s9zen098 -

s9zen098

: Кыймылы жок
: 1 158 (0,28 )
: Адабият жана поэзия (289 )
: 05 Декабрь 14
: 31 863
: 31 Окт 2021 17:07

: Активист
: 28
: 7, 1998
Жынысы:
Калаасы:: Бишкек

Күндөлүк

26 Апр 2019

Сага батынып айта албаганымдын, башкалар менен болушуп мойундай албаганымдын баарын ушул кундолук менен болушууну чечтим.
Кундолук жазаарымды билсен, адатынча мыскылдуу жылмайып,-" канчанчы кылымда жашап жатабыз? Башка жумушун жокпу? Убактынды пайдалуу нерсеге коротсон боло"- деп, акылдуу создорунду айтып, болушунча озунду которуп, мени басынтаарынды жакшы билем. Бирок бул кундолук албетте сенин колуна барат. Мен ошондой чечтим...
Жок-жок. Сен озунду жектеп, азаптанышын учун эмес. А сени баарынан бийик койуп, оз омурунон артык коруп, бирок сендей эле обу жок кербез, бой котормо мунозунун айынан биринчи кадам койууга намысы жол бербей, жан дуйносу жарты болгон бир адамдын болгонун билуун учун...
Сени биринчи коргон кунум, андагы сезимдер дале унутал элек, жашоомдун акыркы секундасына чейин унутулбаса да керек. Албетте ал кезде бир сен деп жашап калаарымды билген эмесмин. Тескерисинче жактырбай, ошол кундон менин биринчи душманыма айлангансын.
Кыш. Каникул бутуп, сабактар башталган биринчи кун, адатымча мектепке эрте келдим. Класска киргенде эле классташым Илимдин салам бергенине карабай козумо биринчи сен урундун. Классташтарымдын каникулга тарай электе айтып жаткан шаардан келчу жаны баласы ушул го деген ой мээмди аралап отту. Мен ойумду жыйгыча эле Илим, ойумду тактап, сенин кайдан келгендигинди, кимдин уйундо жашаарынды, аты-жонундо божурап жатты. Ага салам айттым да, калган созун укпаган киши болуп, сени жактырбаганымды билдире байкамаксанга салып, адатымча кабагымды туйо оордума отуп олтурдум. Класстын эн алдынкы окуучучусу болуп, жакшы окугандыгым жана агай-эжейлердин "суйуктуусу" болгонум учун гана классташтарым менин оор мунозумо маани бербей, жакшы мамиле жасап, жакын болгонго аракет жасашчу. Ага чейин конулум келген учурда гана салам айтып койгонум болбосо, башка убакта эч ким менен суйлошпой, сабактан башканы ойлобогон жаным ошол кышта бир-эки курбу кутуп, суйлогондорго жооп берип, класска бир аз аралаша баштагам. Ойлоп корсом откоол курак келип, озгоро баштаган убагым экен. Анан ал жылы биринчи "суйуумду" да таппадым беле. Тагыраагы ошол кезде "биринчи суйуум" деп ойлогом. Бирок кийин убакыттын отушу менен гана биринчи да, акыркы да суйуум сен экендигинди, ал болгону кызыгуу экени башыма жетти.
Канат бутуруучу класстын активисти, узун бойлуу, келбеттуу жигит эле, жакшы да ырдачу. Бир эле мен эмес, класстын бут кызы ашык болгонбуз.
Сен келгенден кийин менин жашоом таптакыр озгорду. Баягы карегим менен тен айланган классташтарым, эми сени жандай баштады. Анткени кыздарга шаардык жигиттин озу кызык болсо, балдарды уй тапшырмасы менен болушуп турганын твртты. Сага болгон ашыкча конул болууго эки жумадай ичим тарып, анан озумдун Канатым менен болуп атып маани бербей калдым. Бирок сабактан атаандашып, болбогон эле катанды издей бермей адат таап алдым. Сен да менден калышпай менин эле ката кетируумду кутуп турчусун. Анан экообуз талашып-тартышып, ызылдашып эле олтуруп калчубуз. Бири-бирибизди басынтууга ынгайлуу учурду гана байкап турчубуз.
"Жайлоодо калган сезимдер"

6 Мар 2016

Бердикожо Бийназаров
Жайлоодо калган сезимдер
Сабакты жакшы окуганы менен малга жакын өскөн Жамила кадыресе жигиттерден кем калышпай атка бек олтуруп, талаа-түстө көп жүрдү. Бала кезинен ата-энеси менен көчүп-конгонго көнгөн чыйрак кыз көбүнчө жайлоого мал айдап, ат үстүндө жүргөнгө көнгөн. Сегизинчи классты бүткөндөн кийин окууну таштап мал багып кетүүнү көңүлүндө эңсесе дагы, аны кандайдыр бир күч кармап, дагы эки жыл окуганга түрткү берди. Бир караган жанды суктандырган өңдү-түстү Жамилага чабандык кесипти эч ким ыраа көрбөйт эле.
Ооба, Жамиланын сабакты жакшы окуганын эске албаганыбызда да, анын аялзатына таандык сулуулугу көңүлдүн төрүнөн орун алып, аны мектепти аяктаары менен ала качабыз дегендер четтен чыкты. Убакыттын өтүшү менен бышкан мөмөдөй Жамила чырайына чыгып, ал басып бараткан көчөгө көрк кошулуп, шынаарлаган балдардын саны арбыды. Боз балдардын тийишкендерине көнө түшкөн Жамила барган сайын бул көрүнүшкө дагы көңүл бурбай, кош көңүл мамиле кылып калды.
Кыш мезгилинин илеби кайтып, эркектердин майрамы аталган 23-февраль дагы кирип келди. Бул күнү кыздар өздөрүнчө белек камдап, балдарды майрамдатуу үчүн кам көрүп жатышканда чогуу окуган кыздар "ким кимге белек берет?" деп өздөрүнчө күбүр-шыбыр боло түшүштү. Класста он эки кыз, он үч бала окуйт. Ар бир кыз бирден балага белек бермек болушту. Ал эми Эдил аттуу бала бир айдан бери сабакка келбегендиктен, аны эске алышкан жок.
Күн төбөдөн ооп, алтынчы сабак аяктаган кезде, классташтар тарых кабинетине киришти да, белек берүү аземин башташты. Жамила өзүнүн жээни Эрланга даярдалган белекти берип, ооз учунан куттуктаган болду.
Жамилага болгон сүйүүсүн ичине каткан Эрлан анын берген белегин туу тутуп, "мага белек берди, демек мага дагы Жамиланын көңүлү бар турбайбы" деп , чолок ойго алдырган жаш уландын кубанычында чек жок эле. Маңдайы жарыла сүйүнгөн Эрлан ансайын Жамилага жакындап, экөө жакын тууган экенин эсинен чыгарып, келечеги жок сүйүүнү баарынан бийик тутуп койду. Бир сааттан ашык убакытка созулган куттуктоо аземи аяктаган кезде, күн бир топ эле ылдыйлап калган эле. Шатыра-шатман күлкүгө толгон класс ичин алеки саатта жымжырттык ээлеп, классташтар сыртка чыкканда, мектептин алдында турган аскерден келген балдар суук көздөрүн агытыша, жаңы гана бышып, жетилип келе жаткан бойго жеткен кыздарды сынай карап турушкан.
Белек алган балдар аларга көңүл деле бурушкан жок. Ал эми кыздар кантип эле аларды байкабай, көз жаздымдан кетирип калышсын. Олоң чачы далысын жапкан Жамила топ кыздардын арасынан өзгөчө көзгө сүйкүмдүү көрүнүп, ортодо баратты.
Аскердик көк тумагын төбөсүнө кийген, узун бойлуу Темирбек, Жамиланы биринчи жолу көрүп жаткансып көз ирмебей карап, ага кызыкканын жашыра албай, "Кутмандын кызы укмуш чырайына чыккан го… көз жоосун алып. Бул кызды ким алса дагы арманы жок болсо керек. Мындай сулуу менен жашагандын өзү эле бакыт эмеспи" деп тамшанып алды. Жанында турган теңтуштарынын арасынан Эрмек:
- Болду эми, көп караба. Көзүң агып түшүп калат, - деп тамашалаган болду эле, Темирбек калп күлүп:
- Мындай сулууну карабаган көздүн кимге кереги бар. Чиркин кыз эмес бекен. Жөн эле асмандан түшкөн перинин кызынан кем калышпайт го. Баралына келгенде муну талашып, мушташкандар четтен чыгат. Күлүк ат менен сулуу кыз үчүн илгери керек болсо, эки айылдын эли чабышкан дагы учуру болгон экен. Анысыңары, бул Кутмандын кызы эки айылды болбосо дагы эки эрди чабыштырат. Айтты койду дебегиле, - деп сөзүнүн аягына чекит койгондо, Эрмек:
- Ия, Темирбек ашыкча мактап жибердиң көрүнөт. Мындай сулуулардан азыр көз адашат. Андан көрө майрамдык маанай кылып, бир барматуха алалы, сени эстен тандырган алиги сулууну алеки саатта унутасың, - деди.
Эрмектин бул айткан сөзүн ал жердегилер коштоп кетишти да, жыгачтан салынган көк дүкөндү көздөй бет алышты.
*****

