Канча жолу түшкө кирип,
Канча жолу жүрөктү эздиң.
Абалыма эч түшүнбөй,
Неге менден алыс кеттиң?

Кайырма:
Ак таңдардан күтөмүн сени,
Гүлзарлардан күтөмүн сени.
Сагынычымды өзүң таркат,
Жашылдандыр сүйүү сезимди.

Сага арнап келем аппак таң,
Таттуу уйкуңдан назик ойготуп. Күтүп турам келчи тезирээк,
Алып кетем гүлгө оронтуп.

Кайырма:

Жылдыздай жанып, жаркыраган,
Жаныңа мени тартып анан,
Жел сымал учуп жок болдуң жаным.
Жактырып айдай жамалыңды,
Жоготуп бирок кабарыңды,
Жалындап күйгөн от болдум жаным.
Айтчы азыр кайдасың?
Таппай жүрөк айласын.
Кайда, кайда, кайда?

Кайырма:
Саулем ай менин, сагындым мен,
Санаамдасың өзүң Сауле.
Сагыныч отуна багындым мен,
Самап келем сени дагы эле.

Көрсөтпөй сулуу ажарыңды,
Көбөйттүң ичте азабымды,
Көп жерден сени издеймин жаным.
Бараткан жолду жарык кылып,
Бактымды сага салыштырып,
Бир сенден үмүт үзбөймүн жаным.
Жүрөктөгү бир пери,
Мынча сүйгөнмүн сени,
Сени, сени, сени...

Кайырма:

Кайда жүрсө карааның, кайдан сени табам?
Чындыгында, өзүмдү бактысыз деп санаймын.
Жүрөктүн каны жанымды кыйнайт,
Кайда кеттиң сен?
Кайда жүрдүң сен, сен, сен,
Асыл ардагым, менин ардагым?

Мен отурам жаныңда көз жашымды тыя албай,
Махабаттын отуна күйүп-жанып чыдабай.
Жүрөктүн каны жанымды кыйнайт,
Кайда кеттиң сен?
Кайда жүрдүң сен, сен, сен,
Асыл арманым, менин арманым?

Уктай албай түнкүсүн сарсанаага батамын,
Сенсиз таңды атырам тартып сүйүү азабын.
Жүрөктүн каны жанымды кыйнайт,
Кайда кеттиң сен?
Кайда жүрдүң сен, сен, сен,
Асыл ардагым, менин алтыным?

Жаз күнүндөй татына, сулуусуңар,
Жигиттердин жүрөгүн элжиретип, кыздар.
Жанды эритет назданып турушуңар,
Айдай сулуу биздин кыздар.

Кайырма:
Кыздар... Кыздар...
Болбогула жигитке кайгы, муң, зар.
Түбөлүккө сүйүп жүрүп өтөлүчү, кыздар,
Күн келбесин силер үчүн жүрөк муздар.
Биздин кыздар.

Силерсиңер жашоодо бүтпөс кумар,
Каректерден төгүлгөн мээримиңер, кыздар.
Жарык чачып, өмүрдү улап турар,
Айдай сулуу биздин кыздар.

Кайырма:

Чаткалдын тоосун ашканда мен,
Чар булут каптап асманда.
Чачымдан сылап ойготтуң сен,
Чатырда уктап жатканда.

Кайырма:
Жакшы эле көрөм,
Жакшы эле көрөм,
Жакшы эле көрөм өзүңдү.

Көк ойдун тоосун ашканда мен,
Көк булут каптап асманда.
Көкүлүм сылап ойготтуң сен,
Көлөкөлөп уктап жатканда.

Кайырма:

Бозойдун тоосун ашканда мен,
Боз булут каптап асманда.
Жүзүмө сылап ойготтуң сен,
Боз үйдө уктап жатканда.

Кайырма:

Жаныңда турамын сөзүмдү айта албай,
Жалгандарды курамын сени мен аяй.
Жалгыздык аралында калсам мейли мен,
Көзүмдөн аккан жаштын себебин билем.
Жараланган куштай,
Жалгызмын мен учпай,
Жан дүйнөм ыйлап турат кетсең сен узай.

Кайырма:
Өзүңдү кармабайын мен,
Бактыңды байлабайын мен,
Өткөнгө кайрылбастан уча бер...
Жылмаям, жашыбаймын мен,
Жакшынын баары сен элең,
Жайнаган жүзүң кетпейт эсимден.

Акылдан адашкандай издейм жолумду,
Аргасыз сен башкага бердиң колуңду.
Ойлорум туңгуюкка камады мени,
Алыстап бизден кетти арзуу кемеси.
Жараланган куштай,
Жалгызмын мен учпай,
Жан дүйнөм ыйлап турат кетсең сен узай.

Кайырма:
Өзүңдү кармабайын мен,
Бактыңды байлабайын мен,
Өткөнгө кайрылбастан уча бер...
Жылмаям, жашыбаймын мен,
Жакшынын баары сен элең,
Жайнаган жүзүң кетпейт эсимден.