– Коркпойсуңбу?...
– Кайда барасың?
– Ишиң болбосун!
Насип кийимдерин чоң сумкага салып жатты...
Эми жакын адамың
– Демек, ушунча нерсени
– Биз эми... деп жалооруй
Аман досун саат санап күтүп жатты
Мариям кайын эжесиникинен
Көп узабай Дайыр
Кеч кирген сайын ичимде бир
Айкөл аны тиктеп турду