашыла Борбордук мечитке жөнөштү.Молдо никесин кыйгандан кийин,жаштар өздөрүнчө шаар кыдырганы жөнөп кетишти.
-Сен бүгүн өзгөчө сулуу экенсиң,асылым. Мен сени бактылуу кылууга сөз берем.Мен сени сүйөм,-деп шыбырады Эдил Алтынайга.
-Мен дагы сени сүйөм,-деген уялыңкы Алтынай,бул мүнөттөрдүн узакка созулушун,дайыма ушул күндөгүдөй кубанып жүрүүлөрүн Жараткандан тиледи.
Бул күнү бактылуу жүздөрдүн арасында бир гана Эдилдин апасы жактырбай турду.Анын өзүнүн көздөп жүргөн,энеси менен да сөз алышып койгон,бардар жердин кызы эле.Эми минтип ал тилеги ишке ашпай турганына,бири гана Алтынайды күнөөлөп,ага кымындай да жамандык кылбаса да жек көрүп турду.Адамзат дегенибиз байлык,бийликтин даамын татып калганда,көзүбүздү май басып,өзүбүздөн төмөндөрдү басынтып,өзүбүздү эр ойлоп калат турбайбызбы. Бул жек көрүп турган жаңы келини,кийин ооруп калганында дайыма жанында болуп,багаарын, ал убакта чириген байлыгы да жардам бере албасын Анара билген жок,сезген жок.Түбөлүк бул өмүрдө өтчүдөй,текеберлик, ач көздүк жүрөгүн каптап калган эле.
Урматтуу окурман,эми окуя эки жылдан кийинки жашоону чагылдырат.
#30 18 March 2015 - 18:02
ЭКИ ЖЫЛДАН СОҢ
-Эдил
-Оов,асылым, -деп бөлмөгө кирип келген,Эдил Алтынайды артынан келип,белинен кучактады.-Эмне болду?
-Мына бул кагаздарды, жардамчым келсе берип койчу э.Бир пациенттин делосу болчу.
-Макул.Эми сени сагынам го,-деп моюнунан жыттады.
-Мен бат эле келем.Болгону эки күн.Беманы билесиң го,барбасам таарынат.Мен да сени сагынам,жаным. Кеттим мен,-шаша сумкасын алган Алтынай,эшикке умтулду.Бут кийимин кийип болуп.
-Дарыңды унутпай ич.Өзүңдү кара.Кыздарга барба,-деп көзүн кысып,Эдилди бетинен өптү да,чыгып кетти.
-Сен дагы жакшы барып кел.Жолуң шыдыр болсун!Машинаны абайлап айда!-деп кыйкырган бойдон Эдил калды.
Бүгүн Алтынай Москвага Берметке учуп жаткан.Алтынай турмушка чыккандан кийин,жарым жылдан соң Бема да өзүнүн курсташ жигитине турмушка чыгып,Москвага көчүп кетишкен.Кече алгачкы ымыркайын төрөп,Алтынай ошол үчүн бара жаткан.Эдил болсо бутун кокустатып алып,үйгө калган болчу.
Үйдө жалгыз эмне иш кылаарын билбей,Алтынай экөөнүн үйлөнүү тоюндагы сүрөттөрдү көрмөкчү болуп,издеп жүрүп,кабы кара түстөгү дептерди таап алды.Бул Алтынайдын буюму экенин билип турса да,окубай коё албады.Керебетке акырын отуруп,дептердие бетин ачты.Алгачкы бетинде эле Эдил экөөнүн кыз-жигит кезиндеги сүрөтү чапталып,алдында "Бакыт байрагы"деп бадырайта жазып коюптур.Эдилдин кызыгуусу күчөп,"ичинде эмне болду экен" деп шашып кетти.Ал жерде Эдил экөөнүн үйлөнгөндөн кийинки жашоолору жазылыптыр.
"Мен бактылуумун" деп башталыптыр.
"Сүйөм жана сүйүктүүмүн. 2007-жылдын 25-апрелинде биздин үлпөт тоюбуз болуп өттү.Бул күндө мынчалык толкундоо,сүрдөө болоорун мурун сезсем да,биринчи жолу даамын татканда аябай корктум.Жанымда зыңкыйып костюм шым кийген Эдил,менин Эдилим турду.Ал күндөн жарым жыл убакыт ичинде экөөбүздүн өмүр жолубуз бир болбооруна, ал мени сүйбөөрүнө үмүтүм өчкөн болсо,эми минтип ал күнү баарынын көзүн суктандырган үлпөө той кылып отурдук.Биздин бактыбызга ортоктош болуп,шаңдуу жүргөн адамдардын арасында бир гана апам менен атам жетишпей турду.Бирок, алардын ордун жоктотпой баарын өз колуна алган байкем Сардар,жеңем Гүлнур,аяш аталарыма,менден бетер толкундап жанымда жүргөн Бемага ыраазы болуп турдум.
Той болот,тойдун эртеси да болот дегендей,эртеси келиндик кызматымды өтөөгө өттүм.Эдил дайыма жаныма келип "Жакшы элесиңби?Баары жайындабы?" деп өпкөнгө жетишип кетет.Кайын атамдардын теңтуштары келип,баарыбыз даярданып жатканбыз.Ашканада тамак жазап жатсам Эдил аркаман келип кучактап алды.
-Жинди го,азыр апамдар көрсө уят
-Көрсө эмне экен,сение менин аялым экениң жалганбы?Аялымды өбө албайт бекенминби? ,-деп сөзүмдү укпай,өпкүлөп жатканда апам кирип калды.
-Ай келин,конокторго чай куй,-деди жаман көзү менен карап.Эдилдин колунан бошонуп,жоолугумду оңдоп,ашкандан чыгып кеттим.Ал күнү кечке чейин Эдилден качып жүрдум.Апам көрүп калса да,кандай ойломок дедим.Көрүнүктүү кишинин да тааныштары көп болот тура.Бизди куттуктап," келин көрөбүз"деп келген коноктордун саны көп болуп,Бир аптага чейин,тыныгуусуз иш кылып жүрдүм.Эдил дайыма мени колдоп,жаңы бүлөөгө көнүүмө аябай эле жардам кылып жатты.
Бир аптадан кийин болсо керек,экинчи кабаттан ылдыйга түшүп бара жатып,апам менен курбусунун сүйлөшүп жатканын угуп калдым.Чындыгында сөз тыңшоо уят иш болсо да,"Келиниң, "деп мен жөнүндө сөз болуп жаткандан,басп кете албай ордумда туруп калды.
-Келиниң жакшы кыз экен.Эдил азамат ай,тың,колунан баары келген кызды тааптыр.
-Ой кайдан аркасынан түрткүлөп жатам.Күйөөсүн эми көргөнсүп эле,бизди көзүнө албай кучакташып, жытташат.
-Эми жаш үйлөнгөндөр болсо.Бири биринен ысыгы тарай элек да,-деди апамдын курбусу.
-Мен андай жетим кызды бүлөө кылмак эмесмин.Ата- энесин жеп бүткөн неме,уулумдун канын соруп бүтөбү деп жатам.Анын үстүнө кыз эмес окшойт,Эдил жеңелерин киргизбей койду-деген апамдын айтканын укканда,башым тумандап,көзүм караңгылашып кетти.Темтеңдеп барып,биздин бөлмөгө кирип эле,эшикти жаап ыйлап жибердим." Дагы деле сыноолор,кыйноолор бүтө элекпи?Ал каргашалуу күн эми өмүр бою кара так бойдон жашоомдо өчпөс болуп калабы?"деген суроолор мээмди жеп жиберди.Азыр апамдые алдына жатып алып,анын мээримдүү,жылуу колдору маңдайымдан сылап,эркелетип турушун кааладым.Ал күнү Эдил жумушка кеткен болчу.
-Ай келин.Жашабагыр кайда кеттиң?Кыйратып иш кылып койгонсуп кайда жүрөсүң?-деп кыйкырган апамдын үнүн,көз жашымды чала-була сүртүп ылдыйга түштүм.
-Апа,мени чакырып жатасызбы?
-Эмне күйөөң жумушта болсо сага жумуш жазаганга болбойбу?Сени келин дейт.Бөлмөңөн чыкпай эле отурасың,эмне иш кылып атканыңдын дайыны жок,-деп мага кыйкырып кирди.Унчукпай башымды салып туруп бердим.
Кечинде ашканада кечки тамакты жазап жүрсөм Эдил жумуштан келди.Атам апам,чон энемдер конок бөлмөдө болчу.
Эдил келип,кучактап өбүп эле,менин көзүмдүн кызарганын көрүп чочуп кетти.
-Эмне ыйладыңбы?
-Жооок,-деп көзүмдү ала качсам болбой өзүнө каратты.
-Эмне болду?Бирөө каттуу айттыбы?
-Жок,жаным.Баары жакшы эле.Чарчаганымдан болсо керек
-Көздөрүң ыйлады деп айтып жатат го.
-Дагы эмне деп айтып жатат көздөрүм?
-"Жаным сени сагындым" ,-деп айтып жатат деп көздөрүмдөн өптү.
Баарыбыз тамакка отурганда,Эдил сөз баштап калды.
-Бир жумадан кийин Алтынай экөөбүз Көлгө кетебиз,ата.
-Эмне бар ал жакта,-деп апам биринчи сурады.
-Эс алып келбейбизби. Эсинизде болсо биз жакында үйлөнгөнбүз
-Келин алып,колум узарат экен деп жатса,силердин айылчылагаңыр өттү.
-Анара,кайдагыны айтпачы.Алтынайга чейин эле жумуш жазап жүрдүң беле?Эс алсаңар эс алып келгиле,уулум, -деп атам апамды тыйып койду.
-Тамагың сонун,даамдуу болуптур,-деп чоң энем,мени алкады.
Бир аптадан кийин эле Эдил экөөбүз көлгө сапар алдык.Жолдон ата менен апамдын күмбөзүнө барып,куран окудук.Эдил ата-энемдин көзү жок болсо да,аларды сыйлап,дайыма тамактан кийин багыштап куран окуп,күн алыс күмбөзгө алып барып,айланасын тазалап турчубуз.Бул жашоодого Эдилди мага жолуктурган тагдырыма ыраазы болчумун.Мени түшүнүп,колдоп, жаманымды жашырып,жакшымды мактап тураар эле.Үйлөнгөндөн кийин Эдилдин жакшыраак тааныдым.Күйүмдүү, "Эч жериң оорубай элеби?Капа эмессиңби?" деп күйпөлөктөп турат.Дайыма кечки тамак ичилгенден кийин,мени ээрчитип,машинасына салып алып түнкү Бишкекти кыдырабыз." Үйдө жүрүп деле сагынасың да эшикти.Бир аң чыдасаң,өзүнчө үй алып,бөлүнүп кетебиз"деп, андан ары үйүбүздү кандай жасалгалоону, балдарыбыздын аттарын тандап,ал "уулумду бокс менен машыктырам, кызымды бийге алып барам"деп кыялданып алчу.Ал ансайын мен "Ээ Жараткан,мага деген жардамыңды аяба.Балалуу бактысын мага да насип кыл"деп ичимен миң мертебе кайталап,суранаар элем.
-Эдил
-Оов,асылым, -деп бөлмөгө кирип келген,Эдил Алтынайды артынан келип,белинен кучактады.-Эмне болду?
-Мына бул кагаздарды, жардамчым келсе берип койчу э.Бир пациенттин делосу болчу.
-Макул.Эми сени сагынам го,-деп моюнунан жыттады.
-Мен бат эле келем.Болгону эки күн.Беманы билесиң го,барбасам таарынат.Мен да сени сагынам,жаным. Кеттим мен,-шаша сумкасын алган Алтынай,эшикке умтулду.Бут кийимин кийип болуп.
-Дарыңды унутпай ич.Өзүңдү кара.Кыздарга барба,-деп көзүн кысып,Эдилди бетинен өптү да,чыгып кетти.
-Сен дагы жакшы барып кел.Жолуң шыдыр болсун!Машинаны абайлап айда!-деп кыйкырган бойдон Эдил калды.
Бүгүн Алтынай Москвага Берметке учуп жаткан.Алтынай турмушка чыккандан кийин,жарым жылдан соң Бема да өзүнүн курсташ жигитине турмушка чыгып,Москвага көчүп кетишкен.Кече алгачкы ымыркайын төрөп,Алтынай ошол үчүн бара жаткан.Эдил болсо бутун кокустатып алып,үйгө калган болчу.
Үйдө жалгыз эмне иш кылаарын билбей,Алтынай экөөнүн үйлөнүү тоюндагы сүрөттөрдү көрмөкчү болуп,издеп жүрүп,кабы кара түстөгү дептерди таап алды.Бул Алтынайдын буюму экенин билип турса да,окубай коё албады.Керебетке акырын отуруп,дептердие бетин ачты.Алгачкы бетинде эле Эдил экөөнүн кыз-жигит кезиндеги сүрөтү чапталып,алдында "Бакыт байрагы"деп бадырайта жазып коюптур.Эдилдин кызыгуусу күчөп,"ичинде эмне болду экен" деп шашып кетти.Ал жерде Эдил экөөнүн үйлөнгөндөн кийинки жашоолору жазылыптыр.
"Мен бактылуумун" деп башталыптыр.
"Сүйөм жана сүйүктүүмүн. 2007-жылдын 25-апрелинде биздин үлпөт тоюбуз болуп өттү.Бул күндө мынчалык толкундоо,сүрдөө болоорун мурун сезсем да,биринчи жолу даамын татканда аябай корктум.Жанымда зыңкыйып костюм шым кийген Эдил,менин Эдилим турду.Ал күндөн жарым жыл убакыт ичинде экөөбүздүн өмүр жолубуз бир болбооруна, ал мени сүйбөөрүнө үмүтүм өчкөн болсо,эми минтип ал күнү баарынын көзүн суктандырган үлпөө той кылып отурдук.Биздин бактыбызга ортоктош болуп,шаңдуу жүргөн адамдардын арасында бир гана апам менен атам жетишпей турду.Бирок, алардын ордун жоктотпой баарын өз колуна алган байкем Сардар,жеңем Гүлнур,аяш аталарыма,менден бетер толкундап жанымда жүргөн Бемага ыраазы болуп турдум.
Той болот,тойдун эртеси да болот дегендей,эртеси келиндик кызматымды өтөөгө өттүм.Эдил дайыма жаныма келип "Жакшы элесиңби?Баары жайындабы?" деп өпкөнгө жетишип кетет.Кайын атамдардын теңтуштары келип,баарыбыз даярданып жатканбыз.Ашканада тамак жазап жатсам Эдил аркаман келип кучактап алды.
-Жинди го,азыр апамдар көрсө уят
-Көрсө эмне экен,сение менин аялым экениң жалганбы?Аялымды өбө албайт бекенминби? ,-деп сөзүмдү укпай,өпкүлөп жатканда апам кирип калды.
-Ай келин,конокторго чай куй,-деди жаман көзү менен карап.Эдилдин колунан бошонуп,жоолугумду оңдоп,ашкандан чыгып кеттим.Ал күнү кечке чейин Эдилден качып жүрдум.Апам көрүп калса да,кандай ойломок дедим.Көрүнүктүү кишинин да тааныштары көп болот тура.Бизди куттуктап," келин көрөбүз"деп келген коноктордун саны көп болуп,Бир аптага чейин,тыныгуусуз иш кылып жүрдүм.Эдил дайыма мени колдоп,жаңы бүлөөгө көнүүмө аябай эле жардам кылып жатты.
Бир аптадан кийин болсо керек,экинчи кабаттан ылдыйга түшүп бара жатып,апам менен курбусунун сүйлөшүп жатканын угуп калдым.Чындыгында сөз тыңшоо уят иш болсо да,"Келиниң, "деп мен жөнүндө сөз болуп жаткандан,басп кете албай ордумда туруп калды.
-Келиниң жакшы кыз экен.Эдил азамат ай,тың,колунан баары келген кызды тааптыр.
-Ой кайдан аркасынан түрткүлөп жатам.Күйөөсүн эми көргөнсүп эле,бизди көзүнө албай кучакташып, жытташат.
-Эми жаш үйлөнгөндөр болсо.Бири биринен ысыгы тарай элек да,-деди апамдын курбусу.
-Мен андай жетим кызды бүлөө кылмак эмесмин.Ата- энесин жеп бүткөн неме,уулумдун канын соруп бүтөбү деп жатам.Анын үстүнө кыз эмес окшойт,Эдил жеңелерин киргизбей койду-деген апамдын айтканын укканда,башым тумандап,көзүм караңгылашып кетти.Темтеңдеп барып,биздин бөлмөгө кирип эле,эшикти жаап ыйлап жибердим." Дагы деле сыноолор,кыйноолор бүтө элекпи?Ал каргашалуу күн эми өмүр бою кара так бойдон жашоомдо өчпөс болуп калабы?"деген суроолор мээмди жеп жиберди.Азыр апамдые алдына жатып алып,анын мээримдүү,жылуу колдору маңдайымдан сылап,эркелетип турушун кааладым.Ал күнү Эдил жумушка кеткен болчу.
-Ай келин.Жашабагыр кайда кеттиң?Кыйратып иш кылып койгонсуп кайда жүрөсүң?-деп кыйкырган апамдын үнүн,көз жашымды чала-була сүртүп ылдыйга түштүм.
-Апа,мени чакырып жатасызбы?
-Эмне күйөөң жумушта болсо сага жумуш жазаганга болбойбу?Сени келин дейт.Бөлмөңөн чыкпай эле отурасың,эмне иш кылып атканыңдын дайыны жок,-деп мага кыйкырып кирди.Унчукпай башымды салып туруп бердим.
Кечинде ашканада кечки тамакты жазап жүрсөм Эдил жумуштан келди.Атам апам,чон энемдер конок бөлмөдө болчу.
Эдил келип,кучактап өбүп эле,менин көзүмдүн кызарганын көрүп чочуп кетти.
-Эмне ыйладыңбы?
-Жооок,-деп көзүмдү ала качсам болбой өзүнө каратты.
-Эмне болду?Бирөө каттуу айттыбы?
-Жок,жаным.Баары жакшы эле.Чарчаганымдан болсо керек
-Көздөрүң ыйлады деп айтып жатат го.
-Дагы эмне деп айтып жатат көздөрүм?
-"Жаным сени сагындым" ,-деп айтып жатат деп көздөрүмдөн өптү.
Баарыбыз тамакка отурганда,Эдил сөз баштап калды.
-Бир жумадан кийин Алтынай экөөбүз Көлгө кетебиз,ата.
-Эмне бар ал жакта,-деп апам биринчи сурады.
-Эс алып келбейбизби. Эсинизде болсо биз жакында үйлөнгөнбүз
-Келин алып,колум узарат экен деп жатса,силердин айылчылагаңыр өттү.
-Анара,кайдагыны айтпачы.Алтынайга чейин эле жумуш жазап жүрдүң беле?Эс алсаңар эс алып келгиле,уулум, -деп атам апамды тыйып койду.
-Тамагың сонун,даамдуу болуптур,-деп чоң энем,мени алкады.
Бир аптадан кийин эле Эдил экөөбүз көлгө сапар алдык.Жолдон ата менен апамдын күмбөзүнө барып,куран окудук.Эдил ата-энемдин көзү жок болсо да,аларды сыйлап,дайыма тамактан кийин багыштап куран окуп,күн алыс күмбөзгө алып барып,айланасын тазалап турчубуз.Бул жашоодого Эдилди мага жолуктурган тагдырыма ыраазы болчумун.Мени түшүнүп,колдоп, жаманымды жашырып,жакшымды мактап тураар эле.Үйлөнгөндөн кийин Эдилдин жакшыраак тааныдым.Күйүмдүү, "Эч жериң оорубай элеби?Капа эмессиңби?" деп күйпөлөктөп турат.Дайыма кечки тамак ичилгенден кийин,мени ээрчитип,машинасына салып алып түнкү Бишкекти кыдырабыз." Үйдө жүрүп деле сагынасың да эшикти.Бир аң чыдасаң,өзүнчө үй алып,бөлүнүп кетебиз"деп, андан ары үйүбүздү кандай жасалгалоону, балдарыбыздын аттарын тандап,ал "уулумду бокс менен машыктырам, кызымды бийге алып барам"деп кыялданып алчу.Ал ансайын мен "Ээ Жараткан,мага деген жардамыңды аяба.Балалуу бактысын мага да насип кыл"деп ичимен миң мертебе кайталап,суранаар элем.
#32 18 March 2015 - 23:42
Уландысын кутом.
Сүйүү деген түшүндүрүүгө адамдын кебинин кудурети жеткис нерсе экен.Ал адамзаттын жашоосуна күтүүсүз,эшикти какпастан келет.Адегенде, кубантат,жүрөктөрдү толкутуп,көкөлөтө асманга,канат байлап учурат.Айланада болуп жаткан нерселерди көз жаздымдан кетирип,бир гана жүрөк сүйгөн адам менен жашап каласың.Эки мүнөт көрүшпөй калсаң сагынышып,таарынышып кетсең кантип кечирим суроонун айласын таппай каласың.Сүйүүдө сыноолору да болот.Алдыдагы бийик ашууларды ашып,жаман сөз,суук көздөн бири-бирин коргой билсе гана махабаттын жыргалын сезишет.
Эдил экөөбүздүн да бал айыбыз эң мыкты өттү.Кумдуу көлдүн жээгинде бизге суктана караган элдерди көргөндө сүйүнүп турганымчы.
Тирүүлүктүн агымы менен,биз да күн өткөрүп жаттык.Эдил менен атам эртеден кечке жумушта,үйдө апам жана чоң энем менен калам.Бул үйдө мага Эдилден кийинки эле жакын адам чоң энем болду."Карысы бардын ырысы бар"деген чын болуш керек.Чоң энемдин жылуу,жумшак колдору мени эркелетип башыман сылаганда,апамды элестетип кетчүмүн.Үйдөн кээде бир ишти жаңылыштык менен жазап алсам,түз эле чоң энеме чуркап бара калчумун.Акырын, шашпай баарын түшүндүрүп берээр эле.Аны кээде бакчага сүйрөп чыкканымда, жолдошу менен кантип таанышканын айтып берип калчу.
-Биз дагы экөөңдөй сүйүшүп жүрүп,үйлөнгөнбүз. Ал кезде эмне,ата-энең кудалашкандын уулуна тийиш керек эле.Баарынын каршы чыкканына карабай,экөөбүз качып кетип,баш кошконбуз.Ата- энебиз көпкө чейин таарынып жүрүп,кийин алгач уулду болгондо жини тараган.Экөөбүз үйлөнгөндө эч нерсебиз жок эле.Ыраматылык чоң атаң бир байдын койчусу болчу.Үйүбүз жок.Ошол бай бөлүп берген кичинекей кепеде күн өткөргөнбүз. Кийин бара бара үй куруп,балалуу болуп,мал жан күтүп,бутубузга турдук.Кызым, муну менен эмнени айткым келди.Эгер,жолдошуңду баардык жерден колдоп,жоктон барды кылып,ага ишенип,чыдамкай болсоң,анда жеңиш сеники.Анын кийимине чаң жугузбай,тели- теңтуштарынын арасындай сыйлап турсаң,кантип эле эркек сени жаман көрсүн.Аялы- күйөөсү болгондон кийин казан-аяк деген кагышат.Андайда жолдошуңа унчукпай кутулуп кет,качан соолугуп жини тараганда акырын түшүндүрүп айт,биргеликте баарын чечип аласыңар анан,-деп кеңешин айтат.Кээде созолонто ырдап калат.Анын үнү кубулжуп,керемет эле.Балким,ырчы болсо,атагы алыска чыкмак беле,ким билет?
Апам күндө ар кайсы шылтоону айтып,урушканды таап алды.Баарына үлгүрүп,апама жагыш үчүн көп аракет кылдым.Эдил, атам,чоң энемдин көзүнчө эч нерсе дебейт,үлгүлүү кайын энедей болот,а алардын көзү жок болсо эле,мени жеп,"Сенден башка кызды алып келмекмин.Эч нерсе кылганды билбейсиң?" деп урушчу болду.Эдилди сыйлаганым үчүн,апасы экөөнүн ортосунда жараңка салбоо үчүн,ага айтчу эмесмин.Бирок, анын кээде менин кызарган көздөрүмдү көрүп,апасына бир тийип алчу.Бир жолку кечинде жатууга камынгабыз. Эдилдин көкүрөгүнө башымды коюп,чалкаман жаткам.Ал болсо менин саамайыман сылап жаткан эле.
-Эдил.?
-Оов,жаным
-Апам мени эмнеге жаман көрөт?,-дедим
-Сени жаман көрбөйт,болгону. ..
-Болгону мен кыз эмес келгем,жана сага тең эмесминби?,- деп сөзүн бөлүп жибердим.Эдил мени тургузуп,эки колу менен башымды кармады.
-Эч качан сенин теңиң эмесмин деп ойлобо,макулбу? Мен сени минтип апам менен тил табыша албай жатканга өзүмдү сенин теңиң эместей сезип кетем.Сен менин күнүмсүң жылыта турчу,айымсың караңгыда жол көрсөтүүчү.
-А сен менин бар байлыгымсың. Эгер,сен ошол бойдон мага кайрылбай кетсең...
-Чүшш...,-деп Эдил оозумду басты.-Мен сени таптым го,асылым.Ал кезди эч ойлобо.Кел уктайлы эми,-деген бойдон,мени кучактады.-Сен менин алгачкы жана акыркы сүйүүмсүң,унутпа ушуну.Баары жакшы болот.Жакында өзүнчө бөлүнүп кетебиз.
Ошол бойдон үн дебей,экөөбүз тең уйкуга кеттик.Ал күндөн аз өтпөй эле,эшиктин алдын тазалап жүргөм.Эдил менен атам ал күнү эс алып,үйдө болушчу.Апам болсо курбулары менен чыгып кеткен.Тазалап бүтүп,түшкү тамакты даярданайын деп ашканага кирдим.Эдил куурулган картошканы жакшы көргөндүктөн, очокко от жагып,казанга жасоону туура көрдүм.Карасам азык-түлүк жетпегенден, үйгө кирип иштеп жаткан Эдилдин жанына келдим.
-Мен бул жакын жердеги базардан азык-түлүк алып келейинчи э
-Үйдө жок калыптырбы? ,-деди Эдил кагаздарынан баш көтөрбөй
-Ооба.Сенин жакшы көргөн тамагыңды жазайм.
-Мм...Чын элеби?-деп ал сүйүнүп кетти.Туруп келип белимен кучактады.-Куурулган картошкабы?
-Ооба
-Казанга,от жагыппы?
-Албетте.
-Анда макул барып кел,-деп чекемен өөп койду.
Базарга беш минуттук эле жол болчу.Алчу оокатымды алып,келе жатсам.
-Алтынаааай, -деп кыйкырган үн чыккан жакты карасам,курсташ балам келе жатыптыр.
-Турар,кандайсың? Ден соолуктарың жакшыбы?
-Жакшы баары.Кимди- кимди,бирок сени бул жерден көрөм деп ойлогон эмесмин.
-Эмнеге?
-Сени Стамбулда дебеди беле?,-деп ошондо гана менин башымдагы жоолукту байкады.-Турмушка чыктың беле?
-Ооба.Үч айдай болуп калды.Өзүңчү?
-Өзүм үйлөнө элекмин.Куттуктайм. Бактылуу бол.Кайсы жигитти бактылуу кылдың?
-Эдилди көрбөдүң беле
-Оо азамат ал.Экөөң бири-бириңе куп жарашчусуңар.
-Рахмат.
-Кел колуңдагыны. Кайсы жакта турасың?,-деп экөөбүз ээрчише үй жакты көздөй жөнөдүк.Өткөн кеткендерди сүйлөшүп жатып,үйгө да келиптирбиз.
-Макул,анда мен кирейин.Курсташтарды көрүп калсаң салам айт,-деп кол алышып кирип кеттим.
Мен үйгө кирип,биздин бөлмөдө кийиидеримди алмаштырып жаткам,ылдыйдан кыйкырган үндөр чыкканда,чуркап түшсөм эле;
-Апа,түшүндүрүп айтчы,-деп кыйкырды Эдил.
-Мага кыйкырбай мына бул аялыңа кыйкыр.Көчөгө чыгып алып,ар кайсы эркек менен жетелешип жүрөт,-дегенде, Эдил мен шак карады.Мен аны көзүн тике карап,кайра апама карадым.
-Апа мен эч ким менен жетелешип баскан жокмун.Эдил туруп башка бирөөнүн колун эмнеге кармамак элем,-дедим ыйлап жиберчүдөй
-Ай шерменде,эмне менин көзүм менен көргөндү жалган деп турасыңбы?Үйгө чейин узатып келген жигитчи ыя?Кошуналар көрсө эмне дейт ыя?Мен силерге айткам,бул кыз жакшылык алып келбейт деп.А силер уккан эмессиңер,-деп кыйкырып сүйлөй берди.Мен Эдилди карасам,ал мени ачулуу көздөрү менен карап туруптур." Мен эч ким менен жетелешкен жокмун,жаным" деп айткым келип,жашка толгон көзүм менен башымды чайкадым.
-Болду.Токтотуңузчу, -деген Эдил мени колумдан каттуу кармап,эшикке сүйрөп чыкты.Машинасына салып,от алдырып,үйдөн чыгып кеттик.Жолдо катар унчукпастан, тек гана машинаны каттуу айдап баратты.
-Эдил,акырын айдачы.Абайлачы, -деп менин суранып,жалынганымды укпай койду."Өлсөк чогуу өлөбүз да"деп мен да терезени караган бойдон ыйлай бердим.Кайда бара жатканыбызды деле билбейм.Бир топтон кийин Түштүк дарбаза сейил багынын жанына келип токтоду.
-Болду,ыйлабачы. Кечирип койчу.Мен жиним менен...эмне кылып жатканымды билбей калдым,-деп кучактап өзүнө тартты.
-Сен мени укпасаң,бир күнү кырсыкка кабылабыз да,отурабыз.
-Макул,угам. Сени кызганып кетпедимби. Башка менен жүрдү десе каным кайнап,ачуум келип кетти
-Мен эч ким менен күчакташкан жокмун.Курсташым Турарды жолуктуруп, ал мени үйгө чейин узатып келди.Аны мен сыр кылмак дагы эмесмин.Айтмакмын сага.
-Ишенем,жаным. Болду ыйлаба.Жүрү, атам менен апамдын күмбөзүнө барып келебиз,-деп Кантка жөнөдүк.Кайра келе жатканыбызда:
-Эдил атам менен апамдын үйүнө барсак эмне болот?,-дедим
-Асылым,ал үй Сардар байкеники да.Алар Стамбулдан келсе кантебиз.Мен сенин күйөөң болсом,кайра кайын журтумдун үйүнө барып жашоо туура эмес да.
-Эмнеге?Биз өзүбүзчө үй алгыча,жашасак болот да.Байкемдердин келээри белгисиз.Апам мени жактырбай жатат,Эдил.
-Асылым,кичине чыдачы.Сөз берем буюрса бир аздан кийин,бөлүнүп кетебиз.
Эдил менен талашып кереги жок эле.Ага ансыз деле кыйын болчу.Апасын сырын билип,мени коргоп,анын сөзүнө кирбей,мага ишенип жатканы мага андан ары да кайын энемдин ачуу сөздөрүнө,терс кыялына чыдоого туура келди.Үйгө кеч келдик.Баары өз бөлмөлөрүндө экен.Эдил экөөбүз экинчи кабатка көтөрүлүп,чоң энемдин бөлмөсүнө кирип,бейпил түн каалап,уктоого кеттик.
Күнүмдүк жумуштар,Эдил эртең менен кетип,кечинде келет.Анын бир аз чыдасаң, кийин бөлүнүп кетебиз деген сөзүнө ишенип,апамдын сөздөрүнө көңүл бурбоого аракет кылып жүрдүм.
#33 19 March 2015 - 03:57
Убакыт деген нерсе учкан куш.Көз ачып жумганча эле биздин үйлөнгөнүбүзгө жарым жыл болду.Ал арада менин такыр боюма бүтпөй койду.Канчалаган врачтарга барып,көрүнсөм да,жардам бербеди.Жеңем бир аптага Стамбулга алып кетип,өзү текшерилген врачтарга да көрсөттүү.Баары натыйжасыз.
Эдилдин достору,тааныштары "Качан бешик той?"деген суроосуна,Эдил "Буюрган күнү"деп койчу.Анын сөздөрүндө кайгы,капалык бар экенин сезген сайын ого бетер жүрөгүм ооручу.Менимче баарынан да аялдын төрөбөй калышы бактысыздыгы болсо керек.Жолдошум мени кээ бир эркектердей "Төрөбөйсүң!
"деп кетирип же каттуу сөз айтпады."
Баары жакшы болот"деп колдочу.Анын да издебеген врачтары калбай калды.Бир күнү Эдил командировкага Москвага он күнгө кетмей болду.Мен болсо ыйлаган бойдон калдым.
-Беманы үйгө чакырып же экөөң шаар кыдырып,сейилдеп турсаң,асылым. Мен тез эле келем.Жеткенде чалам э сага,-деген бойдон кетти.
Аз күн өткөндөн кийин Бема келген үйгө.Жаңы эле турмуш жолуна аттанып,ал да үйдөн чыкпай буулугуп калган экен.Ага тамак берип,биздин бөлмөдө сүйлөшүп отурганбыз. Бир маалда эшик ачылып эле апам кирип келди.Бема келгенде үйдө жок болчу.
-Ай келин,отурасың анан жашабагыр.Баламдын башын айлантып алып,-деп темтеңдеди. Көрсө,ичип келген окшойт.
-Апа,жүрүңүз эс алыңызчы,-деген мени,колтуктай калсам,түртүп жиберди.Кулап бара жаткан мени,Бема тура калып,таяп калды.
-Сен жетим,менин уулумдун дүйнөсүн соруп алгың келди да э.Шерменде.Ата- энеңди жутуп бүтүп,эми менин уулумду мага каршы үндөп,-деп ажылдап баштады.
-Эже,оозунузга карап сүйлөңүз.Азыр Эдилдин апасы болбосоңуз жаактан ары чапмакмын алдыгы сөзүңүз үчүн.Эдилди сыйлаганым үчүн, рахмат деңиз,-деди Бема.
-Сен курбу сөөрөйү,ушул сен акыл үйрөтмөй болдуңбу?Чыгып кеткиле үйүмөн.Экинчи көзүм көрбөсүн!
-Анара,эмне деп эле атасың?Алды артыңды карап сүйлөсөң боло.Бул бечара сага эмне кылды ыя?Ооруңду колдон алып эле жумуш кылып жүрөт го.Алдыгы аял кейпиң менен эмне ичесиң ыя,-деп чоң энем мага болушуп,кирип келди.
-Апа,бул үйдү мен билем.Экөөң дагы турасыңбы?Чыгып кеткиле,-деп атам деп кыйкырды.Аябай жиним келип,чыдамым кетип калган болчу.Чынында эле ага жагыш үчүн баардыгын кылдым.билбегенимди чоң энемен сурап үйрөнүп,күндө түрлөп тамак жазап,кийимдерине чаң жугузбайм.Башкалардай болуп,көчөлөп кетпейм,иштейм деп да айтпадым,баарына Эдилди сүйгөнүм үчүн,аны капа кылгым келбей чыдагам.Шкафты ачып,чемоданымды алдым да,кийимдеримди салыштырып баштадым.
-Кызым,сөзүн укпай эле койчу.Эдил келсе капа болот,каралдым, -деп чоң энем жалынып кирди.
-Жок,чоң эне.Мен болду минтип жашай албайм.Эдил үчүн баарына унчукпай келсем,мени басынтат,-деген мен энемди кучактап ыйлап жибердим.
-Эдилге түшүндүрүп айт жакшылап.Экөөңдүн бактыңардын бузулушун эле каалап жатат да,акылы жок.Байлыктан көзүн май басып калган тура
-Эдил келгенде өзү билет баарын.Мен катып жазып коём,-деп кагаз,калем алып кат жаздым.
"Эдил.Жаным менин.Бар байлыгым,кымбатым менин.Сен бул катты окуп жатканда мен алыс жакта болом.Менин кетүүмдүн себебинин биринчиси,апам менен тил табыша албадым.Эгер, акылы болсо баары кандай болгонун сага айтып берээр.Экинчиси, менин сага сен каалагандай балканакттуу уул,татынакай кыз төрөп бере албаганым.Өз бактыңды,сага балдарды төрөп бере ала турган кызды таап,бактылуу бол!Мен издебе!Мен сенин сүйөөрүмдү унутпа.Алтынай. "Катты жазып жатканда көзүмдөн аккан жаш менен колумдун калтыраганычы. ...Менин ошондогу абалымды эч кимге каалабайм.Башка арга,жолду көрбөйм турдум.Эдилдин кыялдануу менен келечекте балдарынын атасы болуп жатканын билип туруп,анын бактысын кармай алмак эмесмин.Канчалык сүйүп турсам да,айла жоктон кеттим.Үйдөн чыгып жатып,артымды бир карап алдым.Чоң энем терезеден ыйлаган бойдон мени узата берди.
Бема мени үйгө алып келгенде,андан жалгыз калтурууну өтүндүм.Унчукпастан, ал дагы үйүнө кетти.Үстүмдөгү кийимдеримди чечпестен,өз бөлмөмө кирип эле,төшөккө кулап,ыйлап кирдим.Ээн эркин,жанымда эч ким жок.Азыр ыйласам эле баардык нерсенин өтүп кетчүдөй болду.Көз алдымда Эдил экөөбүздүн бактылуу күндөрүбүз тасмадай тартылып жатып,уктап калыптырмын. Түндүн бир маалында ойгонуп сааты карасам,таңкы төрттөр болуп калыптыр.Үстүмдөгү кийимимди чечип эле кайра жатып алдым.
Жыйырма төрт саат бою төшөктөн турбай эки күн жаттым.Үчүнчү күнү дегенде ордумдан туруп,күзгүдөн өзүмдү көрүп чочуп кеттим.Бул арада кадимкидей арыктап да,өңүм купкуу боло түшүптүр.Бүгүн Эдилдин келээр күнү эле.Аны ойлогон сайын жүрөгүм сайгылашып, катты окуганда каттуу жинденип,ызы чуу кылаарын элестетип,жан дүйнөсү бошоңдоп калаарын эстеген сайын,азыр эле чуркап барып,катты тытып салгым келет.Кызыгы, Эдил үйгө чалбады.Анын мага белек кылган телефонун үйүндө калтыргам,эгер менин кетип калганымды билсе,үйгө чалмак болчу.Демек, али биле элек.Эмне деп шылтоо айтты экен?деп ойлонуп жаттым.Тамак- аш алып келүүгө көңүлүм даабай турса да,таза аба жутуп келейин деп,сыртка чыктым.Дүкөнгө барып келе жатсам,кошуна эже жолугуп калды.
-Оо Алтынай,кандайсың кызым?Жаңы үй бүлөөңө көнүп калдыңбы?
-Жакшы,рахмат эже.
-Эмне ооруп турасыңбы?Өңүң жаман,кызым.
-Ооба,кичине сыркоолоп калыпмын,-деп калп айтып жибердим.
-Бул жака жай эле келдиңби?
-Ии үйлөрдү тазалап коёюн деп.Эже,шашып аттым эле.Жакшы туруңуз,-деген бойдон,үйгө кирип кеттим.Ашканага кирип,жаңы эле азык-түлүктү коюп жатсам,эшиктин коңгуроосу удаа-удаа басылды.Эдил экенин сездим.Бирок, ал кечинде келмек болчу.Биринин артынан бири басылган эшиктин коңгуроосу, ага удаа эле телефондун шыңгыры.Акырын бутумду учу менен ким экенин кароого басып баратсам
-Алтынай,ач эшикти,-деп Эдил кыйкырды.
-........
-Алтынай,асылым менин аччы эшикти.Мен билем сен ичиндесиң.
-........
Менден жооп болбогон соң,муштуму менен койгулап кирди.Ызы-чууну уккан кошуна эже чыга калды.
-Ай жигит,эмне болду сага?
-Эже,саламатсызбы? Алтынайдын күйөөсү болом.Анын келгенин байкаган жоксузбу?
-Күйөөсү сен билбесең мен кайдан билем.Аякка эч ким кирип чыккан жок,-деп кирип кетти.
-Асылым,жаным менин.Мени угуп жатасың,билем. Келчи аччы,сүйлөшөлү. Мен сени "Төрөбөйсүң" дегеним жок го.Эмнеге башкага ыраа көрдүң мени?Менин бактым сен болуп турсаң,башкадан бакыт издеп эмне кылам,-деп сүйлөп жаткан Эдилдин сөзүнөн менин көз жашым ага берди.Ал эшиктин сыртында,мен ичинде,үнсүз сүйлөштүк.Бир маалда Эдил ордунан туруп,ылдый түшүп бараткан дабышын уктум."Мына, ушуну кааладың беле?Кетти,сенин сүйүктүүң кетип калды"деп өзүмдү өзүм жемелеп кирдим.Аркасынан жетип барып,кучактап" Кетпе,жаным. Мен сени гана сүйөм.Мендей акылсызыңды кечирип койчу"дегим келип турду.Бирок, Эдил да элге окшоп балалуу болуп, бала жытын искеш керек.А мен ал бакытты бере албайт элем.
-Беманы үйгө чакырып же экөөң шаар кыдырып,сейилдеп турсаң,асылым. Мен тез эле келем.Жеткенде чалам э сага,-деген бойдон кетти.
Аз күн өткөндөн кийин Бема келген үйгө.Жаңы эле турмуш жолуна аттанып,ал да үйдөн чыкпай буулугуп калган экен.Ага тамак берип,биздин бөлмөдө сүйлөшүп отурганбыз. Бир маалда эшик ачылып эле апам кирип келди.Бема келгенде үйдө жок болчу.
-Ай келин,отурасың анан жашабагыр.Баламдын башын айлантып алып,-деп темтеңдеди. Көрсө,ичип келген окшойт.
-Апа,жүрүңүз эс алыңызчы,-деген мени,колтуктай калсам,түртүп жиберди.Кулап бара жаткан мени,Бема тура калып,таяп калды.
-Сен жетим,менин уулумдун дүйнөсүн соруп алгың келди да э.Шерменде.Ата- энеңди жутуп бүтүп,эми менин уулумду мага каршы үндөп,-деп ажылдап баштады.
-Эже,оозунузга карап сүйлөңүз.Азыр Эдилдин апасы болбосоңуз жаактан ары чапмакмын алдыгы сөзүңүз үчүн.Эдилди сыйлаганым үчүн, рахмат деңиз,-деди Бема.
-Сен курбу сөөрөйү,ушул сен акыл үйрөтмөй болдуңбу?Чыгып кеткиле үйүмөн.Экинчи көзүм көрбөсүн!
-Анара,эмне деп эле атасың?Алды артыңды карап сүйлөсөң боло.Бул бечара сага эмне кылды ыя?Ооруңду колдон алып эле жумуш кылып жүрөт го.Алдыгы аял кейпиң менен эмне ичесиң ыя,-деп чоң энем мага болушуп,кирип келди.
-Апа,бул үйдү мен билем.Экөөң дагы турасыңбы?Чыгып кеткиле,-деп атам деп кыйкырды.Аябай жиним келип,чыдамым кетип калган болчу.Чынында эле ага жагыш үчүн баардыгын кылдым.билбегенимди чоң энемен сурап үйрөнүп,күндө түрлөп тамак жазап,кийимдерине чаң жугузбайм.Башкалардай болуп,көчөлөп кетпейм,иштейм деп да айтпадым,баарына Эдилди сүйгөнүм үчүн,аны капа кылгым келбей чыдагам.Шкафты ачып,чемоданымды алдым да,кийимдеримди салыштырып баштадым.
-Кызым,сөзүн укпай эле койчу.Эдил келсе капа болот,каралдым, -деп чоң энем жалынып кирди.
-Жок,чоң эне.Мен болду минтип жашай албайм.Эдил үчүн баарына унчукпай келсем,мени басынтат,-деген мен энемди кучактап ыйлап жибердим.
-Эдилге түшүндүрүп айт жакшылап.Экөөңдүн бактыңардын бузулушун эле каалап жатат да,акылы жок.Байлыктан көзүн май басып калган тура
-Эдил келгенде өзү билет баарын.Мен катып жазып коём,-деп кагаз,калем алып кат жаздым.
"Эдил.Жаным менин.Бар байлыгым,кымбатым менин.Сен бул катты окуп жатканда мен алыс жакта болом.Менин кетүүмдүн себебинин биринчиси,апам менен тил табыша албадым.Эгер, акылы болсо баары кандай болгонун сага айтып берээр.Экинчиси, менин сага сен каалагандай балканакттуу уул,татынакай кыз төрөп бере албаганым.Өз бактыңды,сага балдарды төрөп бере ала турган кызды таап,бактылуу бол!Мен издебе!Мен сенин сүйөөрүмдү унутпа.Алтынай. "Катты жазып жатканда көзүмдөн аккан жаш менен колумдун калтыраганычы. ...Менин ошондогу абалымды эч кимге каалабайм.Башка арга,жолду көрбөйм турдум.Эдилдин кыялдануу менен келечекте балдарынын атасы болуп жатканын билип туруп,анын бактысын кармай алмак эмесмин.Канчалык сүйүп турсам да,айла жоктон кеттим.Үйдөн чыгып жатып,артымды бир карап алдым.Чоң энем терезеден ыйлаган бойдон мени узата берди.
Бема мени үйгө алып келгенде,андан жалгыз калтурууну өтүндүм.Унчукпастан, ал дагы үйүнө кетти.Үстүмдөгү кийимдеримди чечпестен,өз бөлмөмө кирип эле,төшөккө кулап,ыйлап кирдим.Ээн эркин,жанымда эч ким жок.Азыр ыйласам эле баардык нерсенин өтүп кетчүдөй болду.Көз алдымда Эдил экөөбүздүн бактылуу күндөрүбүз тасмадай тартылып жатып,уктап калыптырмын. Түндүн бир маалында ойгонуп сааты карасам,таңкы төрттөр болуп калыптыр.Үстүмдөгү кийимимди чечип эле кайра жатып алдым.
Жыйырма төрт саат бою төшөктөн турбай эки күн жаттым.Үчүнчү күнү дегенде ордумдан туруп,күзгүдөн өзүмдү көрүп чочуп кеттим.Бул арада кадимкидей арыктап да,өңүм купкуу боло түшүптүр.Бүгүн Эдилдин келээр күнү эле.Аны ойлогон сайын жүрөгүм сайгылашып, катты окуганда каттуу жинденип,ызы чуу кылаарын элестетип,жан дүйнөсү бошоңдоп калаарын эстеген сайын,азыр эле чуркап барып,катты тытып салгым келет.Кызыгы, Эдил үйгө чалбады.Анын мага белек кылган телефонун үйүндө калтыргам,эгер менин кетип калганымды билсе,үйгө чалмак болчу.Демек, али биле элек.Эмне деп шылтоо айтты экен?деп ойлонуп жаттым.Тамак- аш алып келүүгө көңүлүм даабай турса да,таза аба жутуп келейин деп,сыртка чыктым.Дүкөнгө барып келе жатсам,кошуна эже жолугуп калды.
-Оо Алтынай,кандайсың кызым?Жаңы үй бүлөөңө көнүп калдыңбы?
-Жакшы,рахмат эже.
-Эмне ооруп турасыңбы?Өңүң жаман,кызым.
-Ооба,кичине сыркоолоп калыпмын,-деп калп айтып жибердим.
-Бул жака жай эле келдиңби?
-Ии үйлөрдү тазалап коёюн деп.Эже,шашып аттым эле.Жакшы туруңуз,-деген бойдон,үйгө кирип кеттим.Ашканага кирип,жаңы эле азык-түлүктү коюп жатсам,эшиктин коңгуроосу удаа-удаа басылды.Эдил экенин сездим.Бирок, ал кечинде келмек болчу.Биринин артынан бири басылган эшиктин коңгуроосу, ага удаа эле телефондун шыңгыры.Акырын бутумду учу менен ким экенин кароого басып баратсам
-Алтынай,ач эшикти,-деп Эдил кыйкырды.
-........
-Алтынай,асылым менин аччы эшикти.Мен билем сен ичиндесиң.
-........
Менден жооп болбогон соң,муштуму менен койгулап кирди.Ызы-чууну уккан кошуна эже чыга калды.
-Ай жигит,эмне болду сага?
-Эже,саламатсызбы? Алтынайдын күйөөсү болом.Анын келгенин байкаган жоксузбу?
-Күйөөсү сен билбесең мен кайдан билем.Аякка эч ким кирип чыккан жок,-деп кирип кетти.
-Асылым,жаным менин.Мени угуп жатасың,билем. Келчи аччы,сүйлөшөлү. Мен сени "Төрөбөйсүң" дегеним жок го.Эмнеге башкага ыраа көрдүң мени?Менин бактым сен болуп турсаң,башкадан бакыт издеп эмне кылам,-деп сүйлөп жаткан Эдилдин сөзүнөн менин көз жашым ага берди.Ал эшиктин сыртында,мен ичинде,үнсүз сүйлөштүк.Бир маалда Эдил ордунан туруп,ылдый түшүп бараткан дабышын уктум."Мына, ушуну кааладың беле?Кетти,сенин сүйүктүүң кетип калды"деп өзүмдү өзүм жемелеп кирдим.Аркасынан жетип барып,кучактап" Кетпе,жаным. Мен сени гана сүйөм.Мендей акылсызыңды кечирип койчу"дегим келип турду.Бирок, Эдил да элге окшоп балалуу болуп, бала жытын искеш керек.А мен ал бакытты бере албайт элем.
#36 19 March 2015 - 20:37
Төртүнчү күндү Эдилсиз араң өткөрдүм.Ал үйгө келип кеткенден кийин,катары менен эки күн келди.Мен дагы деле ачпай койдум.Балким,
менин бул кылганым туура эмес болгон,бирок,
бир жагынан да Эдилди өмүр бою бала жытына,анын күлкүсүнө зар кылып өткөргүм келген эмес.Мен такыр сыртка чыкпадым.Үйдө керебетимдин үстүндө жаткан бойдон,же отуруп алып апам менен атамдын сүрөту менен сүйлөшүп күнүм өтмөй болду.Күе менен түнүм алмашып калгандай.Бема да кайын журтунан чыга албайт.Анысы деле жакшы эле.Жалгыздыкты каалап турган болчумун.Бешинчи күн дегенде түштөрдө эшиктин коңгуроосу тынымсыз басылып,ага удаа эле эшикти койгулап калды.Карасам,
Эдилдин досу Азамат экен.
-Алтынай,ач эшикти.Эдил кырсыктады, -дегенде эшикти кандай ачканымды билбей калыптырмын.
-Каякта,-дедим биринчи суроом эле.
-Ооруканада. Жүрү,мен жеткирем.
Устумө күрмөмдү кийип эле,экөөбүз тең сыртка чуркап чыкты.Ошондогу ооруканага жетмегим...Шашсаң да,жолдогу тыгындар айламды кетирип жиберди.
-Болчу,батыраак айдачы.Башка жол жокпу?!,-деп Азаматты урушам.Ал жолдогу машиналарды урушуп,сүйлөнүп коёт.
Ооруканага жете бергенде,акыркы жолу келгеним эске түштү.Ал күнү менин эң кымбат адамдарымды жоготком болчумун.Ичимен" Оо кудай,дагы бир жакын адамымды ала көрбө,суранам сенден"деп билген дуамды кылып жаттым.Машина ооруканага жетип токтогондо, түшүп эле чуркап жөнөдүм.Азамат аркамдан келип,түз эле жандандыруу бөлүмүнө жөнөдүк.Узун коридордун эшигин ачканда эле,биринчи көзүмө ары бери басып жаткан атам Даниярды көрдүм.Арыда отургучта апам Анара отуруптур.Мени көргөн атам,утурлай басып:
-Кызым,амансыңбы? Дайыныңды билдирбей кеттиң го.Эдил машинасы менен авария болуп...Сен жок кыйналып кетти,садагасы, -деп саамайыман сылады.Апам менен баш ийкешип учураштым.Бир аздан кийин эле,врач чыкты.
-Абалы кандай?,-дедим баарынан мен ашыгып.
-Сиз кимиси болосуз?
-Мен келинчегимин, Алтынай
-Сиз кириңиз.Күтүп атат.Бирок,көпкө тура албайсыз.Оорулуу эс алыш керек.
-Макул,-деп ичине кирдим.Баягы окшош сезимдер,калтырак басып,денем муздап кетти."Түүт- түүт"деп иштеген аппапаттар, ага улай Эдилдин оор дем алышы гана угулат.Жанына барып эле,отура кетип,колдорун өпкүлдүм
-Сүйүктүүм,берекем кечирчи мени.Акылсызың ойлонбой иш жазап.Кечирип койчу,жаным. Болгону мени таштап кетпечи.
-Алтынайым,асылымы менин...-деп Эдил ынтыга сүйлөдү.-Келдиңби?
-Ооба,жаным мен жаныңдамын. Суранам,мени таштабачы.
-Сен менден качып кетбейм десең,таштабайм, -деп билинээр билинбес жылмайды.
-Мен дагы кетпейм.Дайыма жаныңда болом.
-Жаным,төрөй албасаң,бала багып алабыз,макулбу?
-Макул,-деп колунан өптүм.
Эдил апасы менен урушуп,үйдөн машинасы менен чыгып кетет.Жолдон каттуу айдап баратып,чет көчөдөн чыга калган машинадан качам деп барып жол боюндагы тосмону сүзүп алыптыр.Буту менен эки кабыргасы сынып кетиптир.Атам врачтар менен сүйлөшүп,өзүнчө палатага которгондо, мен Эдилди карап жанында жатып калдым.Алгачкы күндөрү дем алуусу кыйыныраау болуп,түндөсү уктай албай,"Алтынай, кетпечи"деп кыйкырып чыкчу болду.Бир жолку кечте да,кыйналып жатып уктаган.Мен да чарчаганга жанында отуруп уктап кетиптирмин. Эдилдин кыйкырыгынан чочуп ойгонсом," Кетпечи.Мени таштаба"деп кыйкырып,чыпылдап тердеп кетиптир.Тура калып,башынан кучактай калдым.
-Эдил,жаным ойгончу.Мына мен жаныңдамын. Кеткеним жок эч жака,-деп башынан сыладым.
-Сен мени таштап кетип калыптырсың, Алтынай.
-Кетпейм эч жака.Ал жөн эле түш.
-Колумду коё бербе.Жанымдан кетпк,-деп энесине эркелеп жаткан жаша баладай жалооруган көздөрү менее караган Эдилимди көрүп,ушул нерсение баарына өзүм күнөөлүү экенимди билип,жек көрүп кеттим.Ал түнү Эдилдин жанында отуруп,башынан кучактаган бойдон көз ирмебей таң атырдым.Бир аптадан кийин Эдилдин уйкусу жакшы болуп,бутунун сыныгы да жакшы бүтө баштады.Аз өтпөй үйгө чыгып келдик.Мени көргөн чоң энем балпалактап сүйүнүп," Кулунум,садагам, чырагым...." деп жалынып калды.Бир гана апамдын мага деген көз карашы дагы деле өзгөрүлбөгөнүн сездим."Эмне жамандык кылдым?Кай жеримден туура эмес кылдым?"деген суроолорума жооп таба албайм.
Күндөр жумаларга,жумалар айларга алмашып тирүүлүктүн күнүн көрүп жашап жаттык.Эдил да балдак менен басып,бара-бара аны таштап өз алдынча басып калды.Ал убакта Бема жолдошу Талгат менен Москвага көчүп кетишкен. Гүлнур жеңем менен Сардар байкем уулдуу болушуп,Эдил экөөбүздү он күнгө эс алып кетүүгө чакырышты.Кудуңдап сүйүнүп,эки күндөн кийин кетебиз деп жатканда,жаман окуя болуп кетти.Атам жумушта,Эдил менен чоң энем бакчада отурушкан.Мен болсо ашканада кечки тамакка кам көрүп жаткан элем.Шарактаган үндөн оозгу бөлмөгө чыга калсам апам жерде жатыптыр.Чочуганыма "Эдииииил? !"деп кыйкырып жибериптирмин. Сырттан чуркап келген Эдилди апамды көрүп эле,жанына келе калды.Мен да отуруп башын көтөрдүм.
-Апа...апа...эсинизге келиңизчи... ,деп бетин чапкыласам ойгонбойт.
-Апа,көзүңдү аччы,-деген Эдил туруп ашканадан суу алып келе калды.Мен болсо телефонду алып "Тез жардамга чалдым.Он беш мүнөткө жетпеген убакытта,аларда келип,Эдил кошо кетти,мен чоң энем менен үйдө калдым.
Көрсө,апамдын жүрөгү кармап,инсульт болуптур.Он күндөн кийин врачтардын уруксаты менен үйгө чыгарып келишти.Оң ыптасы кыймылдабай, өзүнчө тамак жей албайм,төшөктө жатып калды.Үйдө эки оорулунуу кароо аябай эле кыйынга турду мага.Чоң энем да өзү кыймылдап,мага зыяны жок.Кээде ашканадан көп нерседен жардам бере калат.Азапка салганы апам болду.Болоор болбос нерсе үчүн эле чакырып,укпай калып барсаң кечке кыйкырып,жаман сөздөрүн айтат.Тамак алып барып берип жатсаң,төгүп салат,же башка алып кел дейт,башкасын алып барсаң ал жакпайт дейт.Арыктап, аябай жүдөп кеттим.Менин абалымды көргөн атам менен Эдил сүйлөшүп,бакканга бир эжени алып келишти.Көп өтпөй эле бир айдан кийин,апам кайтпас сапарга кетти.Баардык милдеттерин аткарып,апамды жерге бергенден кийин,баккан эжени кетирген жокпуз.Анын үстүнө Эдил бизге деп өзүнчө үй алган эле."Биз кетсек энемди караган эч ким жок болот"деп болбой койду.
Мен болсо врачтарга көрүнүп,дарыланганымды токтоткон эмес болчумун.Баардык даары дармекти ичип,"Мен кыйын''дегендин баарына кайрылсам да,натыйжасыз болгонунда, таштап салдым.Апамдын жылдыгы өткөндөн кийин Эдил экөөбүз өзүбүздүн үйгө бөлүнүп кеттик.Атам болсо чоң энемди караган эжеге үйлөндү.Биринчи Эдил экөөбүздөн уруксат сурап,кеңешти.
-Ата,сиз чоң кишисиз.Эгерде, көңүлүңүзгө жагып турса,биз эмнеге каршы болмок элек э,асылым.Жакшы эле эде көрүнөт.Сиздей элүү беш жашка чыккандар эмес жетимиш-сексенге чыккандар деле үйлөнүп жатышпайбы, -деди Эдил.
Экөөбүз өз үйүбүзгө көчүп келгенде жыргап эле калдык.Эдилден суранып атып,жумуш таап иштеп баштадым.Ишим жакшы болуп эки айдан кийин атайын уюштурулган сынактан жеңип кеттим.Жумуштан бир жолу атайын балдар үйүнө медициналык жардам көрсөтмөккө барып калдык.Эшиктен киргенде "Апакелеп" чуркап келген балдарды көрүп,жан дүйнөм юир башкача болуп,жүрөгүмдүн согушу дайымкысынан башкача сокту.Ошол күндөн кийин эле,бала багып алууну туура көрдүм.Башкалар таштап кеткен баланы,зар болуп турган биз багып алсак,өз каныбыздан жаралбаса да,өзүбүздүкүндөй кылып багаар элек.Бирок,Эдилге бул оюмду айта албай жүргөнүмдө Бема чалып,"Аз күндө төрөйм.Сен сөзсүз кел"деп калды.Эртеси күнү Бишкек-Москвага эки мурун билет алып,жолдон келе жатып,дарыканага кирип чыгып андан ары үйгө кеттим.
Кече Беманын жолдошу Талгат чалып,кыздуу болгонун сүйүнчүлөдү. Бүгүн жумушуман шашыла суранып жөнөп жатам.Кагаз калем алып,"Куттуктайм! Буюрса ата болосуң жакында"деп жазып,Эдилдин төшөгүнүн алдына коюп койдум.Анын кубанычтуу жүзүн көргүм келген,бирок, Жараткандын бул белегине да ырахматымды айтам.Буюрса тогуз айдан кийин БАКЫТ БАЙРАГЫН толук кандуу орнотобуз" деп Алтынайдын жазуусу токтоптур.Эдил шашып эле,төшөгүнүн алдын караса чындап эле,Алтынайдан калган кат туруптур." Мен ата болом.Мен ата болом.Менин балам болот"деп сүйүнгөн Эдил кубанычтан кыйкырып алды.Дароо телефонун алып
- Менин уулумду жакшы кара!-деп Алтынайга кат жазды.
-А балким кыз болсочу?
-Анда менин ханышамды жакшы кара.Эң башкысы аман-эсен жаныма кел,асылым.Сени сагындым!
-Мен дагы сагындым сени.Буюрса эки күндөн кийин келем.Мен сени сүйөм.
-Мен сени сүйөм!!!
"Эң башкысы чыдамкайлык менен сабырдуулук болсо,баарын жеңүүгө болот.Сүйгүлө жана сүйүктүү болгула!! !"
АЯГЫ.
-Алтынай,ач эшикти.Эдил кырсыктады, -дегенде эшикти кандай ачканымды билбей калыптырмын.
-Каякта,-дедим биринчи суроом эле.
-Ооруканада. Жүрү,мен жеткирем.
Устумө күрмөмдү кийип эле,экөөбүз тең сыртка чуркап чыкты.Ошондогу ооруканага жетмегим...Шашсаң да,жолдогу тыгындар айламды кетирип жиберди.
-Болчу,батыраак айдачы.Башка жол жокпу?!,-деп Азаматты урушам.Ал жолдогу машиналарды урушуп,сүйлөнүп коёт.
Ооруканага жете бергенде,акыркы жолу келгеним эске түштү.Ал күнү менин эң кымбат адамдарымды жоготком болчумун.Ичимен" Оо кудай,дагы бир жакын адамымды ала көрбө,суранам сенден"деп билген дуамды кылып жаттым.Машина ооруканага жетип токтогондо, түшүп эле чуркап жөнөдүм.Азамат аркамдан келип,түз эле жандандыруу бөлүмүнө жөнөдүк.Узун коридордун эшигин ачканда эле,биринчи көзүмө ары бери басып жаткан атам Даниярды көрдүм.Арыда отургучта апам Анара отуруптур.Мени көргөн атам,утурлай басып:
-Кызым,амансыңбы? Дайыныңды билдирбей кеттиң го.Эдил машинасы менен авария болуп...Сен жок кыйналып кетти,садагасы, -деп саамайыман сылады.Апам менен баш ийкешип учураштым.Бир аздан кийин эле,врач чыкты.
-Абалы кандай?,-дедим баарынан мен ашыгып.
-Сиз кимиси болосуз?
-Мен келинчегимин, Алтынай
-Сиз кириңиз.Күтүп атат.Бирок,көпкө тура албайсыз.Оорулуу эс алыш керек.
-Макул,-деп ичине кирдим.Баягы окшош сезимдер,калтырак басып,денем муздап кетти."Түүт- түүт"деп иштеген аппапаттар, ага улай Эдилдин оор дем алышы гана угулат.Жанына барып эле,отура кетип,колдорун өпкүлдүм
-Сүйүктүүм,берекем кечирчи мени.Акылсызың ойлонбой иш жазап.Кечирип койчу,жаным. Болгону мени таштап кетпечи.
-Алтынайым,асылымы менин...-деп Эдил ынтыга сүйлөдү.-Келдиңби?
-Ооба,жаным мен жаныңдамын. Суранам,мени таштабачы.
-Сен менден качып кетбейм десең,таштабайм, -деп билинээр билинбес жылмайды.
-Мен дагы кетпейм.Дайыма жаныңда болом.
-Жаным,төрөй албасаң,бала багып алабыз,макулбу?
-Макул,-деп колунан өптүм.
Эдил апасы менен урушуп,үйдөн машинасы менен чыгып кетет.Жолдон каттуу айдап баратып,чет көчөдөн чыга калган машинадан качам деп барып жол боюндагы тосмону сүзүп алыптыр.Буту менен эки кабыргасы сынып кетиптир.Атам врачтар менен сүйлөшүп,өзүнчө палатага которгондо, мен Эдилди карап жанында жатып калдым.Алгачкы күндөрү дем алуусу кыйыныраау болуп,түндөсү уктай албай,"Алтынай, кетпечи"деп кыйкырып чыкчу болду.Бир жолку кечте да,кыйналып жатып уктаган.Мен да чарчаганга жанында отуруп уктап кетиптирмин. Эдилдин кыйкырыгынан чочуп ойгонсом," Кетпечи.Мени таштаба"деп кыйкырып,чыпылдап тердеп кетиптир.Тура калып,башынан кучактай калдым.
-Эдил,жаным ойгончу.Мына мен жаныңдамын. Кеткеним жок эч жака,-деп башынан сыладым.
-Сен мени таштап кетип калыптырсың, Алтынай.
-Кетпейм эч жака.Ал жөн эле түш.
-Колумду коё бербе.Жанымдан кетпк,-деп энесине эркелеп жаткан жаша баладай жалооруган көздөрү менее караган Эдилимди көрүп,ушул нерсение баарына өзүм күнөөлүү экенимди билип,жек көрүп кеттим.Ал түнү Эдилдин жанында отуруп,башынан кучактаган бойдон көз ирмебей таң атырдым.Бир аптадан кийин Эдилдин уйкусу жакшы болуп,бутунун сыныгы да жакшы бүтө баштады.Аз өтпөй үйгө чыгып келдик.Мени көргөн чоң энем балпалактап сүйүнүп," Кулунум,садагам, чырагым...." деп жалынып калды.Бир гана апамдын мага деген көз карашы дагы деле өзгөрүлбөгөнүн сездим."Эмне жамандык кылдым?Кай жеримден туура эмес кылдым?"деген суроолорума жооп таба албайм.
Күндөр жумаларга,жумалар айларга алмашып тирүүлүктүн күнүн көрүп жашап жаттык.Эдил да балдак менен басып,бара-бара аны таштап өз алдынча басып калды.Ал убакта Бема жолдошу Талгат менен Москвага көчүп кетишкен. Гүлнур жеңем менен Сардар байкем уулдуу болушуп,Эдил экөөбүздү он күнгө эс алып кетүүгө чакырышты.Кудуңдап сүйүнүп,эки күндөн кийин кетебиз деп жатканда,жаман окуя болуп кетти.Атам жумушта,Эдил менен чоң энем бакчада отурушкан.Мен болсо ашканада кечки тамакка кам көрүп жаткан элем.Шарактаган үндөн оозгу бөлмөгө чыга калсам апам жерде жатыптыр.Чочуганыма "Эдииииил? !"деп кыйкырып жибериптирмин. Сырттан чуркап келген Эдилди апамды көрүп эле,жанына келе калды.Мен да отуруп башын көтөрдүм.
-Апа...апа...эсинизге келиңизчи... ,деп бетин чапкыласам ойгонбойт.
-Апа,көзүңдү аччы,-деген Эдил туруп ашканадан суу алып келе калды.Мен болсо телефонду алып "Тез жардамга чалдым.Он беш мүнөткө жетпеген убакытта,аларда келип,Эдил кошо кетти,мен чоң энем менен үйдө калдым.
Көрсө,апамдын жүрөгү кармап,инсульт болуптур.Он күндөн кийин врачтардын уруксаты менен үйгө чыгарып келишти.Оң ыптасы кыймылдабай, өзүнчө тамак жей албайм,төшөктө жатып калды.Үйдө эки оорулунуу кароо аябай эле кыйынга турду мага.Чоң энем да өзү кыймылдап,мага зыяны жок.Кээде ашканадан көп нерседен жардам бере калат.Азапка салганы апам болду.Болоор болбос нерсе үчүн эле чакырып,укпай калып барсаң кечке кыйкырып,жаман сөздөрүн айтат.Тамак алып барып берип жатсаң,төгүп салат,же башка алып кел дейт,башкасын алып барсаң ал жакпайт дейт.Арыктап, аябай жүдөп кеттим.Менин абалымды көргөн атам менен Эдил сүйлөшүп,бакканга бир эжени алып келишти.Көп өтпөй эле бир айдан кийин,апам кайтпас сапарга кетти.Баардык милдеттерин аткарып,апамды жерге бергенден кийин,баккан эжени кетирген жокпуз.Анын үстүнө Эдил бизге деп өзүнчө үй алган эле."Биз кетсек энемди караган эч ким жок болот"деп болбой койду.
Мен болсо врачтарга көрүнүп,дарыланганымды токтоткон эмес болчумун.Баардык даары дармекти ичип,"Мен кыйын''дегендин баарына кайрылсам да,натыйжасыз болгонунда, таштап салдым.Апамдын жылдыгы өткөндөн кийин Эдил экөөбүз өзүбүздүн үйгө бөлүнүп кеттик.Атам болсо чоң энемди караган эжеге үйлөндү.Биринчи Эдил экөөбүздөн уруксат сурап,кеңешти.
-Ата,сиз чоң кишисиз.Эгерде, көңүлүңүзгө жагып турса,биз эмнеге каршы болмок элек э,асылым.Жакшы эле эде көрүнөт.Сиздей элүү беш жашка чыккандар эмес жетимиш-сексенге чыккандар деле үйлөнүп жатышпайбы, -деди Эдил.
Экөөбүз өз үйүбүзгө көчүп келгенде жыргап эле калдык.Эдилден суранып атып,жумуш таап иштеп баштадым.Ишим жакшы болуп эки айдан кийин атайын уюштурулган сынактан жеңип кеттим.Жумуштан бир жолу атайын балдар үйүнө медициналык жардам көрсөтмөккө барып калдык.Эшиктен киргенде "Апакелеп" чуркап келген балдарды көрүп,жан дүйнөм юир башкача болуп,жүрөгүмдүн согушу дайымкысынан башкача сокту.Ошол күндөн кийин эле,бала багып алууну туура көрдүм.Башкалар таштап кеткен баланы,зар болуп турган биз багып алсак,өз каныбыздан жаралбаса да,өзүбүздүкүндөй кылып багаар элек.Бирок,Эдилге бул оюмду айта албай жүргөнүмдө Бема чалып,"Аз күндө төрөйм.Сен сөзсүз кел"деп калды.Эртеси күнү Бишкек-Москвага эки мурун билет алып,жолдон келе жатып,дарыканага кирип чыгып андан ары үйгө кеттим.
Кече Беманын жолдошу Талгат чалып,кыздуу болгонун сүйүнчүлөдү. Бүгүн жумушуман шашыла суранып жөнөп жатам.Кагаз калем алып,"Куттуктайм! Буюрса ата болосуң жакында"деп жазып,Эдилдин төшөгүнүн алдына коюп койдум.Анын кубанычтуу жүзүн көргүм келген,бирок, Жараткандын бул белегине да ырахматымды айтам.Буюрса тогуз айдан кийин БАКЫТ БАЙРАГЫН толук кандуу орнотобуз" деп Алтынайдын жазуусу токтоптур.Эдил шашып эле,төшөгүнүн алдын караса чындап эле,Алтынайдан калган кат туруптур." Мен ата болом.Мен ата болом.Менин балам болот"деп сүйүнгөн Эдил кубанычтан кыйкырып алды.Дароо телефонун алып
- Менин уулумду жакшы кара!-деп Алтынайга кат жазды.
-А балким кыз болсочу?
-Анда менин ханышамды жакшы кара.Эң башкысы аман-эсен жаныма кел,асылым.Сени сагындым!
-Мен дагы сагындым сени.Буюрса эки күндөн кийин келем.Мен сени сүйөм.
-Мен сени сүйөм!!!
"Эң башкысы чыдамкайлык менен сабырдуулук болсо,баарын жеңүүгө болот.Сүйгүлө жана сүйүктүү болгула!! !"
АЯГЫ.
#39 19 March 2015 - 22:13
Жакты жакты
калын элди жамандаба
Каргышына калАсын,
Кара жерди жамандаба
Башка кайда барасын ?
Каргышына калАсын,
Кара жерди жамандаба
Башка кайда барасын ?
#40 19 March 2015 - 22:49
Чыгарма жакты,жакшы жазыпсыз.Айрыкча аягын озумдун жашоомо бир аз окшоштурдум,
бала кутуп журуп боюнда болгонун.Автор айткандай сабырдуу болсон баардык кыйынчылыкты женесин.

Супер-Инфо
super.kg
видео













