Эстеймин ошол түндү,
Поездде бирге барган.
Жиби жок өзүңүзгө,
Билдирбей байлап алган.

Улгайган жашын билем,
Уланды сүйүү деген.
Киргенче купеңизге,
Каткырып күлкү менен.

Кайырма:
Ылдам, ылдам, ылдам,
Поезд жүрүп барат.
Сизге болгон сүйүүм,
Кайра күчөп барат.

Коңшулаш купедеги,
Бейтааныш сизди күтөм.
Чыкпайсыз түн ортосу,
Аны мен жакшы билем.

Айта албай саламымды,
Таанышпай каламынбы?
Кара көз карындашым,
Көрсөтчү карааныңды.

Кайырма:

Кай жерге конбоюн, кай жерде болбоюн,
Тиленип аманың, тиктеймин жол боюн.
Алдыңда күн болуп, артыңда ай болуп,
Ааламга ачылган, жадыра, мекеним.

Агарган таң болуп, тилеймин эсениң,
Дайыма жанымда жадыра, мекеним! Кыргызстан!
Түн болуп, гүл болуп, түр болуп, үн болуп,
Ай бою, жыл бою, түн бою, күн бою.
Тилеймин эсениң дайыма жанымда,
Жадыра, мекеним! Кыргызстан, Кыргызстан!

Азабың, азабым, арманым жазарым,
Сагынып жашаарым, сагынып жатарым.
Атыңды жүрөккө, жүрөккө сактагам,
Дүйнөгө бир гана сени менен мактанам.
Унутуп мезгилдин уч-түпсүз эсебин,
Атагың арттырып, алгала, мекеним.
Кыргызстан, атыңды жүрөккө, жүрөккө сактагам,
Дүйнөгө бир гана сени менен мактанам.
Унутуп мезгилдин уч-түпсүз эсебин,
Алгала, мекеним Кыргызстан, Кыргызстан!

Угарга санатым, учарга канатым,
Аралайм сен үчүн асман-жер арасын.
Зоболоң зор болсун, балдарың эр болсун,
Келечек кең болсун, бар болгун, мекеним!
Ыйыктын ыйыгы - эртеңиң, кечээгиң,
Серпилтип кылымды, Сен бар бол, мекеним!
Кыргызстан!
Зоболоң зор болсун, балдарың эр болсун,
Келечек кең болсун. Ыйыктын ыйыгы - эртеңиң, кечээгиң. Серпилтип кылымды сен бар бол, мекеним Кыргызстан!

Алма кайык дегенде, алма кайык,
Айылыңарда кыз барбы мага ылайык.
Айылыңарда кыз болсо мага ыдлайык,
Күйөө бала болоюн бажырайып.

Өрүк, өрүк дегенде, өрүк, өрүк,
Өрттөнөмүн, күйөмүн сени көрүп.
Өрттөнсөм да, күйсөм да сени көрүп,
Олтурасың терезеңде чачың өрүп.

Бийик, бийик тоолорго чыккым келет,
Бийигине кызыгып уйкум келет.
Уктап жатсам жаныма бир кыз келет,
Тал чыбыктай ийилип салам берет.

Сагынтасың мени айылым,
Кусалыктан келет ыйлагым
Бир күч бар го сага байлаган
Бейиш жерим, мекен, турагым
Жыл айланбай келем айылга,
Сенде калган мөлтүр курак.
Кылымдарга жол улап,
Ага берчи ар убак,
Соолубачы ыйык булак.

Кайырма:
Биздин айыл керемет
Сага кай жер тең келет.
Качан келсең берет кубат,
Биздин айыл жапжаш турак
Ага берчи ыйык булак.

Биз чоңойдук жигиттик убак,
Чуркап келип суу ичкен чулак
Балалыгым сенде катылган,
Сен болосуң ыйык булак
Жыл айланбай барам Аксыга,
Сенде калган бала курак.
Кылымдарга жол улап,
Ага берчи ар убак,
Соолубачы ыйык булак.

Кайырма:

Жыл айланбай келем Мукурга,
Сенде калган мөлтүр курак.
Кылымдарга жол улап,
Ага берчи ар убак,
Соолубачы ыйык булак.

Оюн карак бала элем,
Эркелеткен таенем,
Алар кеткен менден узап.
Жигит эле, акелер чачтарында бүгун бубак.
Сен карыба, ыйык булак.

Биз экөөбүз бирде жолугуп, кээде таппай адашып,
Кесилишип кайкып каректер, бирде тиктеп карашып,
Билмексенбиз балким деп ойлойм, экөөбүз тен жашынып,
Бирде жалган айтып, бирде сөздөн качып,
Жүрөбүз дейм адашып.

Кайырма:
Көңүл сезим калды сага байланып,
Асманымда ак булуттай айланып,
Сени сүйүп жүрүү кандай керемет,
Күндүзү күн, а түндөсү ай жарык.

Капилеттен дейбиз, а бирок, болот турмуш ар кандай,
Табышаарбыз балким таппайбыз, болот тагдыр жазгандай,
Бир болорбуз балким акыры, эриш-аркак жарашып,
Аруу тилек айтып, ак сүйүүдөн кайтып,
Түбөлүккө жанашып.

Кыялга чөмүлгөнсүйт түндөрүм,
Кызыгы сүйүү тура бул өмүрдүн.
Каптады кусалык тилектерди,
Кун санап жүрөк издейт өз сүйгөнүң.
Кайдасың махабат мага келчи,
Туптунук сүйүү берчи.

Кайырма:
Махабат кайдасың,
Бакыт тартуулаган.
Күндөрүм жашасын,
Сүйүү орун алган.

Кусалуу көздөрүм күйүп турат,
Жүрөгүм ар бир күндөн үмүт кылат.
Бакытым келет мен ишенемин,
Ак сүйүү бул өмүрдү куруп турат.
Кайдасың махабат мага келчи
Туптунук сүйүү берчи.

Билбедиң, сүйүүмдү байкабадың,
Бир сенин көзүңдөн айланганмын
Сүйүүмдү арнап, мен жүрөмүн жандап
Сезбедиң көзүмдөн айтканымды
Серпилип кыялга батканымды
Каректен арбап, сен билбедиң байкап

Жашынып бүл махабатка
Жан дүйнөм ый, күсалыкта

Өзөктө жангам
Өрт болүп сага
Өмүрдү жалгыз арнагам
Өзүңө гана
Ашыкмын сага
Өзүңө гана

Ай болуп асманда түндө келем,
Жарк этип жан дүйнөм күндө келем
Өзүң деп жашап, мен өзүң деп жашап
Гүл бөлүп дүйнөңө гүлдөй берем
Сүйкүмдүү көзүңдү издей берем
Жолуңду карап, мен жолуңду карап

Кайырма:

Сен менин абалымды билбей кеттиң
Серпилип көз кырыңа илбей кеттиң

Туугандарым, сүйүнчү!
Бүгүн биздин үйдө,
Уул бала төрөлдү,
Теңдеши жок күнгө.
Апа сүтүн аймалап эмгениңди көрөйүн,
Ата атын чапкылап мингениңди көрөйүн,
Муйдусунан өбөйүн.

Кайырма:
Апасынын баласы,
Атасынын баласы,
Өсө бергин чоңоюп ,
Тийсин элдин батасы.

Карап, карап окшоттум,
Жылдыз жанган айга.
Анан дагы окшоттум,
Чолпон жылдыз, айга.
Апа сүтүн аймалап эмгениңди көрөйүн,
Ата атын чапкылап мингениңди көрөйүн,
Муйдусунан өбөйүн.

Кайырма:

Аял дебе, аялдын бил түйшүгүн,
Балдарым деп тынбай чапкан күн-түнү.
Түндүк болсо биздин жашоо илинген,
Аял анын тиреп турган түркүгү.

Кайырма:
Аял – жазсың, аял – күзсүң,
Аял – жайсың, аял – гүлсүң.
Аял дебе, аял – эне,
Дүйнөдө теңдешсиз асыл жансың.

Аял дебе, аялдын бил кадырын,
Аял тартат азабыңдын жарымын.
Ырыскысын балдарына таратып,
Ызатына жеткилечи аялдын.

Кайырма:

Аял дебе, кылба аялга кыянат,
Акыл калчап чыгаралык тыянак.
Арабызда аялзаты түгөнсө,
Ошол күнү башталат го кыямат.
Кайырма:

Суктанам, суктанамын,
Жапжашыл айланага.
Укмуштай жаз көркөмү,
Теңелбейт сага гана.

Кайырма:
Тартынбай бери карап күлчү, жаным,
Бек кучактап жүзүмдөн сүйчү, жаным,
Түбөлүк күлгүн болуп жүрчү, жаным.

Аралап жаш шиберди,
Келесиң сен жаныма.
Сезимиң уялыңкы,
Сезилет мага гана.

Кайырма: