Апа!.. Апам менин…
Шымыма сийип алганым үчүн сенден кечирим сурайын деп жетишпей калдым. Кечирип койчу мени! Экинчи антпейм.
Эмнегедир буга чейин эч нерсе айта алчу эмес элем. Кантип сүйлөө керектигин билбей кыйнала берчүмүн. Оңой эле экенин азыр сезип жатам. Кызык… Эмнегедир ушу тапта кызык нерселерге көп тушугуп жаткандаймын.
Ал жөнүндө анан айтып берейинчи.
Апа, сен күлгөндөчү… күлгөндөчү ээ… ушундай сулуу болчусуң. Мен сени аябай жакшы көрөм, сени кучактап, өөп, жытыңды искегим келет. Бирок сени таппай, каякта экенимди түшүнө албай жатам. Чакырсам эмнеге келбей жатасың?
Сенин кайгыга чөккөнүңдү көрүп жүрөгүм ооруп кетчү. Ыйласаң, кыйналып жатканыңды сезчүмүн. Баары жакшы болорун, мен дайыма сенин жаныңда болорумду айткым келчү, бирок эмнегедир анте алчу эмесмин. Анын ордуна көзүмө жаш айланып, сүйлөйүн десем ыйга айланып кетет… кетчү…
Сенин жаныңда болгон үч жыл ичинде мен көп нерсе үйрөндүм. Тай-тай басып, телефонуңдан мультфильм көрүп… Бирок бир жолу телефонуңдун бирдигин түгөтүп салганым үчүн жазалагансың.
"Бирдик"
деген эмне экенин түшүнгөн деле жокмун.
Шоколаддуу жумуртка сатып бергениң эсимде. Ушунчалык таттуу экен, дагы жегим келди, бирок сенин акчаң жок эле. Ушул акчанын азабы ай! Эмнеге керек экенин түшүнбөгөн боюнча калдым. Бир жолу сенин капчыгыңан таап алгам, бирок Сумкаңды айрып алып анда да таяк жегем. Сен үчүн ал ушунчалык маанилүү экенин билсем… Кечирип койчу!
Автобус же маршрутка менен кетип баратканда жолду караганды жакшы көрөр элем. Бактар менен үйлөрдүн "тызылдап чуркап кетип баратканы"
жакчу. Сен мени кучактап, бетимен өпчүсүң. Ошол ирмемде аябай бактылуу болор элем…
Экөөбүз акыркы ирет көрүшкөндө мен шымыма сийип алдым. Бул шымды кимдир бирөө алып келсе керек эле, туугандарбы же сенин досторуңбу,
айтор, бир жактан келген. Калган оокат-кечебиз мурунку үйдө калбады беле. Ошол жактан кетип калганыбыз аябай жакшы болду, жаман нерселер көп болчу эле. Түнкүсүн эркектер келчү, алар сени азапка салып кетээр эле,алар кеткен сон сен бир башкача жыттанып,квартирабыз тутунго толуп,дем ала албай кыйналып ыйлачумун. Сенин жиниң келип, кайра эле урчусуң. Анан эле акыркы калган шымымды булгап койбодумбу… Бир урдуң, катуу. Чыдабай ыйлап жибердим. Кайра чаптың, анан дагы… дагы… Бир маалда айлана капкараңгы болуп калды…
Каяктагы бир аялдар мага операция жасоо керектигин айтып жатышты. Көтөрүп жүрүштү, мен баары жакшы эле деп айта албай койдум. Эмнеге эми гана сүйлөп жатканымды түшүнбөйм?!
Азыр менин жанымда балдар көп, баары апаларын сагынып жүрүшөт. Бир баланы апасы үйгө камап, тамак бербей койчу экен. Бирок ал өзү күнөөлүү экен, апасынын ичине ысык чайды төгүп алыптыр… Дагы бир кызды атасы урчу экен. Ата деген ким экенин билбейм, бирок ал ошентип айтты. Темир менен урса, кан агыптыр. Жакшы кыз экен, мага аябай жакты. "Жек көрүү" деген эмне экенин түшүнбөй жатам. Бул жердеги балдар мурун ата-энелерин жек көргөнүн айтышып, менден да апаңды жек көрөсүңбү деп сурашат. Мен аларга эмне деп жооп береримди билбей койдум.
