Форумчуларды жалпылап карап отурганда идеалдуулукка умтулгандар,
тагыраагы "отличница"
/"отличник"
синдрому менен ооругандар көп экени байкалат. Кантип бул "дартка"
кабылдыңыз эле ("канча класс бою жалаң бешке окугансыз"
деп окуңуз)? Жашоодо баарын мыкты деген баага татыктуу аткарууга тырыша бересизби? Максималисттиктен тайган учурда эмне кыласыз? Дегеле бул синдромдон тоюп, күрөшүп, жеңишке жете алдыңызбы?
"Отличница" синдрому менен ооругандар үчүн эшик ачык!
#1 08 April 2014 - 12:07
Эбак эле боштук ээлеп, баары күйгөн...
Бир гана Эрк шыбырайт "Алга!",- деп.
Бир гана Эрк шыбырайт "Алга!",- деп.
#2 08 April 2014 - 14:20
Баарын мыкты аткара албасаң да, аткарууга жок дегенде аракет кылуу керек. Чындыгында идеалдуу адам, жашоо жок.
Жөнөкөй эле мисал: мектепте жакшы окуп, "отличник" болуп жүрүп, университетке баргандан соң "ударникке" түшүп калышың мүмкүн, себеби мектептеги окуудан көрө, универдеги окуу алда канча кыйынчылык жаратышы мүмкүн. Ошол сыңары, жашоодо да ар дайым "мыкты" боло албашың мүмкүн, жашоодо биздин алыбыз жеткени да, жетпегени да бар. Бийик шактагы алманы алгың келет, ага аракет кылып секиресиң, бирок канчалык аракет кылып жатып да, жетпешиңе көзүң жеткенден кийин, ал шактагы алманы алуудан түңүлөсүң.
Жашоодо да мына ушундай нерселер болуп турат.
Бирок адам эч качан изденүүдөн токтобошу керек. Өзүң көздөгөн максаттуу жолдун этегине жетпей калдыңбы? Анда башка жолду тандоо керек, мүмкүн сен тандаган жол, сени өзүң күткөндөн да чоң ийгиликтерге жетелеп бараар..
Жөнөкөй эле мисал: мектепте жакшы окуп, "отличник" болуп жүрүп, университетке баргандан соң "ударникке" түшүп калышың мүмкүн, себеби мектептеги окуудан көрө, универдеги окуу алда канча кыйынчылык жаратышы мүмкүн. Ошол сыңары, жашоодо да ар дайым "мыкты" боло албашың мүмкүн, жашоодо биздин алыбыз жеткени да, жетпегени да бар. Бийик шактагы алманы алгың келет, ага аракет кылып секиресиң, бирок канчалык аракет кылып жатып да, жетпешиңе көзүң жеткенден кийин, ал шактагы алманы алуудан түңүлөсүң.
Жашоодо да мына ушундай нерселер болуп турат.
Бирок адам эч качан изденүүдөн токтобошу керек. Өзүң көздөгөн максаттуу жолдун этегине жетпей калдыңбы? Анда башка жолду тандоо керек, мүмкүн сен тандаган жол, сени өзүң күткөндөн да чоң ийгиликтерге жетелеп бараар..
Юрист - одна из древнейших профессий. Где бы он ни работал, его обязанность - свято служить закону!
#3 08 April 2014 - 14:36
Мен мектепте анан универде отличница болчумун ( бирок орусча окугам), бирок антип мен мындай же тигиндей дегенден алысмын. Эч бир адам идеалдуу эмес ! Текеберчилик мага жакпайт ужасс. Ал синдромду бул жактан кээбирлеринен байкагам , коп эле.... туура айтасыз автор.
#5 08 April 2014 - 16:53
Негедир жылмайып алдым 
Бул синдромдун= оорунун кандай жегич экенин билбейсинеер, билбейсинер.
Орустар айтмакчы, 'я не боец'. Бирок апамды жер каратпайын деп жан уроп он бир жыл 'мыкты' гана деген баага окудум, канча сынактарга катыштым, мектебимдин, областымдын, олкомдун намысын коргодум.
Булардын жоопкерчилигин которо албай сындым- акыркы сынакта биринчи эмес, экинчи орунду алдым. Ошондо гана мен ар дайым апам учун жашабасымды, менин болок жан экенимди жана менин аракетимдин, 'боец' болгонумдун эч кимге кереги жок экенин тушундум.