23-февралдан бери Эрландын мүнөзү өзгөрдү. Буга эмне себеп болгонун өзүнөн башка жан адам билбейт. Бала кезинен бери көңүлүнүн төрүндө багып келген таежесинин кызынын колунан белек алуу, түшүнгөн кишиге бакыт эмей эмне? Эми Эрлан 8-мартка белек камдаш керек. Камдаганда дагы Жамила кызыккандай, көңүлү бурулгандай, ал кызыккан өзгөчө белек бербесе болбойт. Учуру келип турганда пайдаланбаса, кийин кеч болуп калышы толук мүмкүн. Эң негизгиси акча таап, райондун борборуна барып келүү, Эрландын жүрөгүн өйүгөн маселе айланды.
Аттиң, сүйүүнүн күчү эмне деген гана таттуу кыялга батырбайт дагы, эмне деген гана ойду ойлонтпойт. Жүрөгү дүкүлдөп, санаасы санга бөлүнгөн Эрлан убакыт 8-мартка жакындаган сайын, бир орунга олтура албай калды. Эми акча табыш үчүн жалгыз гана уурулук кылуу жолу калды. Антпесе сүйгөнүнө уят болот. Жамила үчүн баарына кайыл болгон Эрлан эмне кылса дагы акча таап, оюндагысын иш жүзүнө ашырбаса, жер үстүндө басып жүрө албайт. Эгер, ойлогон оюнун өтөөсүнө чыкпаса, анда намыс үчүн жер кесип кетүүгө даяр. 5-март күнү сабакка келген Эрлан, Жамилага жакын келип, ооз учунан сураган болду "сага эмне жагат?" деп. Жамила сырдуу жылмайып, сөз төркүнү эмне жөнүндө болуп жатканына дароо түшүнүп, "чын ниетиң менен берген нерсе" деп кыска жооп берип:
- Эрлан, көп чарпылбай эле кой. Экөөбүз жакын тууган эмеспизби. Мен сага эч таарынбайм. Белек берем деп убара болбой деле койсоң болот. Балдардын катарынан чыкпа, - деди. Бул айтылган сөздүн тереңинде аягандык, сенин колуңдан мага жаккан белек алуу азырынча эртелик кылат дегендик жатканын Эрлан дароо байкап, өкүнүп алды. "Кап, бекер сураган экенмин. Андан көрө өзүм билип эле белек алсам болмок экен" деп. Көңүлү чөгө түшкөн Эрлан, сыр бербегенге аракет кылып:
- Мен жөн эле сурап койдум, - деди да, сөздү башкага бургусу келип:
- Сарай жакка качан барасың? Ишемби күнү мен дагы барып келсемби дедим эле, - деп Жамиланын тик карай албай, көзүн андан ала качты. Жамила баарын сезип турса да, билмексен болуп:
- Аны азыр айта албайм. Эгер сарайга бара турган болсом сага айтып коём, - деди. Ошону менен ортодо сөз үзүлдү. Сабак бүткөнгө дейре Эрландын көңүлү суз тартып, капалуу жүрдү. Бирок, оюндагысын ишке ашыруудан баш тартпады.
Ошол түнү кечинде алдыга койгон планын ишке ашыруу үчүн, жалгыз жашаган Гүлүмкан эненин короосуна кирип, куйруктуу кара козусун уурдап чыгып, атка бөктөрө өңөрүн, коңшу айылды көздөй баратып, өзүн-өзү күнөөлөдү "бекер ушул жолду тандап алдым"- деп. Эгер Жамиланы сүйүп калбаганда, бул уурулук ишке барбайт эле. Баарына сүйүү жана 8-март майрамы себепкер болду. Жамила 23-февралда белек бербегенде, бул уурулукту оюна дагы албайт болучу. Эми ага жооп бериш үчүн, козуну жакшы баада сатуу гана калды. Ар кандай ойдун кучагында калган бала, коңшу айылдын четиндеги, алдына ала сүйлөшүлгөн сөз боюнча, айтылган үйгө келип, козуну берди да, акчаны алып, кайра изине ат тердетип, катуу жүрүш менен кайтты. Убакыт түн ортосуна жакындап, саатын жебеси он эки жарым болуп калган кезде айылына келип, тердеген атты короого аса байлап коюп "эми эмне алуу керек" деген ойдун жетегинде бир сааттан ашык убакыт ойлонуп жатып, көзү илинип баратканда, ордунан шарт туруп, атты отко коюп келип төшөккө кулады. Эртеси Эрлан таң эрте турду да, райондун борборуна барчу автобуска олтуруп белек алуу үчүн, тааныштардын көзүнө чалдыкпай жөнөп кетти.
Эх, сүйүү, сүйүү демекчи, сүйүүнүн күчүнө арбалган Эрлан арам жол менен тапкан акчасын уучтай кармап, райондун борборуна келип, дүкөндөн-дүкөн кыдырып, Жамилага ылайыктуу белек издеп таппай жүрдү. Акыры убакыттын өткөнү менен айылга кетчү автобуска үлгүрүп калыш үчүн, биринчи көргөн кымбат баалуу кол саатты сатып алып, жаңы жүргөнү жаткан автобуска эртерээк үлгүрүп, айылды көздөй жол тартты. Алган белегине көңүлү толгон Эрландын кабагы ачык.
"Бул алган белегимди көргөндө Жамила сөзсүз сүйүнөт" деген таттуу кыялга бөлөнгөн Эрлан, автобустан түшкөндө эле жагымсыз окуяга туш болду. Анткени, айылдык участканын милиционери райондон келчү автобусту күтүп турган эле.
Эрлан алгач эле милицияны көргөндө, өзүн жоготуп койду. "Коркконго кош көрүнөт" демекчи, милиция өзүн күтүп тургандай сезди. Анткени, Гүлүмкан эне сөзсүз милицияга кайрылышы турган иш эле. Милиционер бир сыйра автобустан түшүп жаткан кишилерди карап, өңү купкуу болгон Эрланга кайрылды.
- Каяктан келдиң, эмне өңүң купкуу, - деди.
-Райондун борборунан. Ооруп турам, - деп Эрлан так жооп берди. Колунда кармаган эч нерсеси болбогондон кийин милиционер, Эрландан шек алган жок. Эрлан анын жанынан бир аз узагандан соң гана өзүнө келип, кадамын ишенимдүү таштап, жолун улады. Чын- чынына келгенде, бул эне сүтү оозунан кете элек уланды эч ким мал уурдайт деп ойлобойт болучу. Айылдын милиционери дагы Эрландан шек алган жок. Болбосо бөлүмгө алып барганда эле, Эрлан коркконунан күнөөсүн моюнга алмак.
Үйгө келген Эрлан ички үйгө кирип, сүйгөнүнө, балалык аруу сүйүүсүн арнаган Жамилага арнап алган белегин колуна алып, дагы бир сыйра көз жүгүртүп, "эми мага Жамила көңүлүн сөзсүз бурат" деп күбүрөнүп алды да, белекти бекем жерге катып койду. Бул күнү жүрөгү алеп-желеп болгон Эрлан таттуу кыялга батып, көңүлү жайдары жүрдү. Бирок, бул жасаган ишинин аягы өкүнүчтүү аяктарын оюна дагы алган жок.
Эртеси эртең менен сабакка барганда, эң алгач эле уккан кабары бул болду. "Гүлүмкан эненин козусун уурулар уурдап кетиптир. Бүгүн мектепке милиция келип, жогорку класстын балдарын текшерет экен. 8-март майрамына карата ууруга баргандарды териштирет" деген сөздү укканда, Эрландын өңү өзгөрүлүп, көңүлү чөгө түштү. Дароо Гүлүмкан эне көз алдына тартылып, анын аянычтуу абалын элестетип, өзүнүн жасаган ишине өкүнүп алды. Ойго чөмүлгөн Эрлан качан гана Жамиланы көргөндө көңүлү көтөрүлүп, бүркөлгөн кабагы ачыла түштү. Биринчи сабак математика болучу. Бул сабактан жашы элүүгө жакындап калган Бурулкан эже берет. Сабакты жакшы өтөт. Бирок, ошончолук талапты коё билет. Математика сабагы болот дегенде окуучулардын кабагы бүркөлө түшөт.
Биринчи сабак ортолоп калган кезде, эшик чертилип мектептин завучу менен айылдык милиционер класска кирип келди. Окуучулар жапырт ордуларынан тура калышты. Завуч отургула дегенсип колу менен белги берип:
- Кечээ түнү Гүлүмкан эненин козусун уурдап кетиптир. Айыл ичинен шектүү эч ким жок. Андыктан сабактан кийин болгон бул класстагы балдар менин бөлмөмө киргиле, - деди. Башын жерден албаган Эрлан ичинен өзүн өзү күнөөлөп, бекер уурулукка барганына өкүнүп турду. Милиционер дагы Эрландын шек алып калгандай болду.
Үчүнчү сабак бүтүп, чоң танаписке чыкканда балдар кыздарга белек берүүнү туура көрүшүп, кыздарга эскертишти, "сыртка чыкпагыла" деп. Эрлан бул жолу эки анжы ойдо калды. Эгер кол саатты Жамилага бере турган болсо, айыбы ачылып кала тургандай сезилди. Көңүлү чөгүп, кыртышы эч нерсени сүйбөй, арткы партага барып олтуруп алды. Арадан аз убакыт өтпөй сабакты жакшы окуган Алтынбек ортого чыгып каалоо-тилек айтып, белек берүүнү баштады. Балдар өздөрү 23-февралда кимден белек алса, ошол кызга белектерин берип, куттуктап жатышты. Эрлан элден бөлүнүп Жамиланы өзүнчө чакырып, эч кимге билгизбей, камдаган белегин берип, акырын бетинен сүйүп "Жамила, сени мен абдан жакшы көрөм" деп айтып алып, уялып кетти. Жамила мындай белек алам деп Эрландан күткөн эмес. Алгач чочуп кетти да, качан Эрлан көзүн кысып белги бергенде гана сыр бербей кол саатты сумкасына салды. Бирок, Эрландын "сени мен абдан жакшы көрөм" деп айткан сөзүн өзүнө жууткусу келбей, азыраак көңүлү чөгө түштү. "Биз тууганбыз да" дегенсип. Ушул саам гана билди Жамила, сүйүү таяке, жээнге карабасын. Айтканга оңой, бирок сүйүүнүн кудурети күчтүү экенин качан гана адам аруу, таза сүйүүгө кабылганда билет эмеспи. Жамила сабак бүткөнгө чейин жээни Эрлан жөнүндө ойлонуп, көңүлү эч нерсеге чапкан жок. Бир чети "сени сүйөм, жакшы көрөм" деп жигиттердин айткан сөзүнө көнүп деле калган. Бирок эмнегедир Эрландын бул жолу айткан сөзү Жамиланы таасирлентип, чындап ойго салды.

АЧЫЛГАН АЙЫП

Мектептин завучу эбак эле ар бир класска бирден тыңчы даярдап, ким кимге кандай белек бергени жөнүндө билип алган. Жамилага кымбат баадагы кол саатты Эрлан белекке бергенин укканда эле, дароо шек алган завуч акыркы сабак ортолоп калганда, өзүнө чакыртты.
- Элебесов Эрлан, сени завуч чакырып жатат, - деп физика мугалими Рыскелди агай айтканда эле, Эрлан өзүн жоготуп койду. Өңү өзгөрүлүп:
- Эмнеге агай? - деп сурады.
Рыскелди агай үнүн өзгөртүп:
- Кайдан билем. Завуч мага отчёт бербейт. Бас, ылдам, - деп алдыга басты. Эрлан классташтарынан уялганынан, жердин катуулугунан гана калды. Кадамы жылбай тушалып калгандай сезилди. Завучтун бөлмөсүнө барганга чейин не деген ойлорду ойлогонго үлгүрдү. Эх, ошондогу Эрландын абалын сүрөттөп жазганга сөз жетпейт го.
Завуч чыдамы кетип күтүп жаткан эле. Эрлан сырттан киргенде эле, эң алгачкы суроосу бул болду:
- Кечээ райондун борборуна эмне жумуш менен бардың? - деди. Эрлан бул суроону күтпөгөндүктөн мукактана түштү. Завучту тик карай албай:
- Өзүмдүн жеке иштерим менен, - деп жооп берди, ооз учунан.
- Кандай жеке ишиң менен бардың? Так жооп берчи, - деп, талап койду.
Эрлан үнүн чыгарып:
- Кийим алсамбы дедим эле, - деп калп айтып, бул шылтоону тапканына өзү дагы сүйүнүп кетти.
- Анан кийим алдыңбы? - деп, завуч суроосун жаңыртып койду.
Эрлан башын жерге салган тейде:
- Жок, мен алайын деген кийим чак келбей калды. Анан кийинки аптада кайра барсамбы дегем.
Завуч көңүлү суз:
- Сен эмне калп айтып жатасың? "Классташым Жамилга кол саат алганы баргам"- деп, чык эле айтпайсыңбы. Ага андай чоң суммадагы акчаны кайдан алдың? Билесиңби, ага белекке берген саат канча турарын, биз эбак эле билип койгонбуз.
Эрлан бул сөздү укканда, туюкка кабылган жолоочудай сөз таба албай, бир топко үнсүз туруп калды. Ал турсун мен Жамилага кол саат бергенимди эжей кайдан билди деген ойду дагы ойлогонго жетишти. Завуч Замира Алиевна, Гүлүмкан эненин козусун Эрлан уурдаганын, анын турган турпатынан эле билип койду. Бирок дагы алдап сурап көрөйүн деп:
- Элебесов мен сенден сурап атам? Акчаны кайдан алдың? Бол тез айт. Болбосо милициянын бөлмөсүнө барганда айтасыңбы? Эч ким биле электе айт. Болбосо, бүт мектеп, болгон айылга сенин жоругуң белгилүү болот.
Эрлан башын жерден көтөрүп:
- Чогултуп жүргөн акчама алгам, - деди.
Завуч бул сөздү укканда:
- Калп айтасың. Эч жерде иштебесең, сен кантип акча чогулттуң? Ачык эле айтпайсыңбы, Гүлүмкан эненин козусун уурдап барып сатып, ошол акчага белек алдым,- деп. Сенин уурулукка барганыңды, алдагы турган кейпиң эле айтып турбайбы. Айылдык участковый милиционер дагы сенден шектенип жатат. Эгер сен азыр күнөөңдү моюнга алсаң, бул сыр ушул жерде гана калат, эч ким билбейт, - деди. Бул сөздү укканда Эрлан ыйлап жиберди да:
- Эже, Гүлүмкан эненин козусун уурдаганым чын. Эч кимге айтпасаңыз, - деп күнөөсүн моюнга алып, болгон ишти башынан айтып берди да, "жан адам билбесин, эртең акчасын алып келип берем" деди.
Завуч Эрландын сөзүн баштан-аяк угуп, бир чети аяса, бир чети ичинен кыжынып турду. Кантип эле мектеп окуучусу уурулукка барды? Биз анда эмне максат менен бул баланы окутуп-тарбиялап жатабыз" деп ойлоп бир азга ойго чөмүлө түштү. Эрлан туңгуюктан жол издеген кайберендей завучту жалооруп карады. Завуч өз ою менен алек боло ичинен туттугуп, аба жетишпегенсип, оор улутунуп алды да, сүрдүү көз караш менен Эрланды карап:
- Кайсы дитиң менен бардың? Сага эмне сүйүү эле керекпи? Эмитеден уурулукка барсаң, кийин кайда барасың, ыя? Ата-энең укса эмне дейт? Сен ушул ишти жасаардан мурда ойлодуңбу деги?
Эрлан башын жерге салган тейде үнсүз туруп берди. Бир кезде завуч үнүн жогору чыгарып:
- Козуну канча баага саттың? Бүгүнтөн калтырбай козунун өзүн ордуна алып келип кой? Болбосо, ата-энеңди чакырып өзүнчө сүйлөшөм, - деп тапшырманы катуу берди. Эрлан башын ийкеп, шашкалактап жиберди:
- Макул, буюрса, бүгүн кечке калтырбай бүтүрөм, эң негизгиси эч ким билбесе болду - деди.
Завуч Замира Алиевна абалынан жазбай:
- Эрлан, эгер бүгүн убаданы аткарбасаң, эртең ата-энелер жыйналышына салам. Болбосо милицияга салып берем, - деп коркуткан болду да, көзү менен белги берди чыгып кет деп. Эрлан завучтун бөлмөсүнөн чыкканда, өзүн кыйла жеңил сезип, улутунуп алды да, өзүн өзү жемелегенге өттү. "Кап, ким көрүп калды болду кен. Жамилага берген белекти. Кечинде эле берсем эмне? Ой, ушу менин шашмалыгым" деп илкий басып класска кирди. Сабак өтүп жаткан мугалим:
- Бар, ордуңа олтур! - деп сүйлөп аткан сөзүн улады. Эрлан ордуна олтуруп жатып өзүн сырдуу караган Жамийланын көздөрүнөн жагымдуулукту байкап, аз да болсо көңүлү көтөрүлө түштү да, ага жооп кылып жылмайган болду. Сабак өтүп жаткан мугалим үнүн бийик чыгарып:
- Сүйлөшпөй олтургула. Азыр мен өтүп жаткан тема экзаменге кирет, - деп эскерткен болду.

s9zen098

Суперстан: s9zen098 -

s9zen098

Күндөлүк

"Жайлоодо калган сезимдер"