Бул жакта баары жакшы экен, апа. Канча кааласаң мультик көрөсүң. Бирок мен сени аябай сагынып жатам. Мени качан алып кетесиң? Сени ушунчалык жакшы көрөрүмдү, баары жакшы болорун айткым келет. Мен эми сүйлөй алам апа.
Мени депкир менен сабап олтургон апама кат! Периште сымал наристенин ыйы.
#2 14 February 2018 - 17:19
Апа!.. Апам менин…
Шымыма сийип алганым үчүн сенден кечирим сурайын деп жетишпей калдым. Кечирип койчу мени! Экинчи антпейм.
Эмнегедир буга чейин эч нерсе айта алчу эмес элем. Кантип сүйлөө керектигин билбей кыйнала берчүмүн. Оңой эле экенин азыр сезип жатам. Кызык… Эмнегедир ушу тапта кызык нерселерге көп тушугуп жаткандаймын. Ал жөнүндө анан айтып берейинчи.
Апа, сен күлгөндөчү… күлгөндөчү ээ… ушундай сулуу болчусуң. Мен сени аябай жакшы көрөм, сени кучактап, өөп, жытыңды искегим келет. Бирок сени таппай, каякта экенимди түшүнө албай жатам. Чакырсам эмнеге келбей жатасың?
Сенин кайгыга чөккөнүңдү көрүп жүрөгүм ооруп кетчү. Ыйласаң, кыйналып жатканыңды сезчүмүн. Баары жакшы болорун, мен дайыма сенин жаныңда болорумду айткым келчү, бирок эмнегедир анте алчу эмесмин. Анын ордуна көзүмө жаш айланып, сүйлөйүн десем ыйга айланып кетет… кетчү…
Сенин жаныңда болгон үч жыл ичинде мен көп нерсе үйрөндүм. Тай-тай басып, телефонуңдан мультфильм көрүп… Бирок бир жолу телефонуңдун бирдигин түгөтүп салганым үчүн жазалагансың. "Бирдик" деген эмне экенин түшүнгөн деле жокмун.
Шоколаддуу жумуртка сатып бергениң эсимде. Ушунчалык таттуу экен, дагы жегим келди, бирок сенин акчаң жок эле. Ушул акчанын азабы ай! Эмнеге керек экенин түшүнбөгөн боюнча калдым. Бир жолу сенин капчыгыңан таап алгам, бирок Сумкаңды айрып алып анда да таяк жегем. Сен үчүн ал ушунчалык маанилүү экенин билсем… Кечирип койчу!
Автобус же маршрутка менен кетип баратканда жолду караганды жакшы көрөр элем. Бактар менен үйлөрдүн "тызылдап чуркап кетип баратканы" жакчу. Сен мени кучактап, бетимен өпчүсүң. Ошол ирмемде аябай бактылуу болор элем…
Экөөбүз акыркы ирет көрүшкөндө мен шымыма сийип алдым. Бул шымды кимдир бирөө алып келсе керек эле, туугандарбы же сенин досторуңбу, айтор, бир жактан келген. Калган оокат-кечебиз мурунку үйдө калбады беле. Ошол жактан кетип калганыбыз аябай жакшы болду, жаман нерселер көп болчу эле. Түнкүсүн эркектер келчү, алар сени азапка салып кетээр эле,алар кеткен сон сен бир башкача жыттанып,квартирабыз тутунго толуп,дем ала албай кыйналып ыйлачумун. Сенин жиниң келип, кайра эле урчусуң. Анан эле акыркы калган шымымды булгап койбодумбу… Бир урдуң, катуу. Чыдабай ыйлап жибердим. Кайра чаптың, анан дагы… дагы… Бир маалда айлана капкараңгы болуп калды…
Каяктагы бир аялдар мага операция жасоо керектигин айтып жатышты. Көтөрүп жүрүштү, мен баары жакшы эле деп айта албай койдум. Эмнеге эми гана сүйлөп жатканымды түшүнбөйм?!
Азыр менин жанымда балдар көп, баары апаларын сагынып жүрүшөт. Бир баланы апасы үйгө камап, тамак бербей койчу экен. Бирок ал өзү күнөөлүү экен, апасынын ичине ысык чайды төгүп алыптыр… Дагы бир кызды атасы урчу экен. Ата деген ким экенин билбейм, бирок ал ошентип айтты. Темир менен урса, кан агыптыр. Жакшы кыз экен, мага аябай жакты. "Жек көрүү" деген эмне экенин түшүнбөй жатам. Бул жердеги балдар мурун ата-энелерин жек көргөнүн айтышып, менден да апаңды жек көрөсүңбү деп сурашат. Мен аларга эмне деп жооп береримди билбей койдум.
Бул жакта баары жакшы экен, апа. Канча кааласаң мультик көрөсүң. Бирок мен сени аябай сагынып жатам. Мени качан алып кетесиң? Сени ушунчалык жакшы көрөрүмдү, баары жакшы болорун айткым келет. Мен эми сүйлөй алам апа.
Шымыма сийип алганым үчүн сенден кечирим сурайын деп жетишпей калдым. Кечирип койчу мени! Экинчи антпейм.
Эмнегедир буга чейин эч нерсе айта алчу эмес элем. Кантип сүйлөө керектигин билбей кыйнала берчүмүн. Оңой эле экенин азыр сезип жатам. Кызык… Эмнегедир ушу тапта кызык нерселерге көп тушугуп жаткандаймын. Ал жөнүндө анан айтып берейинчи.
Апа, сен күлгөндөчү… күлгөндөчү ээ… ушундай сулуу болчусуң. Мен сени аябай жакшы көрөм, сени кучактап, өөп, жытыңды искегим келет. Бирок сени таппай, каякта экенимди түшүнө албай жатам. Чакырсам эмнеге келбей жатасың?
Сенин кайгыга чөккөнүңдү көрүп жүрөгүм ооруп кетчү. Ыйласаң, кыйналып жатканыңды сезчүмүн. Баары жакшы болорун, мен дайыма сенин жаныңда болорумду айткым келчү, бирок эмнегедир анте алчу эмесмин. Анын ордуна көзүмө жаш айланып, сүйлөйүн десем ыйга айланып кетет… кетчү…
Сенин жаныңда болгон үч жыл ичинде мен көп нерсе үйрөндүм. Тай-тай басып, телефонуңдан мультфильм көрүп… Бирок бир жолу телефонуңдун бирдигин түгөтүп салганым үчүн жазалагансың. "Бирдик" деген эмне экенин түшүнгөн деле жокмун.
Шоколаддуу жумуртка сатып бергениң эсимде. Ушунчалык таттуу экен, дагы жегим келди, бирок сенин акчаң жок эле. Ушул акчанын азабы ай! Эмнеге керек экенин түшүнбөгөн боюнча калдым. Бир жолу сенин капчыгыңан таап алгам, бирок Сумкаңды айрып алып анда да таяк жегем. Сен үчүн ал ушунчалык маанилүү экенин билсем… Кечирип койчу!
Автобус же маршрутка менен кетип баратканда жолду караганды жакшы көрөр элем. Бактар менен үйлөрдүн "тызылдап чуркап кетип баратканы" жакчу. Сен мени кучактап, бетимен өпчүсүң. Ошол ирмемде аябай бактылуу болор элем…
Экөөбүз акыркы ирет көрүшкөндө мен шымыма сийип алдым. Бул шымды кимдир бирөө алып келсе керек эле, туугандарбы же сенин досторуңбу, айтор, бир жактан келген. Калган оокат-кечебиз мурунку үйдө калбады беле. Ошол жактан кетип калганыбыз аябай жакшы болду, жаман нерселер көп болчу эле. Түнкүсүн эркектер келчү, алар сени азапка салып кетээр эле,алар кеткен сон сен бир башкача жыттанып,квартирабыз тутунго толуп,дем ала албай кыйналып ыйлачумун. Сенин жиниң келип, кайра эле урчусуң. Анан эле акыркы калган шымымды булгап койбодумбу… Бир урдуң, катуу. Чыдабай ыйлап жибердим. Кайра чаптың, анан дагы… дагы… Бир маалда айлана капкараңгы болуп калды…
Каяктагы бир аялдар мага операция жасоо керектигин айтып жатышты. Көтөрүп жүрүштү, мен баары жакшы эле деп айта албай койдум. Эмнеге эми гана сүйлөп жатканымды түшүнбөйм?!
Азыр менин жанымда балдар көп, баары апаларын сагынып жүрүшөт. Бир баланы апасы үйгө камап, тамак бербей койчу экен. Бирок ал өзү күнөөлүү экен, апасынын ичине ысык чайды төгүп алыптыр… Дагы бир кызды атасы урчу экен. Ата деген ким экенин билбейм, бирок ал ошентип айтты. Темир менен урса, кан агыптыр. Жакшы кыз экен, мага аябай жакты. "Жек көрүү" деген эмне экенин түшүнбөй жатам. Бул жердеги балдар мурун ата-энелерин жек көргөнүн айтышып, менден да апаңды жек көрөсүңбү деп сурашат. Мен аларга эмне деп жооп береримди билбей койдум.
Бул жакта баары жакшы экен, апа. Канча кааласаң мультик көрөсүң. Бирок мен сени аябай сагынып жатам. Мени качан алып кетесиң? Сени ушунчалык жакшы көрөрүмдү, баары жакшы болорун айткым келет. Мен эми сүйлөй алам апа.
#4 14 February 2018 - 18:36
ИИИЙ ЖУРОГУМ ООРУП КЕТТИГО.
УШУЛ ЖАШ БАЛДАРДЫ КЫЙНАБАЙ ЭЛЕ КОЙСОЧУ
УШУЛ ЖАШ БАЛДАРДЫ КЫЙНАБАЙ ЭЛЕ КОЙСОЧУ
Жондоолор
#5 14 February 2018 - 19:51
Апа!.. Апам менин…
Шымыма сийип алганым үчүн сенден кечирим сурайын деп жетишпей калдым. Кечирип койчу мени! Экинчи антпейм.
Эмнегедир буга чейин эч нерсе айта алчу эмес элем. Кантип сүйлөө керектигин билбей кыйнала берчүмүн. Оңой эле экенин азыр сезип жатам. Кызык… Эмнегедир ушу тапта кызык нерселерге көп тушугуп жаткандаймын. Ал жөнүндө анан айтып берейинчи.
Апа, сен күлгөндөчү… күлгөндөчү ээ… ушундай сулуу болчусуң. Мен сени аябай жакшы көрөм, сени кучактап, өөп, жытыңды искегим келет. Бирок сени таппай, каякта экенимди түшүнө албай жатам. Чакырсам эмнеге келбей жатасың?
Сенин кайгыга чөккөнүңдү көрүп жүрөгүм ооруп кетчү. Ыйласаң, кыйналып жатканыңды сезчүмүн. Баары жакшы болорун, мен дайыма сенин жаныңда болорумду айткым келчү, бирок эмнегедир анте алчу эмесмин. Анын ордуна көзүмө жаш айланып, сүйлөйүн десем ыйга айланып кетет… кетчү…
Сенин жаныңда болгон үч жыл ичинде мен көп нерсе үйрөндүм. Тай-тай басып, телефонуңдан мультфильм көрүп… Бирок бир жолу телефонуңдун бирдигин түгөтүп салганым үчүн жазалагансың. "Бирдик" деген эмне экенин түшүнгөн деле жокмун.
Шоколаддуу жумуртка сатып бергениң эсимде. Ушунчалык таттуу экен, дагы жегим келди, бирок сенин акчаң жок эле. Ушул акчанын азабы ай! Эмнеге керек экенин түшүнбөгөн боюнча калдым. Бир жолу сенин капчыгыңан таап алгам, бирок Сумкаңды айрып алып анда да таяк жегем. Сен үчүн ал ушунчалык маанилүү экенин билсем… Кечирип койчу!
Автобус же маршрутка менен кетип баратканда жолду караганды жакшы көрөр элем. Бактар менен үйлөрдүн "тызылдап чуркап кетип баратканы" жакчу. Сен мени кучактап, бетимен өпчүсүң. Ошол ирмемде аябай бактылуу болор элем…
Экөөбүз акыркы ирет көрүшкөндө мен шымыма сийип алдым. Бул шымды кимдир бирөө алып келсе керек эле, туугандарбы же сенин досторуңбу, айтор, бир жактан келген. Калган оокат-кечебиз мурунку үйдө калбады беле. Ошол жактан кетип калганыбыз аябай жакшы болду, жаман нерселер көп болчу эле. Түнкүсүн эркектер келчү, алар сени азапка салып кетээр эле,алар кеткен сон сен бир башкача жыттанып,квартирабыз тутунго толуп,дем ала албай кыйналып ыйлачумун. Сенин жиниң келип, кайра эле урчусуң. Анан эле акыркы калган шымымды булгап койбодумбу… Бир урдуң, катуу. Чыдабай ыйлап жибердим. Кайра чаптың, анан дагы… дагы… Бир маалда айлана капкараңгы болуп калды…
Каяктагы бир аялдар мага операция жасоо керектигин айтып жатышты. Көтөрүп жүрүштү, мен баары жакшы эле деп айта албай койдум. Эмнеге эми гана сүйлөп жатканымды түшүнбөйм?!
Азыр менин жанымда балдар көп, баары апаларын сагынып жүрүшөт. Бир баланы апасы үйгө камап, тамак бербей койчу экен. Бирок ал өзү күнөөлүү экен, апасынын ичине ысык чайды төгүп алыптыр… Дагы бир кызды атасы урчу экен. Ата деген ким экенин билбейм, бирок ал ошентип айтты. Темир менен урса, кан агыптыр. Жакшы кыз экен, мага аябай жакты. "Жек көрүү" деген эмне экенин түшүнбөй жатам. Бул жердеги балдар мурун ата-энелерин жек көргөнүн айтышып, менден да апаңды жек көрөсүңбү деп сурашат. Мен аларга эмне деп жооп береримди билбей койдум.
Бул жакта баары жакшы экен, апа. Канча кааласаң мультик көрөсүң. Бирок мен сени аябай сагынып жатам. Мени качан алып кетесиң? Сени ушунчалык жакшы көрөрүмдү, баары жакшы болорун айткым келет. Мен эми сүйлөй алам апа.
Шымыма сийип алганым үчүн сенден кечирим сурайын деп жетишпей калдым. Кечирип койчу мени! Экинчи антпейм.
Эмнегедир буга чейин эч нерсе айта алчу эмес элем. Кантип сүйлөө керектигин билбей кыйнала берчүмүн. Оңой эле экенин азыр сезип жатам. Кызык… Эмнегедир ушу тапта кызык нерселерге көп тушугуп жаткандаймын. Ал жөнүндө анан айтып берейинчи.
Апа, сен күлгөндөчү… күлгөндөчү ээ… ушундай сулуу болчусуң. Мен сени аябай жакшы көрөм, сени кучактап, өөп, жытыңды искегим келет. Бирок сени таппай, каякта экенимди түшүнө албай жатам. Чакырсам эмнеге келбей жатасың?
Сенин кайгыга чөккөнүңдү көрүп жүрөгүм ооруп кетчү. Ыйласаң, кыйналып жатканыңды сезчүмүн. Баары жакшы болорун, мен дайыма сенин жаныңда болорумду айткым келчү, бирок эмнегедир анте алчу эмесмин. Анын ордуна көзүмө жаш айланып, сүйлөйүн десем ыйга айланып кетет… кетчү…
Сенин жаныңда болгон үч жыл ичинде мен көп нерсе үйрөндүм. Тай-тай басып, телефонуңдан мультфильм көрүп… Бирок бир жолу телефонуңдун бирдигин түгөтүп салганым үчүн жазалагансың. "Бирдик" деген эмне экенин түшүнгөн деле жокмун.
Шоколаддуу жумуртка сатып бергениң эсимде. Ушунчалык таттуу экен, дагы жегим келди, бирок сенин акчаң жок эле. Ушул акчанын азабы ай! Эмнеге керек экенин түшүнбөгөн боюнча калдым. Бир жолу сенин капчыгыңан таап алгам, бирок Сумкаңды айрып алып анда да таяк жегем. Сен үчүн ал ушунчалык маанилүү экенин билсем… Кечирип койчу!
Автобус же маршрутка менен кетип баратканда жолду караганды жакшы көрөр элем. Бактар менен үйлөрдүн "тызылдап чуркап кетип баратканы" жакчу. Сен мени кучактап, бетимен өпчүсүң. Ошол ирмемде аябай бактылуу болор элем…
Экөөбүз акыркы ирет көрүшкөндө мен шымыма сийип алдым. Бул шымды кимдир бирөө алып келсе керек эле, туугандарбы же сенин досторуңбу, айтор, бир жактан келген. Калган оокат-кечебиз мурунку үйдө калбады беле. Ошол жактан кетип калганыбыз аябай жакшы болду, жаман нерселер көп болчу эле. Түнкүсүн эркектер келчү, алар сени азапка салып кетээр эле,алар кеткен сон сен бир башкача жыттанып,квартирабыз тутунго толуп,дем ала албай кыйналып ыйлачумун. Сенин жиниң келип, кайра эле урчусуң. Анан эле акыркы калган шымымды булгап койбодумбу… Бир урдуң, катуу. Чыдабай ыйлап жибердим. Кайра чаптың, анан дагы… дагы… Бир маалда айлана капкараңгы болуп калды…
Каяктагы бир аялдар мага операция жасоо керектигин айтып жатышты. Көтөрүп жүрүштү, мен баары жакшы эле деп айта албай койдум. Эмнеге эми гана сүйлөп жатканымды түшүнбөйм?!
Азыр менин жанымда балдар көп, баары апаларын сагынып жүрүшөт. Бир баланы апасы үйгө камап, тамак бербей койчу экен. Бирок ал өзү күнөөлүү экен, апасынын ичине ысык чайды төгүп алыптыр… Дагы бир кызды атасы урчу экен. Ата деген ким экенин билбейм, бирок ал ошентип айтты. Темир менен урса, кан агыптыр. Жакшы кыз экен, мага аябай жакты. "Жек көрүү" деген эмне экенин түшүнбөй жатам. Бул жердеги балдар мурун ата-энелерин жек көргөнүн айтышып, менден да апаңды жек көрөсүңбү деп сурашат. Мен аларга эмне деп жооп береримди билбей койдум.
Бул жакта баары жакшы экен, апа. Канча кааласаң мультик көрөсүң. Бирок мен сени аябай сагынып жатам. Мени качан алып кетесиң? Сени ушунчалык жакшы көрөрүмдү, баары жакшы болорун айткым келет. Мен эми сүйлөй алам апа.
#6 14 February 2018 - 20:23
Мына бугун менин туулган кунум белгиленди 2 жашка толдум. Баары мени бетимден суйуп куттуктап жатышты.... Ооба азыр мен озумду бактылуу сезип жаткан учурум... Алдыда эмне болоорунан капарым жок... Торолгондон апам мени жалгыз багып жатты,жакшы эле карап жаткан. Тайата тайэнемдин колунда журдум,алардын жанында кичине болсо да жакшы сезчуумун. Коп убакытка апам шаарда журду. Бир куну келип мени шаарга алып кете турган болду,аябай суйундум апамдын жанында болом деп, бирок ал суйунучум апамдын жанында болом деп эмес,бейиштин торуно барам деп суйунгон окшойм.Шаарда апамдын уйундо журдум.Бир куну капыстан оюнга алаксып,шымымды булгап алдым. Апам мени аябай сабады каттуу нерсе менен эмне экенин ажырата албадым,эсимди жоготуп ооруканага тушуп калыптырмын.
Доктурлар мени алып калышка аябай аракет кылышты коруно. Мен да болгон кучум менен сенин жанында калууга,омур бойу сени коргоп отууго аракет кылдым,7 кун 7 тун омур менен олумдун ортосунда куроштум.... Бирок мени жаратканым бейишке алып кеттии... Апа камсанаба мен сени эч качан унутбайм... кантсе да мага 2 жарым жылдай жарыктыкты корууго себеп болдун.... менден камсанаба бейиште мен тендуу кичинекей бобоктор коп экен....
#7 14 February 2018 - 20:28
Бул кече жакында чарчап калган наристенин элесине... уккандан бери журогум зырылдап,козумо жаш тегеренип журду. Эмнегедир ушундай кылып жазгым келди... форумчулар туура эле кабыл алат деген ойдомун...
#8 14 February 2018 - 20:46
бул кайсы чыгарма...кепкир менен урганбы?? жана темада бироо ачыптыр эле...ошонун уландысыбы?
?
жакшы жазыпсыз эже☆☆
жакшы жазыпсыз эже☆☆
#9 14 February 2018 - 20:45
Ушуну окуган сайын,журогум эзилип ыйладым...анткени менин да 2.6 жашар балам бар,аны урмак тугул каттуу суйлосом,ичим ачышып кетет.Ошол окуядан кийин урушкум деле келбей калды(
#10 14 February 2018 - 20:49
кочодо лолулордун баласына жаман боорум ачыйт да..суукта жука... бутунда эч нерсеси жоок...((
#11 14 February 2018 - 20:54
Боорум ачып кетти, окуган сайын козумо жаш айланып..
Ушундай окуяларды окусам, бир суроо журогумду тынч койбойт. Бул окуя, ошол баласын сабаган эненин тагдырына жазылганбы? Албетте, жок. Адам тагдырына 100 пайыз озу себепчи болот, туурабы?
Кээбирки боодо кырсыкты, жаман-жакшы окуяны " тагдырыга жазылган" ошого ушундай болуп жатат "-дегендерге тан калам.. Адам тагдырына озу себепчи болот.....
Ошол баланы алып калуу да, ошол эненин колунда болчу!
Ушундай окуяларды окусам, бир суроо журогумду тынч койбойт. Бул окуя, ошол баласын сабаган эненин тагдырына жазылганбы? Албетте, жок. Адам тагдырына 100 пайыз озу себепчи болот, туурабы?
Кээбирки боодо кырсыкты, жаман-жакшы окуяны " тагдырыга жазылган" ошого ушундай болуп жатат "-дегендерге тан калам.. Адам тагдырына озу себепчи болот.....
Ошол баланы алып калуу да, ошол эненин колунда болчу!
#12 14 February 2018 - 21:15
Ал балаго бул жалган дуйнонун сыноосунан кутулду. Мен тиги буту кесилген жаш наристеге боорум ачып журок ооруп турат. Анын тагдыры кандай болот эми.
#13 14 February 2018 - 21:28
Ал балаго бул жалган дуйнонун сыноосунан кутулду. Мен тиги буту кесилген жаш наристеге боорум ачып журок ооруп турат. Анын тагдыры кандай болот эми.
Мен да ошону ойлоп, кызыктай болуп журом. 1,5 жаштагы наристе (((

Супер-Инфо
super.kg
видео















