Жаным, жашоомдун негизи,
Жаным, ойлордун деңизи.
Жаным, жүрөктү эздиңби?
Жаным, сүйүүмдү сездиңби?

Кайырма:
Кетпей койдуң эсимден,
Келем сага кайра.
Кайда качам мен өзүңдөн эми,
Кайда, кайда?

Жаным, тоолорго кетели,
Жаным, гүлдөрдү кечели.
Өзүң өмүрдүн тиреги,
Жаным, бөлүнбөй жүрөлү.

Кайырма:

Мен бара жатам Бомбейге,
Табылар жумуш мендейге
Табылбаса кантейин мага окшогон кедейге?

Мен бара жатам Бомбейге,
Табылар жумуш мендейге
Табылбаса кантейин мага окшогон пендеге?

Унчукпадың, көпкө турдум мен дагы,
Алгансыңбы жүрөгүңө муз катып?
Ачуу тиет мындай кезде жел дагы,
Сезимимди, сай-сөөгүмдү сыздатып.
Көңүл жибийт созсоң эки колуңду,
Унчукпадың, үмүттөрдүн соңубу?

Кайырма:
Сендей эч ким ээлеген жок сезимди, сезимимди,
Сендей эч ким жарыткан жок кечимди.
Сендей эч ким багынткан жок көңүлдү, көңүлүмдү.
Сенден албай карыктырып көзүмдү.

Унчукпадың, тагдыр менин таразам,
Кереги эмне жылуусу жок төрүңдүн?
Унчукпадың, үздүң сезим гүлдөрүн,
Ырым эмес, өмүргө мен жакынмын.

Кайырма:

Дүйнөдө бир кайгылуу арманым,
Арманга кабылган бир адаммын.
Адашкан ара жолго таштаба,
Бактым деп жалгыз сени тапканмын.

Кайырма:
О, менин, арманым,
Арманга кабылган бир адаммын.
Армансыз адам болбойт турбайбы,
Азабын дагы канча тартамын?

Жүрөктө арман терең уялап,
Жүрөмүн санааларды кубалап.
Сөз таккан сезимим муз болуп,
Муз болуп паралаган бууласа.

Кайырма:

Дүйнөмдүн өзүң болуп каарманы,
Ай жүзүң мени өзүңө арбатып.
Айтсам да, түгөнбөгөн эч убак,
Жүрөктү түбөлүккө арбатып.

Кайырма:

Эсиңде болду бекен,
Биз сүйгөн алма дарак.
Күндөрдөн күтүп жүрдүм,
Мен сенин жолуң карап.

Кайырма:
Чын эле, чын эле унуттуңбу?
Жаздагы жамгыр ырын.
Сүйүүгө, күйүүгө кусаланып,
Мен сени күткөнүм чын.

Күзүндө жаз чакырып,
Жүрөгүм сүйүү көксөйт.
Чачылып тамчы жаштай,
Сагынчым көөдөн өрттөйт.

Кайырма:

Кантип мен унутайын,
Өткөндүн убайын жеп.
Күндөрдүн арт жагында,
Күтөмүн сени дегдеп.

Кайырма:

Жүрөктөгү сезимдердин эң тазасы сен,
Жашагым келип ырахатка бөлөнөмүн мен.
Экөөбүздү баш коштуруп бактылуу кылган,
Жаратканга миң мертебе рахматым айтам.

Кайырма:
Көзүңдөн сенин жымыңдаган,
Күн болуп мага нур чачкан.
Ыраазымын абдан тагдырыма,
Сен экөөбүздү жолуктурган.

Сенсиз бир күн бир кылымдай өтүшү анык,
Жанымда жүрсөң, жаным, менин маанайым ачык.
Өмүр бою ынак болуп өмүр сүрөлү,
Ак сүйүүнү өчүрбөстөн барктап жүрөлү.

Кайырма:

Жүрөгүмдү кыйнабачы,
Сүйүүңдү арнап ыйлабачы.
Капа болбо, сен жаш жигит,
Жалооруба, сыздабачы.
Жүрөгүмдүн толгон сырын,
Түшүндүрүп айтуу кыйын.
Сурабачы абалымды,
Жооп айтамын бул ыр менен.

Кайырма:
Таарынба тагдырга,
Кайыл бол баарына.
Бактылуу күндөр дагы келер.
Таарынба тагдырга,
Кайыл бол баарына,
Бактылуу күндөр дагы болор.

Кечирип кой, сүйө албаймын,
Башка жанды сүй, ардагым.
Бул сүйүүдөн көңүл калган,
Сага түгөй боло албаймын.
Азыр билем, көзүң туман,
Сени карап аяп турам.
Сүйө албаймын, бирок, жигит,
Бул ырымды сага сунам.

Кайырма:

Жаз айы, жамгыр басылбай,
Жаралуу жүрөк жазылбай.
Аскадай булут баскан,
Көңүлүм менин ачылбай.

Жалганчы жаздын демиби?
Азгырып сени кеттиби?
Жамгырга мени таштап,
Жалооруп карап койбой,
Жаз гүлүм, жалгыз кеттиңби?

Кайырма:
Эх, жаным, кичинекей,
Кайдасың, байчечекей?
А мен чабалекей,
А мен чабалекей,
Учамын сени издей.

Көргөнгө сени көзүм зар,
Айтайын деген сөзүм бар.
Сактаган жүрөгүмдө,
Арнаган сага сүйүүм бар.

Кантемин сенсиз өмүрдү,
Жамгырлуу, муздак көңүлдү?
Күнөөлөйм ушул жаздай,
Бир көрүп сүйүп калган,
Сен деген жаш жүрөгүмдү.

Кайырма:
Эх, жаным, кичинекей,
Кайдасың, байчечекей?
А мен чабалекей,
А мен чабалекей,
Учамын сени издей.

За окном меняют кадры,
Черно-белое кино.
В нем играют свои роли,
Все, кого люблю давно.
Все, кто близок мне и дорог,
Исчезают навсегда.
Не оставив телефона,
Поменяв все адреса.

Припев:

Пусть зима ворвется в кровь мою,
Пусть приснятся все, кого люблю.
И скучаю иногда, но не встречу никогда,
И потом горит, осеняя звезда.

Календарь событий странный,
Вновь ворвется в мою жизнь.
И судьба затянет раны,
В той стране, где нету виз.
В той стране, где ночи нету,
Где сбываются мечты.
Где на все найдешь ответы,
Но меня не встретишь ты.

Припев:

Салкын жел беттен сылап,
Бийикте булуттар четтен жылат.
Күз аягы келип жеткен убак,
Айлана тунжурап.
Бүгүн булуттун көңүлү чөктү,
Билбеймин сен үчүн азбы-көппү?
Өзүңсүз туптуура бир жыл өттү,
Биз жактырган алма бак гүлүн төктү.

Кайырма:
Акын болбосом да сен үчүн деп сөз курап,
Ыр жазууга жүрөк, чиркин, тынбай умтулат.
Аккордеон коштоосунда мен кыялымда,
Бийге тартам сени.
А сен болсо азыр кучагында кимдердин?
Түбөлүк сүйөм деп дагы кимге сөз бердиң?
Ажайып сулуу жүзүңө арбалып,
Ким жүрөт эми?

Арманым ичке батпай,
Айласыз изденип, бирок таппай.
Түндөр узарып, таңдар атпай,
Убакыт барат жай.
Ойлосом, ишенбеймин,
Өңүм эмес, түш болсочу деймин.
Өзүңсүз кантеримди билбеймин,
Сагынып, сага карай жол издеймин.

Кайырма:

Биз келдик жашамак бар, ай,
Азбы-көппү.
Калтырбай көңүлдөрдү да,
Сактап кеткин.
Бул өмүр бир берилген таалай экен,
Эй, таалай экен.
Алсак дейм аз жашоодон,
Алсак дейм аз жашоодон,
Жашоодон арбын өчтү.

Ичер суу түгөнөр күн,
Качан, качан келет?
Эртеби-кечпи аны, ай,
Кимдер билет?
Жетели тирүүлүктүн кадырына,
Эй, кадырына…
Дүйнөгө болбоптур го,
Дүйнөгө болбоптур го,
Болбоптур эч ким түркүк.

Түбөлүк турбайт тура,
Эч бир, эч бир нерсе.
Не болмок мезгил деген адам жеңсе?
Баарыңды 45 жашка, жүз жыл бою,
Эй, жүз жыл бою,
Тургузуп коёр элем,
Тургузуп коёр элем,
Чиркин, ай, колдон келсе.

Кайдасың, таппадым, жүрдүң кайда сен?
Сени таппай жүрөм.
Канатым каккылап сага учамын мен,
Кайдасың?

Кайырма:
Жаным, сага, ардагым, сүйүүм булактай,
Күтөмүн сени дайым.
Сени ойлоп кусамын,
Бүркөк асмандай,
Кайгыга салба, жаным, мени.

Сездиңби жүрөгүм күтүп жүргөнүн сен,
Сага тартып дайым.
Кайдасың? Издедим, жытың искедим мен
Алыстан...

Кайырма: