Кыйыры көрүнбөс кыйын жолдо,
Бактыңды бербессиң алсыз колго.
Бал ширин өмүрдө жетсем дейсиң,
Кыялың жетпеген күлүк ойго.
Ой-кыял жетелеп учкан күндөргө,
Жашоону айлантса арзуу көлүнө.
Жаралап жүрөгүң кеткен болсо да,
Жагымдуу турбайбы биздин көңүлгө.

Кайырма:

Көкүрөктөн чыккан жылуу сезим,
Жан дүйнөңдөн барып орун алса.
Башкаларга бергис махабатым,
Жүрөгүңө барып конуп алса.

Тереңин көргөндө көздөрүңдүн,
Күчүнө ишендим сөздөрүңдүн.
Болду эми башкага коё бербейм,
Мейли сен миң ирет өзгөрүлгүн.
Колумдан учурбайм бакыттын кушун,
Ичтеги сезимди айттырбай түшүн.
Мейли сен миң ирет өзгөрүлсөң да,
Мен сага далилдейм сүйүүмдүн күчүн.

Кайырма:

Көкүрөктөн чыккан жылуу сезим,
Жан дүйнөңдөн барып орун алса.
Башкаларга бергис махабатым,
Жүрөгүңө барып конуп алса.

Мейли сен миң ирет өзгөрүлcөң да,
Мен сага далилдейм сүйүүмдүн күчүн.

Кайырма:

Көкүрөктөн чыккан жылуу сезим,
Жан дүйнөңдөн барып орун алса.
Башкаларга бергис махабатым,
Жүрөгүңө барып конуп алса.

Сени ойлосом, канат бүткөн көңүлгө,
Бек сакталып жүрөгүмдүн төрүндө.
Таалайымдын жаркыраган жылдызы,
Махабаттын гүлүн терген өмүргө.

Алыс жакта жүргөнүңдө сагынып,
Жалынчумун, жаным, сага кагылып.
Кирпик какпай таң атырам далай түн,
Карааныңды бир көргөнгө зарыгып.

Күндөн-күнгө менден четтеп кеткениң -
Муздак сууну жалыныма сепкениң.
Асыл курбум, чыгардыңбы эсиңден,
Тунук сүйүү бизге таасир эткенин?

Сен унутсаң, мен унута албадым,
Элесиңди көңүлгө бек сактадым.
Менден башка бар турбайбы сүйгөнүң,
Анда неге сүйөм дедиң, алдадың?

Канча күндөр сенсиз өттү,
Кусалыкта болуп, жоктоп жүрөк оруп.
Көп ойлондум кайгы кетти,
Таарынычым соолуп, сезим козголуп кайра.

Кайырма:
Эстей берем ансайын,
Кайра сүйүү арнайын.
Бир сени сүйөм дайым,
Элесиңди унута албай эстей берем,
Жетелешип жүргөн күндү эңсей берем.
Кайра келчи, бул жашоодо бир бололу,
Жүрөктөргө кайра сезим орнотолу.

Билем сен да жүргөндүрсүң,
Жаңы сезим таппай, башка эч ким жакпай.
Сен да баркым билгендирсиң,
Менсиз бакыт татпай, жүрөлүчү сактай бирге.

Бий кана чыгактары жагылса, башкача дүйнө,
Музыка сезим козгоп жаңырса, кетпеймин үйгө.
Бул тарап шымаланган жигиттер, көзү нурланган,
Бул тарап суйкайышкан бийкечтер, чачы чубалган.

Кайырма:
Келчи жанаша, колдон кармаша,
Элден башкача,
Каткырып ачылабыз, чачыла.
Бийлейли ча-ча.

Таштачы бир мүнөткө кайгыңды, ойлоп тойбогон,
Башыңды, буту-колуң, белиңди тынбай толгоно.
Айланып көп толгонуп канбадым, кайрадан башта,
Менин күлөм, сен да мага күлүп кой, кубаныч жаша.

Кайырма:
Келчи жанаша, колдон кармаша,
Элден башкача,
Каткырып ачылабыз, чачыла.
Бийлейли ча-ча.

Келечекке карай,
Кең турмушту самай.
Ыйык мекен мага,
Ырыс, бакыт, таалай.
Аруу сунган таңдай,
Аргымактай талбай
Кыргызстаным менин,
Күндөй жана айдай.

Кайырма:
Кыргызстаным, өзүң менен,
Үмүт жанып, тилек орундайт.
Кыргыз болуп калганыма,
Сыймыктанып, жүрөк толкундайт.

Ата салтын улап,
Жашайт калкым ынак.
Өлкө куту болуп,
Энелер бар чырак.
Улуу жолду курап,
Баба сөзү улуурак
Эр-жигиттер дайым,
Мекен үчүн турат.

Кайырма:

Сен менен сезимимдин сересинде,
Сүйүүнүн кемесинде,
Өзүнчө көл болуп толкуп турам,
Көңүлдүн тереңинде.
Өмүрдө өзүңдөн кереги жок,
Башканын дегениңде.
Кыялды бүтүндөй ээлеп алып,
Айландың белегиме.

Кайырма:
Сен бар үчүн кейибейм, жашыбайм.
Сен бар үчүн кемибейм, ташыбайм.
Сен бар үчүн эч качан жаңылбайм.
Сен бар үчүн эч кимди сагынбаймын.

Жылмайып, жан эркем, жүрөгүмө,
Дем бердиң кездешүүдө.
Жөн эле болсо дагы бир көрүшкө,
Жолугам кеч бешимде.

Кайырма:

Беттин көркү нур менен,
Белдин көркү кур менен.
Биз сүйгөн сулуу Мөлмөлүм,
Белгилүү болсун ыр менен.
Эки илебиң кызыл гүл ачылгандай, Мөлмөлүм.
Бир карасаң жүрөккө от
чачылгандай, Мөлмөлүм.
Маңдай чачың Маргалаң
жибегиндей, Мөлмөлүм.
Сенин ышкың баланын
тилегиндей, Мөлмөлүм.

Өтүмдүүсүң Өзгөндүн
күрүчүндөй, Мөлмөлүм.
Созулганың зергердин
күмүшүндөй, Мөлмөлүм.
Майиндигиң жоргонун
жүрүшүндөй, Мөлмөлүм.
Гүлзар кылчы жүрөктүн
какшып жаткан чөлдөрүн.

Күйдүм, Мөлмөл, аппагым,
Ааламдан сендей таппадым.
Издеп-издеп күн-түнү
"Мөлмөлүм!" деп какшадым.
Секин баскан бутуңдан,
Сейдана мончок жытыңдан.
Кадам койгон бутуңдан,
Калемпир мончок жытыңдан.
Чыныга куйган бал болсоң,
Чымындай ага малынсам.
Чыга албай жатып ошондо,
Чын өзүңө багынсам.
Чыгарып койсоң боор ооруп,
Чырагың болуп жагылсам.
Алты оролуп мойнуңа мен,
Ак маржан болуп тагылсам.

Берейин десем малым жок,
Мал табууга алым жок.
Кедейликтин дартынан,
Тышым жалын, ичим чок.
Бирок да мунун баарына
Карабайт экен көңүл шок.
Көрүнүп койсоң бир жолу,
Булуттан чыккан айга окшоп.

Неге, тагдыр, сен аядың экен?
Жаштыгымдын жалгыз арманы.
Жалгыздык жандап, караңгы каптап,
Өттү, өттү жаштык өмүрүм.

Кайырма:
Жарк эткен күнгө,
Зар болуп күндө,
Күйбөй отум күндө кубарат.
Капыстан калган, жалгыздык арман,
Коё бербеди мени жанынан.

Көрбөдүм жайды,
Көгүлтүр барбы?
Көргүм келет ачык асманды.
Караңгы түндө, жалгызмын күндө,
Зар боломун жаштык өмүргө.

Кайырма:

Балапан, ыйлабачы заманыңа,
Бүгүн да түшпөсө эт казаныңа.
Сен эмес, ата-энеңдин башы катты,
Боору жок бул турмуштун азабына.

Кайырма:
Ыйлаба, айланайын, жаш канатым,
Көптөгөн азап чеккен кыргыз атың.
Түшүнөм, айткан менен жеңил болбос,
Колуңда турбаган соң майлуу наның.

Күлбөсөң, көңүлүңдү көтөрбөсөң,
Кубанып өз үйүңдө төрөлбөсөң.
Кантип мен айта аламын кыргызсың деп,
Кыргыздын жеринде да көгөрбөсөң.

Кайырма:

Балапан, аман болуп, эр жеткенде,
Бактыңды таба албастан өз жергеңде.
Бабалар ушул күнгө калтырды деп,
Боз үйдө калбагайсың биз кеткенде.

Кайырма: