- (2 )
-
- 1
- 2
Жаңы төрөлгөн ымыркайдын жыты канча жашка чейин сакталат?
#1 05 July 2017 - 03:16
Негизи мага мындай суроо абдан кызык болуп жатат?!Ушул суроону көпчүлүктөн сурадым туура, так жоопту алалбадым.
Жаңы төрөлгөн ымыркайдын өзүнчө бир башкача жыты болот эмеспи? Ошол жагымдуу бөбөктүн жыты канча жашка чейин сакталып турат?
УЛЫБАЙСЯ даже если душа болит..
#2 05 July 2017 - 05:36
Бир гана сут эмип жургон маалында жыты кучтууроок сезилет, анан эмчектен чыкканча жыты аз да болсо сакталат. Жеке байкоом боюнча ушундай экен.
Кенештерим - кетирген каталарымдын жыйынтыгы.
#3 07 July 2017 - 16:13
Ушул нерсени эч ойлобопмун.
Баланын жыты кандай сонун ээ. Азыр балдарым чоңоюп калышты,эстей албайм канча жашка чейин жыты болгонун.
#4 07 July 2017 - 17:08
Баланын жыты – бейиштин жытындай. Пайгамбарыбыз Мухаммед (с.а.в) Хадисинде: "Баланын жыты – бейиш жытынын бир бөлүгү" деп айткан. Бала жытын эңсеп, сагынган адам, бейиш жытын да эңсеп, үмүт кылат, бирок канча жашка чейин жыты болгонун билбейт экем... Чоң энелерден сураш керек экен )))
#5 08 July 2017 - 10:35
Укам балдарым кыркы ичинде жуунтпай эле коюнчу жытын кетирип койосуз дей берет эле.
#6 08 July 2017 - 14:44
Менин байкашымча 2жашка чыкканча жоголотко жыты,эгерде эмген бала болсо.Себеби,
менин кызым 1.6ка чыгып калды,эмет дагы эле,кичине жытынан барда(баарыбыз чон балдарым деле ааххх деп жыттап алабыз).
#7 09 July 2017 - 12:00
4-5 жашка чейин байкашымча.
Кийимдеринде да жыты болот, жыттай берчумун. Наристенин жыты, суттун жыты эмес. Суттун жыты да озгочо болот.
#8 09 July 2017 - 13:05
3 жашка чейин жыты сакталса керек. 3ко чыкканда тиштеринин баары чыгып бутот, тилида так чыгып суйлоп калат го копчулук балдар.
Аллах-кудуреттуу зат!
#9 14 July 2017 - 20:50
Канчага чейин билбейм. Бирок менин 1,9дагы баламды жыты буркурак деп коем. Жыты да сонун, озу да , козу да сонун быйтык бала
#10 16 July 2017 - 04:55
Ушул суроо боюнча уктум эле (радиодонбу бирок азыр унутуп атам).Жаш баланын жыты качан учуп кетет деп диджей суроо берип угарман "жаш баланын жыты качан биринчи жолу жалган айтканда асманга учуп кетет"деп жооп берди эле.Бирок диджей жоопту туура деп кабыл алган.Канчалык чындыгы бар бирок билбейт экем.
#11 19 July 2017 - 22:48
Көпчүлүгү айтышат экен сүт эмгенге чейин деп бирок,менин эжемдин кызы 5айынан сүт эмбейт.Азыр 1жашта жыты кете элек.Ал эми 4кө кетип жатат улуусу анда уже андай жыт жоголуп кеткен.
УЛЫБАЙСЯ даже если душа болит..
#12 11 August 2017 - 03:34
Эхх...ушул балдардын жытынан,кандай сонун ырахат го жыттасаң.Ошол жыты кетпей эле койсо экен.
#13 17 August 2017 - 09:35
3жашка чейин сакталатго менин кызым 3 то азыр бир аз бар. Балам 8 ай ой жыты магдырататго садагамдын!
!!
#15 25 September 2017 - 14:33
Эжемдикине барсак эле дайым айта берет,меникине келгенде балдарыны жуунтпай алып келчи ,озунун жыты кетип калат экен деп.Чонум 3то уже андай жыт жок анда.Кичинем 1жашта ,жыты соонун.Негизи мага 5-6айлыка чейинки балдардын жыты озгочо жагат,жыттай эле бергин келет.
#16 11 November 2017 - 22:48
Чынында кызык тема экен. Мен 18жашта болсом деле апам агаларым абжем баарысы тең эле жаш баланын жытындай жыттанасың дей беришет. Аллейдей жыттанасың деп
эң кичинекейи болсом аларга ушундай сезилсе керек деп коём
#17 30 November 2017 - 17:04
ТӨРӨЛБӨЙ КАЛГАН БАЛАНЫН АРМАНЫ
(автору Рахман Разыков)
"Билемин үйдөн чыктың, Врачка баратасың.
Эстээрсиң мени бир күн, Агарган кезде чачың.
Эркекмин уксаң, апа, Мен сага керек болом.
Намыска туруп берчү, Карысаң медет болом
Ырыскым Кудай берген, Бар чыгаар, кыйнабаймын.
Алдырбай төрөп алчы, Апаке, ыйлабаймын.
Агам бар бешке чыккан, Мен ага ини болом.
Атабыз башка, билем, Балаңдын бири болом.
Жүрөгүң менен сүйлөш, Ал деле кыйбай турат.
Атасыз төрөбөйм деп, Абийриң кыйнап турат.
Жашоого беш ай мени, Эмнеге жараттыңар?
Тирүүлүк ыраа көрбөй Жүрөктү канаттыңар.
Апаке, суранамын, Кеч болуп кете электе,
Бычактын муздак мизи, Жүрөккө жете электе,
Орунсуз жаңылышкан, Оюңдан кайтып кетчи?!
Колуна шум ажалдын, Таптырбай тартып кетчи?!"
Жараткан бере албаган, Жардамды кимден күтөт?
Чымындай чыркырап жан, Каңырык турат түтөп.
Бычактын курчутулган, Үндөрүн угуп жатты.
Жатында жаткан бала Ажалды туюп жатты.
"Буюрган мени өлүмгө, Апамды көргүм келет.
Бир жолу кош эмчегин, Эркелеп соргум келет.
Мен деле балага окшоп, Төрөлүп көрсөм эмне?!
Оролуп ак кепинге Адамча өлсөм эмне?!"
ЖАН АЛЧУ БЫЧАК КЕЛДИ, ТҮЙҮЛДҮ БАЛА ЖАТКАН.
ТУШ КЕЛДИ КЕСИП КИРДИ, БАЙКУШТУ АЯБАСТАН.
КҮРӨШҮП ЖАШОО ҮЧҮН, КЕСИЛГЕН ТАРТЫП ИЧИН.
КИЧИНЕ КОЛУ МЕНЕН, КАРМАДЫ БЫЧАК МИЗИН.
КЫПКЫЗЫЛ ГҮЛДӨЙ БОЛУП, БОЁЛДУ БАЛА КАНГА.
ЖҮРӨКТҮН КАГЫЛЫШЫ, УГУЛУП АНДА-САНДА.
Жатса да түйүлдүктө, Ажалга тик караган.
Абийрин сатпай турган, Айрылдык бир баладан.
Ажалдын каткырыгы, Жүрөктү тилип кетти.
Жашоонун ааламында, Бир жарык жылдыз өчтү.
Күнөөсүз периштеге, Айланган бала кетти.
Апага таарынычын, Айталбай ала кетти.
"КОШ, АПА, ТӨРӨЛӨ ЭЛЕК, БАЛАҢДЫ КӨРБӨЙ КАЛДЫҢ.
ЖАРАЛЫП ЖАРЫК КӨРБӨЙ, ЖОК БОЛУП ӨЛГӨН ЖАНМЫН.
БЕЙИШТЕ, ЧЫН ЖАШООДОН, БУЮРСА ЖОЛУГАБЫЗ.
БААРЫ БИР СИЗ АПАМСЫЗ, БАР БОЛУП ООРУБАҢЫЗ"
Төрөлбөй канча балдар, Бейкүнөө шейит кетет.
Эненин таман алдын, Эмнеге бейиш дешет?
Айласыз бул кадамга, Аялды эркек түрткөн.
"Балаңдын кереги жок!" Дегенде жашоо бүткөн.
Атанын сөзү ок деп, Айтылган бир макал бар.
Баланы Кудай берген, Сактайлы биз адамдар!
(автору Рахман Разыков)
"Билемин үйдөн чыктың, Врачка баратасың.
Эстээрсиң мени бир күн, Агарган кезде чачың.
Эркекмин уксаң, апа, Мен сага керек болом.
Намыска туруп берчү, Карысаң медет болом
Ырыскым Кудай берген, Бар чыгаар, кыйнабаймын.
Алдырбай төрөп алчы, Апаке, ыйлабаймын.
Агам бар бешке чыккан, Мен ага ини болом.
Атабыз башка, билем, Балаңдын бири болом.
Жүрөгүң менен сүйлөш, Ал деле кыйбай турат.
Атасыз төрөбөйм деп, Абийриң кыйнап турат.
Жашоого беш ай мени, Эмнеге жараттыңар?
Тирүүлүк ыраа көрбөй Жүрөктү канаттыңар.
Апаке, суранамын, Кеч болуп кете электе,
Бычактын муздак мизи, Жүрөккө жете электе,
Орунсуз жаңылышкан, Оюңдан кайтып кетчи?!
Колуна шум ажалдын, Таптырбай тартып кетчи?!"
Жараткан бере албаган, Жардамды кимден күтөт?
Чымындай чыркырап жан, Каңырык турат түтөп.
Бычактын курчутулган, Үндөрүн угуп жатты.
Жатында жаткан бала Ажалды туюп жатты.
"Буюрган мени өлүмгө, Апамды көргүм келет.
Бир жолу кош эмчегин, Эркелеп соргум келет.
Мен деле балага окшоп, Төрөлүп көрсөм эмне?!
Оролуп ак кепинге Адамча өлсөм эмне?!"
ЖАН АЛЧУ БЫЧАК КЕЛДИ, ТҮЙҮЛДҮ БАЛА ЖАТКАН.
ТУШ КЕЛДИ КЕСИП КИРДИ, БАЙКУШТУ АЯБАСТАН.
КҮРӨШҮП ЖАШОО ҮЧҮН, КЕСИЛГЕН ТАРТЫП ИЧИН.
КИЧИНЕ КОЛУ МЕНЕН, КАРМАДЫ БЫЧАК МИЗИН.
КЫПКЫЗЫЛ ГҮЛДӨЙ БОЛУП, БОЁЛДУ БАЛА КАНГА.
ЖҮРӨКТҮН КАГЫЛЫШЫ, УГУЛУП АНДА-САНДА.
Жатса да түйүлдүктө, Ажалга тик караган.
Абийрин сатпай турган, Айрылдык бир баладан.
Ажалдын каткырыгы, Жүрөктү тилип кетти.
Жашоонун ааламында, Бир жарык жылдыз өчтү.
Күнөөсүз периштеге, Айланган бала кетти.
Апага таарынычын, Айталбай ала кетти.
"КОШ, АПА, ТӨРӨЛӨ ЭЛЕК, БАЛАҢДЫ КӨРБӨЙ КАЛДЫҢ.
ЖАРАЛЫП ЖАРЫК КӨРБӨЙ, ЖОК БОЛУП ӨЛГӨН ЖАНМЫН.
БЕЙИШТЕ, ЧЫН ЖАШООДОН, БУЮРСА ЖОЛУГАБЫЗ.
БААРЫ БИР СИЗ АПАМСЫЗ, БАР БОЛУП ООРУБАҢЫЗ"
Төрөлбөй канча балдар, Бейкүнөө шейит кетет.
Эненин таман алдын, Эмнеге бейиш дешет?
Айласыз бул кадамга, Аялды эркек түрткөн.
"Балаңдын кереги жок!" Дегенде жашоо бүткөн.
Атанын сөзү ок деп, Айтылган бир макал бар.
Баланы Кудай берген, Сактайлы биз адамдар!
#18 30 November 2017 - 17:32
ТӨРӨЛБӨЙ КАЛГАН БАЛАНЫН АРМАНЫ
(автору Рахман Разыков)
"Билемин үйдөн чыктың, Врачка баратасың.
Эстээрсиң мени бир күн, Агарган кезде чачың.
Эркекмин уксаң, апа, Мен сага керек болом.
Намыска туруп берчү, Карысаң медет болом
Ырыскым Кудай берген, Бар чыгаар, кыйнабаймын.
Алдырбай төрөп алчы, Апаке, ыйлабаймын.
Агам бар бешке чыккан, Мен ага ини болом.
Атабыз башка, билем, Балаңдын бири болом.
Жүрөгүң менен сүйлөш, Ал деле кыйбай турат.
Атасыз төрөбөйм деп, Абийриң кыйнап турат.
Жашоого беш ай мени, Эмнеге жараттыңар?
Тирүүлүк ыраа көрбөй Жүрөктү канаттыңар.
Апаке, суранамын, Кеч болуп кете электе,
Бычактын муздак мизи, Жүрөккө жете электе,
Орунсуз жаңылышкан, Оюңдан кайтып кетчи?!
Колуна шум ажалдын, Таптырбай тартып кетчи?!"
Жараткан бере албаган, Жардамды кимден күтөт?
Чымындай чыркырап жан, Каңырык турат түтөп.
Бычактын курчутулган, Үндөрүн угуп жатты.
Жатында жаткан бала Ажалды туюп жатты.
"Буюрган мени өлүмгө, Апамды көргүм келет.
Бир жолу кош эмчегин, Эркелеп соргум келет.
Мен деле балага окшоп, Төрөлүп көрсөм эмне?!
Оролуп ак кепинге Адамча өлсөм эмне?!"
ЖАН АЛЧУ БЫЧАК КЕЛДИ, ТҮЙҮЛДҮ БАЛА ЖАТКАН.
ТУШ КЕЛДИ КЕСИП КИРДИ, БАЙКУШТУ АЯБАСТАН.
КҮРӨШҮП ЖАШОО ҮЧҮН, КЕСИЛГЕН ТАРТЫП ИЧИН.
КИЧИНЕ КОЛУ МЕНЕН, КАРМАДЫ БЫЧАК МИЗИН.
КЫПКЫЗЫЛ ГҮЛДӨЙ БОЛУП, БОЁЛДУ БАЛА КАНГА.
ЖҮРӨКТҮН КАГЫЛЫШЫ, УГУЛУП АНДА-САНДА.
Жатса да түйүлдүктө, Ажалга тик караган.
Абийрин сатпай турган, Айрылдык бир баладан.
Ажалдын каткырыгы, Жүрөктү тилип кетти.
Жашоонун ааламында, Бир жарык жылдыз өчтү.
Күнөөсүз периштеге, Айланган бала кетти.
Апага таарынычын, Айталбай ала кетти.
"КОШ, АПА, ТӨРӨЛӨ ЭЛЕК, БАЛАҢДЫ КӨРБӨЙ КАЛДЫҢ.
ЖАРАЛЫП ЖАРЫК КӨРБӨЙ, ЖОК БОЛУП ӨЛГӨН ЖАНМЫН.
БЕЙИШТЕ, ЧЫН ЖАШООДОН, БУЮРСА ЖОЛУГАБЫЗ.
БААРЫ БИР СИЗ АПАМСЫЗ, БАР БОЛУП ООРУБАҢЫЗ"
Төрөлбөй канча балдар, Бейкүнөө шейит кетет.
Эненин таман алдын, Эмнеге бейиш дешет?
Айласыз бул кадамга, Аялды эркек түрткөн.
"Балаңдын кереги жок!" Дегенде жашоо бүткөн.
Атанын сөзү ок деп, Айтылган бир макал бар.
Баланы Кудай берген, Сактайлы биз адамдар!
(автору Рахман Разыков)
"Билемин үйдөн чыктың, Врачка баратасың.
Эстээрсиң мени бир күн, Агарган кезде чачың.
Эркекмин уксаң, апа, Мен сага керек болом.
Намыска туруп берчү, Карысаң медет болом
Ырыскым Кудай берген, Бар чыгаар, кыйнабаймын.
Алдырбай төрөп алчы, Апаке, ыйлабаймын.
Агам бар бешке чыккан, Мен ага ини болом.
Атабыз башка, билем, Балаңдын бири болом.
Жүрөгүң менен сүйлөш, Ал деле кыйбай турат.
Атасыз төрөбөйм деп, Абийриң кыйнап турат.
Жашоого беш ай мени, Эмнеге жараттыңар?
Тирүүлүк ыраа көрбөй Жүрөктү канаттыңар.
Апаке, суранамын, Кеч болуп кете электе,
Бычактын муздак мизи, Жүрөккө жете электе,
Орунсуз жаңылышкан, Оюңдан кайтып кетчи?!
Колуна шум ажалдын, Таптырбай тартып кетчи?!"
Жараткан бере албаган, Жардамды кимден күтөт?
Чымындай чыркырап жан, Каңырык турат түтөп.
Бычактын курчутулган, Үндөрүн угуп жатты.
Жатында жаткан бала Ажалды туюп жатты.
"Буюрган мени өлүмгө, Апамды көргүм келет.
Бир жолу кош эмчегин, Эркелеп соргум келет.
Мен деле балага окшоп, Төрөлүп көрсөм эмне?!
Оролуп ак кепинге Адамча өлсөм эмне?!"
ЖАН АЛЧУ БЫЧАК КЕЛДИ, ТҮЙҮЛДҮ БАЛА ЖАТКАН.
ТУШ КЕЛДИ КЕСИП КИРДИ, БАЙКУШТУ АЯБАСТАН.
КҮРӨШҮП ЖАШОО ҮЧҮН, КЕСИЛГЕН ТАРТЫП ИЧИН.
КИЧИНЕ КОЛУ МЕНЕН, КАРМАДЫ БЫЧАК МИЗИН.
КЫПКЫЗЫЛ ГҮЛДӨЙ БОЛУП, БОЁЛДУ БАЛА КАНГА.
ЖҮРӨКТҮН КАГЫЛЫШЫ, УГУЛУП АНДА-САНДА.
Жатса да түйүлдүктө, Ажалга тик караган.
Абийрин сатпай турган, Айрылдык бир баладан.
Ажалдын каткырыгы, Жүрөктү тилип кетти.
Жашоонун ааламында, Бир жарык жылдыз өчтү.
Күнөөсүз периштеге, Айланган бала кетти.
Апага таарынычын, Айталбай ала кетти.
"КОШ, АПА, ТӨРӨЛӨ ЭЛЕК, БАЛАҢДЫ КӨРБӨЙ КАЛДЫҢ.
ЖАРАЛЫП ЖАРЫК КӨРБӨЙ, ЖОК БОЛУП ӨЛГӨН ЖАНМЫН.
БЕЙИШТЕ, ЧЫН ЖАШООДОН, БУЮРСА ЖОЛУГАБЫЗ.
БААРЫ БИР СИЗ АПАМСЫЗ, БАР БОЛУП ООРУБАҢЫЗ"
Төрөлбөй канча балдар, Бейкүнөө шейит кетет.
Эненин таман алдын, Эмнеге бейиш дешет?
Айласыз бул кадамга, Аялды эркек түрткөн.
"Балаңдын кереги жок!" Дегенде жашоо бүткөн.
Атанын сөзү ок деп, Айтылган бир макал бар.
Баланы Кудай берген, Сактайлы биз адамдар!
Ушул ырды биринчи укканда козумон жаш агып кеткен эле...
#19 05 May 2020 - 12:49
ТӨРӨЛБӨЙ КАЛГАН БАЛАНЫН АРМАНЫ
(автору Рахман Разыков)
"Билемин үйдөн чыктың, Врачка баратасың.
Эстээрсиң мени бир күн, Агарган кезде чачың.
Эркекмин уксаң, апа, Мен сага керек болом.
Намыска туруп берчү, Карысаң медет болом
Ырыскым Кудай берген, Бар чыгаар, кыйнабаймын.
Алдырбай төрөп алчы, Апаке, ыйлабаймын.
Агам бар бешке чыккан, Мен ага ини болом.
Атабыз башка, билем, Балаңдын бири болом.
Жүрөгүң менен сүйлөш, Ал деле кыйбай турат.
Атасыз төрөбөйм деп, Абийриң кыйнап турат.
Жашоого беш ай мени, Эмнеге жараттыңар?
Тирүүлүк ыраа көрбөй Жүрөктү канаттыңар.
Апаке, суранамын, Кеч болуп кете электе,
Бычактын муздак мизи, Жүрөккө жете электе,
Орунсуз жаңылышкан, Оюңдан кайтып кетчи?!
Колуна шум ажалдын, Таптырбай тартып кетчи?!"
Жараткан бере албаган, Жардамды кимден күтөт?
Чымындай чыркырап жан, Каңырык турат түтөп.
Бычактын курчутулган, Үндөрүн угуп жатты.
Жатында жаткан бала Ажалды туюп жатты.
"Буюрган мени өлүмгө, Апамды көргүм келет.
Бир жолу кош эмчегин, Эркелеп соргум келет.
Мен деле балага окшоп, Төрөлүп көрсөм эмне?!
Оролуп ак кепинге Адамча өлсөм эмне?!"
ЖАН АЛЧУ БЫЧАК КЕЛДИ, ТҮЙҮЛДҮ БАЛА ЖАТКАН.
ТУШ КЕЛДИ КЕСИП КИРДИ, БАЙКУШТУ АЯБАСТАН.
КҮРӨШҮП ЖАШОО ҮЧҮН, КЕСИЛГЕН ТАРТЫП ИЧИН.
КИЧИНЕ КОЛУ МЕНЕН, КАРМАДЫ БЫЧАК МИЗИН.
КЫПКЫЗЫЛ ГҮЛДӨЙ БОЛУП, БОЁЛДУ БАЛА КАНГА.
ЖҮРӨКТҮН КАГЫЛЫШЫ, УГУЛУП АНДА-САНДА.
Жатса да түйүлдүктө, Ажалга тик караган.
Абийрин сатпай турган, Айрылдык бир баладан.
Ажалдын каткырыгы, Жүрөктү тилип кетти.
Жашоонун ааламында, Бир жарык жылдыз өчтү.
Күнөөсүз периштеге, Айланган бала кетти.
Апага таарынычын, Айталбай ала кетти.
"КОШ, АПА, ТӨРӨЛӨ ЭЛЕК, БАЛАҢДЫ КӨРБӨЙ КАЛДЫҢ.
ЖАРАЛЫП ЖАРЫК КӨРБӨЙ, ЖОК БОЛУП ӨЛГӨН ЖАНМЫН.
БЕЙИШТЕ, ЧЫН ЖАШООДОН, БУЮРСА ЖОЛУГАБЫЗ.
БААРЫ БИР СИЗ АПАМСЫЗ, БАР БОЛУП ООРУБАҢЫЗ"
Төрөлбөй канча балдар, Бейкүнөө шейит кетет.
Эненин таман алдын, Эмнеге бейиш дешет?
Айласыз бул кадамга, Аялды эркек түрткөн.
"Балаңдын кереги жок!" Дегенде жашоо бүткөн.
Атанын сөзү ок деп, Айтылган бир макал бар.
Баланы Кудай берген, Сактайлы биз адамдар!
(автору Рахман Разыков)
"Билемин үйдөн чыктың, Врачка баратасың.
Эстээрсиң мени бир күн, Агарган кезде чачың.
Эркекмин уксаң, апа, Мен сага керек болом.
Намыска туруп берчү, Карысаң медет болом
Ырыскым Кудай берген, Бар чыгаар, кыйнабаймын.
Алдырбай төрөп алчы, Апаке, ыйлабаймын.
Агам бар бешке чыккан, Мен ага ини болом.
Атабыз башка, билем, Балаңдын бири болом.
Жүрөгүң менен сүйлөш, Ал деле кыйбай турат.
Атасыз төрөбөйм деп, Абийриң кыйнап турат.
Жашоого беш ай мени, Эмнеге жараттыңар?
Тирүүлүк ыраа көрбөй Жүрөктү канаттыңар.
Апаке, суранамын, Кеч болуп кете электе,
Бычактын муздак мизи, Жүрөккө жете электе,
Орунсуз жаңылышкан, Оюңдан кайтып кетчи?!
Колуна шум ажалдын, Таптырбай тартып кетчи?!"
Жараткан бере албаган, Жардамды кимден күтөт?
Чымындай чыркырап жан, Каңырык турат түтөп.
Бычактын курчутулган, Үндөрүн угуп жатты.
Жатында жаткан бала Ажалды туюп жатты.
"Буюрган мени өлүмгө, Апамды көргүм келет.
Бир жолу кош эмчегин, Эркелеп соргум келет.
Мен деле балага окшоп, Төрөлүп көрсөм эмне?!
Оролуп ак кепинге Адамча өлсөм эмне?!"
ЖАН АЛЧУ БЫЧАК КЕЛДИ, ТҮЙҮЛДҮ БАЛА ЖАТКАН.
ТУШ КЕЛДИ КЕСИП КИРДИ, БАЙКУШТУ АЯБАСТАН.
КҮРӨШҮП ЖАШОО ҮЧҮН, КЕСИЛГЕН ТАРТЫП ИЧИН.
КИЧИНЕ КОЛУ МЕНЕН, КАРМАДЫ БЫЧАК МИЗИН.
КЫПКЫЗЫЛ ГҮЛДӨЙ БОЛУП, БОЁЛДУ БАЛА КАНГА.
ЖҮРӨКТҮН КАГЫЛЫШЫ, УГУЛУП АНДА-САНДА.
Жатса да түйүлдүктө, Ажалга тик караган.
Абийрин сатпай турган, Айрылдык бир баладан.
Ажалдын каткырыгы, Жүрөктү тилип кетти.
Жашоонун ааламында, Бир жарык жылдыз өчтү.
Күнөөсүз периштеге, Айланган бала кетти.
Апага таарынычын, Айталбай ала кетти.
"КОШ, АПА, ТӨРӨЛӨ ЭЛЕК, БАЛАҢДЫ КӨРБӨЙ КАЛДЫҢ.
ЖАРАЛЫП ЖАРЫК КӨРБӨЙ, ЖОК БОЛУП ӨЛГӨН ЖАНМЫН.
БЕЙИШТЕ, ЧЫН ЖАШООДОН, БУЮРСА ЖОЛУГАБЫЗ.
БААРЫ БИР СИЗ АПАМСЫЗ, БАР БОЛУП ООРУБАҢЫЗ"
Төрөлбөй канча балдар, Бейкүнөө шейит кетет.
Эненин таман алдын, Эмнеге бейиш дешет?
Айласыз бул кадамга, Аялды эркек түрткөн.
"Балаңдын кереги жок!" Дегенде жашоо бүткөн.
Атанын сөзү ок деп, Айтылган бир макал бар.
Баланы Кудай берген, Сактайлы биз адамдар!
Могу ырды ар окуган сайын ыйлаймын((
#20 05 May 2020 - 18:08
- (2 )
-
- 1
- 2

Супер-Инфо
super.kg
видео


















