Негизи мультфильмде каармандар адам кейпинде болобу же жаныбар кейпинде болобу,тышкы кебетеси туура көрүнүштө болсо жакшы болсо керек. Мисалы, Спанчбоб ким? мочалкабы же губкабы ишигылса түшүнүксүз нерсе. Ошол эле Лунтиктегилер,
смешарикидегилер ж.б жаныбарлар эч эле окшошпойт. Анан жанагы "бакуган"
дегени бар экен,фэнтези-
ужас-боевик жанрында окшойт,бирин бири кырып-союп эле жүрүшөт. Совет доорунда тартылган мультиктер эсиме түшүп жатат азыр. Мисалы жанагы "земляничный дождь" болгон мультиктеги айбанаттар сонун берилген. "Веселый енот" деген да мультик жакшы,жанагы "от улыбки" деп ырдаган.
Бала тарбиялоо жана мультфильмдер кандай мультик тандоо керек
#42 08 January 2013 - 14:50
#43 08 January 2013 - 14:56
Байкаган болсоңуз жогорку эки мультфильмдин каармандары кийимчен. Кээ бир мультфильмдердин каармандарында кийими жок. Мисалы Баламир, Том жана Джеринин сүрөтүн жүктөгөнун көрдүм эле. Азыр аны таап жүктөп коём.
Анан жанагы Дональд Дакк деген мультиктеги каармандар шым кийишпегендиги үчүн Финладнияда ага тыюу салынган деген кептер айтылып жүрөт. Бирок анча мынча ал деле шым кийет экен. )))
Анан жанагы Дональд Дакк деген мультиктеги каармандар шым кийишпегендиги үчүн Финладнияда ага тыюу салынган деген кептер айтылып жүрөт. Бирок анча мынча ал деле шым кийет экен. )))
#44 08 January 2013 - 15:14
#45 08 January 2013 - 15:57
Мага да туру суук каармандар катышкан мультиктер жакпайт. Ошондуктан коп деле мультик коргон эмесмин. Мага эн жаккандар 'маша жана аюу','винни пух','аппакай'
ушуларды коруудон баш тартпайм азыр деле.
Эл бар бекен Көк-Жардай,
жигиттери Көк жалдай?!
Күлүп койсо кыздары,
электр шамы жангандай...
)))
#46 09 January 2013 - 15:49
Теманы улай...
Мультфильмдерде эффект 25-кадра деген нерсе да колдонулат. Сиз мультфильм көрүп жаткан убакта ал нерсе кыска аралыкта болгондугу үчун байкабайсыз. Бирок бул нерсе сиздин подсознаниеңизден орун алат.
Мисалы "красавица и чудовище" деген мультиктеги төмөндөгү сүрөттү карап көрүңуз. Ал кадрад көп балалуу эненин көрүнүшү, эмоциясы эне болуу жаман деген тушунүктү сиздин мээнизге орнотуусу мумкүн. Андан сырткары ошол эле кадрда эне болуу менен эне болбой бойдок жүрүүнү салыштырып, бойдок жүргөн эне болгондон алда канча жакшы экенин көрсөтүүгө болгон аракет байкалат. Эмесе сурөттү көрүңүз.
Мультфильмдерде эффект 25-кадра деген нерсе да колдонулат. Сиз мультфильм көрүп жаткан убакта ал нерсе кыска аралыкта болгондугу үчун байкабайсыз. Бирок бул нерсе сиздин подсознаниеңизден орун алат.
Мисалы "красавица и чудовище" деген мультиктеги төмөндөгү сүрөттү карап көрүңуз. Ал кадрад көп балалуу эненин көрүнүшү, эмоциясы эне болуу жаман деген тушунүктү сиздин мээнизге орнотуусу мумкүн. Андан сырткары ошол эле кадрда эне болуу менен эне болбой бойдок жүрүүнү салыштырып, бойдок жүргөн эне болгондон алда канча жакшы экенин көрсөтүүгө болгон аракет байкалат. Эмесе сурөттү көрүңүз.
#48 09 January 2013 - 18:52
Азыркы мультиктерде өбүшүү кадыикидей эле көрүнүшкө ээ болуп калды. Бирок мунун балдар психологиясына кандай таасир калтыруусун элестетүү кыйын. Сиз өзүңүздү 4-5 жаштагы бала деп элестетип көрүңүз. Сиз мультик көрүп жаткан убакта сиз жакшы көргөн каармандар өбүшө баштады дейли, сиз мурда кийин өбүшүүнү көргөн эмессиз, оюңузга эмне келиши мумкүн? Демек сүйүктүү каарманын өбүшүп жатканын көргөн балада бул нерсеге кызыгуу пайда болот. Ал да бул ишти аткарууга кызыга баштат. Айтыңызчы 6 жаштагы балага бул жөнүндө ойлоо эртелик кылбайбы? Андан кийин ал бала кинофильмдерди көрө баштайт. Аларда деле ушундай. Демек балада сүйүү бул өбүшүү деген түшүнүктүн калыптануусуна себеп болушу мүмкүн. Ал сүйүүнү үй-бүлө курууга жетектеген нерсе катары эмес, өбүшүп-кучакташуу ... деп гана түшүнүп калуусу мүмкүн эмеспи? Балким азыр үй-бүлөнүн маңызын түшүнбөй ажырашып жаткан жаштарыбыздын ажырашуусуна алардын мультик жана кинолордон алган тарбиялары таасир берип жаткан болуп жүрбөсүн?
Биз ошол учун ата-энебиз да,балабызды кичине кезинен тарбиялаш учун туурабы.Балага дагы,балам мындай обушуп жаткан мультик коргонго болбойт деп аркы беркини айтып алдаса болот да.Азыр кадимкидей эле корунуш болуп калды деп корсото берсек балдарыбыздын келечекти тартиби кандай болот.Менин 4-5жашымда обушкон мультиктер жок эле,бирок обушкон кинолор бар эле.Бизди ата-энебиз,силер азыр кичинекейсинер обушкондорду карабагыла дечу.Мен дагы азыр балдарымды ушинтип тарбиялагым келет."Баланы башынан,катынды жашынан дейт эмеспи".Албетте, баланын обушууго эрте кызыгуусу болбош учун ата-эне тарбия бериш керек.Кором деген мультикти коюп бере бербей.Баардык нерсе тарбиядан.
#49 09 January 2013 - 21:53
"покемон"
аттуу анимешка данктуу болуп жатканда, Турцияда кичи бала 9 - кабаттан " мен - покемон " - деп, секирген экен. АЛЛАХ сактап, тируу калган. бул маалыматты коп каналдардан корсотушту эле.
биздин уулубуз учко чыгып калды. мультфильм такыр карабайт, эмне учун жаныбарлар суйлошот - тушунбойт. кичинесинен " живая природа " карап конуп калганбы, ошол сыяктуу тасмаларды жакшы корот. онугуусуно дагы жакшы экен : жаныбарлардын, материктердин аталыштарын, кайсы жаныбар кайсыл жерде жашаарын билип алды.
мультфильдерге оюнчуктарды дагы кошуп койсок, анткени булар дагы баланын жашоосунда орду бар.
оюнчук дукондорго кирсен кобунчосу эле согуштун, агрессивдуу каармандары, курал - жарактар, кыздарга кебетеси укмуш куурчактар. ошондой куурчактардын айынан "комплекс неполноценности" пайда болот окшойт.
кичилерге арналган чыгармалар жонундо да айта кетсек. быйылтан баштап Европада мурдакы жазылган балалык чыгармаларды кайра жазууга буйрук чыгат же аларды эч жакта окутушпайт. анткени ал чыгармаларда уйдун башы - ата, эне - тарбиячы жана домохозяйка, балдар ата - энесинин созун угат. европеецтерге мындай жашоо аялдын укугун, балдардын укугун тепсоо корунот экен, типа все равны. аял озун озу багуу керек, бала кайсы жыныста кааласа - ошондой болот, иши кылса ушундай укутарды ойлоп чыгарып жатышат.
биздин уулубуз учко чыгып калды. мультфильм такыр карабайт, эмне учун жаныбарлар суйлошот - тушунбойт. кичинесинен " живая природа " карап конуп калганбы, ошол сыяктуу тасмаларды жакшы корот. онугуусуно дагы жакшы экен : жаныбарлардын, материктердин аталыштарын, кайсы жаныбар кайсыл жерде жашаарын билип алды.
мультфильдерге оюнчуктарды дагы кошуп койсок, анткени булар дагы баланын жашоосунда орду бар.
оюнчук дукондорго кирсен кобунчосу эле согуштун, агрессивдуу каармандары, курал - жарактар, кыздарга кебетеси укмуш куурчактар. ошондой куурчактардын айынан "комплекс неполноценности" пайда болот окшойт.
кичилерге арналган чыгармалар жонундо да айта кетсек. быйылтан баштап Европада мурдакы жазылган балалык чыгармаларды кайра жазууга буйрук чыгат же аларды эч жакта окутушпайт. анткени ал чыгармаларда уйдун башы - ата, эне - тарбиячы жана домохозяйка, балдар ата - энесинин созун угат. европеецтерге мындай жашоо аялдын укугун, балдардын укугун тепсоо корунот экен, типа все равны. аял озун озу багуу керек, бала кайсы жыныста кааласа - ошондой болот, иши кылса ушундай укутарды ойлоп чыгарып жатышат.
#50 09 January 2013 - 21:54
Дауд мырза, мен сизди форумдун мыкты мырзаларынан деп билем. Ар бир жообунуз так жана кылдат. Керек болсо юристтер да кыпчыла албайт. Ошондой болсо да 25 кадр жонундо жазганыныз мага параноядай сезилди, кечиресиз. Сиздей так далил менен жаза албадым, ошондой болсо да 25 кадрды фикция деген да теория бар, ага кошумча азыр фильмдер 25 кадрдан ашык кадр мн тартылып жатат го, мисалы З олчомдуулордон Аватар 62 кадрлуу дешет.
Кенештерим - кетирген каталарымдын жыйынтыгы.
#51 10 January 2013 - 10:48
Дауд мырза, мен сизди форумдун мыкты мырзаларынан деп билем. Ар бир жообунуз так жана кылдат. Керек болсо юристтер да кыпчыла албайт. Ошондой болсо да 25 кадр жонундо жазганыныз мага параноядай сезилди, кечиресиз. Сиздей так далил менен жаза албадым, ошондой болсо да 25 кадрды фикция деген да теория бар, ага кошумча азыр фильмдер 25 кадрдан ашык кадр мн тартылып жатат го, мисалы З олчомдуулордон Аватар 62 кадрлуу дешет.
25-кадр азыр модадан калгандыгы чындык. Бирок ошентсе да бул нерсе азыркыга чейин иштетилет экен. Мен 25-кадр жөнундө документалдуу фильмдерди көрдүм. Мен ошол материалдарга ынандым. Негизинен ынанымдуу эле тартылыптыр. Анын үстүнө реклама жана мультиктерден аябай көп кадрларды мисал катары көрсөтүшкөн. Мен ал сүрөттөрдү интернеттен таба албагандыгым үчүн жүктөбөдум.
#52 10 January 2013 - 12:45
Биз ошол учун ата-энебиз да,балабызды кичине кезинен тарбиялаш учун туурабы.Балага дагы,балам мындай обушуп жаткан мультик коргонго болбойт деп аркы беркини айтып алдаса болот да.Азыр кадимкидей эле корунуш болуп калды деп корсото берсек балдарыбыздын келечекти тартиби кандай болот.Менин 4-5жашымда обушкон мультиктер жок эле,бирок обушкон кинолор бар эле.Бизди ата-энебиз,силер азыр кичинекейсинер обушкондорду карабагыла дечу.Мен дагы азыр балдарымды ушинтип тарбиялагым келет."Баланы башынан,катынды жашынан дейт эмеспи".Албетте,
баланын обушууго эрте кызыгуусу болбош учун ата-эне тарбия бериш керек.Кором деген мультикти коюп бере бербей.Баардык нерсе тарбиядан.
Туура айтасыз. Бала тарбиясын мультфильмдерге тапшырып койбоо керек. Бала кийинесинде ар нерсеге кызыгат. Мисалы: резеткага бир нерсе тыгуу, кир жуучу машинага түшүп жууну, ар нерсени оозуна сала берүү ж.б. Бирок биз алардын бул кызыгууларына каршы чыгабыз. Себеби алар балага зыян алып келет. Демек, мультиктерге да ошондой мамиле кылуубуз керек.
#53 10 January 2013 - 13:04
Тема бала тарбиялоо тууралуу болгондуктан ал боюнча да кээ бир маалыматтарды тиркей кетейин.
0-36 АЙЛЫК БАЛДАРДЫН ПСИХОЛОГИЯЛЫК ЖАКТАН ЖЕТИЛУУСУ
Бир жарым жашка чейинки балдарда озуно жана башка адамдарга ишенуу сезими пайда болот. Бул убакта алсыз наристе болгондугу үчүн чоң адамдардын жардамына муктаж жана белгилүү убакытка чейин ата-эненин камкордугу менен жашайт. Ошол себептен жасалган мамилеге жараша баланын жеке адамдык сапаттары, мүнөзү калыптанат. Ошондой эле ата-энеси дайыма аны карап, коргой тургандыгына ишенет. Эгер наристе кезинде бала сүйүү, мээрим менен бапестеп багылса (б.а. оз убагында тамактандырып, жуунтуп, куруктап ж.б.),анда баланын башкаларга ишенуу сезими жакшы орчуйт жана чонойгон кезде да ботон кишилер менен мамилесинде он таасирин тийгизет.
Бир Жарым Жаштан Уч Жашка Чейинки Балдарда «Оз Алдынча Болуу» Этабы:
Бул жаштагы балдардын жетилиш озгочолуктору томонкулор:
• Сабырдуулукту уйронуу
• Оз алдынча болуу- ожорлук
• Коомдук жашоонун эрежелерин уйронуу
• Ички-сезимдерин контролдоонуу уйронуу
• Горшоко отурууну уйронуу
САБЫРДУУЛУКТУ УЙРОНУУ
Наристе жаны торолгондон баштап озу басып же болбосо колуна кашык кармап тамакты токпостон оозуна алып барганды уйронгонго чейин дайыма чон кишинин козомолундо болот. Жогоруда айтылгандай бул мөөнөтто жакшы каралган болсо башкаларга ишеними артат. Наристе бул мезгилде «алуучу» ролунда, бир кыйынчылык пайда болсо ошол замат чечилуусун каалайт, кутууго чыдамы жок болот. Баланын каалаган нерсеси ошол замат аткарыла турган болсо, кийин чон болгон мезгилде кыйынчылыктарга чыдамы жок жана сабырсыз болуп калуусу мумкун. Бир жарым жашка чыгып калган бала аз да болсо кээ бир иштерди жасай алгандыктан, кутууну да уйронуусу керек.Эгерде ата-эне кичинекей кезинен жакшы карап ишенимине кирген болсо анда кыска убакытка куттуруп коюу – сабырдуулукту уйронуусуно жардам берет. Бала аларга ишенгендиктен кутуп жаткан убакта ачуусу келип ыйлабастан сабыр кылат.
ОЗ АЛДЫНЧА БОЛУУ
Наристе жашоосунун эн алгачкы айларында ата-энесинен болок жашай албайт жана ата-энеси бобоктун бир органы сыяктуу туюлат. Себеби, каалаган нерсеси ошол замат аткарылгандыктан бобоко озу жасап жаткандай сезилет. Бирок бир жарым жашка келип калган бала дуйного башкача коз караш менен карай баштайт жана ата-энеси жок болсо озу жашай албастыгын тушунот. Бобок дагы эле чон адамдын ажырагыс бир органы сыяктуу, бирок, тилекке каршы, чон адам баланын бир мучосу эмес. Кааласа кетип калат келбей коет. Ушул нерселерди байкаган бала ара жолдо калат.
Орточо бир жарым жашка чыккан балдар жакшы эле баса алат. Туалет муктаждыктарын сезе турган булчундар орчуй баштайт. Балдар бир жарым жаштан баштап 24, 30, 33 жана 36 айлык болгондо жондомдуулуктору артат. Тамагын озу жейт, горшоко отурат, ботинкаларын кийет, ата-энесинен узагыраак жерде оюн ойнойт жана башка балдар менен мамиле курат. Булардын бардыгы баланын «алсыздык» сезимин озгортот. Ошондуктан, «жок», « мен озум жасайм», «аны эмес тигини каалайм» деген сыяктуу создорду жана ушул создордун маанисин берген кыймыл- аракеттерди корсото баштайт. Себеби, ал озунчо адам болуп чондордон ыраак болгусу келет.
Бирок бул иштин экинчи жагы да бар. Бул мезгилде бала мындай нерселерди да ойлонот: « ооба мен эми алсыз эмесмин, ата-эне, чон адамдардан башкачамын. Оз алдынчамын бирок, мындан ары тамакты озу жей алат, ботинкасын кийе алат деп жакындарым мага мурункудай конул бурбай койсочу? Ошондуктан мен эн жакшысы бобок бойдон калайын. Колумдан келсе дагы алар жедирсин, кийгизсин, ошентип дайыма мени менен алектенсин, конул бурсун».
Бул мезгилде балдар ожор болушат. Оздору да жасагысы келет , чондорго да жасаткысы келет. Чон болуу же кичинекей бойдон калуу – экоонун ортосунда калышат. Бул ар бир баланын башына келе турган табигый жетилуу процесси болуп эсептелет. Бул мезгилде чондордун милдети - сабырдуу жана мээримдуу болуу, баланын озунун колунан келе турган иштерде дайыма комок корсотуу. Балдарга дуйнону таанудагы ан-сезимине жараша мамиле жасоо керек. Мисалы, эгер бала кашык кармай алса, анда озу тамак жей алат. Тамакты сиздин жедируунузду кааласа да, чындыгында озу жеген учурда аны мактап, сыйлык беруунузду жакшы корот. Ошондуктан сабырдуу болуу шарт. Ушул моонотто «чонойбостон бобок бойдон калуу»дан баш тартып «чоноюну» тандаган балдар кийинки мезгилдерде дагы кыйынчылыктарга туш келгенде «качуунун» ордуна аны менен «курошууну» тандайт.
Эгерде cиз, балдарга чоноюнун убагы келгендигин, бул сиздин ага болгон мээрим, алаканызды жок кылбай турганын, тескерисинче кубанта турганын озунуздун чечкиндуу журум-турумунуз менен корсото алсаныз, анда балдар чоноюну тандашат.
0-36 АЙЛЫК БАЛДАРДЫН ПСИХОЛОГИЯЛЫК ЖАКТАН ЖЕТИЛУУСУ
Бир жарым жашка чейинки балдарда озуно жана башка адамдарга ишенуу сезими пайда болот. Бул убакта алсыз наристе болгондугу үчүн чоң адамдардын жардамына муктаж жана белгилүү убакытка чейин ата-эненин камкордугу менен жашайт. Ошол себептен жасалган мамилеге жараша баланын жеке адамдык сапаттары, мүнөзү калыптанат. Ошондой эле ата-энеси дайыма аны карап, коргой тургандыгына ишенет. Эгер наристе кезинде бала сүйүү, мээрим менен бапестеп багылса (б.а. оз убагында тамактандырып, жуунтуп, куруктап ж.б.),анда баланын башкаларга ишенуу сезими жакшы орчуйт жана чонойгон кезде да ботон кишилер менен мамилесинде он таасирин тийгизет.
Бир Жарым Жаштан Уч Жашка Чейинки Балдарда «Оз Алдынча Болуу» Этабы:
Бул жаштагы балдардын жетилиш озгочолуктору томонкулор:
• Сабырдуулукту уйронуу
• Оз алдынча болуу- ожорлук
• Коомдук жашоонун эрежелерин уйронуу
• Ички-сезимдерин контролдоонуу уйронуу
• Горшоко отурууну уйронуу
САБЫРДУУЛУКТУ УЙРОНУУ
Наристе жаны торолгондон баштап озу басып же болбосо колуна кашык кармап тамакты токпостон оозуна алып барганды уйронгонго чейин дайыма чон кишинин козомолундо болот. Жогоруда айтылгандай бул мөөнөтто жакшы каралган болсо башкаларга ишеними артат. Наристе бул мезгилде «алуучу» ролунда, бир кыйынчылык пайда болсо ошол замат чечилуусун каалайт, кутууго чыдамы жок болот. Баланын каалаган нерсеси ошол замат аткарыла турган болсо, кийин чон болгон мезгилде кыйынчылыктарга чыдамы жок жана сабырсыз болуп калуусу мумкун. Бир жарым жашка чыгып калган бала аз да болсо кээ бир иштерди жасай алгандыктан, кутууну да уйронуусу керек.Эгерде ата-эне кичинекей кезинен жакшы карап ишенимине кирген болсо анда кыска убакытка куттуруп коюу – сабырдуулукту уйронуусуно жардам берет. Бала аларга ишенгендиктен кутуп жаткан убакта ачуусу келип ыйлабастан сабыр кылат.
ОЗ АЛДЫНЧА БОЛУУ
Наристе жашоосунун эн алгачкы айларында ата-энесинен болок жашай албайт жана ата-энеси бобоктун бир органы сыяктуу туюлат. Себеби, каалаган нерсеси ошол замат аткарылгандыктан бобоко озу жасап жаткандай сезилет. Бирок бир жарым жашка келип калган бала дуйного башкача коз караш менен карай баштайт жана ата-энеси жок болсо озу жашай албастыгын тушунот. Бобок дагы эле чон адамдын ажырагыс бир органы сыяктуу, бирок, тилекке каршы, чон адам баланын бир мучосу эмес. Кааласа кетип калат келбей коет. Ушул нерселерди байкаган бала ара жолдо калат.
Орточо бир жарым жашка чыккан балдар жакшы эле баса алат. Туалет муктаждыктарын сезе турган булчундар орчуй баштайт. Балдар бир жарым жаштан баштап 24, 30, 33 жана 36 айлык болгондо жондомдуулуктору артат. Тамагын озу жейт, горшоко отурат, ботинкаларын кийет, ата-энесинен узагыраак жерде оюн ойнойт жана башка балдар менен мамиле курат. Булардын бардыгы баланын «алсыздык» сезимин озгортот. Ошондуктан, «жок», « мен озум жасайм», «аны эмес тигини каалайм» деген сыяктуу создорду жана ушул создордун маанисин берген кыймыл- аракеттерди корсото баштайт. Себеби, ал озунчо адам болуп чондордон ыраак болгусу келет.
Бирок бул иштин экинчи жагы да бар. Бул мезгилде бала мындай нерселерди да ойлонот: « ооба мен эми алсыз эмесмин, ата-эне, чон адамдардан башкачамын. Оз алдынчамын бирок, мындан ары тамакты озу жей алат, ботинкасын кийе алат деп жакындарым мага мурункудай конул бурбай койсочу? Ошондуктан мен эн жакшысы бобок бойдон калайын. Колумдан келсе дагы алар жедирсин, кийгизсин, ошентип дайыма мени менен алектенсин, конул бурсун».
Бул мезгилде балдар ожор болушат. Оздору да жасагысы келет , чондорго да жасаткысы келет. Чон болуу же кичинекей бойдон калуу – экоонун ортосунда калышат. Бул ар бир баланын башына келе турган табигый жетилуу процесси болуп эсептелет. Бул мезгилде чондордун милдети - сабырдуу жана мээримдуу болуу, баланын озунун колунан келе турган иштерде дайыма комок корсотуу. Балдарга дуйнону таанудагы ан-сезимине жараша мамиле жасоо керек. Мисалы, эгер бала кашык кармай алса, анда озу тамак жей алат. Тамакты сиздин жедируунузду кааласа да, чындыгында озу жеген учурда аны мактап, сыйлык беруунузду жакшы корот. Ошондуктан сабырдуу болуу шарт. Ушул моонотто «чонойбостон бобок бойдон калуу»дан баш тартып «чоноюну» тандаган балдар кийинки мезгилдерде дагы кыйынчылыктарга туш келгенде «качуунун» ордуна аны менен «курошууну» тандайт.
Эгерде cиз, балдарга чоноюнун убагы келгендигин, бул сиздин ага болгон мээрим, алаканызды жок кылбай турганын, тескерисинче кубанта турганын озунуздун чечкиндуу журум-турумунуз менен корсото алсаныз, анда балдар чоноюну тандашат.
#54 10 January 2013 - 13:08
КООМДУК ЖАШООНУН ЭРЕЖЕЛЕРИН УЙРОНУУ
Оз алдынча адам болуу- коомдук эрежелерге баш ийуу аркылуу гана болот. Ата-эне жана баладан тузулгон кичинекей уй-було- коомдун негизги фундаменти болуп эсептелет. Бул жерде уч кишиден турган коомдук чойро, о.э. коомдук эрежелер бар. Булар:
Уруксат суроо
Балдарга озуно таандык болбогон буюмдарды, ата-энесинин буюмдары болсо дагы уруксат сурагандан кийин алууну уйротушубуз керек.Суйлой албаган балдар колу менен корсотуп, оз каалоосун тушундуро алышат. Суйлоп баштаган балдар кобунчо буйрук ынгайды колдонушат. «Муну бер!», «тигини ал!» ж.б. бирок орточо эки жарым жаштагы балдарга суранууну жана ырахмат айтууну уйротууго болот. Ал учун биринчиден озубуз ушундай создорду колдонуп суйлошубуз керек. «Аны бер» деген балага «апаке берип койчу» десен берем деп созун ондоп, бир нерсе сурагандан кийин ырахмат айтсак жакшы болот. Убакыттын отушу менен башкалардын буюмуна сый корсоткон жана сылык адам болот.
Болушууну уйронуу
Эгер кичинекей балага сабырдуулук уйротулбогон болсо, анда бардык нерсе бир гана озунуку болушун каалайт. Биз аларга каалаган нерсебизге дайыма ээ боло албай тургандыгыбызды жакшылап уйротушубуз зарыл. Уйдо ар турдуу оюндар ойнотсок болот. Мисалы, тууралган алма же мандарини бар тарелканы колуна берип, катары менен атасына, апасына таркатуусун отунсок болот. Уйго келген конокторго кары-жаш дебей бала тарткан суротторду же болбосо оюнчуктарын корсотуп, аларды кармап коруусу учун берип турууга шыктандыруу керек. Булардын бардыгы балага ар дайым буюмдарга ээ боло албастыгын жана башкалар менен болушуунун кубантаарлык иш экенин тушунуусуно жардам берет.
Дасторкон адеби
Ар бир үй-бүлөнун озунун тамактануу убактысы жана тартиби бар. Кечки тамак үй-бүлө мучолорун бир жерге топтогон маанилуу коомдук окуялардан болуп эсептелет. Тамактануу маданияты жалгыз курсак тойгозуу гана эмес, балким башка нарк- доолотторду да оз ичине камтыйт.Бала бир жарым жашынан кийин чон столго отура албаса да ата-энеси менен бир столдо тамак жей алат. Чонураак балдар эч болбогондо туз салынган идищти ташуу менен дасторкон салууга жардам бере алат. Ошондой эле жоопкерчилик алганы учун кубанышат. Эки жарым жаштагы балдар чондор менен бирге тамак жей ала турган денгээлге жеткен. Эгер биз аларга муну сездире алсак, убакыттын отушу менен дасторкон эрежелерин да уйронуп алышат.
