Жаза калын эми..ичим пышып кетти..
Кагылайын кайын эне, менде очунуз бар беле? Турмуш суртумдору.
#62 02 December 2015 - 18:00
Тезирээк жазчы аябай кызыгына келип токтотупсун телевизордогу сериялдардай кылып
#63 02 December 2015 - 19:30
Жазып калаар деген үмүт менен улам улам карап коем.
Автор колу бошосо эле жазаар. Абдан кызыктуу болуп жатат...
Автор колу бошосо эле жазаар. Абдан кызыктуу болуп жатат...
Если я вас напрягаю или раздражаю,
то Вы всегда можете забиться в угол и порыдать)))
то Вы всегда можете забиться в угол и порыдать)))
#68 02 December 2015 - 22:51
Тиги крусташымдын созу мени бир топ чыйралткан онду. Мен эми оз бактым учун куроошууну чечтим. Ооба, курошуум керек! Артка кетенчиктей албайм, артыма кылчактачуу нерсем жок, баары артта калды, мен эми жалан гана алга карай бет алып, бир кадам болсода аллыга прогресс жасашым керегин тушундум. Менде андан башка жолда, шансда жок эле. Жолдошумдан алыстабай, тескерисинче анын тамырын тартып корууну коздодум. Мурункудай дулдуюп тескери карап жатбастан, кечинде жакшы жатыныз деп, тан менен кошо кандай жатып турдунуз деп жарык маанай менен жумушуна узатып, кайра жарык маанай менен жумуштан тосуп алчуу болдум. Бул планым он натыйжа берип, Муратта имериле баштады. А тугул окуу жайга озу узатып, сабагым буткондо тосуп алып, уйго чогуу келе турган болдук. Ар бир нерсени жаздымда калтырбай байкап турчу жаным, куйоомдун деле он пейили бар экенин жаземдебей байкадым. Суйлобос деп журупмун, суйлойт экен.)) Эми байкадым. Бул кундордо баягы мен каарыган байкуш деп боор толгогон кайын энем, туп тамырынан болбосода акырындап озгоруп баратты. Акырын бассам аксак деп, катуу бассам таскак дегени кобойгонсуйт.
Бетиме айтпасада кункулдоп кылганымды жактырбагансыйт.
Негизи уйдо мал жандыктар жок, талаа иштери деле жок, уй оокаты гана болгондуктан вроде баарына улгуруп, баарын илгертпей жасагансып жаттым, кай жерден жаза тайып кайненемдин куйругун басып жатканыма акылым жетпей бушайманмын.
Адаттагыдай эле эртен менен турсам денем талыкшып, конулум азып ордумдан аран турдум. Сабака барам деп чыгып туз эле ооруканага барып текшерилдим. Врачтын:-Куттуктайм, жакында эне болосун!-деген созуно ан-тан калып эле эмне дешимди билбей уйго келдим. Бирок журогумо кандайдыр бир кубанычтын учкуну келип конгондой, ичимде бир асыл нерсе бардай озумду бир башкача сезип, озумо-озум жоопкерчиликтуу боло туштум бир заматта. Бул кубанычымды эн биринчи кайын энем менен болушкум келди, кантседа тун небереси эмесби, кубанат чыгаар деген ойдо, тим эле чекемен суйчудой болуп бугунку жанылыгымды айттым. Айтышы айтып алып, кайненемин ырайын коруп, коркуп кеттим. Ал киши кубанмак мында турсун, акшырая карап туруп эч нерсе дебестен этегин кагып, чай ичип отурган жеринен сыртка чыгып кетти. Айтканыма ушунчалык окунуп кеттим. Билбейм, мен билгенден ар бир уйдо наристени озгочо кубануу менен кабыл алышчуу эле, а энем болсо баштан тойгон немече этек кага жерди ныгыра басып, дункулдой ары кеткени мени дендароо кылды.
Эми бул жанылыкты баласы кандай кабыл алат? Кубанабы, же апасы сынары жаман кабар уккансып артын салып басып кетеби, мени ушул суроо туйшолтту. Бирок, ичимеда каталбас элем, кандай кабыл алса андай алсын деп, агада жанылыгым менен болуштум. Кызык мени тан калыштуу карадыда, куду ага тиешеси жоктой эшикке чыгып кетти, а мен ордумда кала бердим. Эшикте копко журуп кайра кирип, мандайыма келип,
-Чын элеби?-деп сурады.
-Эмне чын элеби?-
-Чын эле боюнда барбы, мен балалуу боломбу?-деп таныркай сураганы мени бир чети тан калтырса, бир чети кулкуму келтирди. Жанаа айткан жанылыгым эми жетип барган окшойт.))
-Калптанда болот бекен? Чыпа-чын доктурга текшерилдим, биз балалуу болобуз дедим. Жагымдуу жанылыгым эми гана жетип барып, эми таасир бергендей, жаш балача кубанганын коруп ичим жылый тушту. Анткени мен жаны келин болуп келип, буга укол сайып, лечение кылганымдын себеби ушул экен. Доктурлар сен балалуу боло албайсын, баарысы бир Алладан кепилдик бере албайбыз деп, оорусунун себебин тушундуруп, очойтуп даарыларды жазып берип, даарылануусун буйрушкан экен корсо.
Адаттагыдай эле эртен менен турсам денем талыкшып, конулум азып ордумдан аран турдум. Сабака барам деп чыгып туз эле ооруканага барып текшерилдим. Врачтын:-Куттуктайм, жакында эне болосун!-деген созуно ан-тан калып эле эмне дешимди билбей уйго келдим. Бирок журогумо кандайдыр бир кубанычтын учкуну келип конгондой, ичимде бир асыл нерсе бардай озумду бир башкача сезип, озумо-озум жоопкерчиликтуу боло туштум бир заматта. Бул кубанычымды эн биринчи кайын энем менен болушкум келди, кантседа тун небереси эмесби, кубанат чыгаар деген ойдо, тим эле чекемен суйчудой болуп бугунку жанылыгымды айттым. Айтышы айтып алып, кайненемин ырайын коруп, коркуп кеттим. Ал киши кубанмак мында турсун, акшырая карап туруп эч нерсе дебестен этегин кагып, чай ичип отурган жеринен сыртка чыгып кетти. Айтканыма ушунчалык окунуп кеттим. Билбейм, мен билгенден ар бир уйдо наристени озгочо кубануу менен кабыл алышчуу эле, а энем болсо баштан тойгон немече этек кага жерди ныгыра басып, дункулдой ары кеткени мени дендароо кылды.
Эми бул жанылыкты баласы кандай кабыл алат? Кубанабы, же апасы сынары жаман кабар уккансып артын салып басып кетеби, мени ушул суроо туйшолтту. Бирок, ичимеда каталбас элем, кандай кабыл алса андай алсын деп, агада жанылыгым менен болуштум. Кызык мени тан калыштуу карадыда, куду ага тиешеси жоктой эшикке чыгып кетти, а мен ордумда кала бердим. Эшикте копко журуп кайра кирип, мандайыма келип,
-Чын элеби?-деп сурады.
-Эмне чын элеби?-
-Чын эле боюнда барбы, мен балалуу боломбу?-деп таныркай сураганы мени бир чети тан калтырса, бир чети кулкуму келтирди. Жанаа айткан жанылыгым эми жетип барган окшойт.))
-Калптанда болот бекен? Чыпа-чын доктурга текшерилдим, биз балалуу болобуз дедим. Жагымдуу жанылыгым эми гана жетип барып, эми таасир бергендей, жаш балача кубанганын коруп ичим жылый тушту. Анткени мен жаны келин болуп келип, буга укол сайып, лечение кылганымдын себеби ушул экен. Доктурлар сен балалуу боло албайсын, баарысы бир Алладан кепилдик бере албайбыз деп, оорусунун себебин тушундуруп, очойтуп даарыларды жазып берип, даарылануусун буйрушкан экен корсо.
Ал мени эшек деди, ооба дедим,
Менинда кемсинтууго жетет тилим!
Не кылам айкырышып, кыйкырышып,
Эшектигин мен анын билип туруп.
Байдылда Сарногоев
#70 02 December 2015 - 23:52
Сабактан келип адаттагыдай эле короодогу жумуштар менен алек болуп журсом, бир аял кирип келди. Келиниз деп учурашып, уйго киргизип тошок салып, дасторкон жайганча, любопытная болуп,-бул уйго ким болосуз дептирмин.
-Ээ, айланайын менин кимдигимди али билбейсинби? Айтышпаганбы мен жонундо деп таркылдады.
-Жо-ок! Эч ким айтпады-дедим.
-Кайын эжен болом, сен айтмакчы ушул уйдун тун кызымын!-дегенде берген орунсуз суроомдон бетим кызарып турду. Корсо турмушка таптакыр чыкпай, кара далы атыгып, энеминин торундо жургон кези экен. Мен келген кезде жайлоого кетип, жаны гана келгендеги кези тура. Негизи бир топ жуучулар келсе, тийбейм деп кайтарып, тууган-уруктун турмушка чык дегенин кулак сыртынан кетирип, ана тием, мына тием деп журуп убакыт отуп кетиптир. Жашыда бир топко барып калганда, турмушка чыгусунан баарысы тунулуп,буга ылайык эр издебей деле калышыптыр. Жуучулар деле умут узуп тунулгон сыяктуу.
Келгенден бери деги эле жаагы тынбай коп суйлогонуно тан калдым. Мен келгени бул уйбулодо жарытылуу эч ким менен суйлошо албай жургон кезимде, ушул аял ой-боюма койбой суйлоттурдуго чиркин! Бул кейпинде дудук менен саконуда жон койбой суйлотчудой кейпи бар экен. А баса, жолдошумдун балалуу болбостугун, ошонун кесепетинен даары-дармек алып, даарыланып жургонун ушул эжемден укпасам, Мурат дегеле айтмак эмес.
Эжем экообуздун кылган ишибиз бир болгондуктан суйлошпоско деле аргам жок болчу. Мен камыр кылып, нан жасасам, тандырга от коюп берет. Тамак ассам, очокко от жагат. Кир жуусам, суу ысытат. Кош бойлуусун бир аз, эс алып алчы апам жокто. Оор иш кылба! Анан апамдын айрым каприздерине кулак салбай эле кой! Аныда тушунсо болот, жаштайынан жесир калып, атам каза болуп, балдарын озу багып, чонойтуп ушул эрезеге жеткиргенче нерви деле калбады, сен апама эч таарынба, кээде мен деле байкайм, сага жасаган орой мамилесин! -деп жубатып, мени аяганына ичим жылып журдум.
Кайдаан, кайдаан, мен анкоо баарын эле озумдой коруп, баарын эле жакынсыта бериптирмин. Корсо адамдан откон эки жуздомо бул дуйнодо жок тура.
Кундогудой сабактан келип кийим которуп жатсам, менин келгенимди байкабадыбы билбейм, же укпайт дедиби, кайын эжем мени апасына жамандап жатыптыр. -Келининизди Манас торой тургансып, баланыз козун карап болбой калдыго! Анысыда деле керилет. Кечке уктайт. Сиз келгенде гана шашылып туруп, иш кылымыш болуп коет. Кээде, эже сиз кылып турунузчу мен чарчадым деп, уйго кирип жатып алат!-деген создору кулагыма шак дей тушту. Мына сага! Чын эле ушул создорду кайын эжем айтып жатабы? Алгач ишенкиребей делдейип турдум. Ооба, эжем айтып турат. Менин колумдан ишимди алып онтолоп турган аял менен азыркы эбиреп-жебиреп жаткан аялды салыштырып мумкун эмес эле. Ээх, ушул создорду уккан кулагым кер болуп калса эмне! Урматым, сыйым артып турган кайын эжемдин чыныгы жузун корбойт элемго. Анкоо жаным, жакшы суйлосо алданып имерчиктеп журо берсем эмне?! Кайданда ушул создорду уктум, укпай эле койсом гана. Жугуруп чыгып, -Эже кантип калп айтканга абийириниз тутуп жатат?!-дегим келди. Буттарым тушалып, эриндерим дирилдеп, бирок ыйлай албай буулугуп турдум, же сыртка чыга алсамчы. Кайын эжемдин арткан жалган-жалаасы алкымдан алып муунтуп турду.
Ошол кезден баштап, бул аялга жумуш жасатпоого тырышам. Бар кучум менен бат-баттан жасап, анын иш кылуусун каалабайм. Эки колун, тобосуно коюп тордо жатып берседа мейли эле, оозуна аш тутуп, ордунан тургузбай багыгуугада кайылмын, тобом менен жер казсамда, жумуш жасатпасам деп тырышам. Ушул катын иш жасабаса дейм. Колуна иш алып, бир нерсени баштаганда эле, баягы айткандары жанырып, жек коруп кетем.
-Ээ, айланайын менин кимдигимди али билбейсинби? Айтышпаганбы мен жонундо деп таркылдады.
-Жо-ок! Эч ким айтпады-дедим.
-Кайын эжен болом, сен айтмакчы ушул уйдун тун кызымын!-дегенде берген орунсуз суроомдон бетим кызарып турду. Корсо турмушка таптакыр чыкпай, кара далы атыгып, энеминин торундо жургон кези экен. Мен келген кезде жайлоого кетип, жаны гана келгендеги кези тура. Негизи бир топ жуучулар келсе, тийбейм деп кайтарып, тууган-уруктун турмушка чык дегенин кулак сыртынан кетирип, ана тием, мына тием деп журуп убакыт отуп кетиптир. Жашыда бир топко барып калганда, турмушка чыгусунан баарысы тунулуп,буга ылайык эр издебей деле калышыптыр. Жуучулар деле умут узуп тунулгон сыяктуу.
Келгенден бери деги эле жаагы тынбай коп суйлогонуно тан калдым. Мен келгени бул уйбулодо жарытылуу эч ким менен суйлошо албай жургон кезимде, ушул аял ой-боюма койбой суйлоттурдуго чиркин! Бул кейпинде дудук менен саконуда жон койбой суйлотчудой кейпи бар экен. А баса, жолдошумдун балалуу болбостугун, ошонун кесепетинен даары-дармек алып, даарыланып жургонун ушул эжемден укпасам, Мурат дегеле айтмак эмес.
Эжем экообуздун кылган ишибиз бир болгондуктан суйлошпоско деле аргам жок болчу. Мен камыр кылып, нан жасасам, тандырга от коюп берет. Тамак ассам, очокко от жагат. Кир жуусам, суу ысытат. Кош бойлуусун бир аз, эс алып алчы апам жокто. Оор иш кылба! Анан апамдын айрым каприздерине кулак салбай эле кой! Аныда тушунсо болот, жаштайынан жесир калып, атам каза болуп, балдарын озу багып, чонойтуп ушул эрезеге жеткиргенче нерви деле калбады, сен апама эч таарынба, кээде мен деле байкайм, сага жасаган орой мамилесин! -деп жубатып, мени аяганына ичим жылып журдум.
Кайдаан, кайдаан, мен анкоо баарын эле озумдой коруп, баарын эле жакынсыта бериптирмин. Корсо адамдан откон эки жуздомо бул дуйнодо жок тура.
Кундогудой сабактан келип кийим которуп жатсам, менин келгенимди байкабадыбы билбейм, же укпайт дедиби, кайын эжем мени апасына жамандап жатыптыр. -Келининизди Манас торой тургансып, баланыз козун карап болбой калдыго! Анысыда деле керилет. Кечке уктайт. Сиз келгенде гана шашылып туруп, иш кылымыш болуп коет. Кээде, эже сиз кылып турунузчу мен чарчадым деп, уйго кирип жатып алат!-деген создору кулагыма шак дей тушту. Мына сага! Чын эле ушул создорду кайын эжем айтып жатабы? Алгач ишенкиребей делдейип турдум. Ооба, эжем айтып турат. Менин колумдан ишимди алып онтолоп турган аял менен азыркы эбиреп-жебиреп жаткан аялды салыштырып мумкун эмес эле. Ээх, ушул создорду уккан кулагым кер болуп калса эмне! Урматым, сыйым артып турган кайын эжемдин чыныгы жузун корбойт элемго. Анкоо жаным, жакшы суйлосо алданып имерчиктеп журо берсем эмне?! Кайданда ушул создорду уктум, укпай эле койсом гана. Жугуруп чыгып, -Эже кантип калп айтканга абийириниз тутуп жатат?!-дегим келди. Буттарым тушалып, эриндерим дирилдеп, бирок ыйлай албай буулугуп турдум, же сыртка чыга алсамчы. Кайын эжемдин арткан жалган-жалаасы алкымдан алып муунтуп турду.
Ошол кезден баштап, бул аялга жумуш жасатпоого тырышам. Бар кучум менен бат-баттан жасап, анын иш кылуусун каалабайм. Эки колун, тобосуно коюп тордо жатып берседа мейли эле, оозуна аш тутуп, ордунан тургузбай багыгуугада кайылмын, тобом менен жер казсамда, жумуш жасатпасам деп тырышам. Ушул катын иш жасабаса дейм. Колуна иш алып, бир нерсени баштаганда эле, баягы айткандары жанырып, жек коруп кетем.
Ал мени эшек деди, ооба дедим,
Менинда кемсинтууго жетет тилим!
Не кылам айкырышып, кыйкырышып,
Эшектигин мен анын билип туруп.
Байдылда Сарногоев
#71 03 December 2015 - 00:48
Кайын энем акырындап чыныгы жузун коргозо баштады. Мурда кара озгой мунозун парда артына гана катып келген экенда. Шибегени капка ката албаган сынары, апамда(апа дегенге конгом, Мураттын жузу деп) чыныгы жузун копко ката албады. Канчалык жымсалдасада ачуу тикенектей болуп, уу создору каптан оркоюп чыгып калган шибегедей эле. Кундуго окуга барып келем, байкасам окум жанжалдын себепчиси болгонсуйт.
Сабактан келгенимде казан-аяк калдырап, ачуу создор идиш-аяк менен кошо ыргып журоктун суусун ала турган болду. Окумдун деле оорчулугу тийбегенсийт.
Бардык чыгымды Мурат которуп, жол кире, тамак ашымды бут озу камсыздайт.
Мындай бир тараптын ырайымсыз мамилесин экинчи тараптын жылуу мамилеси жууп-чайып жатты. Жолдошумдун туп-тамыры менен озгоруп, мени аяп, кастарлай баштаганы, ар дайым мага атап жумуштан бир нерсе которуп келип, конулумду которуп турганы мага чон дем берип турду. Ушул азаптуу уйдо жаркын жашоонун чырагын кармаган бироосу Мурат болсо, бироосу ичимдеги али жарык дуйного келе элек чурпом эле. Алар барда тозок отун кечуугода макул болчумун.
Кычыраган кыш келип, биз озубучо болок салынган тамда жатабыз. Кайын энем, эжем, баягы эселек кыз оздорунчо бир уйдо, бирок баарыбыз бир короодобуз.
Эртен менен апам ардайым менден мурда турууга ашыгат. Тоок туносунон тушпой жатып, озу козун ачып-ачпай жатып биз жаткан уйдун эшигин анырайтып ачып коюп басып кетет. Кыштын куну арылдап кирген суук чыйрыктырып, жылуу тошоктон чыккым келбей буйдалып жатып аран сыртка чыгам. Менго мейли, баласын аяса болбойбу дейм ичимден.
- Кыш узак, отун жетпей калат, жашсынар эч нерсе болбойт деп, акыркы кундору уйго от жактырбай койду. Калтырап-титиреп экообуз туну ушуп чыгабыз. Апасынын тажаал мунозун мен эмес, Мурат беш колундай билет экен, апасына очошуп муздак уйдон чыкпай ошол жерде кыштайбыз деп туруп алды. Ток кетет деп электр мешин деги карматпайт. Тооба, адамдан откон ташбоор жан бар беле, менго келин экем, карындан чыккан баласын аяп деле от жактырып койсо эмне дейм. Бирок, бул жонундо Мурат экообуз таптакыр соз козгочу эмеспиз. Апасынын кыялын талкуулаш бала учун албетте жагымсыз дечи. Ошондон улам болсо керек, апасы тууралуу ооз ачпайт болчу. Бирда жолу апам туура эмес кылып жатат дечумес, менда кайын энемдин кылыктарын айта албайт элем. Ото эле ушуп чыдабай калган кезде, энемден жашырып электр мешин уурдап келип сайып коюп журдум. Тан атаарда кайра алпарып, коргозбой ордуна коюп коем. Бир куну сайган боюнча уктап калыптырмын, кайын энем коруп калып мешти алдыда эшикке алып чыгып талкалап таштады.
Кычыраган кыш келип, биз озубучо болок салынган тамда жатабыз. Кайын энем, эжем, баягы эселек кыз оздорунчо бир уйдо, бирок баарыбыз бир короодобуз.
Эртен менен апам ардайым менден мурда турууга ашыгат. Тоок туносунон тушпой жатып, озу козун ачып-ачпай жатып биз жаткан уйдун эшигин анырайтып ачып коюп басып кетет. Кыштын куну арылдап кирген суук чыйрыктырып, жылуу тошоктон чыккым келбей буйдалып жатып аран сыртка чыгам. Менго мейли, баласын аяса болбойбу дейм ичимден.
- Кыш узак, отун жетпей калат, жашсынар эч нерсе болбойт деп, акыркы кундору уйго от жактырбай койду. Калтырап-титиреп экообуз туну ушуп чыгабыз. Апасынын тажаал мунозун мен эмес, Мурат беш колундай билет экен, апасына очошуп муздак уйдон чыкпай ошол жерде кыштайбыз деп туруп алды. Ток кетет деп электр мешин деги карматпайт. Тооба, адамдан откон ташбоор жан бар беле, менго келин экем, карындан чыккан баласын аяп деле от жактырып койсо эмне дейм. Бирок, бул жонундо Мурат экообуз таптакыр соз козгочу эмеспиз. Апасынын кыялын талкуулаш бала учун албетте жагымсыз дечи. Ошондон улам болсо керек, апасы тууралуу ооз ачпайт болчу. Бирда жолу апам туура эмес кылып жатат дечумес, менда кайын энемдин кылыктарын айта албайт элем. Ото эле ушуп чыдабай калган кезде, энемден жашырып электр мешин уурдап келип сайып коюп журдум. Тан атаарда кайра алпарып, коргозбой ордуна коюп коем. Бир куну сайган боюнча уктап калыптырмын, кайын энем коруп калып мешти алдыда эшикке алып чыгып талкалап таштады.
Ал мени эшек деди, ооба дедим,
Менинда кемсинтууго жетет тилим!
Не кылам айкырышып, кыйкырышып,
Эшектигин мен анын билип туруп.
Байдылда Сарногоев
#72 03 December 2015 - 02:29
ана сага, кудай сакта ушундай да эне болобу, мен мындайга чыдай албасам керек. Анын бетин наары кылсын тфу, тфуу, тфуууу.....
Турмуш- бул чоон мектеп!
#73 03 December 2015 - 10:46
Ушундай кайын энеден кудай сактасын!
Бирок азыркы келиндер дарт десе балээ деп турган ордунан ответин берсе керек. Мындай унчукпас келиндер азго.
#77 03 December 2015 - 14:43
Ар кандай адамдар бар да тооба. Бала учун адамдар жанын бергенге даярго. Бул эненин журогу таш окшойт.
#79 03 December 2015 - 18:58
Плитканы жерге чапканда, журогуму кошо сууруп алып чапкандай болду.-Олдум!
-дедим. Сууктан тонуп олсокда, иштетпей эле койсом болмок экен, кара басып уктап калганымды кара, деп денемди билинээр-билинбес калтырак басып турду.
-Когоргон кок бет! Унчукпай журуп баарын жасайт! Деле токко озу акча толоп жаткансып! -деп короо менен бир болуп, тан азандан чуу салып кирди.
Ооба, кулжундап суйлоп киргенде укмаксан болуп басып кетчумун. Ууга чыланган создорду укпайында, куйбоюн деп, ал учун кок бет атыккам.
Турмушка чыкканга чейин эжемдин уйунон сабакка каттап журчумун. Ошол эжемдин келин боло турган. Аны эжем кыздарынан да артык короор эле. Келини да апалап, тун уйкусунан безип эжем ооруса карачу. Эмне жейм десе жасап берчу. Абжем акырын, сен да келин болосун жененин эмне жасап кылганын уйроно бер, келин болсон менин келинимдей болсон эч жанылбайсын деп калаар эле. Ошого женемдин кылганынан баштап, суйлогонуно чейин андап, аны идеял тутпасамда, ошол сыяктуу болууга аракет кылаар элем. Буйруса менда куйоого тийгенде женемин кылган неткендерин жаземдебей аткарам деп кыялданычумун. Ошол кыялдарым орундалып, дал женемдей боло албасам да, ошого окшошууга тырышаар элем. Анын устуно озум жаш келин болсом да ажылдап, айтышып урушкандарды жек корчумун .Айрыкча кайнене келиндин урушканы мен учун туура эмес сезилет. Ошондуктанда энеме тил кайрыбадым. Айткандарын кулак сыртынан кетирип, кулагымды жапырып коюп, жумушумду жасап журо берер элем. Мындайда андан бетер куч алат, суйлоп жатсам деле солк этпейт деп. Ким билет, унчукпаганыман келип, жулкулдатып мен сага суйлоп жатам дегиси келеттир. Ундобогонумдон кадимкидей куйугуп, ачуудан озун кармана албай жатканын сезсемда, корсомда мага тиешеси жоктой тымпыйып гана кутулуп кете турганмын.
Тан азандан эле болуп жаткан ызы-чууга Мураттында уйкусу качып, ордунан туруп, эшикти 'тарс' жаба сыртка жоноду. Ансызда коркуп турган жаным, эшиктин катуу жабылганына, журогум сыртка ыргып кеткендей болду,аябай чочуп кеттим. Бирок негедир энемдин ажылдаган добушу угулбай калды. Бир аз озумду колго алып, колдорумдун калтыраганы басылып. Арыдан бери, тошокторду жыйып, жолдошума чай берип жумушуна узаттым.
-Когоргон кок бет! Унчукпай журуп баарын жасайт! Деле токко озу акча толоп жаткансып! -деп короо менен бир болуп, тан азандан чуу салып кирди.
Ооба, кулжундап суйлоп киргенде укмаксан болуп басып кетчумун. Ууга чыланган создорду укпайында, куйбоюн деп, ал учун кок бет атыккам.
Турмушка чыкканга чейин эжемдин уйунон сабакка каттап журчумун. Ошол эжемдин келин боло турган. Аны эжем кыздарынан да артык короор эле. Келини да апалап, тун уйкусунан безип эжем ооруса карачу. Эмне жейм десе жасап берчу. Абжем акырын, сен да келин болосун жененин эмне жасап кылганын уйроно бер, келин болсон менин келинимдей болсон эч жанылбайсын деп калаар эле. Ошого женемдин кылганынан баштап, суйлогонуно чейин андап, аны идеял тутпасамда, ошол сыяктуу болууга аракет кылаар элем. Буйруса менда куйоого тийгенде женемин кылган неткендерин жаземдебей аткарам деп кыялданычумун. Ошол кыялдарым орундалып, дал женемдей боло албасам да, ошого окшошууга тырышаар элем. Анын устуно озум жаш келин болсом да ажылдап, айтышып урушкандарды жек корчумун .Айрыкча кайнене келиндин урушканы мен учун туура эмес сезилет. Ошондуктанда энеме тил кайрыбадым. Айткандарын кулак сыртынан кетирип, кулагымды жапырып коюп, жумушумду жасап журо берер элем. Мындайда андан бетер куч алат, суйлоп жатсам деле солк этпейт деп. Ким билет, унчукпаганыман келип, жулкулдатып мен сага суйлоп жатам дегиси келеттир. Ундобогонумдон кадимкидей куйугуп, ачуудан озун кармана албай жатканын сезсемда, корсомда мага тиешеси жоктой тымпыйып гана кутулуп кете турганмын.
Тан азандан эле болуп жаткан ызы-чууга Мураттында уйкусу качып, ордунан туруп, эшикти 'тарс' жаба сыртка жоноду. Ансызда коркуп турган жаным, эшиктин катуу жабылганына, журогум сыртка ыргып кеткендей болду,аябай чочуп кеттим. Бирок негедир энемдин ажылдаган добушу угулбай калды. Бир аз озумду колго алып, колдорумдун калтыраганы басылып. Арыдан бери, тошокторду жыйып, жолдошума чай берип жумушуна узаттым.
Ал мени эшек деди, ооба дедим,
Менинда кемсинтууго жетет тилим!
Не кылам айкырышып, кыйкырышып,
Эшектигин мен анын билип туруп.
Байдылда Сарногоев
#80 03 December 2015 - 19:02
-Ии, эрине мени жамандап, баласын апасына тукуруп коюп, табан канып отурасынбы?
!-деген кайненемдин кээкер унунон жанагы калтыраганым кайра башталды. Акыркы кезде ушул аялды корсом эле, коркуу сезими бийлеп алчуу болду.
-Неге эле мага кастарынызды тигип алдыныз, айыбым кайсыл? Кызматынызды кылганымбы? Менде кандай алалбаган кегиниз, калып кеткен очунуз бар эле?!-дегим келди. Кайда-а-а-н?! Анте албадым, ушул суроолорду ичимден мин кайталаганым менен сыртка чыкпады. Жон гана жер тиктеп, мелтейип туруп бердим. Менин салмактуулугум, оор басырыктуулугум ушундай сыноолордо чон жардамга келди окшойт. Мындай токтоо тарткан тунт мунозумдун ордуна, шанкылдап баарын ачык бетке айткан мунозум болгондо кантмекмин билбейм, алда качан эле жаагым ачылып, аймакы атка консом керек. Бир чети ушул мунозумдон озумо-озум раазы болуп кетчу элем.))
Кайненемдин албууттанып алдыма келгенининда себеби бар экен. Мурат сыртка чыгып апамды катуу кагып салыптыр.
-Эмне эле ушуга асылып туруп алдыныз?! Керелден кечке эле жаны тынбай журотго, неси жакпай жатат деп апамынын адилетсиздигин жектеп, катуу айтыптыр. Баласынын келинчегине болушуп, апасын урушканы, кайненемдин тутана албай быкшып жаткан мамилесине от койгондой эле болду окшойт. Жалындап гана куйуп бердиго. Эми мени коргондо шайтанды коргондой ичиркенип, чымынды пилге айлантып туруп алды. Ушунун баарына мен кайын эжемди куноолоп жаттым. Ким билет балким анын куноосу деле жоктур. Бирок эжемдин создорун оз кулагым менен укканым учун, куноону кайын эжемден гана издедим. Ал мени апасына жамандап, мага каршы тукурбаганда мынчалык болбос эле. Кызы келгенге чейин кайын энем мага суйломок тугул жаныма деле келчу эмес. Жумушун жасаганыма курсант болуп гана журбоду беле. Мастандай болуп кашаны кайнатып, тубуно от жагып берип жатканда ушул дедим. Ушундайынанда жалгыз калгандыр, ким билсин.(Кудайга мин мертебе тообо дейин, бул дегеним таба эмес, тообо болчу.)
-Неге эле мага кастарынызды тигип алдыныз, айыбым кайсыл? Кызматынызды кылганымбы? Менде кандай алалбаган кегиниз, калып кеткен очунуз бар эле?!-дегим келди. Кайда-а-а-н?! Анте албадым, ушул суроолорду ичимден мин кайталаганым менен сыртка чыкпады. Жон гана жер тиктеп, мелтейип туруп бердим. Менин салмактуулугум, оор басырыктуулугум ушундай сыноолордо чон жардамга келди окшойт. Мындай токтоо тарткан тунт мунозумдун ордуна, шанкылдап баарын ачык бетке айткан мунозум болгондо кантмекмин билбейм, алда качан эле жаагым ачылып, аймакы атка консом керек. Бир чети ушул мунозумдон озумо-озум раазы болуп кетчу элем.))
Кайненемдин албууттанып алдыма келгенининда себеби бар экен. Мурат сыртка чыгып апамды катуу кагып салыптыр.
-Эмне эле ушуга асылып туруп алдыныз?! Керелден кечке эле жаны тынбай журотго, неси жакпай жатат деп апамынын адилетсиздигин жектеп, катуу айтыптыр. Баласынын келинчегине болушуп, апасын урушканы, кайненемдин тутана албай быкшып жаткан мамилесине от койгондой эле болду окшойт. Жалындап гана куйуп бердиго. Эми мени коргондо шайтанды коргондой ичиркенип, чымынды пилге айлантып туруп алды. Ушунун баарына мен кайын эжемди куноолоп жаттым. Ким билет балким анын куноосу деле жоктур. Бирок эжемдин создорун оз кулагым менен укканым учун, куноону кайын эжемден гана издедим. Ал мени апасына жамандап, мага каршы тукурбаганда мынчалык болбос эле. Кызы келгенге чейин кайын энем мага суйломок тугул жаныма деле келчу эмес. Жумушун жасаганыма курсант болуп гана журбоду беле. Мастандай болуп кашаны кайнатып, тубуно от жагып берип жатканда ушул дедим. Ушундайынанда жалгыз калгандыр, ким билсин.(Кудайга мин мертебе тообо дейин, бул дегеним таба эмес, тообо болчу.)
Ал мени эшек деди, ооба дедим,
Менинда кемсинтууго жетет тилим!
Не кылам айкырышып, кыйкырышып,
Эшектигин мен анын билип туруп.
Байдылда Сарногоев

Супер-Инфо
super.kg
видео















