Жалгыз ак куу көрдүм өзөн четинде,
Жалгызырап сүзөт көлдүн бетинде.
Күз келгенде бөтөн куштар топтолду,
Үйрү менен жылуу жакка кетүүгө.

Кайырма:
Аянычтуу аппак куунун калганы,
Айсыз түндө азап күүсүн чалганы.
Дүнүйөдө жалгыз калмай экен го,
Ак куулардын, ак куулардын арманы

Кыш келгенче кайра учуп кетерде,
Жабыркабай өз тобуна жетерде,
Ким ойлоптур сулууларды өмүрдөн
Жалгыз, жалгыз өтөр деп.

Кайырма:

Каректен нуруң төгүлүп,
Кат-каттап санаам бөлүнүп.
Кайгыга салдың, карындаш,
Картайган кезде көрүнүп,
Мен картайган кезде көрүнүп.

Таң кылайып чыгыштан аткан кезде,
Талаа-түзгө күн нурун чачкан кезде.
Мезгил торун тынымсыз токуй жүргөн,
Мээнеткеч күн түнөккө жаткан кезде.
Махабатым сизге арнагам...

Ууртуңдан күлкүң төгүлүп,
Үгүлүп, санаам сөгүлүп.
Убайга салдың, карындаш,
Улгайган кезде көрүнүп,
Мен улгайган кезде көрүнүп.

Бүлдүркөндөр ширесин төккөн кезде,
Бүркүт шаңшып асманга учкан кезде.
Саамайларын сеңселткен ак кайыңдай,
Сагынычтар туш-тушка учкан кезде.
Махабатым сизге арнагам...

Болумуң толгон ай белең?
Болжошуп күтчү жай белең?
Бой тумар сындуу, периштем,
Боз улан кезде кайда элең?
Мен боз улан кезде кайда элең?

Жемиш бактар ширесин төккөн кезде,
Бал аарылар гүлдөргө конгон кезде.
Кусалыктан кубарып ак жүзүбүз,
Арабыздан көп күндөр өткөн кезде.
Махабатым сизге арнагам...

Жаңылдыңбы, жаздыңбы?
Акылыңдан аздыңбы?
Адашарың билдиңби же
Билбей ката бастыңбы?
Жалган дүйнө ушундай, ай,
Кээде күлүп, кээде ыйлай.
Өмүр өтүп баратканын
Сезбейсиң го байкабай.

Кайырма:
Тамчы, тамчылады жаштарың ыйлай, ыйлай,
Тамчыланып жүрөк муңдары үн угулбай.
Кайра баарын баштан баштайлы дебе, садага,
Өзүңдү өзүң сен алдаба.

Бүгүн калдың сен жалгыз,
Ыйлап турасың алсыз
Өткөн күнгө өкүнүп, ий,
Аттиң кылып аргасыз.
Болду, болду ыйлаба,
Ыйлаганда жок пайда.
Кетирген сен каталарың
Кайталабагын кайра.

Кайырма:

Эрмегим элең эркелеп, кызым,
Колумдан кеттиң эртелеп, кызым.
Теңиңе кошуп узатып жатам,
Теңирим бакыт берсе деп, кызым.

Кайырма:
Ай, жыл да өтөр,
Улана, кызым.
Турмуш бул татаал,
Убара, кызым.
Атадай камкор болуп жүргүн деп,
Тапшырдым сени кудама, кызым.

Кайырма:
Бой тумар сындуу,
Көрүнгөн кызым.
Бой жеткен кезде,
Бөлүнгөн кызым.
Бакыттын кушун колуңа кармап,
Бактылуу өткүн өмүрдөн, кызым.

Кайырма:
Тартылган үйгө желегим, кызым,
Таарынып келем дебегин, кызым.
Ак тилегимди ыр менен сунуп,
Арнаган сага белегим, кызым.

Кайырма:

Аба, суудай керек болдуң демиме,
Зар болдум да сендиктеги мээримге.
Бакыт таптым, сүйүү таптым дегиче,
Муңду салып кете бердиң сезимге.

Кайырма:
Биз таанышкан ошол учур эсимде,
Кар учкундап туман баскан кез эле.
Ойлобопмун ал тууралуу ошондо,
Кайгы салып кетээриңди сезимге.

Гүл бак элең сен мен үчүн дайыма,
Кумар канбай калды сенин жытыңа.
Азап, кайгы, муңду жана башкасын,
Айла таппай жазып калдым ырыма.

Аруу болгон кылыгыңды сагынам,
Кундуз элең, кымбат элең баарынан.
Там тум баскан сезимимди ыйлатып,
Тар көчөгө таштап кеттиң таарынам.