Озуно таандык буюмдарды жыйноо
Ар бир баланын озуно таандык буюмдарынын болушу жана бала ошону баамдашы керек. Бир нерсеге ээ болуу- анын жоопкерчилигин алуу дегенди тушундурот. Бир жарым жаш айланасындагы балдар оюнчуктарын жыйнай алат, чонураак корзинканын ичине сала алат. Чонураак балдар кийимдерин буктоп, биринин устуно бирин кое алат. Булардын бардыгын кичинекей кэзде уйронушсо, келечекте да жыйым- теримдуу болушуна жакшы фундамент тузулгон болот. Мындай мисалдарды кобойтууго болот. Бирок алардан чон адамдар сыяктуу жоопкерчилик жана эрежелерге баш ийууну талап кыла албайбыз. Инсан- коомдук чойродо мойнуна жуктолгон милдетти аткарган адам болуп эсептелет. Балдарыбызга аткара ала турган женил иштер , жоопкерчилик беруу жана эн маанилуусу, булардын жыйынтыгында аларга сыйлыктар беруу балдардын озуно ишенимин кучотот.
Оз алдынча адам болуу- коомдук эрежелерге баш ийуу аркылуу гана болот. Ата-эне жана баладан тузулгон кичинекей уй-було- коомдун негизги фундаменти болуп эсептелет. Бул жерде уч кишиден турган коомдук чойро, о.э. коомдук эрежелер бар. Булар:
Уруксат суроо
Балдарга озуно таандык болбогон буюмдарды, ата-энесинин буюмдары болсо дагы уруксат сурагандан кийин алууну уйротушубуз керек.Суйлой албаган балдар колу менен корсотуп, оз каалоосун тушундуро алышат. Суйлоп баштаган балдар кобунчо буйрук ынгайды колдонушат. «Муну бер!», «тигини ал!» ж.б. бирок орточо эки жарым жаштагы балдарга суранууну жана ырахмат айтууну уйротууго болот. Ал учун биринчиден озубуз ушундай создорду колдонуп суйлошубуз керек. «Аны бер» деген балага «апаке берип койчу» десен берем деп созун ондоп, бир нерсе сурагандан кийин ырахмат айтсак жакшы болот. Убакыттын отушу менен башкалардын буюмуна сый корсоткон жана сылык адам болот.
Болушууну уйронуу
Эгер кичинекей балага сабырдуулук уйротулбогон болсо, анда бардык нерсе бир гана озунуку болушун каалайт. Биз аларга каалаган нерсебизге дайыма ээ боло албай тургандыгыбызды жакшылап уйротушубуз зарыл. Уйдо ар турдуу оюндар ойнотсок болот. Мисалы, тууралган алма же мандарини бар тарелканы колуна берип, катары менен атасына, апасына таркатуусун отунсок болот. Уйго келген конокторго кары-жаш дебей бала тарткан суротторду же болбосо оюнчуктарын корсотуп, аларды кармап коруусу учун берип турууга шыктандыруу керек. Булардын бардыгы балага ар дайым буюмдарга ээ боло албастыгын жана башкалар менен болушуунун кубантаарлык иш экенин тушунуусуно жардам берет.
Дасторкон адеби
Ар бир үй-бүлөнун озунун тамактануу убактысы жана тартиби бар. Кечки тамак үй-бүлө мучолорун бир жерге топтогон маанилуу коомдук окуялардан болуп эсептелет. Тамактануу маданияты жалгыз курсак тойгозуу гана эмес, балким башка нарк- доолотторду да оз ичине камтыйт.Бала бир жарым жашынан кийин чон столго отура албаса да ата-энеси менен бир столдо тамак жей алат. Чонураак балдар эч болбогондо туз салынган идищти ташуу менен дасторкон салууга жардам бере алат. Ошондой эле жоопкерчилик алганы учун кубанышат. Эки жарым жаштагы балдар чондор менен бирге тамак жей ала турган денгээлге жеткен. Эгер биз аларга муну сездире алсак, убакыттын отушу менен дасторкон эрежелерин да уйронуп алышат.
Озуно таандык буюмдарды жыйноо
Ар бир баланын озуно таандык буюмдарынын болушу жана бала ошону баамдашы керек. Бир нерсеге ээ болуу- анын жоопкерчилигин алуу дегенди тушундурот. Бир жарым жаш айланасындагы балдар оюнчуктарын жыйнай алат, чонураак корзинканын ичине сала алат. Чонураак балдар кийимдерин буктоп, биринин устуно бирин кое алат. Булардын бардыгын кичинекей кэзде уйронушсо, келечекте да жыйым- теримдуу болушуна жакшы фундамент тузулгон болот. Мындай мисалдарды кобойтууго болот. Бирок алардан чон адамдар сыяктуу жоопкерчилик жана эрежелерге баш ийууну талап кыла албайбыз. Инсан- коомдук чойродо мойнуна жуктолгон милдетти аткарган адам болуп эсептелет. Балдарыбызга аткара ала турган женил иштер , жоопкерчилик беруу жана эн маанилуусу, булардын жыйынтыгында аларга сыйлыктар беруу балдардын озуно ишенимин кучотот.
#55 10 January 2013 - 13:09
ИЧКИ-
СЕЗИМДЕРИН КОНТРОЛДООНУУ УЙРОНУУ
Ар бир адамдын ичинде энергия бар. Балдарда бул энергия ото коп жана алар энергиясын кантип колдонууну билишпейт. Ошондуктан бир эле убакта бардык нерсени билуу, уйронуу, ээ болуу ж.б. каалашат. Бирок бул мумкун эмес, мумкун кылууга аракеттенуу да туура эмес. Бир нерсеге канчалык коп конул бура алсак, ошол ишке ошончолук коп энергия жумшай алабыз. Башкача айтканда, ички-сезимибизди канчалык контролдой алсак, ошончолук ар бир нерсеге конул бура алабыз. Ойду бир жерге топтоо- уйронуунун негизи болуп эсептелет.
Ошондуктан жаш балдарга ички-сезимдерин контролдоонуу уйротуу керек. Бул болсо сабыр кылуу аркылуу ишке ашат. Бир буюмду колуна алуудан мурун кутууну, стулда эч нерсе жасабастан отурууну, сураган нерсесин кутуп жаткан учурда ыйлабастан, ачууланбастан сабыр кылуусун уйротуу кажет. Бир оюнчукту ойноп жатканда колундагы оюнчукту жакшылап изилдеп чыгышы учун башка оюнчук бербоо керек. Бул ото маанилуу. Бул жерде чон адамдарга жоопкерчилик жуктолот. Балдар оюн учурунда коп нерсе уйронушот. Ата-энеси да бала болуп алар менен кошо оюнчуктарды ойношу керек. Балдар кобунчо оюнчуктарды асманга ыргытып, жерге уруп ойношот. Кайсы оюнчукту кантип ойноо керектигин чондордон коруп уйронот. Ошондуктан бирге оюн ойноо ото маанилуу, руханий кубаныч тартуулайт жана ошол эле убакта коп жондомдуулук уйротууго шарт тузот.
ГОРШОКО ОТУРУУНУ УЙРОНУУ
Бул маселенин физиологиялык жана психологиялык жактары бар. Ошондуктан баланы коп кыйнабай, этияттык менен ошол эле убакта оз эркине таштап койбостон сабырдуулук менен уйротуу керек. Физиологиялык жактан: биринчиден кундузгу убакта 2 саат жана тушку уйкудан кийими кургак бойдон туруусун кутобуз. Бул болсо булчундарды контролдоонун башталганын корсотот. Булчундарды контролдоо 3-4 жаш тегерегинде толугу менен аяктайт. Балдардын оз каалоосу менен горшоко отурушунун тазалыктан башка дагы себептери бар. Оз алдынча жана кучтуу болуу сезимдери менен байланыштуу. Ошондуктан ар дайым балдарга жолок болуп сабырдуулук менен мамиле кылышыбыз керек.
Психологиялык жактан : жогоруда айтып откондой эле бул жерде да мындан кийин бобок болуудан баш тартып «чоноюну» тандоо абалы турат. Эгер бир бала жашы чоноюп калса дагы памперстен чыгууда кыйынчылык жаратып жатса, анда чон болууну каалабай жаткан болушу мумкун. Мындай учурда биринчи, баланы ,озун оз алдынча адам катары сезе ала турган башка жондомдуулукторун толугу менен онуктурушуно шыктандыруу кажет. Мисалы, бут кийимин озу кийбей жатса, тамагын озу жегиси келбесе, каалоолорун куто албай ыйлап жатса, бул маселелерди жакшылап чечип алуу керек. Бала психологиялык жактан баарынан мурда чындыгында колунан келе турган жондомдуулукторго ээ экенин сезиши керек
Жашоо кээде жогору кээде томон кеткен жол сыяктуу. Кыйынчылыктар дайыма болот, балдарыбызды жашоонун кыйынчылыктарына да даярдашыбыз керек. Ошондуктан оздоруно жана жондомдуулукторуно ишенип чоноюшу ото маанилуу. Алар жакшы менен жаманды бизден уйронгону сыяктуу эле курошууну да бизден уйронот.
Балдарга жондомдуулукторун колдонуу кучун да, колдонуудан коркуу сезимин да биз уйротобуз. Ар бир ата-эне жана тарбиячынын милдети – балдарды физиологиялык, психологиялык жана акыл-эс жактан чын кылып остуруу болуп эсептелет. Ошондуктан, баланын тарбиясы торолбостон 20 жыл мурун баштала турганын унутпашыбыз керек.
http://forum.islamon. ...php?topic=29.0
Ар бир адамдын ичинде энергия бар. Балдарда бул энергия ото коп жана алар энергиясын кантип колдонууну билишпейт. Ошондуктан бир эле убакта бардык нерсени билуу, уйронуу, ээ болуу ж.б. каалашат. Бирок бул мумкун эмес, мумкун кылууга аракеттенуу да туура эмес. Бир нерсеге канчалык коп конул бура алсак, ошол ишке ошончолук коп энергия жумшай алабыз. Башкача айтканда, ички-сезимибизди канчалык контролдой алсак, ошончолук ар бир нерсеге конул бура алабыз. Ойду бир жерге топтоо- уйронуунун негизи болуп эсептелет.
Ошондуктан жаш балдарга ички-сезимдерин контролдоонуу уйротуу керек. Бул болсо сабыр кылуу аркылуу ишке ашат. Бир буюмду колуна алуудан мурун кутууну, стулда эч нерсе жасабастан отурууну, сураган нерсесин кутуп жаткан учурда ыйлабастан, ачууланбастан сабыр кылуусун уйротуу кажет. Бир оюнчукту ойноп жатканда колундагы оюнчукту жакшылап изилдеп чыгышы учун башка оюнчук бербоо керек. Бул ото маанилуу. Бул жерде чон адамдарга жоопкерчилик жуктолот. Балдар оюн учурунда коп нерсе уйронушот. Ата-энеси да бала болуп алар менен кошо оюнчуктарды ойношу керек. Балдар кобунчо оюнчуктарды асманга ыргытып, жерге уруп ойношот. Кайсы оюнчукту кантип ойноо керектигин чондордон коруп уйронот. Ошондуктан бирге оюн ойноо ото маанилуу, руханий кубаныч тартуулайт жана ошол эле убакта коп жондомдуулук уйротууго шарт тузот.
ГОРШОКО ОТУРУУНУ УЙРОНУУ
Бул маселенин физиологиялык жана психологиялык жактары бар. Ошондуктан баланы коп кыйнабай, этияттык менен ошол эле убакта оз эркине таштап койбостон сабырдуулук менен уйротуу керек. Физиологиялык жактан: биринчиден кундузгу убакта 2 саат жана тушку уйкудан кийими кургак бойдон туруусун кутобуз. Бул болсо булчундарды контролдоонун башталганын корсотот. Булчундарды контролдоо 3-4 жаш тегерегинде толугу менен аяктайт. Балдардын оз каалоосу менен горшоко отурушунун тазалыктан башка дагы себептери бар. Оз алдынча жана кучтуу болуу сезимдери менен байланыштуу. Ошондуктан ар дайым балдарга жолок болуп сабырдуулук менен мамиле кылышыбыз керек.
Психологиялык жактан : жогоруда айтып откондой эле бул жерде да мындан кийин бобок болуудан баш тартып «чоноюну» тандоо абалы турат. Эгер бир бала жашы чоноюп калса дагы памперстен чыгууда кыйынчылык жаратып жатса, анда чон болууну каалабай жаткан болушу мумкун. Мындай учурда биринчи, баланы ,озун оз алдынча адам катары сезе ала турган башка жондомдуулукторун толугу менен онуктурушуно шыктандыруу кажет. Мисалы, бут кийимин озу кийбей жатса, тамагын озу жегиси келбесе, каалоолорун куто албай ыйлап жатса, бул маселелерди жакшылап чечип алуу керек. Бала психологиялык жактан баарынан мурда чындыгында колунан келе турган жондомдуулукторго ээ экенин сезиши керек
Жашоо кээде жогору кээде томон кеткен жол сыяктуу. Кыйынчылыктар дайыма болот, балдарыбызды жашоонун кыйынчылыктарына да даярдашыбыз керек. Ошондуктан оздоруно жана жондомдуулукторуно ишенип чоноюшу ото маанилуу. Алар жакшы менен жаманды бизден уйронгону сыяктуу эле курошууну да бизден уйронот.
Балдарга жондомдуулукторун колдонуу кучун да, колдонуудан коркуу сезимин да биз уйротобуз. Ар бир ата-эне жана тарбиячынын милдети – балдарды физиологиялык, психологиялык жана акыл-эс жактан чын кылып остуруу болуп эсептелет. Ошондуктан, баланын тарбиясы торолбостон 20 жыл мурун баштала турганын унутпашыбыз керек.
http://forum.islamon. ...php?topic=29.0
#56 10 January 2013 - 13:12
2 ЖАШАР БАЛАНЫН ОЗГОЧОЛУКТОРУ
Бала эки жашка толгондон баштап кыймыл-аракеттери да кобойот. Кыймыл жондомдуулуктору кобойгон сайын айлана-чойросундогу буюмдарды кобуроок чачып баштайт. Бул мезгилде балада ойду бир жерге топтоосу кыска болот. Колундагы буюмдарды узак убакыт кармабастан тез эле таштайт.
Оюнчуктарга анча кызыкпайт. Балага уйдогу буюмдар кызыктуу болот. Баарынан да кухнядагы буюмдарга кызыгуусу артат. Чачылып кайрадан топтоло турган, туртулгон, тагыла турган ар кандай тустогу оюнчуктарга конул бурат. Буюмдарды тааныткан тустуу китептерге кызыгат. Озу менен тен курдаштары менен ойной албайт. Кобунчо байкоо жургузот, туурайт. Башкалардын колунан оюнчуктарын тартып алат. Эки жаштагы бала бардык нерсеге кызыгат. Буюмдарды кармап коргусу келет. Каалаганын жасаганга уруксат берилбесе капа болуп калат. Буга каяша жообун ыйлоо, тебинуу турундо корсотот. Озумчул болот. Дуйнодо болуп жаткан бардык нерсе мен учун гана болуп жатат деп ойлойт. Ошондуктан каалаганын жасоо учун айтканынан кайтпай туруп алат. мындай учурда ожорлонбостон, баланын ойун башка жакка бурууга аракеттенуу менен проблеманы чечууго болот. Ожорлонуу жана жазаландыруу менен аракет кылуу бала менен болгон мамилени бузат.Бала терс журум-турумда болгондугу учун окуялар андан бетер чаташып кетет. терс журум-турум аркылуу каалаганын аткартканга аракет кылат. Ошентип балада ожордук мунозу калыптанат. Ошондуктан, орток жол табууга аракеттенуу –проблемаларды чечууго жардам берет. Уйдо белгиленген чектин ичинде каалаганын жасоого уруксат беруу керек. http://forum. islamon....php?topic=23.0
Бала эки жашка толгондон баштап кыймыл-аракеттери да кобойот. Кыймыл жондомдуулуктору кобойгон сайын айлана-чойросундогу буюмдарды кобуроок чачып баштайт. Бул мезгилде балада ойду бир жерге топтоосу кыска болот. Колундагы буюмдарды узак убакыт кармабастан тез эле таштайт.
Оюнчуктарга анча кызыкпайт. Балага уйдогу буюмдар кызыктуу болот. Баарынан да кухнядагы буюмдарга кызыгуусу артат. Чачылып кайрадан топтоло турган, туртулгон, тагыла турган ар кандай тустогу оюнчуктарга конул бурат. Буюмдарды тааныткан тустуу китептерге кызыгат. Озу менен тен курдаштары менен ойной албайт. Кобунчо байкоо жургузот, туурайт. Башкалардын колунан оюнчуктарын тартып алат. Эки жаштагы бала бардык нерсеге кызыгат. Буюмдарды кармап коргусу келет. Каалаганын жасаганга уруксат берилбесе капа болуп калат. Буга каяша жообун ыйлоо, тебинуу турундо корсотот. Озумчул болот. Дуйнодо болуп жаткан бардык нерсе мен учун гана болуп жатат деп ойлойт. Ошондуктан каалаганын жасоо учун айтканынан кайтпай туруп алат. мындай учурда ожорлонбостон, баланын ойун башка жакка бурууга аракеттенуу менен проблеманы чечууго болот. Ожорлонуу жана жазаландыруу менен аракет кылуу бала менен болгон мамилени бузат.Бала терс журум-турумда болгондугу учун окуялар андан бетер чаташып кетет. терс журум-турум аркылуу каалаганын аткартканга аракет кылат. Ошентип балада ожордук мунозу калыптанат. Ошондуктан, орток жол табууга аракеттенуу –проблемаларды чечууго жардам берет. Уйдо белгиленген чектин ичинде каалаганын жасоого уруксат беруу керек. http://forum. islamon....php?topic=23.0
#57 10 January 2013 - 14:00
ИЧКИ-СЕЗИМДЕРИН КОНТРОЛДООНУУ УЙРОНУУ
Ар бир адамдын ичинде энергия бар. Балдарда бул энергия ото коп жана алар энергиясын кантип колдонууну билишпейт. Ошондуктан бир эле убакта бардык нерсени билуу, уйронуу, ээ болуу ж.б. каалашат. Бирок бул мумкун эмес, мумкун кылууга аракеттенуу да туура эмес. Бир нерсеге канчалык коп конул бура алсак, ошол ишке ошончолук коп энергия жумшай алабыз. Башкача айтканда, ички-сезимибизди канчалык контролдой алсак, ошончолук ар бир нерсеге конул бура алабыз. Ойду бир жерге топтоо- уйронуунун негизи болуп эсептелет.
Ошондуктан жаш балдарга ички-сезимдерин контролдоонуу уйротуу керек. Бул болсо сабыр кылуу аркылуу ишке ашат. Бир буюмду колуна алуудан мурун кутууну, стулда эч нерсе жасабастан отурууну, сураган нерсесин кутуп жаткан учурда ыйлабастан, ачууланбастан сабыр кылуусун уйротуу кажет. Бир оюнчукту ойноп жатканда колундагы оюнчукту жакшылап изилдеп чыгышы учун башка оюнчук бербоо керек. Бул ото маанилуу. Бул жерде чон адамдарга жоопкерчилик жуктолот. Балдар оюн учурунда коп нерсе уйронушот. Ата-энеси да бала болуп алар менен кошо оюнчуктарды ойношу керек. Балдар кобунчо оюнчуктарды асманга ыргытып, жерге уруп ойношот. Кайсы оюнчукту кантип ойноо керектигин чондордон коруп уйронот. Ошондуктан бирге оюн ойноо ото маанилуу, руханий кубаныч тартуулайт жана ошол эле убакта коп жондомдуулук уйротууго шарт тузот.
ГОРШОКО ОТУРУУНУ УЙРОНУУ
Бул маселенин физиологиялык жана психологиялык жактары бар. Ошондуктан баланы коп кыйнабай, этияттык менен ошол эле убакта оз эркине таштап койбостон сабырдуулук менен уйротуу керек. Физиологиялык жактан: биринчиден кундузгу убакта 2 саат жана тушку уйкудан кийими кургак бойдон туруусун кутобуз. Бул болсо булчундарды контролдоонун башталганын корсотот. Булчундарды контролдоо 3-4 жаш тегерегинде толугу менен аяктайт. Балдардын оз каалоосу менен горшоко отурушунун тазалыктан башка дагы себептери бар. Оз алдынча жана кучтуу болуу сезимдери менен байланыштуу. Ошондуктан ар дайым балдарга жолок болуп сабырдуулук менен мамиле кылышыбыз керек.
Психологиялык жактан : жогоруда айтып откондой эле бул жерде да мындан кийин бобок болуудан баш тартып «чоноюну» тандоо абалы турат. Эгер бир бала жашы чоноюп калса дагы памперстен чыгууда кыйынчылык жаратып жатса, анда чон болууну каалабай жаткан болушу мумкун. Мындай учурда биринчи, баланы ,озун оз алдынча адам катары сезе ала турган башка жондомдуулукторун толугу менен онуктурушуно шыктандыруу кажет. Мисалы, бут кийимин озу кийбей жатса, тамагын озу жегиси келбесе, каалоолорун куто албай ыйлап жатса, бул маселелерди жакшылап чечип алуу керек. Бала психологиялык жактан баарынан мурда чындыгында колунан келе турган жондомдуулукторго ээ экенин сезиши керек
Жашоо кээде жогору кээде томон кеткен жол сыяктуу. Кыйынчылыктар дайыма болот, балдарыбызды жашоонун кыйынчылыктарына да даярдашыбыз керек. Ошондуктан оздоруно жана жондомдуулукторуно ишенип чоноюшу ото маанилуу. Алар жакшы менен жаманды бизден уйронгону сыяктуу эле курошууну да бизден уйронот.
Балдарга жондомдуулукторун колдонуу кучун да, колдонуудан коркуу сезимин да биз уйротобуз. Ар бир ата-эне жана тарбиячынын милдети – балдарды физиологиялык, психологиялык жана акыл-эс жактан чын кылып остуруу болуп эсептелет. Ошондуктан, баланын тарбиясы торолбостон 20 жыл мурун баштала турганын унутпашыбыз керек.
http://forum.islamon. ...php?topic=29.0
Ар бир адамдын ичинде энергия бар. Балдарда бул энергия ото коп жана алар энергиясын кантип колдонууну билишпейт. Ошондуктан бир эле убакта бардык нерсени билуу, уйронуу, ээ болуу ж.б. каалашат. Бирок бул мумкун эмес, мумкун кылууга аракеттенуу да туура эмес. Бир нерсеге канчалык коп конул бура алсак, ошол ишке ошончолук коп энергия жумшай алабыз. Башкача айтканда, ички-сезимибизди канчалык контролдой алсак, ошончолук ар бир нерсеге конул бура алабыз. Ойду бир жерге топтоо- уйронуунун негизи болуп эсептелет.
Ошондуктан жаш балдарга ички-сезимдерин контролдоонуу уйротуу керек. Бул болсо сабыр кылуу аркылуу ишке ашат. Бир буюмду колуна алуудан мурун кутууну, стулда эч нерсе жасабастан отурууну, сураган нерсесин кутуп жаткан учурда ыйлабастан, ачууланбастан сабыр кылуусун уйротуу кажет. Бир оюнчукту ойноп жатканда колундагы оюнчукту жакшылап изилдеп чыгышы учун башка оюнчук бербоо керек. Бул ото маанилуу. Бул жерде чон адамдарга жоопкерчилик жуктолот. Балдар оюн учурунда коп нерсе уйронушот. Ата-энеси да бала болуп алар менен кошо оюнчуктарды ойношу керек. Балдар кобунчо оюнчуктарды асманга ыргытып, жерге уруп ойношот. Кайсы оюнчукту кантип ойноо керектигин чондордон коруп уйронот. Ошондуктан бирге оюн ойноо ото маанилуу, руханий кубаныч тартуулайт жана ошол эле убакта коп жондомдуулук уйротууго шарт тузот.
ГОРШОКО ОТУРУУНУ УЙРОНУУ
Бул маселенин физиологиялык жана психологиялык жактары бар. Ошондуктан баланы коп кыйнабай, этияттык менен ошол эле убакта оз эркине таштап койбостон сабырдуулук менен уйротуу керек. Физиологиялык жактан: биринчиден кундузгу убакта 2 саат жана тушку уйкудан кийими кургак бойдон туруусун кутобуз. Бул болсо булчундарды контролдоонун башталганын корсотот. Булчундарды контролдоо 3-4 жаш тегерегинде толугу менен аяктайт. Балдардын оз каалоосу менен горшоко отурушунун тазалыктан башка дагы себептери бар. Оз алдынча жана кучтуу болуу сезимдери менен байланыштуу. Ошондуктан ар дайым балдарга жолок болуп сабырдуулук менен мамиле кылышыбыз керек.
Психологиялык жактан : жогоруда айтып откондой эле бул жерде да мындан кийин бобок болуудан баш тартып «чоноюну» тандоо абалы турат. Эгер бир бала жашы чоноюп калса дагы памперстен чыгууда кыйынчылык жаратып жатса, анда чон болууну каалабай жаткан болушу мумкун. Мындай учурда биринчи, баланы ,озун оз алдынча адам катары сезе ала турган башка жондомдуулукторун толугу менен онуктурушуно шыктандыруу кажет. Мисалы, бут кийимин озу кийбей жатса, тамагын озу жегиси келбесе, каалоолорун куто албай ыйлап жатса, бул маселелерди жакшылап чечип алуу керек. Бала психологиялык жактан баарынан мурда чындыгында колунан келе турган жондомдуулукторго ээ экенин сезиши керек
Жашоо кээде жогору кээде томон кеткен жол сыяктуу. Кыйынчылыктар дайыма болот, балдарыбызды жашоонун кыйынчылыктарына да даярдашыбыз керек. Ошондуктан оздоруно жана жондомдуулукторуно ишенип чоноюшу ото маанилуу. Алар жакшы менен жаманды бизден уйронгону сыяктуу эле курошууну да бизден уйронот.
Балдарга жондомдуулукторун колдонуу кучун да, колдонуудан коркуу сезимин да биз уйротобуз. Ар бир ата-эне жана тарбиячынын милдети – балдарды физиологиялык, психологиялык жана акыл-эс жактан чын кылып остуруу болуп эсептелет. Ошондуктан, баланын тарбиясы торолбостон 20 жыл мурун баштала турганын унутпашыбыз керек.
http://forum.islamon. ...php?topic=29.0
Пайдалуу кенештер экен.
Падыша бол, кайырчы бол баарыбир,
Олум учун бирдей сенин катарын.
Олум учун бирдей сенин катарын.
#58 10 January 2013 - 14:16
Эжемдин 3 жарым жаштагы баласы бенден деген мультикти жакшы коруп, дайым дисктерин алдырып же болбосо теледен калтырбай корот. Бул мультикти мен коргон эмесмин ошондуктан кызыгып эмне жонундо деп сурасам ал айтат, бенден кучтуу баарын олтурот дейт. Акыркы кундору жалан эле тигини олтуром муну олтуром деп калган, корсо баардык нерсе баланын коргон билгенинен башталат экен.
Ушул мультик жонундо да бир аз маалымат бере кетиниздерчи.
Ушул мультик жонундо да бир аз маалымат бере кетиниздерчи.
Падыша бол, кайырчы бол баарыбир,
Олум учун бирдей сенин катарын.
Олум учун бирдей сенин катарын.
#59 10 January 2013 - 14:50
Келечекте чон пайдасы тийчу пайдалуу кенештер экен,чон рахмат сизге! Дагы маалыматтарды кутуп калабыз сизден,ийгилик.
..
Эл бар бекен Көк-Жардай,
жигиттери Көк жалдай?!
Күлүп койсо кыздары,
электр шамы жангандай...
)))
#60 10 January 2013 - 18:42
Daud,
Абдан сонун кенештерди жазыптырсыз. Баардык ата-энеге пайдасы тие турган.
Абдан сонун кенештерди жазыптырсыз. Баардык ата-энеге пайдасы тие турган.

Супер-Инфо
super.kg
видео














