Канча күн өттү, кайрылып келбей,
Билбей оюңду.
Калбай артыңдан, кадам таштадым,
Үзбөй жолумду.
Кайдасың айтпай, кайрылып кайтпай,
Түнгө жашынып?
Айсыз караңгы, жетпей каламбы,
Сени сагынып?

Кайырма:
Кеттиң кайда?
Оюмдан кетпей, оорудум жетпей.
Талпынып сага жетпей,
Дарыма жетпей.
Оюмдан кетпей, оорудум жетпей.
Талпынып сага жетпей,
Дарыма жетпей.

Балким, кечиктиң,
Маңдайга жазган тагдыр, түшүнгүн.
Арзуу, махабат, жетпедим сүйүүгө,
Сенсиз өкүндүм.
Кайдасың айтпай, кайрылып кайтпай,
Түнгө жашынып?
Айсыз караңгы, жетпей каламбы,
Сени сагынып?

Кайырма:

Кадала тиктеп өзүңдү,
Карагым келет көзүңдү.
Кыялга бөлөп койдуң сен,
Көңүлүм сага бөлүндү.
Неге мынча татынасың?
Назданып сен тартынасың,
Балдан ширин таттуу жансың...

Кайырма:
Жан дүйнөм сага,
Сезимим сага.
Жүрөктөн чыккан,
Ырларым сага.
Жылдыздай жанат,
Көздөрүң мага.
Тойбоймун карап,
Тамшанып сага.

Жашоомдун сенсиң жыргалы,
Сезимдин өчпөс чырагы.
Садагам сага мен дайым,
Санаалаш болсом ар дайым.
Неге мынча татынасың?
Назданып сен тартынасың,
Балдан ширин таттуу жансың...

Кайырма:

Жан дүйнөмдү сага арнадым, жаным,
Жанымдын жыргалы өзүңсүң.
Ак сүйүүмдү сага арнаймын, жаным,
Келсеңчи сагынтпай өзүмдү.

Кайырма:
Сагынып, сагынычтан мен кусага батамын,
Жаным деп айткандан тажабайм.
Эңсейм сенин өзүңдү,
Көргүм келет көзүңдү,
Жанды кыйнап жалгыздатат кусалык.

Жанымда турсаңчы жайдары, жаным,
Ачылып, көңүлүм кубанат.
Назданасың мээримиң төгүп, жаным,
Ашыгым, арнаймын өзүмдү.

Кайырма:
Ашык болуп сага умтуламын, жаным,
Кабыл алчы, сенден суранам.
Сенсиз жашай албайм, түшүнсөң, жаным,
Арбалып өзүңө тартылам.

Алоолонуп күйгөн жалынча,
Кучагымды жайдым барынча.
Күн сыяктуу күтүп турам өзүңдү,
Кетпейм сага жолукмайынча.
Колдоруңдан алып сыйкыр жылуулук,
Кетпейм, кетпейм сага жолукмайынча.

Жыл күткөнүм жыл деп сезбестен,
Күтчү жерде турам кетпестен.
Сөзүң угуу майрамдардын майрамы,
Жаны бирге жаркын жан эркем.
Келечектин эртеңкиси табышмак,
Бул өмүрдүн бүтпөс керемети сен.

Мейли жамгыр суудай төгүлсө,
Мейли бороон согуп теминсе.
Көздөрүңдөн укмуш, укмуш күү угуп,
Кетпейм, кетпейм көрүшмөйүнчө.
Көздөрүңдөн көрүп, көрүп өзүмдү,
Кетпейм сени менен көрүшмөйүнчө.
Келечекте эртеңкиси табышмак,
Бул өмүрдүн бүтпөс керемети сен.

Керилген бир керме тоодон керегеси,
Көпкөк асман түндүгү да, терезеси.
Жабуулары, үзүктөрү ак булуттан,
Жерим менин ак боз үйдөй керемети.

Кайырма:
Кайсы жерден болосуң деп сураба,
Кандай элден экенимди сынаба.
Мен айтпаймын бийиктеги жылдызмын деп,
Мен жөн эле жашап келем кыргызмын деп.

Чалкып жаткан ай-асмандан кең көрүнөм,
Шаңшып учкан ак шумкарга тең көрүнөм.
Ал анткени турпагыңа бутум тийип,
Ата Мекен, сенде жашап, сенде жүрөм.

Кайырма:

Көрдүм мен жоогазымды жакын жерден,
Сулуусун, ай, табигаттым бүтүн берген.
Термелип жатыптыр ал барып калсам,
Селкинчек жасап алып салкын желден.

Ийилип ал саламын бергенсиди,
Чийилип жүрөгүмдө жүргөнсүдү.
Буркурап жыпар жытын гүлгө кошуп,
Мени карай узады, күлгөсүдү.

Жоогазым, жоогазым, мен сени кармагым келди,
Кубанып, кубанып мен сага ырдагым келди.
Чоочулап, чоочулап шашылыш тосуп да кетти,
Өткөрбөй акырын соккон салкын желди.

Балким ал соккон желди жакшы көрөр,
Бирге ойноп, бирге күлүп ал көгөрөр.
Анда мен не турамын ортосунда?
Менсиз да бул жашоодо көп тоскоолдор.
Бирок мен кантип кетем үн катпастан?
Сыр сактап жүрөгүмдө кусалыктан.
Айтчы сен жоогазынын, мени кара,
Астыңдан агайынбы болуп дайра.

Кайырма:

Укчу мени, угуп турчу, апакем,
Сенсиз мага түгөнбөстүр берекем.
Бактылуумун бул дүйнөдө чексиз мен, ай, чексиз мен,
Алтын апам, өзүңө миң мертебе...

Туям, апа, эмгегиңди мендеги,
Ак сүтүңдү акташ менин милдетим.
Жүрөт азыр жүрөгүмдү өйүтүп, ай, өйүтүп,
Жүрөгүмдүн төрүндөсүң дайым сен.

Ак тилектер жан дүйнөңдөн куралып,
Кулунуңдун бактысына кубанып.
Эчен жылды карыттың го, апакем, ай, апакем,
Эсендигим Кудайдын миң суранып.

Бейиш эненин таман астында.

Длинная дорога и ты среди небес,
Размытая картина и в ней твой силуэт.
Мы с тобой как два огня окутывали всё вокруг себя,
Теперь я один, я сам с собой,
И ты не моя, и я не твой,
Как же быть мне без тебя?
Без тебя мне холодно.
Ангел, лучик мой, поверь,
Открой мне в сердце своё дверь,
Поверь, я люблю тебя одну
Без тебя я не могу.
Я о тебя схожу с ума,
И эти строки для тебя,
Ты знай, я так люблю тебя,
И будет так поверь всегда.

Кайырма:
Не важно с кем ты я приду к тебе,
Ну, где ты? Найду тебя везде.
Важно то, что мы будем вместе,
Все мои чувства в этой песне.

Сердце открыто лишь для тебя,
Ты знай, родная, в тебе моя судьба.
Ты понимаешь, лечишь и бережёшь от бед,
Твоя любовь защита и это мой ответ.
Блаженство рядом быть с тобой,
И преданным тебе одной,
Вдвоём по чаще оставаться,
Губами сладких губ касаться,
Дарить тепло и всё прощать,
Едва расстаться и скучать.
И каждая встреча как свидание,
И знать наизусть твои желания,
Думать как мне повезло,
Как мне с тобою легко, тепло,
И быть счастливыми всегда,
Мы вместе будем навсегда.

Кайырма:

И взявшись за руки мы продолжим путь,
Путь начат и главное, не свернуть.
Я верю в тебя и ты тоже верь,
Нам с тобою Всевышний открыл двери.
Теперь главное бороться за любовь,
Теперь главное повторять вновь и вновь,
"Я люблю тебя", "Мен сени сүйөм",
Мы должны закончить этот путь вдвоём.

Кайырма:

Көздөрүңдөн кагылайын,
Балбылдаган, жайнаган,
Кош деп мага кол сунбачы, садагам.
Кош дегенде кол бере албай,
Сени сүйүп кайрадан, кызганып, суктанып,
Айтчы, жаным, бир сен үчүн эмне болуп баратам?

Кайырма:
Жашоо, өмүр, сүйүү деген,
Татаал нерсе турбайбы,
Жаштыгымда билбептирмин мындайды.
Жаралган соң бул дүйнөгө,
Бир жолу, ай, бир жолу,
Жараткан, ай, сүйгөнүңө жете турган кылбайбы.

Көп оролдум, көп сыладым,
Сенин кундуз чачыңды.
Жүрөгүмө далай ийдиң башыңды.
Ойлогон ой ишке ашпай,
Турмуш кыстап, жеңгенде,
Арга жок, айла жок, кошула албайм,
Төккөн менен көздөн аккан жашымды.

Кайырма:

Бирде суук, бирде ысык,
Өмүрүң учат сызып.
Бул жашоо деги бизге,
Эмнеси менен кызык?

Өкүнбөгөн адам барбы?
Кубансаң да арты кайгы.
Бар байлыгың бул жашоодо,
Ал - артыңда туяк калды.

Кайырма:

Сүйүү оту жана берсин,
Өзүңө окшош бала берсин.
Сүйүшкөндөр түбөлүккө,
Ушул бойдон кала берсин.

Жетпесең тилегиңе,
Жетпесең сүйгөнүңө.
Бул жашоо деги бизге,
Кереги бар эмне?

Сүйүшпөгөн адам барбы?
Сүйүп калган кандай жакшы?
Үзүлбөгөн үмүт менен,
Күтсөң ошол жашоо вальсы.

Кайырма:

Сезимиме жалын жагып,
Назданасың кашың кагып.
Махабатты баалай албай,
Эми башка менен кеткениң кандай?

Бирок мен, жигит, ишенгем бир өзүңө,
Бара албаймын сага өтүнө,
Баркын билбес жанга өкүнө.
Билем азыр сүйүүдөн сен жаңылдың,
Сезимимди неге алдадың?
Сени сүйбөс жанды тандадың.

Сен кыялымдыгы элестей,
Оюмдасың эч кетпей.
Жүрөсүңбү мени эстей?
Сен тагылбаган берметтей,
Каалабаган белектей,
Жашайсың сүйүүмдү сезбей.

Ишенем сүйүү барына,
Жазылган багыма.
Күтпөймүн эми сагына,
Таарынбайм ушул тагдырга.

Сен мени алдадың,
Көнө албадым,
Ак сүйүүмө.
Мен кыйналсам да,
Сен азгырсаң да.
Сени эстеп эми кайгырбайм.

Ала-Тоо аралап, асфальт жол чубалат,
Айылга кеткен жол жүрөк кубандырат.
Мен алыс кетерде апакем айткандай,
Ааламга кеткен жол айылымдан башталат.

Кайырма:
Сагындым айылды, алмалуу багымды,
Мен ойногон көчө, мектепти сагындым.
Сагындым айылды, тоолорун сагындым,
Апаке, апаке, жытыңды сагындым,
Жытыңды сагындым.

Айылда ынтымак баарынан бек турат,
Акылсыз жүргөндү жеңелер кеп кылат.
Очоктун тамагы, ак сүттүн каймагы,
Сагынтып чакырат, чыдамым калбады.

Кайырма: