Ты - нежный цветок, девушка звезда,
Черные глаза, красива как луна.
Умела ты согреть в самый трудный час,
Я хочу к тебе, мне очень трудно сейчас.

И немая боль теперь в моей душе,
Ты смотришь на меня теперь с небес уже.
Я без тебя умру ведь я люблю тебя,
Услышь меня прошу, не покидай меня.

Кайырма:
Тихо плакал дождь над тобою,
Звёздочка моя, я с тобою.
Ты меня прости, прошу, меня прости,
Услышь мольбу мою, слышишь, не уходи.

Свет улыбки, тепло ты дарила мне,
Была всегда со мной, была опорой мне.
Я тебя молю, прошу услышь меня,
Я тебя люблю не покидай меня.

Виню себя во всем, не смог я сохранить,
И в нашей сказке многое могло бы быть.
И верю я, что ты меня услышишь вновь,
А в продолжении будет наша с тобою любовь.

Кайырма:

Позабудь моё имя и сожги мои письма,
В том что было и будет нет ни сути, ни смысла.
Я верну твоё фото и пускай сердце плачет,
А могли мы быть вместе, а могло быть иначе.
И когда будешь где-то, не ищи меня взглядом,
Мы сейчас далеко, но всегда будем рядом.
Я всегда буду в сердце,
В твоих думах и мыслях.
Но сейчас в наших встречах,
Нет ни сути, ни смысла.

Кайырма:
За тобой, за океаны, сквозь неведомые страны,
Я приду и буду рядом ты моя одна ограда.
За тобой, за моим счастьем, за мечтою сквозь ненастья,
Ну, зачем так поступаем, от судьбы мы убегаем.

И когда будешь где-то, не ищи меня взглядом,
Мы сейчас далеко, но всегда будем рядом.
Я всегда буду в сердце,
В твоих думах и мыслях.
Но сейчас в наших встречах,
Нет ни сути, ни смысла.
Твои взгляды, улыбки, запах твой не сравненный,
Страсти бурные вспышки, вспомни ночью бессонной.
Может это не важно, но запомни однажды,
Ты придёшь ко мне, скажешь "прости и не уходи".

Кайырма:

И я верю, что наступят такие времена,
Ты подойдёшь и скажешь:
Hey, lady, как дела?
Я на мгновенье застыну всеми фибрами души,
И потянусь к тебе не зная,
что не смогу уйти.
Повернусь и буду долго в твои глаза смотреть,
Как хотелось бы навечно вот так и замереть.
Растворюсь в хрустальном блеске, в любовной теплоте,
В этой жизни моё сердце принадлежит тебе.

Жүргөндүрсүң сен колуң карматып,
Менден да башка ардагың бардыр.
Тагдырга, жаным, таарынгандай,
Тушалып калдым сага бара албай.

Таарынбагын сен, тагдырың башка,
Жабыркадым мен таппастан айла.
Жолубуздан биз адаштык окшойт,
Жүрөгүм сыздап өзүңдү жоктойт.

Жары болорсуң сен да башканын,
Ардактап, сыйлап арзыган дайын.
Айтылган таттуу тилектер кайда?
Кош болгун, жаным, кош бол, ардагым.

Так беззаботно начиналась,
Наша история любви.
И никто из нас не думал,
Что может такое произойти.
Я помню наш последний день,
И мой укор в твоих глазах.
О! Боже, что я наделал?!
Ведь было всё в моих руках.
И я в чужой стране,
Не в силах что-то изменить.
Тоскую по тебе,
Я не могу тебя забыть.
И где-то ты сейчас,
Грустишь наверное о нас.
Я так хочу обнять тебя сейчас.

Кайырма:
Ты, сказала мне прощай,
Меня не вспоминай.
Нашу нежную любовь,
Ты не спасай.
Развеется как дым,
Ты для меня останешься чужой.
Ты уйдёшь с другим,
И я с другой…

Смотрю на город ночной,
Из чужого окна.
С грустью в сердце вспоминаю,
Твои последние слова.
А ты наверное с другим,
Живёшь, любовь свою тая.
Лицо своё закроешь,
А по щеке бежит слеза.
Ты помнишь наши дни,
И как нам было хорошо.
Мечты сотрёшь свои,
Не станет легче всё равно.
Обиды отпущу,
В дверь твою вновь постучу.
Ты извини, но я тебя люблю!

Кайырма:

Ким белекти ташып келет,
Ким балдарга шашып келет?
Бүт дүйнөнү кыдырган,
Тааныйсың кызыл мурундан.
Ысымы эмес жашырын,
Айткылачы, анын аты ким?
А-яз а-та, аяз ата...

Куржуну бар колунда,
Кубаныч бар оюнда.
Сакалы кардай чубалган,
Салтанант шаңы уланган,
Жаңы жыл менен тимеле,
Жарышып келген ким эле?
А-яз а-та, аяз ата...

Алдында бар чанасы,
Ааламды кезген чамасы.
Аны күтүп зарыккан,
Адамзаттын баласы.
Чакырсаң, кирип келген ким,
Чактабай белек берген ким?
А-яз а-та, аяз ата...

Мен эстеп өзүңдү,
Назик мүнөзүңдү,
Сагынган кезде.
Эркелеп кетчү элең,
Үмүт берчү элең,
Ал күндөр эсте.

Сагынган кезде,
Унута албай көздөрүң неге?
Убайымда жашаймын сен деп.
Ушул экен тагдырым дебе.

Кайырма:

Мен сагынган кезде,
Сен сагынган кезде.
Жолуңду карап,
Убакыт санап,
Көздөрүм жанат.
Ишенгин демек,
Жүрөгүм сен деп,
Кагыла берет.
Ишенгим келет,
Сүйүүдө тунук,
Ишенич керек.

Мен эстеп өзүңдү,
Кара көзүңдү,
Сагынган кезде.
Эркелеп кетчү элең,
Үмүт берчү элең,
Ал күндөр эсте.

Аралап сезимди,
Убакыт келгенде,
Тагдырым сен белең?
Жаным, билбейм.
Түшүмө киресиң,
Жаныма сен келгенде.
Түшүнсөң билесиң,
Сагынган кезде.

Сагынган кезде,
Унута албай көздөрүң неге?
Убайымда жашаймын сен деп.
Ушул экен тагдырым дебе.

Кайырма:

Бул чырак ортодо балбылдап турган,
Чырактай көздөрүң көңүлүм бурган.
Бактысыз кылбагын суранам сенден,
Кабыл ал сүйүүмдү жүрөктөн сунган.

Өзүңсүз өтпөсүн гүлдөй өмүрүм,
Өксүдү жүрөгүм сүйүүгө тунган.
Арманымсың менин,
Жүрөгүмдө сенин демиң.

Жылмайып карасаң, кубанып кетем,
Ээрчишсек жанашып, суктанат эчен.
Жалындап махабат, жалынын чачат,
Жылмайып карачы, ак сүйүүм менин.

Тагдырлар бириксе, таалайлуу болуп,
Тамчыдай таптаза таңдарды тосуп.
Өмүрдүн кайрылгыс жылдарын өтөп,
Жашайлы экөөбүз бакытты көздөп.

Тону в этих прелестных глазах,
Без следа,
В обьятьях твоих нежных хочу,
Быть всегда.
Вкус твоих губ,
Тепло твоих рук согреют меня,
Как увижу тебя.
Ты ведь для меня одна.

Я помню летний город ночной,
Мы с тобой.
Тихо мы мечтали вдвоем,
Под луной.
Нежно любя и не тая,
Прошепчу заветные слова.
Лишь тебе, моя любимая.

Кайырма:

Нежная принцесса моя,
Знаешь, нет мне жизни без тебя,
Так хочу обнять я тебя, милая моя.
И что бы не случилось ты знай,
Где бы не был, я всегда с тобой.
В сердце сохраню навсегда,
Нежный голос твой.

Ты ясный лучик света в моей,
В моей душе.
Теплый летний дождь нарисует мне,
Образ твой...
Сердце открой, веди за собой,
Я хочу быть лишь с тобой одной,
Лишь с тобой одной.

Кайырма:

Унута албай, бир көргөндө,
Ашык болдум өзүңө.
Үмүт үзбөй, келем издеп,
Көрүнөт деп көзүмө.

Кайырма:

Арзуунун таппай айласын,
Тартамын күйүт азабын.
Ошондо бир сөз айта албай,
Калганым арманым.

Сөздөн калып, суктанганмын,
Муңга батып калганмын.
Отко күйүп, куйкаландым,
Алым кетип, дарманым.

Кайырма:

Сенден калган ошол элес,
Карегимде сакталды.
Өтсө мезгил, эсте калат,
Сүйүү оту жанганы.

Кайырма:

Серпип кара чачтарың, сүйкүмдүү каштарың.
Сезимдерди козгодуң сен, күлүп таштадың.
Күлсөң күндөй сезилет, жүрөгүм эзилет,
Жомокто алтын куштай, ал бийкеч керилет.

Кайырма:
Эркелеп сезимге, чок салып койдуң неге,
Жаралган сезимди сезбейсиң сен береке.
Эркелеп сезимге, чок салып койдуң неге,
Жаралган сезимди сезбейсиң сен береке.

Гүл жыттаймын, ойлоймун, күлкүңө тойбоймун.
Ак сүйүүмдү билсең болду, сага жолдоймун.
Сүйкүм көзүң ирмелет, сезимге термелет,
Жүрөктө алгач бактым, ал мага бир келет.

Кайырма:

Эзилет жүрөгүм,
Эңсеп күйүп, жүдөдүм.
Керилет чүрөгүм,
Бир өзүң сүйөмүн.

Күндөрүм суудай агылат,
Күтөм сени жалгыздыкка багына.
Кусадар болдум сени деп,
Чакырчы сүйүү багына

Кайырма:
Сагынам сени, сагынтпа мени,
Күтөмүн жалгыз бир гана мен сени.
Сагынам дечи сен дагы мени,
Жүрөктү ая, жаным, көп эзбечи.

Болсоңчу дайым жанымда,
Агылып кирсинчи жүрөк каныма,
Баары бир мендик болосуң,
Керемет сүйүү таңында.

Кайырма:
Сагынам сени, сагынтпа мени,
Күтөмүн жалгыз бир гана мен сени.
Сагынам дечи сен дагы мени,
Жүрөктү ая, жаным, көп эзбечи.

Сагынам сени, сагынтпа мени,
Күтөмүн жалгыз бир гана мен сени.
Сагынам дечи сен дагы мени,
Жүрөктү ая, жаным, көп эзбечи.

Төгүлүп айдын нурундай,
Сүйөмүн сени бул ааламда, жаным.
Жүрөктө каткан жан сырым,
Жол карап күтөм ар дайым.

Суранам сенден, алтыным,
Бул түнгө таштабачы.
Жоготуп кара көзүңдү,
Калтырдың коюу түнгө.
Жалгыздык жанга шерик,
Тиктеймин көзүмдү албай.
Терезени улам чертип,
Жамгыр да кошо ыйлайт.

Кайырма:

Барбы сенин күткөнүң,
Айтчы, жамгыр, сырыңды?
Балким, сен да мага окшоп күткөнсүң.
Сыздай, кыйналып, сагынып, жалынып,
Келсеңчи деп, кетпечи деп...

Жамгырдын ыйы басылбай,
Өксүүдөн ыйлап турдум.
Эселек жапжаш баладай,
Жүрөгүм туйлап турду.
Ушул түнү аяп келчи,
Сооротчу, жаным, жай.
Кусалыгым жанга батпай,
Кошулуп турам ыйлай.

Кайырма:

Жамгыр төксө ай жүзүңө арбалып,
Жүрөм сени ал жамгырдан кызганып.
Көк асманда чырайыңа көз артып,
Ак булуттар сызып жүрөт суктанып.

Кайырма:
Сенсиң менин бул жашоодо белегим,
Бирге болчу, жалгыз өзүң тилегим.
Жүрөгүмдү сен аячы,
Азапка эч салбачы.

Өмүрүмдү жаным сага арнаймын,
Сени сүйгөн жүрөгүмдү аяймын.
Бакыт тилеп Жараткандан дайыма,
Өзүң менен бир болууну самаймын.

Кайырма:

Өттү балалык күндөрүм,
Кыздар менен бирге ойноп.
Өтөт уйкусуз түндөрүм,
Сени ойлоп, сени ойлоп.

Кайтпайт артка ал балалык,
Кайталбасмын эми мен да.
Экөөбүз неге тааныштык,
Кыялымда калдың сен да.

Кайда болсом, кайда жүрсөм дайым,
Жалгыз сени ойлойм.

Кайырма:

Караба, караба,
Мага антип караба!
Балдай таттуу сөздөрүңдү,
Сүйлөй бергин, аяба.
Сураба, сураба,
Абалымды сураба!
Сен болгун дайым жанымда,
Башкасына ынаба.

Кара мончоктой көздөрүң,
Мүнөзүңө тартып турат.
Сүйлөсөң ширин сөздөрүң,
Жүрөгүм да тез-тез урат.

Алыста болсоң сагынып,
Зар болуп өзүмөн-өзүм.
Келсең сен мага кайрылып,
Сагынычым айтам өзүм.

Кайда болсом, кайда жүрсөм дайым,
Жалгыз сени ойлойм.

Кайырма:

Көрүшкөнчө көздөрүңдөн чагылган,
Нурларынан курган кайран көпүрөм.
Бекемине күмөн санап жаңылгам,
Өтүмү жок болгонума өкүнөм.

Кимге айтып күйүтүмдү,
Кимге барып өтүнөм?
Кимге барып күйүтүмдү,
Кимге айтып күнү-түнү,
Кимге барып өтүнөм?

Таңшыгыча табышмактуу таң сыры,
Тандап кеттиң таңы салкын өлкөнү.
Табалабайм кайрылганда айт чынын,
Артык бекен башка жердин көркөмү?

Арбалсаң да бир келерсиң,
Ала-Тоону көргөнү.
Сагынганда бир келерсиң,
Саргайганда бир келерсиң.
Ала-Тоону көргөнү.

Кала берем мекенимде сени эстеп,
Жүрсө экен деп алыс жерде аман-соо.
Өтүнөрүм көкүрөгүм элестеп,
Көргөн сайын жалын бүрккөн жанар тоо.

Жалын бүрккөн үшкүрүгүм,
Жаңырыгы жарар зоо.
Жалын бүрккөн үшкүрүгүм,
Жалын бүрккөн үшкүрүгүм,
Жаңырыгы жарар зоо.

Сагынганда бир келерсиң,
Саргайганда бир келерсиң.
Ала-Тоону көргөнү.

Ал кезекте сен тентек кыз эселек,
Мен да бала сүт оозумдан кете элек.
Жар бооруна экөөлөп,
Орок менен үй куруп.
Жаңы гана үйлөнүп,
Көчүп келдик дечү элек.

Кайырма:

Алтын балалык,
Бизди ойноткон.
Мага билгизбей,
Сүйүүмдү ойготкон.

Кемпир десем мен колуңдан жетелеп,
Белим ий деп сен да мага эркелеп.
Чалым байкуш жумуштан,
Чарчады деп сени аяп.
Чай кайнаткан күндөрүң,
Али эсимден кете элек.

Кайырма:

Коштошордо коомай кармап колумду,
Сагынба деп санга бөлдүң оюмду.
Жаш күнүмдүн унуткус,
Эстелиги ушул күн.
Карап турдум жалдырап,
Караан үзгөн жолуңду.

Кайырма: