Супер-Инфо
super.kg
видео
Ушунчалык ийгиликсизминби.
...
Монолог. Жан дүйнөбүздөгү сезим учкундары...
#13081 07 May 2016 - 00:49
- Активист
-
- Кыймылы жок
- 405
- 31 March 09
- : 19 Feb 2024 12:29
- Жынысы:Белгисиз
- Калаасы:Бактылуулар калаасы.
#13082 07 May 2016 - 00:59
- Момун
-
- Кыймылы жок
- 41
- 09 January 16
- : 29 Sep 2017 07:34
- Калаасы:Кыялдар орундалат
Айткым келген эмес, ошол созду айтканыма мин мерте окундум, кечирип коюнчу апа, акылсыз кызынызды, ыйлап турам бирок кеч,Айтылган соз, атылган ок
#13083 07 May 2016 - 01:01
- Момун
-
- Кыймылы жок
- 41
- 09 January 16
- : 29 Sep 2017 07:34
- Калаасы:Кыялдар орундалат
Эмне кылсам?Ойлонуп оюма жетпей турам, бар дебей же барба дебей, бир жансыл жооп айтсаныз болмок
#13084 07 May 2016 - 01:10
- Момун
-
- Кыймылы жок
- 41
- 09 January 16
- : 29 Sep 2017 07:34
- Калаасы:Кыялдар орундалат
Апам, алтыным апам, жарыгым, жаным, жашоом менин!Сизсиз дуйно бир тыйнга арзыбайт!
Сиз менин барымсыз,бардыгымсыз!
Кечирин!Мендей акылсыз кызынызды кечирин!Сиздин журогунузду ооруткум келген эмес!Оз тилиме озум ээ боло албаганыма мин ирет окунуп турам!
#13085 07 May 2016 - 01:16
- Момун
-
- Кыймылы жок
- 41
- 09 January 16
- : 29 Sep 2017 07:34
- Калаасы:Кыялдар орундалат
Буюрса сиз куткон,сиз умут кылган нерселерге жетемин!Мен бактылуу болушум керек,сиз учун,озум учун.Буюрса созсуз бактылуу болом.Сиздин кыялынызды созсуз орундатам!
Иним экообузго кудайым акыл эс,ыйман ынсап берсин!
#13086 07 May 2016 - 01:26
- Активист
-
- Кыймылы жок
- 405
- 31 March 09
- : 19 Feb 2024 12:29
- Жынысы:Белгисиз
- Калаасы:Бактылуулар калаасы.
Баары жакшы, бирок мындан да жакшы болушун умут кылам.
#13087 07 May 2016 - 09:23
- Активист
-
- Кыймылы жок
- 703
- 26 October 11
- : 04 Sep 2017 21:26
- Жынысы:Аялзаты
- Калаасы:Ош
Сиздей болуп арыктап алсам болот элее. ...и синдим мен эмнеден мынча арыктаганымды билсен кана...ал нерселерге кошумча озумдун акмактыгым.
..ден соолук..дегим келди бирок жон гана шугур кыл дей алдым... Мен деле шугур кылам...мин мерте шугур...буюрса жакшы болот баары..........
#13088 07 May 2016 - 11:07
- Активист
-
- Жаран
- 932
- 27 January 14
- : 08 Mar 2026 14:02
- Жынысы:Аялзаты
- Калаасы:Ала-Тоо
Жашагым келет, жашагым!
Жашоо- бүгун көргөн , эртең жок... Кечээ эле күлуп жайнаган бир аяш келин бар эле. Ичинде кири жок, бала кыял, шайыр мүнөз, болгону 27 жашта. Үчүнчү баласын жарык дүйнөгө алып келип, 7күн комада эсине келе албай жатып кечээ кайтыш болду. Туугандыгым болбосо да, тогуз ай көтөргөн баласын бир жыттабай кете бергенине ичим ачышты. Үч баласы энесиз калганын элестетип, андан бетер... 4-күн комада жатат дегенин угуп, үч баласы турса, өзу жаш болсо, жаратканым жакшы жагынан бере көр деп, күндө кабар алып жаттым эле... Бирок, мен ойлогондой , мен күткөндөй болбоду. Көрсө, жаратканым күнү бүткөн күнү эч нерсеге карабай алып кете берет тура... Андан дагы, боюнда бар экенине карабай, үйүн таптаза кылып, актап сырдап, жаңы кийимин өзүнчө, эски кийимин өзүнчө кылып бөлүп койгонуна таң каласың...
Таң агарып, күн батып ар бир күндөр билинбей артка калат.”Бир күн бою эмне кылдым?” - деп мурдагыдай өзүмдү өзүм анча такыбайм эмнегедир... Жөн гана балдарымдын келечеги үчүн кам көрүп, аларды таалим-тарбия алуучу жайга алып барып, кайра алып келгениме кубанып, эки алаканыма экөөнүн кичинекей таза колдорун жетелеп баратканыма, алардын апасы мен экениме чексиз кубанып, бакытка бөлөнөм. “Бакыт деген ушу тура!” -дейм ичимден. Экөөнүн беттеринен өөп узатып, ар бир күнү ийгилик каалап, алардын чуркап баратканын көрүп ого бетер ичим элжирейт. Бул күндөрдүн көп жолу айталанышын кудайдан тилеп кетем.
Кайсы күнү таап алдым билбей калдым. Сыягы акырындык менен чакырып алдым окшойт. Ал дартты, ал кеселди. Ал денемди каптаган
мүнөттөрдө кудум эле акыркы мунөттөрдө жашап жаткандай туюлат. Мына азыр, азыр үзүлүп кетчүдөй болом. Өзүмдүн узап кеткенимди элестетип, балдарымдын көзүндөгү жаштарын, мусаапыр жүздөрүн элестетип, “Жок, жок, ОО жаратканым, кайсы күнөөм болсо да кечире көр! Мен балдарыма керекмин.Аларды жетим кыла көрбө! Суранам....” деп болушунча жалбарам. Анан барып, алдыдагы канчалаган максаттарымды санап баштайм. “Көрдүңбү?” дейм, “Мен
булардын канчасын аткара элекмин. Мага мумкүнчүлүк бере көр. Мен бул дүйнөгө балким ушуларды жаратуу үчүн келгендирмин. Мага узак өмүр берчи...” –деп суранам да, жаным кыйналган оорудан, жарык дүйнөгө алып келген адамымды эстейм. Жок дегенде бир жолу,бир эле жолу “Мен сизди жакшы көрөм” деп айткым келет... Ошондо мен, мен бир айдан бери ага чалбай жүргөнүмдү эстейм да, өзүмдү-өзүм тилдейм. Ошол замат телефонду колума алам дагы номурун терип баштайм. Азыр анын “Алло..” деген сөзүн укканымды
элестетем да, өзүмдү кармай албай шолоктоп ыйлап жатканымды элестетип, кайра номер терип жаткан колдорумду токтотом. Азыр эмес, ананыраак бир аз жакшы болуп калганда деп өзүмдү өзүм сооротом.
Дарылардын таасири менен өзүмө келем да, жанакы мүнөттөрдөгу жалынууларымды элестетип, кадимки жашоого кайтып келгениме бир эсе кубанам. Эми чалайын деп телефонду колума алам да, кайра смс эле жазууну туура көрөм. “Кандайсыз? Ден-соолуктарыңыз жакшыбы? Чалганга убактым болбой жатты” деп жазам да, “ Кантип бир кундө эки мунөттүк убакыт табылбасын? Кантип? –деп, курулай шылтоомон өзум жүдөп, “Эмнеге мен энеме ушунчалык таш боордук кылам? ” –деп, өзүмдү өзүм жемелейм. Эмне үчүн көптөн бери чала элекмин чын эле деп акыркы жолу сүйлөшкөндөрумдү элестетем да, телефондон таарынышып кеткенимди эстейм.
Куда сөөгүнө таарынып эле, болгон күчүн менден чыгарат. Мен ага “Мага баары бир. Сиздин таарынычыңыз менен кайын журтум менен сый мамилемди бузуп алгым келбейт. Убакыт өзү тараза.” –деген сөзүмдү угуп туруп, ызасына чыдабай туткасын коюп салган. Кайра-кайра чалсам, албай койгон. Ачуусу тарасын деп, менда чалбай турууну чечкем. Көрсө андан бери бир ай эмес, эки ай болуп кеткен тура! Ооба, мен ага окшошмун. Келбетим эмес, мүнөзүм. Жок, жок бирок ага караганда мен ак көңүл болсом керек. Ошондон бери ал деле менден кабар албаптыр “Тобоо...” деп кайраага таарынып кеттим. Смстерди кайра өчүрдүм да,
-Тултушка мамочка кандайсыз? Ден-соолуктарыңыз жакшыбы? Мени сагынган жоксузбу? – деп жаздым. Жооп келген жок.
-Тултушка, анда бултушка мама дейм – дедим, эркелеп, ажыкыстана.
Дагы деле жооп болбоду...Аиий, ушунча көк бетсизби дедим ичимден.
-Анда томпошка, булучка деп салам –деп жаздым күлдүргүм келип.
Жооп жети сааттан кийин келди.
-Эч кандай тултук дагы, бултук дагы, томпошка дагы, булочка дагы эмесмин. Эки айдан бери чет мамлекетте жүрдүңбү?
Иий чет мамлекет деген сөз жагып кетти.
-Ооба, аэропорттон түшөөрүм менен эле смс жазгам. Фестивальда жүрдүм. Алдыңкы орунду багындырып. Кап, тээ илгери эле фамилиямды сизге которгондо, сиздин фамилияңыздын атагын чыгармак экенмин деп, оору-поорунун баарын унутуп күлкүгө карай жол салдым. Ал дагы менин адаттагы тамашамдын бири экенин билип, какшык менен, куттуктап баштады.
-Ой аззамааат! Куттуктайм! Кайсы мамлекетте жүрдүң? Телепон селепону жок бекен ал жакта? Египеттеги сиңдиң бир жумада эки жолудан чалып, такыр болбосо, ватсаптан деле кабар алып турат.
Эми кайда болсон да аман бол!- деп таарынычы менен смсин бүтүрдү.
“Кандай адаммын деги?” -деп, кайра өзүмө суроо салам да, эртеңден баштап, аяябай жакшы адам болом деп өзүмө өзүм убада берем. Баарына, баарына жакшы мамиле кылам. Баарынын эсинде жакшы адам бойдон калгым келет да... Бул кадамдарым, өзүнчө эле өлумгө даярдануудай элестетем. Жок-жок дейм кайра. Өлөөр алдында адамдар ушундай болуп калчу эле. Мен, мен жашагым келет.
Жашагым келет, кандай болсом ушундай... Ансыз деле, жаман адам эмесмин го... Же...?
Жашоо- бүгун көргөн , эртең жок... Кечээ эле күлуп жайнаган бир аяш келин бар эле. Ичинде кири жок, бала кыял, шайыр мүнөз, болгону 27 жашта. Үчүнчү баласын жарык дүйнөгө алып келип, 7күн комада эсине келе албай жатып кечээ кайтыш болду. Туугандыгым болбосо да, тогуз ай көтөргөн баласын бир жыттабай кете бергенине ичим ачышты. Үч баласы энесиз калганын элестетип, андан бетер... 4-күн комада жатат дегенин угуп, үч баласы турса, өзу жаш болсо, жаратканым жакшы жагынан бере көр деп, күндө кабар алып жаттым эле... Бирок, мен ойлогондой , мен күткөндөй болбоду. Көрсө, жаратканым күнү бүткөн күнү эч нерсеге карабай алып кете берет тура... Андан дагы, боюнда бар экенине карабай, үйүн таптаза кылып, актап сырдап, жаңы кийимин өзүнчө, эски кийимин өзүнчө кылып бөлүп койгонуна таң каласың...
Таң агарып, күн батып ар бир күндөр билинбей артка калат.”Бир күн бою эмне кылдым?” - деп мурдагыдай өзүмдү өзүм анча такыбайм эмнегедир... Жөн гана балдарымдын келечеги үчүн кам көрүп, аларды таалим-тарбия алуучу жайга алып барып, кайра алып келгениме кубанып, эки алаканыма экөөнүн кичинекей таза колдорун жетелеп баратканыма, алардын апасы мен экениме чексиз кубанып, бакытка бөлөнөм. “Бакыт деген ушу тура!” -дейм ичимден. Экөөнүн беттеринен өөп узатып, ар бир күнү ийгилик каалап, алардын чуркап баратканын көрүп ого бетер ичим элжирейт. Бул күндөрдүн көп жолу айталанышын кудайдан тилеп кетем.
Кайсы күнү таап алдым билбей калдым. Сыягы акырындык менен чакырып алдым окшойт. Ал дартты, ал кеселди. Ал денемди каптаган
мүнөттөрдө кудум эле акыркы мунөттөрдө жашап жаткандай туюлат. Мына азыр, азыр үзүлүп кетчүдөй болом. Өзүмдүн узап кеткенимди элестетип, балдарымдын көзүндөгү жаштарын, мусаапыр жүздөрүн элестетип, “Жок, жок, ОО жаратканым, кайсы күнөөм болсо да кечире көр! Мен балдарыма керекмин.Аларды жетим кыла көрбө! Суранам....” деп болушунча жалбарам. Анан барып, алдыдагы канчалаган максаттарымды санап баштайм. “Көрдүңбү?” дейм, “Мен
булардын канчасын аткара элекмин. Мага мумкүнчүлүк бере көр. Мен бул дүйнөгө балким ушуларды жаратуу үчүн келгендирмин. Мага узак өмүр берчи...” –деп суранам да, жаным кыйналган оорудан, жарык дүйнөгө алып келген адамымды эстейм. Жок дегенде бир жолу,бир эле жолу “Мен сизди жакшы көрөм” деп айткым келет... Ошондо мен, мен бир айдан бери ага чалбай жүргөнүмдү эстейм да, өзүмдү-өзүм тилдейм. Ошол замат телефонду колума алам дагы номурун терип баштайм. Азыр анын “Алло..” деген сөзүн укканымды
элестетем да, өзүмдү кармай албай шолоктоп ыйлап жатканымды элестетип, кайра номер терип жаткан колдорумду токтотом. Азыр эмес, ананыраак бир аз жакшы болуп калганда деп өзүмдү өзүм сооротом.
Дарылардын таасири менен өзүмө келем да, жанакы мүнөттөрдөгу жалынууларымды элестетип, кадимки жашоого кайтып келгениме бир эсе кубанам. Эми чалайын деп телефонду колума алам да, кайра смс эле жазууну туура көрөм. “Кандайсыз? Ден-соолуктарыңыз жакшыбы? Чалганга убактым болбой жатты” деп жазам да, “ Кантип бир кундө эки мунөттүк убакыт табылбасын? Кантип? –деп, курулай шылтоомон өзум жүдөп, “Эмнеге мен энеме ушунчалык таш боордук кылам? ” –деп, өзүмдү өзүм жемелейм. Эмне үчүн көптөн бери чала элекмин чын эле деп акыркы жолу сүйлөшкөндөрумдү элестетем да, телефондон таарынышып кеткенимди эстейм.
Куда сөөгүнө таарынып эле, болгон күчүн менден чыгарат. Мен ага “Мага баары бир. Сиздин таарынычыңыз менен кайын журтум менен сый мамилемди бузуп алгым келбейт. Убакыт өзү тараза.” –деген сөзүмдү угуп туруп, ызасына чыдабай туткасын коюп салган. Кайра-кайра чалсам, албай койгон. Ачуусу тарасын деп, менда чалбай турууну чечкем. Көрсө андан бери бир ай эмес, эки ай болуп кеткен тура! Ооба, мен ага окшошмун. Келбетим эмес, мүнөзүм. Жок, жок бирок ага караганда мен ак көңүл болсом керек. Ошондон бери ал деле менден кабар албаптыр “Тобоо...” деп кайраага таарынып кеттим. Смстерди кайра өчүрдүм да,
-Тултушка мамочка кандайсыз? Ден-соолуктарыңыз жакшыбы? Мени сагынган жоксузбу? – деп жаздым. Жооп келген жок.
-Тултушка, анда бултушка мама дейм – дедим, эркелеп, ажыкыстана.
Дагы деле жооп болбоду...Аиий, ушунча көк бетсизби дедим ичимден.
-Анда томпошка, булучка деп салам –деп жаздым күлдүргүм келип.
Жооп жети сааттан кийин келди.
-Эч кандай тултук дагы, бултук дагы, томпошка дагы, булочка дагы эмесмин. Эки айдан бери чет мамлекетте жүрдүңбү?
Иий чет мамлекет деген сөз жагып кетти.
-Ооба, аэропорттон түшөөрүм менен эле смс жазгам. Фестивальда жүрдүм. Алдыңкы орунду багындырып. Кап, тээ илгери эле фамилиямды сизге которгондо, сиздин фамилияңыздын атагын чыгармак экенмин деп, оору-поорунун баарын унутуп күлкүгө карай жол салдым. Ал дагы менин адаттагы тамашамдын бири экенин билип, какшык менен, куттуктап баштады.
-Ой аззамааат! Куттуктайм! Кайсы мамлекетте жүрдүң? Телепон селепону жок бекен ал жакта? Египеттеги сиңдиң бир жумада эки жолудан чалып, такыр болбосо, ватсаптан деле кабар алып турат.
Эми кайда болсон да аман бол!- деп таарынычы менен смсин бүтүрдү.
“Кандай адаммын деги?” -деп, кайра өзүмө суроо салам да, эртеңден баштап, аяябай жакшы адам болом деп өзүмө өзүм убада берем. Баарына, баарына жакшы мамиле кылам. Баарынын эсинде жакшы адам бойдон калгым келет да... Бул кадамдарым, өзүнчө эле өлумгө даярдануудай элестетем. Жок-жок дейм кайра. Өлөөр алдында адамдар ушундай болуп калчу эле. Мен, мен жашагым келет.
Жашагым келет, кандай болсом ушундай... Ансыз деле, жаман адам эмесмин го... Же...?
#13090 07 May 2016 - 11:39
- Активист
-
- Жаран
- 600
- 01 June 15
- : 12 Mar 2026 09:44
- Жынысы:Аялзаты
Билесинби алтыным кээчеги создорундон кийин журогум муздап калды. Сенсиз жашаганды уйронушум керек экен. Менде да журок бар.........сени унуткум келет. Мен сени менен эн таттуу мамилелерди кургум келген бирок сен аны тушунбогон экенсин аттин........
#13091 07 May 2016 - 12:10
- Карапайым
-
- Кыймылы жок
- 245
- 26 January 14
- : 11 Mar 2019 01:52
- Жынысы:Аялзаты
- Калаасы:Жаштар шаары
Кубанычты билген адам бактылуудур.
#13092 07 May 2016 - 12:11
- Активист
-
- Кыймылы жок
- 1759
- 28 July 14
- : 29 Dec 2021 01:33
- Жынысы:Аялзаты
- Калаасы:Жалал-Абад
Сениби, сени шашпааа...)
)
#13093 07 May 2016 - 12:27
- Супер-активист
-
- Кыймылы жок
- 2333
- 25 July 15
- : 09 Nov 2024 16:46
- Жынысы:Аялзаты
- Калаасы:Жаштардын шаары
Кичнекей бала кездерди сагындым(
:)
#13094 07 May 2016 - 15:44
- Активист
-
- Кыймылы жок
- 1413
- 03 February 15
- : 21 Jan 2021 12:25
- Жынысы:Аялзаты
"Иттин итибайлары"
да жуучу жоното беришип жинге тийишти.Оздору да бир уялып коюшпайбы деймда.Ошолор жончулукто алдыман чыгышса башын которуп суйлой алышпайт,анан мен кантип тийип калат экенмин.Силердейлерге тийгенимде мектепти бутуп эле тийип кетет элем деп урушкум келтат((
Же торт жылдан бери эч ким албаганынан журот деп "тайкы" ойлошобу ким билет.Кыскасы апам ооруп атканда силер жетпей турат эленер деп келгендерди кууп жибергенден озумду зорго кармап калдым.Мага сабыр...
Же торт жылдан бери эч ким албаганынан журот деп "тайкы" ойлошобу ким билет.Кыскасы апам ооруп атканда силер жетпей турат эленер деп келгендерди кууп жибергенден озумду зорго кармап калдым.Мага сабыр...
#13095 07 May 2016 - 16:21
- Активист
-
- Кыймылы жок
- 1494
- 18 August 15
- : 17 Feb 2019 18:24
- Калаасы:г Ош..
Жаратканым мага ден соолук бере кор..!!!
Барган сайын журогум сайышып ооруп жатат.Эч кимге айта албайм мен учун алар кабатыр болушпасын.
Отуп кетет деп эле иштеп журом.Ишиме алаксып.....
[color="blue"]Салам[\
blue]
#13096 07 May 2016 - 17:11
- Активист
-
- Кыймылы жок
- 1759
- 28 July 14
- : 29 Dec 2021 01:33
- Жынысы:Аялзаты
- Калаасы:Жалал-Абад
Сениби, жазбасан жазба, жинге тийген ошондой болот.
)
#13097 07 May 2016 - 18:45
- Активист
-
- Кыймылы жок
- 1053
- 02 April 16
- : 31 Jan 2021 11:39
- Жынысы:Аялзаты
- Калаасы:@@@@@@@@
Чарчадым! Айылга жайлоого эртэраак кетсем жакшы болот эле.Шаардын ызы чуусунан жададым. Куностуу мекенимди, ак чокулуу Ала Тоомду сагындым.Аз калды жакында кетем.Бирок кун отпой жатат, саттын жебеси токтоп калгандай болуп.
#13098 07 May 2016 - 22:08
- Супер-активист
-
- Кыймылы жок
- 3318
- 20 April 13
- : 24 Jan 2022 12:14
- Жынысы:Аялзаты
- Калаасы:Жаштардын шаары Жалал абад
Болгон негативди сенден чыгартам. Блииин шумшук элесин ааа сен?? 2жылдык отношениябыз ушул азыркы мендеги создор мн жок болот,кудай жалгасын. Жок болсо жок да, мага эмне? Сага деле от этого не холодно,не жарко,бир нерсе болгудай мен сага ким элем. Мага да эч нерсе болбойт,чойромдо бир адам азаят. Баардык нерсе к лучшему всегда!!
Жок болсон жок болуп кетчи наконец..
Salam baaryna
#13099 07 May 2016 - 22:20
- Карапайым
-
- Кыймылы жок
- 70
- 11 June 14
- : 30 Apr 2021 23:58
Бир адаммдын жардамына муктажмын...
.. Ой тоббооо кандай жардамына муктаж экенимди, озум да билбейм. Мааакул канча болсо да, башы-козумду айлант. Бирок..... Сен учун жалбарып, биринчилерден болуп смс жазбайм...
#13100 07 May 2016 - 23:04
- Супер-активист
-
- Кыймылы жок
- 2816
- 11 April 15
- : 16 Apr 2020 12:33
- Жынысы:Аялзаты
- Калаасы:Ош
Бир айттым... эки айттым...түшүнбөсө өзүнөн..
Менин көчөдө калган убактым да, нервим да жок.))
Менин көчөдө калган убактым да, нервим да жок.))
Жизнь прекрасна и удивительна.
..
Живу и радуюсь каждому дню!!!
Живу и радуюсь каждому дню!!!
