Негизи турмуш жолуна кылдаттык менен кадам таштагандай болгом. Оюмдагыдай жигит мындан артыгын кайдан табам деп ойлочумун. ( Ал мен учун идеал эле)Чынында азыр деле аны сыртынан тааныган адамдар суктанышат.
Баарына оз кучу менен жеткен, билимдуу, сени эч нерседен кем кылбайт дешип, ооба аны мен да мойнума алам бирок... ал башкача, аны ал менен жашаган гана адам тушуно алат, анын мунозун толук билген адамдардан канчалык бирге жашоо оор экенин угуп калам. Экообуз суйлошуп жургондо эле кээде ал менен суйлошуу мен учун зээригиштуу экенин сезип, эмнегедир коз жумуп коер элем. Кийин аз эле жолугушуп уйлондук, анын мунозун жашай баштаганда билдим, бир аз майдачыл, кыйкымчыл мунозу жакпай журду, дайыма мактоо создорду угуп, эркелеп конгон жаным, анын бутпогон сынын уга берип чунчуп кеттим, озумо болгон ишенимим жоголуп, шайыр мунозум тунт адамга айланып бараттым. Баш кошконубузга коп отпой боюма бутуп, бир жылга жетпей балалуу болдук, шаарда турганыбызга байланыштуу кыркы чыкканга чейин айылдан апам келип каралашып журду, эмнегедир апамдын уйдо журушун жактырган жок, анын мунозун копту коргон апам сезбей коймок беле? Бир куну мастит болуп аябай табым ысып, ооруп калдым. Байкуш апам эмне кылаарын билбей куйполоктоп "комфорное масло" суйкосон кичине жардам берет десе эле, жолдошум "андай болбойт" деп кунк этти, да мага жалооруп, "жакшы болуп кетсен экен" деген созу ичимди жылытып да койгон жок, аябай жаман болуп кеттим, апамды карасам кызыктай болуп эле акырын комнатадан чыгып кетти, муунум бошоп, бул эмне кылганы деп ызаланып жаттым.Он кундун ичинде эле апам, "мен эми кетейин кичине тынып калдын, баланы жакшы кара" деп кетип калды. Жашоодогу конул калуулар мына ушундай майда барат нерселерден улам кобоюп жатты. Сен мен дегенди жаман корчумун бирок ошол кылыктан кийин, эмне учун анын студент эки инисин мен унчукпай, кабагымды чытыбай тамагын жасап кирин жууп батырып келем да, менин жалгыз апамды батыргысы келбейт деп жиним келчу болду.
Журоктогу боштук Уй булолуу келиндин баяны.
#3 14 November 2015 - 18:31
Я девушка тихая... скромная... Обидите-тихо закопаю, скромно отпраздную…
#5 14 November 2015 - 23:03
Сенин тагдырында меникине окшош экен.менинда жолдошум кирише берет отурсам опок турсам сопок болуп калдым.Ата Энем жок учун кайда бараарымды билбейм арманымды УГА турган Адам жок.бир туугандарымдында оздоруно жараша проблемасы бар аларга айткым келбейт.ичиме сала берип журогумда ооручу болду.козумдон да жаш чыкпай калды.олуп кутулбасам тируу кутулалбайм го чамасы
#6 15 November 2015 - 08:16
Сенин тагдырында меникине окшош экен.менинда жолдошум кирише берет отурсам опок турсам сопок болуп калдым.Ата Энем жок учун кайда бараарымды билбейм арманымды УГА турган Адам жок.бир туугандарымдында оздоруно жараша проблемасы бар аларга айткым келбейт.ичиме сала берип журогумда ооручу болду.козумдон да жаш чыкпай калды.олуп кутулбасам тируу кутулалбайм го чамасы
чынында кыйын экен эгер ошондой болсо,омур бою ошентип кыйналгычанды бир жолун ойлоп табышын керек го менимче
#8 15 November 2015 - 13:12
Кичине эле нерсеге ажырашып кете берсе анда олбойбу адамдар(
Жашаш керек!
Жашаш керек!
#9 15 November 2015 - 13:17
Уч кыз жакынбыз,эки-
кыргыз бир-озбечка,
аны болуп коюшту эле...ага да биз тийе-бер каяктан таптын мындай -баланы деп кенеш берген элек,кенеш бербей олойлу...
Эми бала жакпай калыптыр,тийгиси келбей жатат экен(
Дагы кенеш сурайт...
бирок мындайларды коруп бир кенеш дагы бере албайт экенсин!
Жаша,тийесин десек эртен бир-нерсе болсо биз куноолуу болобузбк?
кой тийбе десек актан кайткан кыз болбойт экен,аларда...
Эми бала жакпай калыптыр,тийгиси келбей жатат экен(
Дагы кенеш сурайт...
бирок мындайларды коруп бир кенеш дагы бере албайт экенсин!
Жаша,тийесин десек эртен бир-нерсе болсо биз куноолуу болобузбк?
кой тийбе десек актан кайткан кыз болбойт экен,аларда...
#10 15 November 2015 - 14:04
Уч кыз жакынбыз,эки-
кыргыз бир-озбечка,
аны болуп коюшту эле...ага да биз тийе-бер каяктан таптын мындай -баланы деп кенеш берген элек,кенеш бербей олойлу...
Эми бала жакпай калыптыр,тийгиси келбей жатат экен(
Дагы кенеш сурайт...
бирок мындайларды коруп бир кенеш дагы бере албайт экенсин!
Жаша,тийесин десек эртен бир-нерсе болсо биз куноолуу болобузбк?
кой тийбе десек актан кайткан кыз болбойт экен,аларда. ..
Эми бала жакпай калыптыр,тийгиси келбей жатат экен(
Дагы кенеш сурайт...
бирок мындайларды коруп бир кенеш дагы бере албайт экенсин!
Жаша,тийесин десек эртен бир-нерсе болсо биз куноолуу болобузбк?
кой тийбе десек актан кайткан кыз болбойт экен,аларда. ..
биз да ошентип группалаш кызыбызга кенеш бергенлек. тоюна жакын такыр тийгим жок, качып кетейин десем дагы болбойт,тийсем дагы эптеп кылдан кыйкым таап кетип калам десе болобу. азыр ошо тийбейм деген куйоосун суйом олом деп жургон убагы.
Ребёнок это такой позитив! Он со всех сторон
вызывает улыбку!
вызывает улыбку!
#11 15 November 2015 - 14:40
Бугун балага айтам дейт...
тийгим келбейтат дейм деди(
_Кой десем конбойт,озун чеч,мен аралашпадым дедим(
тийгим келбейтат дейм деди(
_Кой десем конбойт,озун чеч,мен аралашпадым дедим(
#12 15 November 2015 - 18:42
Бешенеси бир болуп жашап кетсе го соопко каласынар, урушуп жанжалдашып турушса, урушкан сайын сен кылдын эле деп бешенене келе бергени жаман да.
#14 17 November 2015 - 12:26
Балабыз экиге толгончо кээде боло калчу пикир келишпестиктерге карабай биздин мамиле жылуу бойдон сакталып келди, бирок улам убакыт откон сайын экообуздун кычыкчылыгыбыз эки башка экенин сезип, тугоюм болуп туруп озумду жалгыз сезчумун. Элестетсенер,
ал жумуштан кийин да уйдо бир убакка чейин жумуш кылса, кочого баланы ойнотуш учун ар дайым дем алыш кундору да куйоосу жок адамдай жалгыз чыксам ( бала ойнотуудан башка учурларда деле). Мен учун бул нерселер закондой сезилчу анткени озумо озум, " жонокой адамга турмушка чыккан жокмун, ал карьера деген адам болгондон кийин, аны колуман келишинче колдошум керек, ага тоскоол болбошум керек" деп ойлочумун. Антейин десем, жумушу жок учурда деле компьютерден майда чуйдо иштерди таап алып, максаты эле ошол компту кучактап отуруу экенин байкадым. Кээде четин чыгарып, айтсам бул "проектти"
бутоюн анан толугу менен силерге убактымды болом десе, мен дагы ишенип алыптырмын,
( аргасыздан кулкум келип турат), кайдан 4-5 жылдан бери кутуп журуп ал кун да келип, коптон бери жазып жургон "проектин"
жазып бутту, ошондон бери алтындай болгон, биз зарыгып куткон убактысын, тун бир убакка чейин интернет оюунуна арнамай. Ал учун канча жалбардым, жакшы-жаман айтып да кордум жыйынтык чыкпаганынан 2-3 жолу чон чыр чыкты, дагы деле ошол, ошол эле кундор, тундор. Уффффф. Чынын айтайынбы? Тажадым!!
! ( бул созду ичимен да, сыртыман да коп эле жолу аргасыздан айтып алган учурум болот) Ойногонуна жырым жылдан ашып баратат. Эмне кылыш керек? Кечинде жумуштан уйго баргым келбейт, барсан эле ойноп отурган болот, тамак жасайм ичет да кайра эле оюн, ошентип тун жарымга чейин ойнойт ( эрте менен жумуш бар учун эле аргасыздан уктайт). Мага сенин вниманиян жетишпей жатат деп коп эле жолу айттым, аял мышык сыяктуу го эркелетууну,
мээримди кутот, андай учурда озум эле мойнуна асылып, обуп, кучактап алам ( бир аз жаным жай алгансыйт). Тундо болсо качан гана ага керек болгондо кучактап максатына жеткенге аракет кылат, бирок мага бул кылыгы жакпайт, ага таарынычым толтура болгондуктан,
( извините за выражение) аны каалабайм!
Кайра мага таарынып кирет. Айтпасам да мейли эле билип туруп эмне учун элементарно конулумду алып, атайын убактысын болуп, жан дуйнонду мээрим менен азыктандырып койсо аны кантип каалабайсын?
Керек болсо биз жарытып деле суйлошпойбуз.
Суйлошуп, сырдашканды ушунчалык сагындым. Акыркы учурда жек корум баратам, кыймыл аракети, суйлогону баары кыжырымды гана келтирчу болду. Мурда анын жакшы коргон тамагын жасап, кийимдерин утуктоп, ага жагымдуу нерселерди кылгым келчу болсо, учурда эч нерсе! Ага арнап эч нерсе кылгым келбейт. Кун откон сайын нервная болуп, кабагым бат эле бурколуп, кункулдоок болуп калдым. Мумкун менден кетип жатпасын дейин десем, анын айтуусу боюнча келбетим, ону-тусум анын оюндагыдай,
озумду дайыма карап жургонго(ухоженность) конгом, уйдо халат эч качан кийген эмесмин. Кочодон коргондор жаш кыз деп ойлошот. Кайын журтума бир туугандай мамиле кылам. Чын. Алар менен жолдошума караганда мен коп суйлошуп, катташам. Айта кетчу нерсе аяштар менен катташуу деген нерсе бизде жок, достору менен 1-2 жылда бир катташпасак катташпайт.
Ал учун виртуалдуу дуйно абдан маанилуу, чыныгы адамдар менен суйлошконго караганда интернетте укмуш суйлошот. Эмне кылыш керек экенин билбей калдым. Коодондогу боштукту кантип, эмне менен толтурам. Омур бою ушундай сезим менен жашап отомбу деп корком.
#16 17 November 2015 - 13:58
Бири кем дунуйо деп ушуну айтса керек. Кээ бир эркектер сыртынан бошмолтой корунгону мн жубайына жакшы мамиле жасашат. Тиричиликке тын. Кээ бирлери автор айткандай идеалдуу корунгону мн башка жактан аксап калышат. Баарынын эле куйоосу тогорогу топ келишкен эмес. Азыр сурай келсениз баары куйосунун жок дегенде экиден учтон кемчилдиктерин айтышат. Андыктан коп кайгыра бербениз. Баланыз учун чыдап жашаныз десем да дебесем да сиз ошого мажбурсуз.
#17 18 November 2015 - 11:13
Балабыз экиге толгончо кээде боло калчу пикир келишпестиктерге карабай биздин мамиле жылуу бойдон сакталып келди, бирок улам убакыт откон сайын экообуздун кычыкчылыгыбыз эки башка экенин сезип, тугоюм болуп туруп озумду жалгыз сезчумун. Элестетсенер,
ал жумуштан кийин да уйдо бир убакка чейин жумуш кылса, кочого баланы ойнотуш учун ар дайым дем алыш кундору да куйоосу жок адамдай жалгыз чыксам ( бала ойнотуудан башка учурларда деле). Мен учун бул нерселер закондой сезилчу анткени озумо озум, " жонокой адамга турмушка чыккан жокмун, ал карьера деген адам болгондон кийин, аны колуман келишинче колдошум керек, ага тоскоол болбошум керек" деп ойлочумун. Антейин десем, жумушу жок учурда деле компьютерден майда чуйдо иштерди таап алып, максаты эле ошол компту кучактап отуруу экенин байкадым. Кээде четин чыгарып, айтсам бул "проектти"
бутоюн анан толугу менен силерге убактымды болом десе, мен дагы ишенип алыптырмын,
( аргасыздан кулкум келип турат), кайдан 4-5 жылдан бери кутуп журуп ал кун да келип, коптон бери жазып жургон "проектин"
жазып бутту, ошондон бери алтындай болгон, биз зарыгып куткон убактысын, тун бир убакка чейин интернет оюунуна арнамай. Ал учун канча жалбардым, жакшы-жаман айтып да кордум жыйынтык чыкпаганынан 2-3 жолу чон чыр чыкты, дагы деле ошол, ошол эле кундор, тундор. Уффффф. Чынын айтайынбы? Тажадым!!
! ( бул созду ичимен да, сыртыман да коп эле жолу аргасыздан айтып алган учурум болот) Ойногонуна жырым жылдан ашып баратат. Эмне кылыш керек? Кечинде жумуштан уйго баргым келбейт, барсан эле ойноп отурган болот, тамак жасайм ичет да кайра эле оюн, ошентип тун жарымга чейин ойнойт ( эрте менен жумуш бар учун эле аргасыздан уктайт). Мага сенин вниманиян жетишпей жатат деп коп эле жолу айттым, аял мышык сыяктуу го эркелетууну,
мээримди кутот, андай учурда озум эле мойнуна асылып, обуп, кучактап алам ( бир аз жаным жай алгансыйт). Тундо болсо качан гана ага керек болгондо кучактап максатына жеткенге аракет кылат, бирок мага бул кылыгы жакпайт, ага таарынычым толтура болгондуктан,
( извините за выражение) аны каалабайм!
Кайра мага таарынып кирет. Айтпасам да мейли эле билип туруп эмне учун элементарно конулумду алып, атайын убактысын болуп, жан дуйнонду мээрим менен азыктандырып койсо аны кантип каалабайсын?
Керек болсо биз жарытып деле суйлошпойбуз.
Суйлошуп, сырдашканды ушунчалык сагындым. Акыркы учурда жек корум баратам, кыймыл аракети, суйлогону баары кыжырымды гана келтирчу болду. Мурда анын жакшы коргон тамагын жасап, кийимдерин утуктоп, ага жагымдуу нерселерди кылгым келчу болсо, учурда эч нерсе! Ага арнап эч нерсе кылгым келбейт. Кун откон сайын нервная болуп, кабагым бат эле бурколуп, кункулдоок болуп калдым. Мумкун менден кетип жатпасын дейин десем, анын айтуусу боюнча келбетим, ону-тусум анын оюндагыдай,
озумду дайыма карап жургонго(ухоженность) конгом, уйдо халат эч качан кийген эмесмин. Кочодон коргондор жаш кыз деп ойлошот. Кайын журтума бир туугандай мамиле кылам. Чын. Алар менен жолдошума караганда мен коп суйлошуп, катташам. Айта кетчу нерсе аяштар менен катташуу деген нерсе бизде жок, достору менен 1-2 жылда бир катташпасак катташпайт.
Ал учун виртуалдуу дуйно абдан маанилуу, чыныгы адамдар менен суйлошконго караганда интернетте укмуш суйлошот. Эмне кылыш керек экенин билбей калдым. Коодондогу боштукту кантип, эмне менен толтурам. Омур бою ушундай сезим менен жашап отомбу деп корком.
Крик души...
Тушунуп турам, аяп турам...
Элдерди угалычы
#19 18 November 2015 - 21:16
Балабыз экиге толгончо кээде боло калчу пикир келишпестиктерге карабай биздин мамиле жылуу бойдон сакталып келди, бирок улам убакыт откон сайын экообуздун кычыкчылыгыбыз эки башка экенин сезип, тугоюм болуп туруп озумду жалгыз сезчумун. Элестетсенер,
ал жумуштан кийин да уйдо бир убакка чейин жумуш кылса, кочого баланы ойнотуш учун ар дайым дем алыш кундору да куйоосу жок адамдай жалгыз чыксам ( бала ойнотуудан башка учурларда деле). Мен учун бул нерселер закондой сезилчу анткени озумо озум, " жонокой адамга турмушка чыккан жокмун, ал карьера деген адам болгондон кийин, аны колуман келишинче колдошум керек, ага тоскоол болбошум керек" деп ойлочумун. Антейин десем, жумушу жок учурда деле компьютерден майда чуйдо иштерди таап алып, максаты эле ошол компту кучактап отуруу экенин байкадым. Кээде четин чыгарып, айтсам бул "проектти"
бутоюн анан толугу менен силерге убактымды болом десе, мен дагы ишенип алыптырмын,
( аргасыздан кулкум келип турат), кайдан 4-5 жылдан бери кутуп журуп ал кун да келип, коптон бери жазып жургон "проектин"
жазып бутту, ошондон бери алтындай болгон, биз зарыгып куткон убактысын, тун бир убакка чейин интернет оюунуна арнамай. Ал учун канча жалбардым, жакшы-жаман айтып да кордум жыйынтык чыкпаганынан 2-3 жолу чон чыр чыкты, дагы деле ошол, ошол эле кундор, тундор. Уффффф. Чынын айтайынбы? Тажадым!!
! ( бул созду ичимен да, сыртыман да коп эле жолу аргасыздан айтып алган учурум болот) Ойногонуна жырым жылдан ашып баратат. Эмне кылыш керек? Кечинде жумуштан уйго баргым келбейт, барсан эле ойноп отурган болот, тамак жасайм ичет да кайра эле оюн, ошентип тун жарымга чейин ойнойт ( эрте менен жумуш бар учун эле аргасыздан уктайт). Мага сенин вниманиян жетишпей жатат деп коп эле жолу айттым, аял мышык сыяктуу го эркелетууну,
мээримди кутот, андай учурда озум эле мойнуна асылып, обуп, кучактап алам ( бир аз жаным жай алгансыйт). Тундо болсо качан гана ага керек болгондо кучактап максатына жеткенге аракет кылат, бирок мага бул кылыгы жакпайт, ага таарынычым толтура болгондуктан,
( извините за выражение) аны каалабайм!
Кайра мага таарынып кирет. Айтпасам да мейли эле билип туруп эмне учун элементарно конулумду алып, атайын убактысын болуп, жан дуйнонду мээрим менен азыктандырып койсо аны кантип каалабайсын?
Керек болсо биз жарытып деле суйлошпойбуз.
Суйлошуп, сырдашканды ушунчалык сагындым. Акыркы учурда жек корум баратам, кыймыл аракети, суйлогону баары кыжырымды гана келтирчу болду. Мурда анын жакшы коргон тамагын жасап, кийимдерин утуктоп, ага жагымдуу нерселерди кылгым келчу болсо, учурда эч нерсе! Ага арнап эч нерсе кылгым келбейт. Кун откон сайын нервная болуп, кабагым бат эле бурколуп, кункулдоок болуп калдым. Мумкун менден кетип жатпасын дейин десем, анын айтуусу боюнча келбетим, ону-тусум анын оюндагыдай,
озумду дайыма карап жургонго(ухоженность) конгом, уйдо халат эч качан кийген эмесмин. Кочодон коргондор жаш кыз деп ойлошот. Кайын журтума бир туугандай мамиле кылам. Чын. Алар менен жолдошума караганда мен коп суйлошуп, катташам. Айта кетчу нерсе аяштар менен катташуу деген нерсе бизде жок, достору менен 1-2 жылда бир катташпасак катташпайт.
Ал учун виртуалдуу дуйно абдан маанилуу, чыныгы адамдар менен суйлошконго караганда интернетте укмуш суйлошот. Эмне кылыш керек экенин билбей калдым. Коодондогу боштукту кантип, эмне менен толтурам. Омур бою ушундай сезим менен жашап отомбу деп корком.
Автор сизди тушунуп турам,жолдошунуздун коп сапаты менин жолдошума окшош экен,менда жолдошум менен суйлошуп келечек пландарды тузуп отургум келет,айланып, тегеренип ар кандай соз баштабайын ар дайым бир жооп аламын" ошол убак келе берсинчи,чарчадым, уйеум келди,эртен жумуш,кудайдын айтканындай болот,тамактанып отурганда суйлосо болбойт,жанылык коруп алайын или кино"-акыркы убакта ал теме бойунча суйлобой да койдум тажадым же конуп калдым,кечинде жатканда да "мени карап жатчы,кучактап жатчы"-дейт элем мен ага канчалык жакындасам ошончолук алыстап дивандын кырына болсо да жатып алат эле,азыр экобуз эки четте жатабыз бир тошокту эки тарапка тарткылап

Супер-Инфо
super.kg
видео
