Бул жашоонун озу ырахат экенин билдим.
Азыр конулум каалаган жаатта гана иш алып барып, эч ким, эч нерсе менен курошпой, жай темпте ырахаттануу менен жашап жатам десем калп айтпасам керек.
Озумо койгон талабым дале катуу, бирок мурдагыдай эмес.
Мурдагы темпим менен кеткенимде, балким, коп ийгиликтерге жетишмекмин, бирок бактылуу боло алат белем, кумон.
Бул синдромдун= оорунун кандай жегич экенин билбейсинеер, билбейсинер.
Орустар айтмакчы, 'я не боец'. Бирок апамды жер каратпайын деп жан уроп он бир жыл 'мыкты' гана деген баага окудум, канча сынактарга катыштым, мектебимдин, областымдын, олкомдун намысын коргодум.
Булардын жоопкерчилигин которо албай сындым- акыркы сынакта биринчи эмес, экинчи орунду алдым. Ошондо гана мен ар дайым апам учун жашабасымды, менин болок жан экенимди жана менин аракетимдин, 'боец' болгонумдун эч кимге кереги жок экенин тушундум.
Бул жашоонун озу ырахат экенин билдим.
Азыр конулум каалаган жаатта гана иш алып барып, эч ким, эч нерсе менен курошпой, жай темпте ырахаттануу менен жашап жатам десем калп айтпасам керек.
Озумо койгон талабым дале катуу, бирок мурдагыдай эмес.
Мурдагы темпим менен кеткенимде, балким, коп ийгиликтерге жетишмекмин, бирок бактылуу боло алат белем, кумон.
Кенештерим - кетирген каталарымдын жыйынтыгы.
#6 08 April 2014 - 17:19
Негедир жылмайып алдым 
Бул синдромдун= оорунун кандай жегич экенин билбейсинеер, билбейсинер.
Орустар айтмакчы, 'я не боец'. Бирок апамды жер каратпайын деп жан уроп он бир жыл 'мыкты' гана деген баага окудум, канча сынактарга катыштым, мектебимдин, областымдын, олкомдун намысын коргодум.
Булардын жоопкерчилигин которо албай сындым- акыркы сынакта биринчи эмес, экинчи орунду алдым. Ошондо гана мен ар дайым апам учун жашабасымды, менин болок жан экенимди жана менин аракетимдин, 'боец' болгонумдун эч кимге кереги жок экенин тушундум.
Бул жашоонун озу ырахат экенин билдим.
Азыр конулум каалаган жаатта гана иш алып барып, эч ким, эч нерсе менен курошпой, жай темпте ырахаттануу менен жашап жатам десем калп айтпасам керек.
Озумо койгон талабым дале катуу, бирок мурдагыдай эмес.
Мурдагы темпим менен кеткенимде, балким, коп ийгиликтерге жетишмекмин, бирок бактылуу боло алат белем, кумон.
Бул синдромдун= оорунун кандай жегич экенин билбейсинеер, билбейсинер.
Орустар айтмакчы, 'я не боец'. Бирок апамды жер каратпайын деп жан уроп он бир жыл 'мыкты' гана деген баага окудум, канча сынактарга катыштым, мектебимдин, областымдын, олкомдун намысын коргодум.
Булардын жоопкерчилигин которо албай сындым- акыркы сынакта биринчи эмес, экинчи орунду алдым. Ошондо гана мен ар дайым апам учун жашабасымды, менин болок жан экенимди жана менин аракетимдин, 'боец' болгонумдун эч кимге кереги жок экенин тушундум.
Бул жашоонун озу ырахат экенин билдим.
Азыр конулум каалаган жаатта гана иш алып барып, эч ким, эч нерсе менен курошпой, жай темпте ырахаттануу менен жашап жатам десем калп айтпасам керек.
Озумо койгон талабым дале катуу, бирок мурдагыдай эмес.
Мурдагы темпим менен кеткенимде, балким, коп ийгиликтерге жетишмекмин, бирок бактылуу боло алат белем, кумон.
Мен да точно ушул эжедей болчум... Фактыга карасак 9-класска чейин отличница болдум.. Ал эми окууну 7-класстан эле таштап койдум.....
Отличница болгон жаман оору айтып койойун.....
Salam baaryna
#7 08 April 2014 - 17:40
Буюрса, балдарым мектепке бара баштаганда алардын баалары эмес, эмнеге кызыкканы мен учун приоритет болот деген ойдомун. Мен каалаган ийримдерге катыштырып да кыйнабайм, бирок жондомуно жараша туура багыт тандоого жардамымды аябайм деген ойдомун.
Кенештерим - кетирген каталарымдын жыйынтыгы.
#8 08 April 2014 - 18:08
Жашоомдо жеткен ар бир ийгилигим, чындыгында ата - энем үчүн гана жасалып жатыптыр...
Айжан айым айтмакчы, кудай буюрса балдарымды өз каалоолорун өздөрү ишке ашырып, өз тагдырларын өздөрү гана чечишине мүмкүнчүлүк берем.
Айжан айым айтмакчы, кудай буюрса балдарымды өз каалоолорун өздөрү ишке ашырып, өз тагдырларын өздөрү гана чечишине мүмкүнчүлүк берем.
Адамга адам кымбат болуш керек....
#9 08 April 2014 - 18:29
Ал синдром менен мен деле ооругам, бирок чеги менен)).
В каждой шутке есть доля правды...
#10 08 April 2014 - 18:37
Орто мектепте окуп жургондо 3 сабактан 4 болсо,калганы 5 эле.Гимназияга которуларда аябай чочуладым эле,"гимназия"
деген укмуш угулчу да,окуй аламбы деп озумо-озумо ишене албай,ал жакта окуп калганда "4"торум "3","5"
теримди "4" аралаган.Балким,
буга баштагы ойлор туртку болгон,мумкун,
окуу программасы кучтуулук кылган.Бирок,
жарым жыл,бир жыл отуп-отпой,мен ойлогончулук окуучулардын баары гений эместигин байкадым,а балким,окуу денгээлим ошол убакта оскондур,кыскасы "ударник(ца)"
лардын катарын толуктадым.
Баарынан тан калгандырганы, кээ бир окуучулардын, студенттердин окуу жылындын аягында "5"ти кызарбай сураганы да.Бул жагдайды чыныгы отличниктерден да кобуроок тушуно албайм.Ошо баага жараша окуу денгээли жетеби,аны ойлонушпайт, эч болбоду дегенде абийир деле чыдатмак эмес,же аларга ошентип суранган жагабы,жагалганды жакшы корушобу,жашоодо баа чечпесин тушунобу,билбейм, тушуно албайм.
А озумо келсем мындай кырдаалга келгенде,кол шилтеп гана коем,кайра отконду кайталап,кыйнагым келбейт.Башка бироолор "самовлюбленная" сын деп айткандай,балким, чынында мен озумду аяймын,озумду озум жакшы кором))))Бироо менен атаандашып, эч ким эмес учун ашыкча нерв коротпойм)))
Негизи мен бир нерсеге кызыксам ишке киришем,кызыгы жокпу колумду тийгизбейм. Кызыкканымдан тажаганым бат дегендей)))
Баарынан тан калгандырганы, кээ бир окуучулардын, студенттердин окуу жылындын аягында "5"ти кызарбай сураганы да.Бул жагдайды чыныгы отличниктерден да кобуроок тушуно албайм.Ошо баага жараша окуу денгээли жетеби,аны ойлонушпайт, эч болбоду дегенде абийир деле чыдатмак эмес,же аларга ошентип суранган жагабы,жагалганды жакшы корушобу,жашоодо баа чечпесин тушунобу,билбейм, тушуно албайм.
А озумо келсем мындай кырдаалга келгенде,кол шилтеп гана коем,кайра отконду кайталап,кыйнагым келбейт.Башка бироолор "самовлюбленная" сын деп айткандай,балким, чынында мен озумду аяймын,озумду озум жакшы кором))))Бироо менен атаандашып, эч ким эмес учун ашыкча нерв коротпойм)))
Негизи мен бир нерсеге кызыксам ишке киришем,кызыгы жокпу колумду тийгизбейм. Кызыкканымдан тажаганым бат дегендей)))
Не ждите ЧУДЕС - чудите САМИ!!!
Дети так любят подражать — будьте для них хорошим примером!
Дети так любят подражать — будьте для них хорошим примером!
#11 08 April 2014 - 19:13
'Отличница'
синдромунун чон даражасы перфекционизм да, э?
Кенештерим - кетирген каталарымдын жыйынтыгы.
#12 08 April 2014 - 19:14
'Отличница'
синдромунун чон даражасы перфекционизм да, э?
Андай болсо, мектептеги мыкты баалар бул оорунун кичинекей гана болугу болуп калат го дейм.
Андай болсо, мектептеги мыкты баалар бул оорунун кичинекей гана болугу болуп калат го дейм.
Кенештерим - кетирген каталарымдын жыйынтыгы.
#13 08 April 2014 - 22:27
Мен орубайын десем деле, "отличница"
элем, ата-энем учун же озум атайы умтулган эмесмин, озунон-озу эле 5 ала берчум, жон эле дайыма тапшырманы аткарыш керек деген ой менен окугам. Пайдасы коп тийди, ошол учун муну оору деп айтпайм. ))
Журоктор ыйманга толсун.
#14 08 April 2014 - 22:28
менда дал ушул оору менен ооруйм... Ананда мен "лидерлик"
деген оору мененда оорусам керек.. Анткени каерде болбосун лидер болгум келет... Мисалы: классымда президент. Кийинчерээк бир жерге иштесемда ошол ишканага директор болгонду самасам керек.. А азыр АКИМ болгум келет ж.б)
Аракеттен -адат
адаттан-муноз
муноздон-тагдыр жаралат
адаттан-муноз
муноздон-тагдыр жаралат
#15 08 April 2014 - 23:01
Чынында жакшы эле "отличница"
болгом,болуп келе жатам. Бирок бул нерсени ата-энем учун эмес,озумдун гана келечегим учун экенин билем. Мындай даражама жетуумо албетте,багыт берген мугалимдердин,
эн биринчиси ата-энемдин ролу аябай эле зор. Билимге суусаган адам,эч качан бут нерсени билдим деп айта албаса керек.... Бирок жашоодо татыктуу омур суруу "синдромуна"
,сырларына муктажмын...
#16 08 April 2014 - 23:24
Экичи синдрому мененда, отличник синдрому мененда оорубадым, оорточо баратам негизи жашоодо.
Оттестатта 3 жок ошол жетет мага.

Оттестатта 3 жок ошол жетет мага.
Эркиндикби кун коруу куйуттогу?!
Ач козунду элимдин жигиттери!
Канжыгага башынды байлап бербей
Буркут болуп шаншып от бийиктеги...
(С.Момбеков)
Ач козунду элимдин жигиттери!
Канжыгага башынды байлап бербей
Буркут болуп шаншып от бийиктеги...
(С.Момбеков)
#17 09 April 2014 - 09:43
Мендеда мектепте окуп жүргөндө ушундай синдромдор бар болчу,2-класстан баштап президент болгом,атаман болом деп жашыман спорт менен машыгып дегендей. Бирок колледжде андай болгон эмес менден кыйындар көп эле,бирок азыркы учурда жумушумда биринчи болбосомда,
биринчилерденмин десем жаңылышпайм,
мактангандай болуп калыптырго.
#18 09 April 2014 - 09:44
Эбак эле боштук ээлеп, баары күйгөн...
Бир гана Эрк шыбырайт "Алга!",- деп.
Бир гана Эрк шыбырайт "Алга!",- деп.
#19 09 April 2014 - 09:50
Ар бир адам аракет кылат болуш керек. Адам озуно жуктолгон ишти мыкты аткарса ошол тармакта ал биринчи болот. Ар дайым изденуубуз керек изденуудон ийгилик жаралат.
#20 09 April 2014 - 21:15
Ушул убакка чейин бир да "аким болсом" же "иштеген жеримде директор болом" деген ой келбептир...
Бирок мектепте "отличница"
эле болчумун... Өз чөйрөмдө, иштеген жеримде бир ийгиликке жетип, ынтымак, орустар айтмакчы "долго и счастливо"
жашоону гана самайт экем))
АльхамдулиЛлях!

Супер-Инфо
super.kg
видео




















